ข้อสอบฝึก TOEFL การฟัง ชุดที่ 8

NARRATOR: Listen to a conversation between a student and a professor. STUDENT: Hi, Professor. Thanks for meeting with me today during your office hours. I really appreciate your time. PROFESSOR: Of course, Aisha. How can I help you with your Environmental Studies course? STUDENT: Well, I am working on the research proposal draft. It is due soon, but, uh, I am having a really hard time with the topic. I wanted to write about solar energy in cities, but when I started reading, I realized there is just too much information out there. PROFESSOR: Ah, yes. Solar energy in urban areas is a huge subject. Remember, this proposal has a strict limit. It can only be three pages long. If your topic is too broad, you simply cannot cover it well in three pages. STUDENT: Right, three pages is not very long. I was afraid I would write too much and go over the limit. So, how can I make it smaller... I mean, narrower? PROFESSOR: Well, you should focus on a specific, local project. For example, did you know our campus library recently installed solar panels on its roof? It is part of the new university green roof initiative. STUDENT: Oh, really? I did not know that! I study in that library almost every day, but I never noticed. PROFESSOR: Yes, it was finished just last month. You could write your proposal about measuring the energy savings of the library's solar panels over the next academic year. STUDENT: That is a great idea! It is very specific, and I can easily write a three-page proposal about that. It makes the project feel much more real. PROFESSOR: I agree. It is much easier to write a proposal when you have a concrete example. Now, remember the deadline. The online submission portal closes this Friday at five p.m. Exactly five p.m. Late submissions lose points automatically. STUDENT: I understand. Friday at five p.m. is the hard deadline. I will focus my draft on the library solar project and submit it online on time. Thank you so much for your help! PROFESSOR: You are very welcome, Aisha. I look forward to reading your proposal. [Q1] Why does the student go to see the professor?

คำแปล

ผู้บรรยาย: ฟังบทสนทนาระหว่างนักศึกษากับอาจารย์ นักศึกษา: สวัสดีค่ะอาจารย์ ขอบคุณมากๆ นะคะที่สละเวลามาพบหนูในช่วงเวลาให้คำปรึกษา (office hours) วันนี้ หนูเกรงใจเวลาอาจารย์จริงๆ ค่ะ อาจารย์: ยินดีอยู่แล้วไอชา มีอะไรให้ครูช่วยเกี่ยวกับวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา (Environmental Studies) ไหม? นักศึกษา: คือว่า หนูกำลังเขียนร่างโครงร่างการวิจัย (research proposal draft) อยู่ค่ะ มันใกล้จะถึงกำหนดส่งแล้ว แต่หนูเจอปัญหาใหญ่เรื่องหัวข้อค่ะ ตอนแรกหนูอยากเขียนเรื่องพลังงานแสงอาทิตย์ในเมือง แต่พอเริ่มอ่านข้อมูล ก็พบว่าข้อมูลมันเยอะมากเกินไปค่ะ อาจารย์: อา ใช่เลย พลังงานแสงอาทิตย์ในเขตเมืองเป็นหัวข้อที่กว้างมากเลยนะ อย่าลืมสิว่าโครงร่างการวิจัยนี้มีข้อจำกัดที่เข้มงวดมาก ความยาวต้องไม่เกินสามหน้ากระดาษเท่านั้นนะ ถ้าหัวข้อของเธอกว้างเกินไป เธอจะไม่มีทางเขียนอธิบายได้ดีพอในสามหน้าหรอก นักศึกษา: จริงด้วยค่ะ สามหน้ามันไม่ได้ยาวเลย หนูเองก็กลัวว่าจะเขียนเยอะเกินไปจนเกินกำหนด แล้วหนูจะทำให้หัวข้อมันเล็กลง... หมายถึง แคบลง (narrower) ได้ยังไงดีคะ? อาจารย์: เอาละ เธอควรโฟกัสไปที่โครงการท้องถิ่นที่เฉพาะเจาะจง อย่างเช่น เธอรู้ไหมว่าห้องสมุดของมหาวิทยาลัยเราเพิ่งติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์บนหลังคาไปนะ? ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการริเริ่มหลังคาสีเขียว (green roof initiative) ของมหาวิทยาลัยเรานั่นแหละ นักศึกษา: อ้าว จริงเหรอคะ! หนูไม่รู้เลยค่ะ ทั้งที่ไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดเกือบทุกวัน แต่ไม่ทันสังเกตเลย อาจารย์: ใช่ เพิ่งติดตั้งเสร็จเมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง เธออาจจะเขียนโครงร่างการวิจัยเรื่องการวัดปริมาณการประหยัดพลังงานของแผงโซลาร์เซลล์ที่ห้องสมุดในช่วงปีการศึกษาหน้าก็ได้นะ นักศึกษา: เป็นไอเดียที่ดีมากเลยค่ะ! มันเฉพาะเจาะจงมาก และหนูสามารถเขียนโครงร่างยาวสามหน้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้สบายเลย มันทำให้โครงการดูจับต้องได้ขึ้นเยอะเลยค่ะ อาจารย์: ครูเห็นด้วยนะ การเขียนโครงร่างการวิจัยจะง่ายขึ้นเยอะเมื่อเรามีตัวอย่างที่เป็นรูปธรรม เอาล่ะ อย่าลืมวันส่งงานนะ ระบบส่งงานออนไลน์จะปิดวันศุกร์นี้ตอนห้าโมงเย็นตรงเป๊ะ ถ้าส่งช้าจะถูกหักคะแนนโดยอัตโนมัตินะ นักศึกษา: เข้าใจแล้วค่ะ วันศุกร์ตอนห้าโมงเย็นคือเดดไลน์สำคัญ หนูจะปรับร่างโครงการวิจัยให้เน้นไปที่โครงการโซลาร์เซลล์ของห้องสมุด แล้วจะส่งออนไลน์ให้ทันเวลาค่ะ ขอบคุณอาจารย์สำหรับความช่วยเหลือมากๆ นะคะ! อาจารย์: ยินดีมากจ้ะไอชา ครูตั้งตารออ่านโครงร่างการวิจัยของเธอนะ [Q1] ทำไม นักศึกษา ถึง ไป พบ อาจารย์?

(Shared with Q1.) [Q2] According to the professor, what is a strict requirement for the research proposal?

คำแปล

(ใช้โจทย์ร่วมกับข้อ 1) [ข้อ 2] ตามที่อาจารย์กล่าวไว้ ข้อใดคือข้อกำหนดที่เคร่งครัดสำหรับโครงร่างเสนอโครงการวิจัย (research proposal)?

(Shared with Q1.) [Q3] What local project does the professor suggest the student write about?

คำแปล

(ใช้เนื้อหาเสียงร่วมกับข้อ 1) [ข้อ 3] อาจารย์แนะนำให้นักศึกษาเขียนเกี่ยวกับโครงการในท้องถิ่นโครงการใด

(Shared with Q1.) [Q4] What can be inferred about the student's preparation before the meeting?

คำแปล

(ใช้คลิปเสียงร่วมกับข้อ 1) [ข้อ 4] จากบทสนทนา เราสามารถสรุปเกี่ยวกับการเตรียมตัวของนักศึกษาก่อนที่จะมาเข้าพบอาจารย์ได้อย่างไร?

(Shared with Q1.) [Replay: "Oh, really? I did not know that! I study in that library almost every day, but I never noticed."] [Q5] Why does the student say this:

คำแปล

จริงเหรอคะ! ฉันไม่เคยรู้เรื่องนั้นเลย ปกติฉันอ่านหนังสือที่ห้องสมุดนั้นเกือบทุกวันแท้ ๆ แต่ไม่เคยสังเกตเห็นเลยค่ะ

NARRATOR: Listen to part of a lecture in a biology class. PROFESSOR: Okay, everyone, let's get started. In our last session on plant ecology, we discussed how plants utilize abiotic factors like wind and water to disperse their seeds. Today, we're going to focus on a fascinating biotic partnership, specifically, seed dispersal by ants. This symbiotic relationship is known as myrmecochory—which simply means seed dispersal facilitated by ants. PROFESSOR: Now, why would a plant rely on ants? Well, plants have evolved a clever incentive to recruit these tiny helpers: a specialized structure called an elaiosome. An elaiosome is a fleshy, nutrient-rich appendage attached to the outside of the seed. Actually, let me rephrase that—it's not just fatty; it's a precise mixture of lipids, proteins, and essential vitamins that represents a significant energy investment for the plant. PROFESSOR: When an ant encounters one of these seeds, it doesn't eat the seed itself. Instead, it grips the elaiosome with its mandibles and carries the entire package back to its underground colony. Once inside, the ants feed the nutritious elaiosome to their developing larvae. The seed itself, which is tough and undamaged, is then discarded. But here is the brilliant part: the ants don't just throw it outside. They discard it in their nest's refuse chamber—basically, the colony's underground garbage dump. STUDENT: Excuse me, Professor? Why is being thrown into an ant garbage dump a good thing for a plant? It sounds... well, a bit counterproductive if the seed wants to grow. PROFESSOR: Ah, great question, Lukas. It might sound unappealing to us, but think about what a colony's refuse chamber contains. It's packed with decomposed organic waste, dead insects, and soil rich in nitrogen and phosphorus. In other words, it is an extremely high-quality fertilizer! By being 'thrown away' there, the seed is essentially planted in nutrient-dense, moist soil, protected from seed-eating birds and rodents, and even shielded from surface wildfires. It's the ultimate subterranean nursery. PROFESSOR: But how do plants ensure that only ants—and not, say, larger seed-eating insects or birds—find these seeds first? This is where chemical mimicry comes in. Chemical mimicry is when an organism produces chemical compounds that copy the scent of another organism to influence its behavior. The elaiosomes release specific fatty acids, like oleic acid. To an ant, oleic acid is the exact chemical signature of a dead insect, which is their primary food source. This chemical trick triggers the ant's hardwired retrieval behavior. A beetle might just ignore the seed, but to an ant, it's an irresistible call to bring the item home. So, the plant exploits the ant's natural foraging instincts to secure safe transport for its offspring. [Q6] What is the lecture mainly about?

คำแปล

ผู้บรรยาย: ฟังส่วนหนึ่งของการบรรยายในวิชาชีววิทยา อาจารย์: เอาละครับทุกคน มาเริ่มกันเลย ในคาบที่แล้วเกี่ยวกับนิเวศวิทยาของพืช เราได้พูดถึงการที่พืชใช้ปัจจัยที่ไม่มีชีวิตอย่างลมและน้ำในการช่วยกระจายเมล็ดพันธุ์ไปแล้ว วันนี้เราจะมาเน้นเรื่องความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยกันของสิ่งมีชีวิตที่น่าทึ่งมาก นั่นก็คือการกระจายเมล็ดพันธุ์โดยมด ความสัมพันธ์แบบเกื้อกูลกันนี้เรียกว่า myrmecochory ซึ่งแปลง่าย ๆ ก็คือการแพร่กระจายเมล็ดพันธุ์ที่ได้รับความช่วยเหลือจากมดครับ ทีนี้ ทำไมพืชต้องพึ่งพามดล่ะ? พืชได้วิวัฒนาการสิ่งจูงใจที่ชาญฉลาดขึ้นมาเพื่อดึงดูดผู้ช่วยตัวจิ๋วเหล่านี้ นั่นคือโครงสร้างพิเศษที่เรียกว่า elaiosome (อีไลโอโซม) เจ้า elaiosome นี้เป็นส่วนที่ยื่นออกมานอกเมล็ด มีลักษณะนิ่มและอุดมไปด้วยสารอาหาร จริง ๆ แล้วผมขอพูดใหม่นะครับ มันไม่ได้มีแค่ไขมันเท่านั้น แต่เป็นส่วนผสมที่ลงตัวของลิปิด (ไขมัน) โปรตีน และวิตามินที่จำเป็น ซึ่งพืชต้องใช้พลังงานอย่างมากในการสร้างมันขึ้นมา เมื่อมดมาเจอเมล็ดพืชพวกนี้ มันจะไม่กินตัวเมล็ดนะครับ แต่จะใช้กรามคีบส่วน elaiosome ไว้ แล้วขนทั้งเมล็ดกลับไปยังรังใต้ดินของมัน พอถึงในรัง มดก็จะป้อน elaiosome ที่มีสารอาหารสูงนี้ให้กับตัวอ่อนที่กำลังโต ส่วนตัวเมล็ดที่แข็งแรงและไม่ได้รับความเสียหายก็จะถูกทิ้งไป แต่ส่วนที่ยอดเยี่ยมที่สุดก็อยู่ตรงนี้ครับ มดไม่ได้แค่โยนเมล็ดทิ้งไปข้างนอกรังเฉย ๆ แต่มันจะนำไปทิ้งในห้องเก็บขยะของรัง ซึ่งก็คือที่ทิ้งขยะใต้ดินของอาณาจักรมดนั่นเอง นักศึกษา: ขออนุญาตถามค่ะอาจารย์ ทำไมการโดนทิ้งในที่ทิ้งขยะของมดถึงเป็นเรื่องดีสำหรับพืชล่ะคะ? ฟังดูแล้ว... เหมือนจะไม่ได้ผลดีเท่าไหร่เลยถ้าเมล็ดพืชอยากจะเจริญเติบโต อาจารย์: อา เป็นคำถามที่ดีมากครับลูคัส มันอาจจะฟังดูไม่น่าอภิรมย์สำหรับพวกเรา แต่ลองคิดดูสิครับว่าในห้องเก็บขยะของมดมีอะไรอยู่บ้าง มันเต็มไปด้วยซากอินทรีย์วัตถุที่เน่าเปื่อย ซากแมลง และดินที่อุดมไปด้วยไนโตรเจนและฟอสฟอรัส พูดง่าย ๆ ก็คือ มันคือปุ๋ยคุณภาพเยี่ยมดี ๆ นี่เอง! การถูก 'ทิ้ง' ไว้ที่นั่นจึงเท่ากับว่าเมล็ดพืชได้ถูกปลูกในดินที่ชุ่มชื้นและเต็มไปด้วยสารอาหาร แถมยังปลอดภัยจากนกและสัตว์ฟันแทะที่กินเมล็ดพืช และยังรอดพ้นจากไฟป่าบนผิวดินอีกด้วย มันคืออนุบาลใต้ดินที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลยล่ะครับ แต่พืชจะมั่นใจได้อย่างไรว่าจะมีแค่มด ไม่ใช่แมลงกินเมล็ดพืชขนาดใหญ่หรือพวกนก ที่จะมาเจอเมล็ดพืชพวกนี้ก่อน? ตรงนี้แหละครับที่การพรางตัวทางเคมี (chemical mimicry) เข้ามามีบทบาท การพรางตัวทางเคมีคือการที่สิ่งมีชีวิตสร้างสารเคมีเลียนแบบกลิ่นของสิ่งมีชีวิตอื่นเพื่อจูงใจพฤติกรรมของมัน ส่วน elaiosome จะปล่อยกรดไขมันเฉพาะตัวอย่างกรดโอเลอิก (oleic acid) ออกมา สำหรับมดแล้ว กรดโอเลอิกคือกลิ่นเฉพาะตัวของแมลงที่ตายแล้ว ซึ่งเป็นแหล่งอาหารหลักของพวกมัน กลลวงทางเคมีนี้จะกระตุ้นสัญชาตญาณในการเก็บกู้ของมดทันที แมลงปีกแข็งอาจจะเมินเฉยต่อเมล็ดพืชนี้ แต่สำหรับมดแล้ว นี่คือสิ่งดึงดูดใจที่ห้ามไม่ได้ให้ต้องขนกลับบ้าน ดังนั้น พืชจึงใช้ประโยชน์จากสัญชาตญาณการหาอาหารตามธรรมชาติของมดเพื่อช่วยนำพาเมล็ดพันธุ์ของมันไปยังที่ที่ปลอดภัยครับ

(Shared with Q6.) [Q7] According to the professor, what is an elaiosome?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับคำถามข้อ 6) [Q7] ตามที่อาจารย์อธิบาย elaiosome คืออะไร

(Shared with Q6.) [Q8] According to the professor, what are two benefits that seeds gain from being discarded in an ant colony's refuse chamber? Choose 2 answers.

คำแปล

(ใช้เนื้อหาร่วมกับข้อ 6) [Q8] จากที่อาจารย์กล่าวไว้ ประโยชน์ 2 ข้อที่เมล็ดพืชได้รับจากการถูกนำไปทิ้งในห้องเก็บขยะของรังมดคืออะไร? (เลือก 2 คำตอบ)

(Shared with Q6.) [Q9] Why does the professor mention oleic acid?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 6) [Q9] ทำไมศาสตราจารย์จึงกล่าวถึงกรดโอเลอิก?

(Shared with Q6.) [Q10] According to the lecture, how do ants respond to the chemical compounds released by elaiosomes?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 6) [ข้อ 10] จากเนื้อหาในการบรรยาย มดมีปฏิกิริยาอย่างไรต่อสารเคมีที่ปล่อยออกมาจากอีไลโอโซม (elaiosomes)?

(Shared with Q6.) [Replay: "Actually, let me rephrase that—it's not just fatty; it's a precise mixture of lipids, proteins, and essential vitamins that represents a significant energy investment for the plant."] [Q11] Why does the speaker say this:

คำแปล

อันที่จริง ขอฉันเปลี่ยนวิธีพูดใหม่นะ—มันไม่ใช่แค่มีไขมันสูงเท่านั้น แต่มันคือส่วนผสมที่ลงตัวของลิพิด โปรตีน และวิตามินที่จำเป็น ซึ่งถือเป็นการลงทุนด้านพลังงานครั้งสำคัญของพืชเลยทีเดียว

NARRATOR: Listen to a conversation between a student and a registrar's office administrator. STUDENT: Hi there. I'm hoping you can help me with a credit transfer issue. I did a summer study abroad program in Spain, at the University of Salamanca, and I need to get those credits applied to my degree here before, you know, my graduation audit next semester. I want to make sure I'm fully on track to graduate in the spring. STAFF: Sure, I can help with that. Did you already fill out the external transfer credit petition? STUDENT: Yes, I have the form right here. But my problem is with the official transcript from Salamanca. The program coordinator there told me they sent it out last week, but it hasn't arrived in your system yet. And I know the absolute deadline to submit everything to avoid the late processing fee is October fifteenth. STAFF: Ah, yes. The fifteen-day grace period after the start of the semester ends on October fifteenth. If the official transcript isn't on file by then, there is a fifty-dollar late fee to process external credits. Let me check our database to see if it's pending in our digital mailroom... No, nothing has shown up under your student ID yet. STUDENT: Oh, that's what I feared. Mail from overseas can take forever. I mean, I did my part and requested it weeks ago. It feels a bit unfair to be charged fifty dollars just because of international shipping delays. STAFF: I completely understand. It's a common issue with summer programs. Fortunately, there is a workaround. We have a form called the 'Pending Transcript Waiver.' Have you heard of it? STUDENT: No, I haven't. What does that do? STAFF: Essentially, it's a placeholder. You submit the Waiver form along with your transfer petition before the October fifteenth deadline. It officially logs your intent to transfer the credits on time. Once we receive that waiver, we waive—well, we put a hold on the fifty-dollar late fee, giving the host institution in Spain until November first to get the official transcript to us. STUDENT: That sounds perfect! Do I need any proof that the transcript was actually sent? STAFF: Yes, you do. You'll need to attach some sort of confirmation, like an email receipt from the university in Spain showing that you requested and paid for the transcript delivery. As long as that receipt is dated before October fifteenth, you're good. STUDENT: Oh, I definitely have that. I have the confirmation email right here on my phone. I can print it out at the library and bring it back. STAFF: Actually, you don't even need to print it. You can upload the PDF of the receipt directly through the student portal when you submit the waiver form online. It's much faster. STUDENT: Wow, that's incredibly convenient. I'll go ahead and do that right now. Thank you so much for your help! STAFF: My pleasure. Just make sure you get it submitted before five p.m. on the fifteenth, or the system locks the standard waiver option. [Q12] Why does the student go to the registrar's office?

คำแปล

บทบรรยาย: ฟังบทสนทนาระหว่างนักศึกษากับเจ้าหน้าที่แผนกทะเบียน นักศึกษา: สวัสดีครับ พอดีผมอยากให้ช่วยเรื่องการโอนหน่วยกิตหน่อยครับ คือผมไปเรียนภาคฤดูร้อนที่สเปนมา ที่มหาวิทยาลัยซาลามังกา (University of Salamanca) แล้วอยากจะทำเรื่องโอนหน่วยกิตเหล่านั้นให้เข้ากับหลักสูตรที่นี่ก่อนที่จะมีการตรวจสอบสิทธิ์การสำเร็จการศึกษาในเทอมหน้าครับ อยากมั่นใจว่าจะเรียนจบตามกำหนดในภาคเรียนฤดูใบไม้ผลิแน่นอนครับ เจ้าหน้าที่: ยินดีค่ะ เดี๋ยวครูช่วยดูให้นะคะ ได้กรอกคำร้องขอโอนหน่วยกิตจากสถาบันภายนอกเรียบร้อยหรือยังคะ? นักศึกษา: กรอกแล้วครับ ผมเอาใบคำร้องมาด้วยแล้ว แต่ปัญหาคือเรื่องใบแสดงผลการเรียน (transcript) ตัวจริงจากซาลามังกาครับ ผู้ประสานงานโครงการที่โน่นบอกว่าส่งมาให้ตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว แต่ในระบบของทางนี้ยังไม่ขึ้นว่าได้รับเลยครับ แล้วผมก็ทราบมาว่ากำหนดส่งเอกสารทั้งหมดเพื่อเลี่ยงค่าธรรมเนียมการดำเนินงานล่าช้าคือวันที่ 15 ตุลาคมนี้เท่านั้นด้วย เจ้าหน้าที่: อ๋อ ใช่ค่ะ ช่วงเวลาผ่อนผัน 15 วันหลังจากเปิดภาคเรียนจะสิ้นสุดในวันที่ 15 ตุลาคมนี้ หากยังไม่มีใบแสดงผลการเรียนตัวจริงเข้าระบบภายในวันนั้น จะมีค่าธรรมเนียมการดำเนินงานล่าช้า 50 ดอลลาร์สำหรับการโอนหน่วยกิตจากภายนอกค่ะ เดี๋ยวขอเช็กในฐานข้อมูลดูหน่อยนะคะว่ากำลังรอคิวอยู่ในกล่องรับเอกสารดิจิทัลหรือเปล่า... อ๋อ ยังไม่มีอะไรส่งเข้ามาในระบบภายใต้รหัสนักศึกษาของคุณเลยค่ะ นักศึกษา: เฮ้อ ผมกลัวอยู่แล้วเชียวครับ จดหมายจากต่างประเทศนี่ใช้เวลานานมากจริงๆ ทั้งที่ผมก็ทำตามขั้นตอนและทำเรื่องขอไปตั้งหลายสัปดาห์ก่อนแล้ว รู้สึกไม่ค่อยยุติธรรมเลยครับที่ต้องมาเสียเงิน 50 ดอลลาร์เพียงเพราะการขนส่งระหว่างประเทศล่าช้าแบบนี้ เจ้าหน้าที่: เข้าใจเลยค่ะ ปัญหานี้เจอบ่อยมากสำหรับโครงการภาคฤดูร้อน แต่โชคดีที่เรามีทางออกค่ะ ทางเรามีแบบฟอร์มที่เรียกว่า 'Pending Transcript Waiver' (คำร้องขอยกเว้นกรณีใบแสดงผลการเรียนรอนำส่ง) คุณเคยได้ยินไหมคะ? นักศึกษา: ไม่เคยเลยครับ มันใช้ทำอะไรเหรอครับ? เจ้าหน้าที่: อธิบายง่ายๆ คือมันเป็นเอกสารยื่นจองสิทธิ์ไว้ก่อนค่ะ คุณยื่นแบบฟอร์มขอยกเว้นนี้พร้อมกับคำร้องขอโอนหน่วยกิตก่อนกำหนดส่งวันที่ 15 ตุลาคม เพื่อเป็นการบันทึกข้อมูลอย่างเป็นทางการว่าคุณมีความประสงค์จะโอนหน่วยกิตตรงเวลา พอเราได้รับแบบคำร้องยกเว้นนี้แล้ว เราก็จะพักการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมล่าช้า 50 ดอลลาร์ไว้ก่อน ซึ่งจะช่วยยืดเวลาให้มหาวิทยาลัยที่สเปนส่งใบแสดงผลการเรียนตัวจริงมาให้เราได้จนถึงวันที่ 1 พฤศจิกายนค่ะ นักศึกษา: ฟังดูดีมากเลยครับ! แล้วผมต้องใช้หลักฐานอะไรไหมครับว่าใบแสดงผลการเรียนถูกส่งมาแล้วจริงๆ? เจ้าหน้าที่: ต้องใช้ค่ะ คุณต้องแนบหลักฐานยืนยัน เช่น อีเมลใบเสร็จจากมหาวิทยาลัยในสเปนที่แสดงว่าคุณได้ดำเนินเรื่องขอและชำระเงินค่าจัดส่งใบแสดงผลการเรียนแล้ว ตราบใดที่ใบเสร็จนั้นลงวันที่ก่อนวันที่ 15 ตุลาคม ก็ใช้ได้เลยค่ะ นักศึกษา: โอ๊ะ ผมมีแน่นอนครับ มีอีเมลยืนยันอยู่ในโทรศัพท์ตอนนี้เลย เดี๋ยวผมไปปริ้นท์ที่ห้องสมุดแล้วเอามาส่งให้นะครับ เจ้าหน้าที่: จริงๆ แล้วไม่ต้องปริ้นท์ก็ได้นะคะ คุณสามารถอัปโหลดไฟล์ PDF ของใบเสร็จผ่านระบบพอร์ทัลของนักศึกษาได้โดยตรงตอนที่ยื่นแบบฟอร์มขอยกเว้นทางออนไลน์ สะดวกและรวดเร็วกว่าเยอะเลยค่ะ นักศึกษา: ว้าว สะดวกมากเลยครับ งั้นเดี๋ยวผมทำตอนนี้เลย ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือมากๆ นะครับ! เจ้าหน้าที่: ยินดีค่ะ แค่ต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่ายื่นเอกสารก่อนเวลา 17.00 น. ของวันที่ 15 นะคะ ไม่อย่างนั้นระบบจะปิดการยื่นคำร้องยกเว้นแบบปกติค่ะ

(Shared with Q12.) [Q13] According to the administrator, what is the purpose of the "Pending Transcript Waiver" form?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 12) [ข้อ 13] จากข้อมูลของเจ้าหน้าที่ จุดประสงค์ของแบบฟอร์ม 'Pending Transcript Waiver' คืออะไร

(Shared with Q12.) [Q14] What can be inferred about the student's situation regarding the confirmation receipt?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 12) [ข้อ 14] เราสามารถอนุมานอะไรได้บ้างเกี่ยวกับสถานการณ์ของนักศึกษาในเรื่องใบเสร็จยืนยัน (confirmation receipt)

(Shared with Q12.) [Q15] Why does the administrator mention the "five p.m." deadline on October fifteenth?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 12) [ข้อ 15] ทำไมเจ้าหน้าที่จึงพูดถึงกำหนดเวลา 'five p.m.' ของวันที่ 15 ตุลาคม?

(Shared with Q12.) [Replay: "I mean, I did my part and requested it weeks ago. It feels a bit unfair to be charged fifty dollars just because of international shipping delays."] [Q16] Why does the student say this:

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 12) [เล่นซ้ำ: "คือผมก็ทำในส่วนของตัวเองแล้วโดยยื่นเรื่องไปตั้งแต่หลายสัปดาห์ก่อน มันรู้สึกไม่ค่อยยุติธรรมเลยที่จะต้องมาเสียเงินตั้งห้าสิบดอลลาร์เพียงเพราะการขนส่งระหว่างประเทศล่าช้า"]

NARRATOR: Listen to part of a lecture in a geology class. PROFESSOR: Good morning, everyone. Today, we're exploring a geological phenomenon that's often mistaken for a minor earthquake, though its origin is atmospheric rather than tectonic. I'm talking about cryoseisms—sometimes colloquially called "frost quakes." A cryoseism is a non-tectonic seismic event, meaning it doesn't involve the movement of tectonic plates. Instead, it's caused by a sudden, rapid freezing of water-saturated soil or rock. Now, how does this happen? PROFESSOR: First, we need specific environmental conditions. It begins with saturated ground—soil that's completely soaked with water. If we have a sudden, extreme drop in temperature, what we call a flash freeze, the water in the soil rapidly freezes. As we know from basic chemistry, when water freezes, it expands. But because the surface soil freezes first, it forms an impermeable, rigid icy crust. This crust traps the liquid water beneath it. As that sub-surface water continues to freeze, it has nowhere to expand, creating immense hydrostatic pressure—that's the force exerted by a fluid at rest due to the force of gravity, or in this case, confined expansion. PROFESSOR: When this hydrostatic pressure exceeds the strength of the surrounding frozen soil and rock, the ground literally ruptures. This sudden cracking releases a burst of seismic energy, producing a loud booming sound and localized ground shaking. To those nearby, it feels like an earthquake or even a localized explosion. STUDENT: Professor, does this happen every time there's a cold snap? I mean, shouldn't we hear these booms all winter in cold climates? PROFESSOR: That's a fair question, Tomas. And the answer is no, cryoseisms are actually quite rare because they require a very precise sequence of events. One critical factor is the absence of snow cover. You see, snow acts as an insulating blanket. A thick layer of snow prevents the ambient air temperature from rapidly penetrating deep into the soil. If there is snow on the ground, the soil temperature drops gradually, allowing the pressure to dissipate slowly without a sudden rupture. So, we need bare, saturated ground followed by a drastic temperature plunge—typically a drop of at least fifteen to twenty degrees Celsius within a single day. PROFESSOR: Let’s look at a documented event from a few years ago in a northern temperate region to illustrate this. In early December, the area experienced heavy, persistent rainfall, which thoroughly saturated the clay-rich soil. Now, clay is important because it retains moisture exceptionally well. The next day, a powerful cold front swept through. The temperature plummeted from five degrees above freezing to minus twenty-two degrees Celsius in less than eighteen hours. And because it was early winter, there was absolutely no snow cover to insulate the ground. PROFESSOR: In the middle of the night, residents reported hearing explosive cracks that sounded like trees snapping or heavy objects falling on their roofs. Some even felt their houses shake. Seismographs in the region recorded high-frequency waves, but the source was extremely shallow—less than a few meters deep. This shallow depth is another key difference; tectonic earthquakes originate miles beneath the surface, whereas cryoseisms are strictly surficial, occurring right at the boundary between the frozen crust and the saturated layer. PROFESSOR: Wait, let me clarify one thing about the energy release. Unlike tectonic quakes, which can devastate vast regions, the seismic waves from a cryoseism decay—or lose energy—very quickly. This means the structural vibrations are highly localized. If a cryoseism occurs in your backyard, you will definitely feel it and hear it, but your neighbor down the street might not experience a thing. This high rate of attenuation, which refers to the rapid reduction in the intensity of a wave as it travels through a medium, is why cryoseisms rarely cause significant structural damage beyond minor cracks in driveways or foundations. [Q17] What is the lecture mainly about?

คำแปล

ผู้บรรยาย: ฟังส่วนหนึ่งของการบรรยายในวิชาธรณีวิทยา อาจารย์: สวัสดีตอนเช้าครับทุกคน วันนี้เราจะมาศึกษาปรากฏการณ์ทางธรณีวิทยาอย่างหนึ่งที่มักจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแผ่นดินไหวขนาดเล็ก แม้ว่าจุดกำเนิดของมันจะมาจากชั้นบรรยากาศมากกว่าการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกก็ตาม ผมกำลังพูดถึง "ไครโอเซซึม" (cryoseisms) หรือที่บางครั้งเรียกกันทั่วไปว่า "แผ่นดินไหวจากน้ำแข็ง" (frost quakes) ครับ ไครโอเซซึมคือเหตุการณ์สั่นสะเทือนที่ไม่ได้เกิดจากแผ่นเปลือกโลก ซึ่งหมายความว่ามันไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลกเลย แต่จะเกิดขึ้นจากการที่ดินหรือหินที่อิ่มตัวด้วยน้ำเกิดการแข็งตัวอย่างรวดเร็วและกะทันหันแทน ทีนี้ ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? อาจารย์: ขั้นแรก เราต้องมีสภาพแวดล้อมที่เฉพาะเจาะจงก่อนครับ เริ่มจากดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำ หรือก็คือดินที่ชุ่มน้ำอย่างเต็มที่ หากอุณหภูมิเกิดลดฮวบลงอย่างรวดเร็วและรุนแรง หรือที่เราเรียกว่า "การแข็งตัวอย่างฉับพลัน" (flash freeze) น้ำในดินก็จะจับตัวเป็นน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว และอย่างที่เราทราบกันดีจากวิชาเคมีพื้นฐานว่า เมื่อน้ำเปลี่ยนเป็นน้ำแข็ง มันจะขยายตัว แต่เนื่องจากดินบริเวณผิวดินจะแข็งตัวก่อน จึงทำให้เกิดชั้นน้ำแข็งที่แข็งและน้ำซึมผ่านไม่ได้ ชั้นน้ำแข็งนี้จะกักเก็บน้ำสถานะของเหลวไว้ข้างใต้ เมื่อน้ำใต้ผิวดินนั้นเริ่มแข็งตัวต่อไปเรื่อย ๆ มันจึงไม่มีพื้นที่ให้ขยายตัว ส่งผลให้เกิดแรงดันอุทกสถิต (hydrostatic pressure) มหาศาล ซึ่งก็คือแรงดันที่เกิดจากของเหลวที่อยู่กับที่เนื่องจากแรงโน้มถ่วง หรือในกรณีนี้คือการขยายตัวที่ถูกจำกัดพื้นที่ อาจารย์: เมื่อแรงดันอุทกสถิตนี้มีมากเกินกว่าที่ดินและหินที่แข็งตัวโดยรอบจะรับไหว พื้นดินก็จะแตกออกทันที การแตกร้าวอย่างกะทันหันนี้จะปลดปล่อยพลังงานคลื่นสั่นสะเทือนออกมา ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นและพื้นดินสั่นสะเทือนในบริเวณนั้น สำหรับคนที่อยู่ใกล้ ๆ จะรู้สึกเหมือนเกิดแผ่นดินไหวหรือแม้กระทั่งการระเบิดเฉพาะจุดเลยทีเดียว นักศึกษา: อาจารย์ครับ เรื่องนี้เกิดขึ้นทุกครั้งที่มีอากาศหนาวจัดฉับพลันเลยไหมครับ? คือเราควรจะได้ยินเสียงดังสนั่นแบบนี้ตลอดช่วงฤดูหนาวในเขตที่มีภูมิอากาศหนาวเย็นหรือเปล่าครับ? อาจารย์: เป็นคำถามที่ดีมากครับโทมัส และคำตอบคือไม่ใช่ครับ ไครโอเซซึมนั้นเกิดขึ้นได้ยากมากเพราะต้องอาศัยลำดับเหตุการณ์ที่แม่นยำมาก ๆ ปัจจัยสำคัญประการหนึ่งคือการไม่มีหิมะปกคลุมดิน เพราะหิมะทำหน้าที่เสมือนผ้าห่มฉนวนกันความร้อนครับ หิมะที่หนาเตอะจะช่วยป้องกันไม่ให้อุณหภูมิของอากาศภายนอกแทรกซึมลงไปในดินอย่างรวดเร็ว หากมีหิมะปกคลุมอยู่บนพื้น อุณหภูมิของดินจะค่อย ๆ ลดลงอย่างช้า ๆ ทำให้แรงดันค่อย ๆ ระบายออกไปโดยไม่เกิดการแตกร้าวอย่างกะทันหัน ดังนั้น สิ่งที่เราต้องการคือพื้นดินที่โล่งเปล่าและอิ่มตัวด้วยน้ำ ตามด้วยอุณหภูมิที่ลดฮวบลงอย่างรุนแรง โดยทั่วไปแล้วอุณหภูมิจะต้องลดลงอย่างน้อย 15 ถึง 20 องศาเซลเซียสภายในวันเดียวครับ อาจารย์: เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ลองมาดูเหตุการณ์ที่มีการบันทึกไว้เมื่อไม่กี่ปีก่อนในภูมิภาคเขตอบอุ่นทางตอนเหนือกันครับ ในช่วงต้นเดือนธันวาคม พื้นที่ดังกล่าวมีฝนตกหนักและต่อเนื่อง ส่งผลให้ดินที่อุดมไปด้วยดินเหนียวชุ่มน้ำอย่างเต็มที่ ซึ่งดินเหนียวนั้นสำคัญมากเพราะมันสามารถอุ้มน้ำได้ดีเป็นพิเศษ วันต่อมา มวลอากาศเย็นกำลังแรงได้พัดผ่านเข้ามา อุณหภูมิลดฮวบลงจาก 5 องศาเซลเซียสเหนือจุดเยือกแข็งไปอยู่ที่ติดลบ 22 องศาเซลเซียสในเวลาไม่ถึง 18 ชั่วโมง และเนื่องจากเป็นช่วงต้นฤดูหนาว จึงไม่มีหิมะปกคลุมเพื่อเป็นฉนวนให้กับพื้นดินเลย อาจารย์: ในช่วงกลางดึก ชาวบ้านในพื้นที่รายงานว่าได้ยินเสียงแตกดังสนั่นคล้ายกับเสียงต้นไม้หักโค่นหรือมีของหนัก ๆ ตกใส่หลังคาบ้าน บางคนถึงกับรู้สึกว่าบ้านของตนเองสั่นสะเทือน เครื่องวัดแผ่นดินไหวในภูมิภาคนั้นสามารถบันทึกคลื่นความถี่สูงได้ แต่แหล่งกำเนิดคลื่นนั้นตื้นมาก ๆ คือลึกไม่ถึงสองสามเมตรด้วยซ้ำ ความลึกในระดับตื้นนี้ถือเป็นข้อแตกต่างที่สำคัญอีกประการหนึ่งครับ แผ่นดินไหวที่เกิดจากแผ่นเปลือกโลกจะเกิดลึกลงไปใต้ดินหลายไมล์ ในขณะที่ไครโอเซซึมจะเกิดขึ้นเฉพาะบริเวณพื้นผิวดินเท่านั้น โดยเกิดขึ้นตรงรอยต่อระหว่างชั้นผิวดินที่แข็งตัวเป็นน้ำแข็งกับชั้นดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำพอดี อาจารย์: เดี๋ยวก่อนครับ ขอผมอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับการปลดปล่อยพลังงานอีกสักนิดหนึ่ง ต่างจากแผ่นดินไหวจากแผ่นเปลือกโลกที่สร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง คลื่นสั่นสะเทือนจากไครโอเซซึมจะสลายตัว หรือสูญเสียพลังงานไปอย่างรวดเร็วมากครับ ซึ่งหมายความว่าการสั่นสะเทือนทางโครงสร้างจะเกิดขึ้นเฉพาะจุดมาก ๆ หากเกิดไครโอเซซึมขึ้นที่สวนหลังบ้านของคุณ คุณจะรู้สึกและได้ยินมันอย่างแน่นอน แต่เพื่อนบ้านที่อยู่ถัดไปในถนนเดียวกันอาจจะไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้ อัตราการลดทอนที่สูงนี้ (attenuation) ซึ่งหมายถึงการลดความเข้มของคลื่นอย่างรวดเร็วเมื่อคลื่นเดินทางผ่านตัวกลาง จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ไครโอเซซึมแทบจะไม่ก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงต่อโครงสร้างสิ่งก่อสร้าง นอกเหนือจากรอยร้าวเล็ก ๆ บนทางรถวิ่งหรือฐานรากของบ้านเท่านั้นครับ

(Shared with Q17.) [Q18] According to the professor, what role does clay play in the occurrence of a cryoseism?

คำแปล

(ใช้เนื้อหาร่วมกับข้อ 17) [ข้อ 18] ตามที่อาจารย์กล่าว ดินเหนียวมีบทบาทอย่างไรในการทำให้เกิดแผ่นดินไหวจากความเย็น (cryoseism)?

(Shared with Q17.) [Q19] Why does the professor discuss snow cover?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับคำถามข้อที่ 17) [Q19] ทำไมอาจารย์จึงพูดถึงเรื่องหิมะปกคลุมพื้นดิน (snow cover)?

(Shared with Q17.) [Q20] In the case study discussed by the professor, what sequence of events led to the cryoseism?

คำแปล

(ใช้เนื้อหาร่วมกับข้อ 17) [ข้อ 20] จากกรณีศึกษาที่อาจารย์พูดถึง ลำดับเหตุการณ์ใดที่นำไปสู่การเกิดปรากฏการณ์แผ่นดินไหวจากน้ำแข็ง (cryoseism)

(Shared with Q17.) [Q21] What can be inferred about the seismic waves produced by a cryoseism compared to those produced by a tectonic earthquake?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับคำถามข้อ 17) [Q21] ข้อใดคือสิ่งที่เราสามารถอนุมานได้เกี่ยวกับคลื่นไหวสะเทือนที่เกิดจากปรากฏการณ์แผ่นดินไหวจากความเย็น (cryoseism) เมื่อเปรียบเทียบกับคลื่นที่เกิดจากแผ่นดินไหวจากการเคลื่อนตัวของเปลือกโลก (tectonic earthquake)

(Shared with Q17.) [Replay: "Wait, let me clarify one thing about the energy release."] [Q22] Why does the speaker say this:

คำแปล

เดี๋ยวนะคะ ขอฉันอธิบายให้ชัดเจนขึ้นอีกนิดเกี่ยวกับเรื่องการปลดปล่อยพลังงาน

NARRATOR: Listen to part of a lecture in a linguistics class. PROFESSOR: Good morning, everyone. Today we're exploring psycholinguistics, specifically how the language we speak influences our internal representation of time... a concept known as spatial-temporal mapping. Now, we all know—well, we assume that time is abstract, right? We can't physically see it or touch it. So, to think about it, our brains borrow spatial concepts. PROFESSOR: In most, uh, familiar languages, we use what's called 'ego-centered temporal mapping.' This means we organize time relative to our own physical bodies. The future is typically 'in front' of us—think of phrases like 'looking forward to next week'—while the past is 'behind' us, as in 'leaving the past behind.' PROFESSOR: But is this bodily coordinate, um, system universal? Actually, no. Some linguistic communities rely on what researchers call 'absolute temporal mapping.' Instead of using their own bodies as the reference point, these speakers organize time using fixed, external environmental coordinates, such as cardinal directions—north, south, east, and west. PROFESSOR: Let's look at a fascinating experiment that highlights this difference. Researchers gave participants a set of photographs showing a person at different stages of life—from childhood to old age. The task was simple: arrange the photos in chronological order. PROFESSOR: Now, when speakers of an ego-centered language, like English or Swedish, did this task, they almost always arranged the photos from left to right. Why? Because in their writing systems, reading progresses from left to right, which reinforces a horizontal, body-relative timeline. PROFESSOR: But when speakers of an absolute-frame language did the same task, their behavior was completely different. They didn't care about left or right. Instead, their arrangement depended entirely on which direction they were facing! If they were facing south, they laid the photos out from left to right—which happens to be east to west. If they were facing north, they laid them out from right to left—which is still east to west. And if they faced east, they laid the photos toward their body. In other words, for them, time always flows from east—where the sun rises—to west, where it sets. Their cognitive map of time is anchored to the Earth, not to their own shoulders. STUDENT: Wait, Professor, does that mean they have to constantly keep track of where north or east is, just to talk about yesterday or tomorrow? PROFESSOR: Precisely, Yuki. To speak these languages, you must possess an incredibly sharp, almost automatic sense of orientation. If you don't know which way is east, you can't grammatically construct sentences about time, or even space for that matter. PROFESSOR: This brings us to 'co-speech gestures'—the spontaneous hand movements we make while talking. When English speakers talk about the future, they might gesture forward. But when absolute-frame speakers talk about yesterday or tomorrow, their hand movements track the actual physical path of the sun, regardless of which way they are currently facing. If they say 'yesterday' while facing north, they might point to their right—toward the east. If they turn around to face south, and say 'yesterday' again, their hand will swing to their left, still pointing east. PROFESSOR: So, what does this tell us? It suggests that language isn't just a tool for translating fully formed thoughts into sound. Instead, the specific grammatical structures and vocabulary of our language actually shape how we construct our basic cognitive reality—including our fundamental perception of time itself. [Q23] What is the lecture mainly about?

คำแปล

ผู้บรรยาย: ฟังส่วนหนึ่งของการบรรยายในวิชาภาษาศาสตร์ อาจารย์: สวัสดีตอนเช้าครับทุกคน วันนี้เราจะมาเจาะลึกเรื่องจิตภาษาศาสตร์ (psycholinguistics) โดยเฉพาะเรื่องที่ว่าภาษาที่เราพูดส่งผลต่อการรับรู้เรื่องเวลาในสมองของเราอย่างไร... ซึ่งเป็นแนวคิดที่เรียกว่า "การจับคู่มิติเวลาและพื้นที่" (spatial-temporal mapping) ครับ เอาล่ะ พวกเราต่างรู้ดี หรือสมมติกันไปเองว่า เวลาเป็นสิ่งที่เป็นนามธรรม ใช่ไหมครับ? เราไม่สามารถมองเห็นหรือสัมผัสตัวตนของมันได้จริงๆ ดังนั้น เพื่อที่จะทำความเข้าใจมัน สมองของเราจึงต้องหยิบยืมแนวคิดเรื่องพื้นที่มาใช้แทน อาจารย์: ในภาษาที่เราคุ้นเคยส่วนใหญ่ เราจะใช้สิ่งที่เรียกว่า "การจับคู่เวลาโดยยึดตัวเองเป็นศูนย์กลาง" (ego-centered temporal mapping) ซึ่งหมายความว่าเราจะจัดระเบียบเวลาโดยอิงกับร่างกายของเราเอง เช่น อนาคตมักจะอยู่ "ข้างหน้า" เรา ลองนึกถึงวลีอย่าง "มองไปข้างหน้าถึงสัปดาห์หน้า" (looking forward to next week) ในขณะที่อดีตจะอยู่ "ข้างหลัง" เรา อย่างเช่น "ทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง" (leaving the past behind) ครับ อาจารย์: แต่ระบบพิกัดอ้างอิงทางร่างกายนี้น่ะ เป็นสากลหรือเปล่า? จริงๆ แล้วไม่ใช่นะครับ บางกลุ่มภาษาพึ่งพาสิ่งที่นักวิจัยเรียกว่า "การจับคู่เวลาแบบสัมบูรณ์" (absolute temporal mapping) แทนที่จะใช้ร่างกายตัวเองเป็นจุดอ้างอิง ผู้พูดกลุ่มนี้จะจัดระเบียบเวลาโดยใช้พิกัดสิ่งแวดล้อมภายนอกที่คงที่ เช่น ทิศหลัก ได้แก่ ทิศเหนือ ใต้ ตะวันออก และตะวันตกครับ อาจารย์: มาดูการทดลองที่น่าสนใจชิ้นหนึ่งซึ่งเน้นย้ำให้เห็นถึงความแตกต่างนี้กันครับ นักวิจัยได้มอบภาพถ่ายชุดหนึ่งให้ผู้เข้าร่วมการทดลอง ซึ่งเป็นภาพคนในวัยต่างๆ ตั้งแต่เด็กจนถึงวัยชรา งานที่ต้องทำนั้นง่ายมาก นั่นคือการเรียงลำดับภาพถ่ายเหล่านี้ตามช่วงเวลาครับ อาจารย์: คราวนี้ เมื่อผู้พูดภาษาที่ยึดตัวเองเป็นศูนย์กลาง เช่น ภาษาอังกฤษหรือภาษาสวีเดน ทำภารกิจนี้ พวกเขามักจะเรียงรูปภาพจากซ้ายไปขวาเสมอ เพราะอะไรน่ะหรือ? เพราะในระบบการเขียนของพวกเขา การอ่านจะดำเนินจากซ้ายไปขวา ซึ่งช่วยตอกย้ำเส้นเวลาในแนวนอนที่อ้างอิงกับร่างกายของตัวเองครับ อาจารย์: แต่เมื่อผู้พูดภาษาที่ใช้ระบบพิกัดสัมบูรณ์ทำภารกิจเดียวกัน พฤติกรรมของพวกเขากลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง พวกเขาไม่ได้สนใจเรื่องซ้ายหรือขวาเลย แต่การจัดเรียงของพวกเขากลับขึ้นอยู่กับว่าพวกเขากำลังหันหน้าไปทางทิศใดเป็นหลักครับ! ถ้าพวกเขาหันหน้าไปทางทิศใต้ พวกเขาจะวางภาพจากซ้ายไปขวา ซึ่งบังเอิญเป็นทิศตะวันออกไปตะวันตกพอดี แต่ถ้าพวกเขาหันหน้าไปทางทิศเหนือ พวกเขาจะวางภาพจากขวาไปซ้าย ซึ่งก็ยังคงเป็นทิศตะวันออกไปตะวันตกอยู่ดี และถ้าหันหน้าไปทางทิศตะวันออก พวกเขาจะวางภาพเข้าหาตัว พูดง่ายๆ ก็คือ สำหรับพวกเขาแล้ว เวลาจะไหลจากทิศตะวันออกที่พระอาทิตย์ขึ้น ไปยังทิศตะวันตกที่พระอาทิตย์ตกเสมอ แผนที่ความคิดเรื่องเวลาของพวกเขาผูกติดอยู่กับโลก ไม่ใช่กับไหล่ของตัวเองครับ นักศึกษา: เดี๋ยวค่ะอาจารย์ นั่นหมายความว่าพวกเขาต้องคอยจดจำตลอดเวลาเลยเหรอคะว่าทิศเหนือหรือทิศตะวันออกอยู่ทางไหน เพียงแค่จะพูดถึงเรื่องเมื่อวานนี้หรือวันพรุ่งนี้? อาจารย์: ถูกต้องที่สุดเลยครับยูกิ การจะพูดภาษาเหล่านี้ได้ คุณต้องมีทักษะการรับรู้ทิศทางที่เฉียบคมและเป็นไปโดยอัตโนมัติอย่างน่าทึ่ง หากคุณไม่รู้ว่าทิศตะวันออกอยู่ทางไหน คุณก็ไม่สามารถสร้างประโยคตามหลักไวยากรณ์เกี่ยวกับเวลา หรือแม้แต่เรื่องพื้นที่ได้เลยครับ อาจารย์: เรื่องนี้พาเรามาสู่ "การแสดงท่าทางประกอบการพูด" (co-speech gestures) ซึ่งก็คือการเคลื่อนไหวของมือตามธรรมชาติที่เราทำขณะพูดคุยกัน เวลาที่ผู้พูดภาษาอังกฤษพูดถึงอนาคต พวกเขาอาจจะผายมือไปข้างหน้า แต่เมื่อผู้พูดภาษาในระบบพิกัดสัมบูรณ์พูดถึงเมื่อวานหรือวันพรุ่งนี้ การเคลื่อนไหวของมือจะเคลื่อนตามทิศทางจริงของดวงอาทิตย์ โดยไม่สนใจว่าตอนนี้พวกเขากำลังหันหน้าไปทางไหน หากพวกเขาพูดคำว่า "เมื่อวาน" ขณะหันหน้าไปทางทิศเหนือ พวกเขาอาจชี้ไปทางขวาซึ่งเป็นทิศตะวันออก แต่ถ้าพวกเขากลับตัวหันไปทางทิศใต้และพูดคำว่า "เมื่อวาน" อีกครั้ง มือของพวกเขาจะกวัดแกว่งไปทางซ้ายซึ่งก็ยังคงชี้ไปทางทิศตะวันออกอยู่ดีครับ อาจารย์: แล้วเรื่องนี้บอกอะไรเรา? มันชี้ให้เห็นว่าภาษาไม่ได้เป็นเพียงเครื่องมือในการแปลงความคิดที่สมบูรณ์แล้วให้ออกมาเป็นเสียงเท่านั้น แต่โครงสร้างทางไวยากรณ์และคำศัพท์เฉพาะของภาษาที่เราใช้ต่างหาก ที่หล่อหลอมวิธีที่เราสร้างความเป็นจริงในสมองขึ้นมา รวมถึงการรับรู้พื้นฐานเกี่ยวกับเวลาด้วยครับ

(Shared with Q23.) [Q24] According to the professor, what determines the direction in which speakers of an absolute-frame language arrange chronological photos?

คำแปล

(ใช้เนื้อหาร่วมกับข้อ 23) [ข้อ 24] จากคำอธิบายของอาจารย์ อะไรเป็นตัวกำหนดทิศทางที่ผู้พูดกลุ่มภาษาที่ใช้กรอบอ้างอิงแบบสัมบูรณ์ (absolute-frame language) ใช้ในการเรียงภาพถ่ายตามลำดับเวลา

(Shared with Q23.) [Q25] According to the lecture, which of the following are characteristic of speakers of absolute-frame languages? Choose 2 answers.

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 23) [ข้อ 25] จากคำบรรยาย ข้อใดต่อไปนี้คือลักษณะเฉพาะของผู้พูดภาษาที่ใช้กรอบอ้างอิงแบบสัมบูรณ์ (absolute-frame languages)? (เลือก 2 คำตอบ)

(Shared with Q23.) [Q26] Why does the professor mention the direction of writing systems, such as reading from left to right?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 23) [ข้อ 26] ทำไมอาจารย์จึงพูดถึงทิศทางของระบบการเขียน เช่น การอ่านจากซ้ายไปขวา?

(Shared with Q23.) [Q27] What does the professor imply about the relationship between language and cognitive reality?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 23) [ข้อ 27] อาจารย์พูดเป็นนัยอย่างไรเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับกระบวนการคิดและการรับรู้ความเป็นจริง?

(Shared with Q23.) [Replay: "If you don't know which way is east, you can't grammatically construct sentences about time, or even space for that matter."] [Q28] Why does the speaker say this:

คำแปล

หากคุณไม่รู้ว่าทิศตะวันออกอยู่ทางไหน คุณก็จะไม่สามารถสร้างประโยคตามหลักไวยากรณ์เกี่ยวกับเรื่องเวลา หรือแม้แต่เรื่องพื้นที่ได้เลยด้วยซ้ำ