ข้อสอบฝึก TOEFL การฟัง ชุดที่ 1

NARRATOR: Listen to a conversation between a student and a professor. STUDENT: Hi, Professor. Um, do you have a few minutes to talk? I wanted to get some quick feedback on my draft for the biology paper. PROFESSOR: Of course, Diego. Come on in. You are writing about ecosystems, right? STUDENT: Yes. But I am having a big problem with the introduction. I already wrote three pages, but I feel like my main topic is just too broad. PROFESSOR: Let me see... Ah, yes. You are trying to cover the entire Amazon rainforest ecosystem. That is definitely too big for a five-page paper. You will run out of space very quickly. STUDENT: That is what I was worried about. So, should I, you know, focus on just one specific organism instead? PROFESSOR: Exactly. For example, you could write about how orchids survive on high tree branches. That will keep your paper focused and well under the five-page limit. STUDENT: That is a great idea. I will change my focus to orchids. Also, I wanted to double-check the deadline for submitting this draft to you. PROFESSOR: The final deadline for submitting drafts for my review is this Wednesday at 4:00 PM. Oh, wait, my mistake, it is actually Thursday at 4:00 PM. That gives me enough time to read them before our Friday lecture. STUDENT: Okay, perfect. I will work on the orchid topic tonight and email you the draft by Thursday afternoon. PROFESSOR: Sounds like a plan, Diego. Remember, when you write about the orchids, make sure to explain their symbiotic relationship with the trees. That is a key concept we discussed last week. STUDENT: Right, the relationship where one organism benefits and the other is not harmed. Commensalism, correct? PROFESSOR: Yes, exactly! If you include that term and define it, your paper will be in excellent shape. STUDENT: Thank you, Professor. I really appreciate your help. See you in class on Friday. PROFESSOR: You are welcome, Diego. Have a good afternoon. [Q1] Why does the student go to see the professor?

คำแปล

เสียงบรรยาย: ฟังบทสนทนาระหว่างนักศึกษากับอาจารย์ นักศึกษา: สวัสดีครับอาจารย์ พอจะมีเวลาคุยสักครู่ไหมครับ ผมอยากขอคำแนะนำสั้นๆ เกี่ยวกับร่างรายงานวิชาชีววิทยาหน่อยครับ อาจารย์: ได้สิ ดีเอโก้ เข้ามาข้างในก่อน ตกลงเธอเขียนเรื่องระบบนิเวศใช่ไหม นักศึกษา: ใช่ครับ แต่ผมกำลังมีปัญหาใหญ่กับบทนำ ผมเขียนไปแล้วสามหน้า แต่รู้สึกว่าหัวข้อหลักมันกว้างเกินไปหน่อยครับ อาจารย์: ไหนครูขอดูหน่อยซิ... อ้อ ใช่จริงๆ ด้วย เธอพยายามจะเขียนครอบคลุมระบบนิเวศของป่าฝนแอมะซอนทั้งหมดเลย ซึ่งมันกว้างเกินไปสำหรับรายงานความยาวห้าหน้า กระดาษของเธอจะเต็มก่อนเขียนจบแน่ๆ นักศึกษา: นั่นแหละครับที่ผมกังวล ถ้าอย่างนั้น ผมควรจะเน้นไปที่สิ่งมีชีวิตชนิดใดชนิดหนึ่งโดยเฉพาะแทนดีไหมครับ อาจารย์: ถูกต้องเลย ตัวอย่างเช่น เธออาจจะเขียนเกี่ยวกับวิธีที่กล้วยไม้เอาชีวิตรอดบนกิ่งไม้สูงๆ วิธีนี้จะช่วยให้รายงานของเธอมีประเด็นที่เฉพาะเจาะจงและมีความยาวไม่เกินห้าหน้าแน่นอน นักศึกษา: เป็นไอเดียที่ดีมากเลยครับ ผมจะเปลี่ยนหัวข้อไปเน้นเรื่องกล้วยไม้แทน แล้วก็ ผมอยากจะขอเช็กกำหนดส่งร่างรายงานนี้กับอาจารย์อีกครั้งครับ อาจารย์: กำหนดส่งร่างรายงานสุดท้ายให้ครูตรวจคือวันพุธนี้ตอนบ่ายสี่โมง... โอ๊ะ เดี๋ยวนะ ครูจำผิด จริงๆ แล้วเป็นวันพฤหัสบดีตอนบ่ายสี่โมงจ้ะ แบบนี้ครูจะได้มีเวลาอ่านก่อนคาบเรียนวันศุกร์ของเรา นักศึกษา: โอเค ดีเลยครับ คืนนี้ผมจะเริ่มเขียนเรื่องกล้วยไม้ แล้วจะอีเมลร่างรายงานให้อาจารย์ภายในบ่ายวันพฤหัสบดีครับ อาจารย์: เอาตามนั้นเลยดีเอโก้ อ้อ อย่าลืมนะ ตอนเขียนเรื่องกล้วยไม้ ต้องอธิบายเรื่องความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยกัน (symbiotic relationship) ระหว่างกล้วยไม้กับต้นไม้ด้วยล่ะ นั่นเป็นแนวคิดสำคัญที่เราเพิ่งเรียนกันไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนะ นักศึกษา: ใช่ครับ ความสัมพันธ์ที่ฝ่ายหนึ่งได้ประโยชน์และอีกฝ่ายไม่ได้เสียประโยชน์ ภาวะอิงอาศัย (Commensalism) ใช่ไหมครับ อาจารย์: ใช่เลย ถูกต้อง! ถ้าเธอใส่คำนี้และอธิบายความหมายลงไปด้วย รายงานของเธอจะต้องออกมาดีมากแน่ๆ นักศึกษา: ขอบคุณครับอาจารย์ ผมขอบคุณสำหรับคำแนะนำมากๆ ครับ แล้วเจอกันในคาบเรียนวันศุกร์นะครับ อาจารย์: ยินดีจ้ะดีเอโก้ ขอให้เป็นช่วงบ่ายที่ดีนะ

(Shared with Q1.) [Q2] According to the professor, what is the main problem with the student's current draft?

คำแปล

(ใช้เนื้อหาร่วมกับข้อ 1) [ข้อ 2] จากที่คุณอาจารย์กล่าว ปัญหาหลักของร่างรายงานฉบับปัจจุบันของนักศึกษาคืออะไร

(Shared with Q1.) [Q3] What is the deadline for the student to email his draft to the professor?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 1) [ข้อ 3] กำหนดส่งแบบร่างที่นักศึกษาต้องส่งอีเมลหาอาจารย์คือเมื่อไหร่?

(Shared with Q1.) [Q4] What can be inferred about the concept of commensalism?

คำแปล

(ใช้ข้อมูลร่วมกับคำถามข้อที่ 1) [คำถามข้อที่ 4] จากบทสนทนา เราสามารถอนุมานสิ่งใดได้บ้างเกี่ยวกับแนวคิดเรื่องภาวะอิงอาศัย (commensalism)

(Shared with Q1.) [Replay: "Oh, wait, my mistake, it is actually Thursday at 4:00 PM."] [Q5] Why does the professor say this:

คำแปล

อ๊ะ เดี๋ยวก่อนนะคะ ครูจำผิดเอง จริง ๆ แล้วเป็นวันพฤหัสบดีตอนสี่โมงเย็นค่ะ

NARRATOR: Listen to part of a lecture in a biology class. PROFESSOR: Okay, today we are going to look at an incredible ecological partnership in the plant world. Specifically, how some flowering plants depend on insects—not for pollination, which we have already covered, but for dispersing their seeds. This process is called myrmecochory. Simply put, myrmecochory is the dispersal of seeds by ants. It is a mutually beneficial relationship, or a mutualism, found in thousands of plant species worldwide, especially in temperate forest floors. PROFESSOR: Now, how does a plant convince an ant to do the heavy lifting of carrying its seeds all the way back to the nest? Well, these plants produce seeds with a special external structure called an elaiosome. An elaiosome is a fleshy, lipid-rich appendage attached directly to the seed coat. It is packed with lipids, proteins, and essential vitamins that are highly nutritious and attractive to ants. STUDENT: Um, excuse me, Professor. Do the ants end up eating the seed itself? Because, you know, if they eat the seed, it can't grow into a new plant, right? PROFESSOR: Excellent question, Tomas. No, they don't. You see, the ant picks up the seed by the elaiosome, carries it back to its underground nest, and feeds the nutritious appendage to its larvae. The actual seed—which has a tough outer coat and is completely inedible to the ants—remains entirely undamaged. Once the elaiosome is consumed, the ants carry the bare seed out of their main living quarters and discard it in their underground waste dump, or refuse chamber. PROFESSOR: And this is where the magic happens. The nest's waste chamber is essentially a protected, nutrient-rich compost pile. It is rich in organic matter, which shelters the seed from predators like birds or rodents, and protects it from forest fires. So, the seed is deposited in the perfect environment to germinate. PROFESSOR: But here is where it gets even more fascinating. Recent research shows that plants don't just rely on nutritional rewards. They also use chemical mimicry. This refers to the plant producing chemical compounds on the elaiosome that chemically mimic, or imitate, the odor of insects. Specifically, some plants release certain fatty acids that smell exactly like dead insects or ant prey. To an ant, this olfactory signal says, 'Hey, this is valuable food, pick me up immediately!' The ant is essentially tricked by its own chemical communication system into transport—uh, transporting the seed. It's a highly elegant evolutionary strategy. By manipulating the ants' hardwired sensory systems, these plants guarantee their offspring are safely tucked away underground. [Q6] What is the lecture mainly about?

คำแปล

ผู้ดำเนินรายการ: ฟังส่วนหนึ่งของการบรรยายในชั้นเรียนชีววิทยา อาจารย์: เอาล่ะครับ วันนี้เราจะมาดูความสัมพันธ์ทางนิเวศวิทยาที่น่าทึ่งในโลกของพืชกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วิธีที่พืชดอกบางชนิดต้องพึ่งพาแมลง—ไม่ใช่เพื่อการผสมเกสรซึ่งเราได้เรียนกันไปแล้วนะครับ แต่เพื่อช่วยกระจายเมล็ดพันธุ์ของพวกมัน กระบวนการนี้เรียกว่า เมอร์มีโคคอรี (myrmecochory) พูดง่าย ๆ ก็คือ เมอร์มีโคคอรีคือการกระจายเมล็ดพันธุ์โดยมดครับ มันเป็นความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยกันและได้ประโยชน์ร่วมกัน (mutualism) ที่พบในพืชหลายพันชนิดทั่วโลก โดยเฉพาะตามพื้นป่าในเขตอบอุ่น อาจารย์: ทีนี้ พืชมีวิธีอย่างไรในการจูงใจให้มดช่วยทำงานหนักอย่างการคาบเมล็ดพืชกลับไปยังรังของมัน? พืชเหล่านี้จะผลิตเมล็ดที่มีโครงสร้างภายนอกแบบพิเศษที่เรียกว่า เอไลโอโซม (elaiosome) ครับ เอไลโอโซมคือส่วนที่ยื่นออกมา มีลักษณะเนื้อนุ่มและอุดมไปด้วยไขมัน โดยจะติดอยู่กับเปลือกหุ้มเมล็ดโดยตรง มันเต็มไปด้วยไขมัน โปรตีน และวิตามินที่จำเป็น ซึ่งมีคุณค่าทางโภชนาการสูงและดึงดูดมดได้ดีมากครับ นักศึกษา: เอ่อ ขออนุญาตถามค่ะอาจารย์ มดจะกินตัวเมล็ดเข้าไปด้วยไหมคะ? เพราะว่าถ้าพวกมันกินเมล็ด เมล็ดก็จะไม่สามารถเติบโตเป็นพืชต้นใหม่ได้ใช่ไหมคะ? อาจารย์: เป็นคำถามที่ดีมากครับ โทมัส คำตอบคือ ไม่กินครับ มดจะคาบเมล็ดตรงส่วนเอไลโอโซมแล้วนำกลับไปยังรังใต้ดิน จากนั้นก็นำส่วนที่ยื่นออกมาซึ่งมีสารอาหารสูงนั้นไปเลี้ยงตัวอ่อนของมัน ส่วนตัวเมล็ดจริง ๆ ซึ่งมีเปลือกนอกที่แข็งและมดไม่สามารถกินได้เลย จะไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ เลยครับ พอส่วนเอไลโอโซมถูกกินหมดแล้ว มดก็จะคาบเมล็ดเปล่า ๆ ออกไปจากบริเวณที่อยู่อาศัยหลัก และนำไปทิ้งไว้ในกองขยะใต้ดินของรังครับ อาจารย์: และนี่คือจุดเริ่มต้นของความมหัศจรรย์ครับ ห้องเก็บขยะของรังมดนั้น จริง ๆ แล้วก็คือกองปุ๋ยหมักที่ปลอดภัยและอุดมไปด้วยสารอาหาร มันเต็มไปด้วยอินทรียวัตถุที่ช่วยปกป้องเมล็ดพืชจากสัตว์ผู้ล่าอย่างนกหรือสัตว์ฟันแทะ และช่วยป้องกันจากไฟป่าด้วย ดังนั้น เมล็ดพืชจึงถูกนำไปวางไว้ในสภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์แบบสำหรับการงอกครับ อาจารย์: แต่ที่น่าทึ่งไปกว่านั้นก็คือ งานวิจัยล่าสุดแสดงให้เห็นว่าพืชไม่ได้พึ่งพาแค่รางวัลที่เป็นสารอาหารเท่านั้นนะครับ แต่พวกมันยังใช้ "การพรางตัวทางเคมี" (chemical mimicry) อีกด้วย ซึ่งหมายถึงการที่พืชผลิตสารประกอบทางเคมีบนเอไลโอโซมเพื่อเลียนแบบกลิ่นของแมลง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พืชบางชนิดจะปล่อยกรดไขมันบางชนิดที่มีกลิ่นเหมือนแมลงที่ตายแล้วหรือเหยื่อของมดไม่มีผิดเลยครับ สำหรับมดแล้ว สัญญาณจากประสาทรับกลิ่นนี้จะบอกมันว่า 'เฮ้ นี่คืออาหารที่มีค่า รีบคาบฉันไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!' มดจึงถูกหลอกโดยระบบสื่อสารทางเคมีของตัวมันเองให้ช่วยขนส่งเมล็ดพืชไปนั่นเองครับ นี่เป็นกลยุทธ์ทางวิวัฒนาการที่ยอดเยี่ยมมาก การควบคุมระบบประสาทส่วนรับรู้ของมดทำให้พืชเหล่านี้มั่นใจได้ว่าลูกหลานของพวกมันจะถูกซ่อนไว้อย่างปลอดภัยใต้ผืนดิน

(Shared with Q6.) [Q7] According to the professor, what is an elaiosome?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 6) [Q7] จากที่อาจารย์อธิบาย elaiosome คืออะไร

(Shared with Q6.) [Q8] According to the professor, what are two benefits that a plant seed receives from being discarded in an ant nest's waste chamber? Choose 2 answers.

คำแปล

จากที่อาจารย์อธิบาย ประโยชน์ 2 ข้อที่เมล็ดพืชได้รับเมื่อถูกนำไปทิ้งไว้ในห้องเก็บขยะของรังมดคืออะไร? เลือก 2 คำตอบ

(Shared with Q6.) [Q9] Why does the professor mention that the outer coat of the seed is tough and inedible?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 6) [Q9] ทำไมอาจารย์จึงกล่าวว่าเปลือกหุ้มเมล็ดชั้นนอกนั้นแข็งและกินไม่ได้?

(Shared with Q6.) [Q10] According to the professor, how do some plants use chemical mimicry to influence ants?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 6) [Q10] จากที่อาจารย์อธิบาย พืชบางชนิดใช้การเลียนแบบสารเคมี (chemical mimicry) เพื่อส่งผลต่อมดอย่างไร

(Shared with Q6.) [Replay: "The ant is essentially tricked by its own chemical communication system into transport—uh, transporting the seed."] [Q11] Why does the speaker say this:

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 6) [เล่นซ้ำ: "มดถูกระบบสื่อสารทางเคมีของตัวมันเองหลอกล่อให้ขน— เอ่อ ขนย้ายเมล็ดพืช"] [ข้อ 11] ทำไมผู้พูดจึงกล่าวเช่นนี้:

NARRATOR: Listen to a conversation between a student and a registrar office administrator. STUDENT: Hi there. Um, my name is Tomas. I'm a senior, and I'm planning to graduate this coming spring. I'm here because I was checking my online degree audit, and, well, it says I'm three credits short of the general education requirement for social sciences. But I was sure I'd completed that. STAFF: Hello, Tomas. Let me pull up your file... Okay, I see your record here. Yes, the system shows you have 117 credits, but you need 120 to graduate, with those three missing from social sciences. Did you take a course that maybe didn't get counted? STUDENT: Right, that's what I think happened. Last summer, I took an introductory sociology course at Westmore Community College. I had the official transcript sent here directly from their registrar back in August, but it's not showing up on my portal. STAFF: Ah, I see. Let me check our pending transfer credit database... Ah, yes, here it is. The transcript from Westmore did arrive, but it looks like there's a hold on it because of a missing Transfer Course Equivalency Form. Did you submit one of those before you took the class? STUDENT: A course equivalency form? I don't think I did. I thought as long as it was an accredited college, the credits would just transfer over automatically. STAFF: Unfortunately, no. To make sure a course at another institution matches our curriculum, our department heads have to review the syllabus and sign off on it. Without that signed form, the credits just sit in our queue. But don't worry, we can get this sorted out. STUDENT: Oh, good. Because the deadline to submit the final Graduation Audit Petition is... well, it's this coming Friday at five, right? I'm a bit stressed about missing it. STAFF: Yes, Friday at five is correct. Here's what you need to do. First, download the Transfer Course Equivalency Form from our website. You'll need to email it to the head of the Sociology department, along with the syllabus of the course you took at Westmore. Once they sign it to confirm it's equivalent to our Intro to Sociology, they'll email it back to you, and you can forward it to us. STUDENT: Okay, that sounds manageable. But what if the department chair doesn't get back to me by Friday? Professors are usually pretty busy. STAFF: Tell you what. Go ahead and submit your Graduation Audit Petition today online. There's a checkbox on the form that says "Pending Transfer Credit." If you check that, it alerts our office that an external transcript is being processed. That way, you won't miss the Friday deadline, even if the department chair takes a few extra days to sign off on the equivalency. STUDENT: Oh, that is such a relief! I'll fill out the petition right now. Thank you so much for your help. STAFF: You're very welcome, Tomas. Just make sure to get that equivalency form to the sociology department as soon as possible so we can finalize everything. [Q12] Why does the student go to see the registrar office administrator?

คำแปล

ผู้บรรยาย: ฟังบทสนทนาระหว่างนักศึกษากับเจ้าหน้าที่สำนักทะเบียน นักศึกษา: สวัสดีครับ คือผมชื่อโทมัสครับ ตอนนี้อยู่ปีสี่แล้วและกำลังจะจบการศึกษาในฤดูใบไม้ผลินี้ ที่ผมมาวันนี้เพราะว่าได้ลองตรวจเช็กผลการเรียนเพื่อจบการศึกษาในระบบออนไลน์แล้ว มันขึ้นว่าผมยังขาดอีก 3 หน่วยกิตในหมวดวิชาศึกษาทั่วไปกลุ่มสังคมศาสตร์ครับ แต่ผมมั่นใจมากเลยนะว่าเรียนครบหมดแล้ว เจ้าหน้าที่: สวัสดีค่ะโทมัส ครูขอเปิดไฟล์ประวัติเราหน่อยนะ... โอเค เจอประวัติแล้วค่ะ ใช่ค่ะ ในระบบโชว์ว่าเธอมี 117 หน่วยกิต แต่เธอต้องมี 120 หน่วยกิตถึงจะจบการศึกษาได้ ซึ่งขาดไป 3 หน่วยกิตในหมวดสังคมศาสตร์นั่นเอง เธอเคยเรียนวิชาอะไรที่อาจจะยังไม่ได้นับไปหรือเปล่าคะ? นักศึกษา: ใช่ครับ ผมก็คิดว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น เมื่อช่วงฤดูร้อนปีที่แล้ว ผมไปเรียนวิชาสังคมวิทยาเบื้องต้นที่วิทยาลัยชุมชนเวสต์มอร์มาครับ แล้วก็ให้ทางสำนักทะเบียนของที่นั่นส่งใบแสดงผลการเรียนตัวจริงตรงมาที่นี่ตั้งแต่เดือนสิงหาคมแล้ว แต่ในระบบของผมมันยังไม่ขึ้นเลยครับ เจ้าหน้าที่: อ๋อ เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวครูขอเช็กในฐานข้อมูลการขอโอนหน่วยกิตที่ยังค้างอยู่หน่อยนะ... อ๊ะ เจอแล้วค่ะ ใบแสดงผลการเรียนจากเวสต์มอร์ส่งมาถึงแล้วจริงๆ ด้วย แต่ดูเหมือนว่าเรื่องจะถูกระงับไว้เพราะยังขาดแบบฟอร์มเทียบโอนรายวิชาน่ะค่ะ เธอได้ยื่นแบบฟอร์มนี้ก่อนจะไปเรียนหรือเปล่าคะ? นักศึกษา: แบบฟอร์มเทียบโอนรายวิชาเหรอครับ? คิดว่าไม่ได้ยื่นครับ ผมนึกว่าแค่เป็นสถาบันที่ได้รับการรับรองวิทยฐานะ หน่วยกิตก็น่าจะโอนมาให้โดยอัตโนมัติซะอีก เจ้าหน้าที่: น่าเสียดายที่ไม่ได้เป็นอย่างนั้นค่ะ เพื่อให้แน่ใจว่าวิชาจากสถาบันอื่นตรงกับหลักสูตรของเรา หัวหน้าภาควิชาของเราจะต้องตรวจดูเนื้อหาวิชาและเซ็นอนุมัติก่อนค่ะ ถ้าไม่มีแบบฟอร์มที่เซ็นกำกับไว้ หน่วยกิตก็จะค้างอยู่ในระบบเฉยๆ แต่ไม่ต้องกังวลไปนะคะ เราจัดการเรื่องนี้ได้ค่ะ นักศึกษา: โอ้ ดีเลยครับ เพราะเดดไลน์การยื่นคำร้องตรวจสอบเพื่อจบการศึกษาขั้นสุดท้ายคือ... วันศุกร์นี้ตอนห้าโมงเย็นใช่ไหมครับ? ผมกังวลนิดหน่อยว่าจะส่งไม่ทัน เจ้าหน้าที่: ใช่ค่ะ วันศุกร์ตอนห้าโมงเย็นถูกต้องแล้ว สิ่งที่เธอต้องทำก็คือ อย่างแรก ดาวน์โหลดแบบฟอร์มเทียบโอนรายวิชาจากเว็บไซต์ของเรา แล้วส่งอีเมลไปหาหัวหน้าภาควิชาสังคมวิทยา พร้อมกับแนบเนื้อหาวิชาที่เธอเรียนที่เวสต์มอร์ไปด้วย พอทางนั้นเซ็นยืนยันว่าวิชานี้เทียบเท่ากับวิชาสังคมวิทยาเบื้องต้นของเราแล้ว เขาจะส่งอีเมลกลับมาหาเธอ แล้วเธอก็ค่อยส่งต่อมาให้เราค่ะ นักศึกษา: โอเค ฟังดูน่าจะทำได้ทันครับ แต่ถ้าหัวหน้าภาควิชาไม่ตอบกลับมาภายในวันศุกร์นี้ล่ะครับ? ปกติพวกอาจารย์มักจะยุ่งมากเสียด้วย เจ้าหน้าที่: เอาอย่างนี้แล้วกันค่ะ ให้เธอเข้าไปยื่นคำร้องตรวจสอบเพื่อจบการศึกษาทางออนไลน์วันนี้เลย ในแบบฟอร์มจะมีช่องให้ติ๊กเลือกตรงคำว่า "อยู่ระหว่างการโอนหน่วยกิต" (Pending Transfer Credit) ถ้าเธอติ๊กช่องนั้น ระบบจะแจ้งเตือนสำนักงานของเราว่ากำลังมีใบแสดงผลการเรียนจากภายนอกเข้ามาดำเนินการอยู่ วิธีนี้จะทำให้เธอส่งคำร้องทันเดดไลน์วันศุกร์นี้แน่นอน แม้ว่าหัวหน้าภาควิชาจะใช้เวลาเพิ่มอีกสองสามวันในการเซ็นอนุมัติค่ะ นักศึกษา: โอ้ โล่งอกไปทีครับ! ผมจะรีบกรอกคำร้องเดี๋ยวนี้เลย ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือมากๆ นะครับ เจ้าหน้าที่: ยินดีมากค่ะโทมัส แต่อย่าลืมรีบส่งแบบฟอร์มเทียบโอนไปที่ภาควิชาสังคมวิทยาให้เร็วที่สุดนะ สำนักงานเราจะได้ดำเนินการทุกอย่างให้เรียบร้อยค่ะ

(Shared with Q12.) [Q13] According to the administrator, why were the student's transfer credits not added to his record?

คำแปล

(ใช้ไฟล์เสียงร่วมกับข้อ 12) [ข้อ 13] ตามที่เจ้าหน้าที่ระบุ ทำไมหน่วยกิตสะสมที่นักศึกษาขอโอนย้ายจึงยังไม่ถูกบันทึกในประวัติการศึกษาของเขา?

(Shared with Q12.) [Q14] What can be inferred about the student's attitude regarding contacting the sociology department head?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับคำถามข้อ 12) [ข้อ 14] เราสามารถอนุมานเกี่ยวกับทัศนคติของนักศึกษาในการติดต่อหัวหน้าภาควิชาสังคมวิทยาได้อย่างไร

(Shared with Q12.) [Q15] Why does the administrator mention the "Pending Transfer Credit" checkbox?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับคำถามข้อ 12) [ข้อ 15] ทำไมเจ้าหน้าที่ถึงพูดถึงช่องติ๊กเลือก "Pending Transfer Credit"?

(Shared with Q12.) [Replay: "Tell you what."] [Q16] Why does the administrator say this: "Tell you what."

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 12) [เล่นซ้ำ: "Tell you what."] [ข้อ 16] ทำไมเจ้าหน้าที่ถึงพูดว่า "Tell you what."

NARRATOR: Listen to part of a lecture in an environmental science class. PROFESSOR: When we picture glaciers, we typically imagine pristine, white expanses of ice. But if you actually walk onto a glacier, especially during the summer, you'll find it's often peppered with tiny, water-filled pits. These are called cryoconite holes. And today, we're going to explore how these miniature features play a massive role in both glacial melt rates and global carbon cycles. Let’s start with what creates them. The process begins with 'cryoconite'—a term for the dark, powdery dust that settles on ice surfaces. This dust is a complex mixture of fine mineral soil, industrial soot carried by winds from hundreds of miles away, and organic matter, including microbes. Now, because this dust is dark, it has a very low albedo. Albedo, as you may recall, is the measure of how much solar radiation a surface reflects. While clean ice reflects up to eighty percent of sunlight, cryoconite reflects very little. Consequently, the dust absorbs solar heat, melts the underlying ice, and sinks vertically, forming a cylindrical pocket of water with a layer of dark sediment at the bottom. Now, you might think these holes are scattered uniformly, but they are concentrated in specific regions. They primarily form in the accumulation zone—uh, correction, the ablation zone. That’s the lower portion of the glacier where annual ice loss from melting exceeds the accumulation of new winter snow. In the ablation zone, the winter snow melts away, exposing the older glacier ice beneath and allowing the cryoconite to gather and melt inward. STUDENT: Professor, if the dark dust keeps absorbing heat, what stops it? I mean, why don't these cryoconite holes just melt all the way through the glacier to the bedrock? PROFESSOR: That seems logical, doesn't it? If it's dark, it absorbs heat, so it should just keep boring downward. But actually, a physical constraint prevents this. As a cryoconite hole deepens, the surrounding ice walls begin to shade the sediment at the bottom. At a certain depth, the angle of the sun is such that the bottom of the hole receives very little direct solar radiation. The system reaches what’s known as a thermal equilibrium depth—typically between twenty and fifty centimeters deep—where the heat absorbed by the sediment matches the heat lost to the surrounding cold ice. So, the hole stops deepening. But here’s where it gets truly fascinating. These holes are not just physical features; they are highly active 'biophotoreactors'—a term scientists use to describe self-sustaining, biological systems powered by light. The cyanobacteria in the cryoconite sediment perform photosynthesis, capturing carbon dioxide dissolved in the water and turning it into organic matter. The cyanobacteria actually secrete a sticky substance—extracellular polymeric substances, or EPS—which binds the loose mineral dust and soot together into stable granules. This biological binding prevents the wind from easily blowing the dark material away, keeping it anchored to the ice and driving the melting process over successive years. This organic matter then feeds other microscopic life-forms, like tardigrades and rotifers, which live inside these tiny wells. In fact, researchers have found that these holes can accumulate significant amounts of organic carbon. During the late summer melt-out, when the glacier surface degrades, the water and organic material stored in these holes are released. This nutrient-rich runoff is swept downslope, where it fuels downstream ecosystems, like glacial rivers and coastal fjords. But this also has a feedback effect. As the ice melts, the dark sediment is redistributed across the glacier’s surface, further lowering the overall albedo of the ablation zone, which, in turn, accelerates the melting of the entire glacier. So, these tiny, microscopic habitats actually dictate large-scale physical changes on a regional level. [Q17] What is the lecture mainly about?

คำแปล

ผู้บรรยาย: ฟังส่วนหนึ่งของการบรรยายในวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม อาจารย์: เมื่อเรานึกถึงธารน้ำแข็ง เรามักจะจินตนาการถึงผืนน้ำแข็งสีขาวสะอาดตา แต่ถ้าคุณได้ลองไปเดินบนธารน้ำแข็งจริง ๆ โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อน คุณจะพบว่ามันมักจะเต็มไปด้วยหลุมเล็ก ๆ ที่มีน้ำขังอยู่ทั่วไป หลุมเหล่านี้เรียกว่า "แอ่งไครโอโคไนท์" (cryoconite holes) และในวันนี้ เราจะมาเรียนรู้กันว่าแอ่งขนาดจิ๋วเหล่านี้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อทั้งอัตราการละลายของธารน้ำแข็งและวัฏจักรคาร์บอนของโลกอย่างไร เริ่มจากสิ่งที่ทำให้เกิดหลุมเหล่านี้กันก่อนครับ กระบวนการนี้เริ่มต้นจาก "ไครโอโคไนท์" ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกฝุ่นผงสีเข้มที่ตกลงมาสะสมบนพื้นผิวน้ำแข็ง ฝุ่นนี้เป็นส่วนผสมที่ซับซ้อนของตะกอนดินแร่ธาตุละเอียด เขม่าจากอุตสาหกรรมที่ถูกลมพัดพามาจากระยะทางหลายร้อยไมล์ และสารอินทรีย์ต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงจุลชีพด้วย และเนื่องจากฝุ่นนี้มีสีเข้ม มันจึงมีค่า "อัลบีโด" (albedo) ที่ต่ำมาก ซึ่งค่าอัลบีโด อย่างที่พวกคุณอาจจะจำกันได้ คือค่าที่ใช้วัดว่าพื้นผิวหนึ่ง ๆ สามารถสะท้อนรังสีจากดวงอาทิตย์กลับออกไปได้มากน้อยแค่ไหน ในขณะที่น้ำแข็งสะอาดจะสะท้อนแสงอาทิตย์ได้สูงถึงร้อยละ 80 แต่ไครโอโคไนท์กลับสะท้อนแสงได้น้อยมาก ส่งผลให้ฝุ่นนี้ดูดซับความร้อนจากแสงอาทิตย์ ละลายน้ำแข็งที่อยู่ด้านใต้ และค่อย ๆ จมลงไปในแนวดิ่ง จนกลายเป็นแอ่งน้ำทรงกระบอกที่มีชั้นตะกอนสีเข้มอยู่ที่ก้นแอ่ง คุณอาจจะคิดว่าหลุมเหล่านี้กระจายตัวอยู่ทั่วไปอย่างสม่ำเสมอ แต่จริง ๆ แล้วพวกมันจะกระจุกตัวอยู่ในบริเวณเฉพาะเจาะจงเท่านั้น โดยส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นในเขตสะสม—เอ่อ ขออภัยครับ ต้องเป็นเขตละลาย (ablation zone) ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนล่างของธารน้ำแข็งที่การสูญเสียน้ำแข็งจากการละลายในแต่ละปีมีมากกว่าปริมาณหิมะใหม่ที่สะสมในช่วงฤดูหนาว ในเขตละลายนี้ หิมะในฤดูหนาวจะละลายหายไป เผยให้เห็นน้ำแข็งธารน้ำแข็งเก่าที่อยู่ด้านล่าง ทำให้ไครโอโคไนท์สามารถมารวมตัวกันและละลายลึกลงไปข้างในได้ นักศึกษา: อาจารย์คะ ถ้าฝุ่นสีเข้มนั้นดูดซับความร้อนอยู่เรื่อย ๆ แล้วอะไรจะหยุดมันได้คะ? หนูหมายถึง ทำไมแอ่งไครโอโคไนท์เหล่านี้ถึงไม่ละลายลึกลงไปเรื่อย ๆ ผ่านธารน้ำแข็งจนถึงหินฐานรากเลยล่ะคะ? อาจารย์: ฟังดูมีเหตุผลใช่ไหมครับ? ถ้ามันมีสีเข้มและดูดความร้อน มันก็น่าจะเจาะลึกลงไปเรื่อย ๆ แต่ในความเป็นจริง มีข้อจำกัดทางกายภาพบางอย่างที่ขัดขวางไม่ให้เกิดสิ่งนั้นขึ้นครับ เมื่อแอ่งไครโอโคไนท์ลึกขึ้น กำแพงน้ำแข็งที่อยู่รอบ ๆ จะเริ่มบดบังแสงอาทิตย์ไม่ให้ส่องถึงตะกอนที่ก้นแอ่ง ณ ความลึกระดับหนึ่ง มุมของแสงอาทิตย์จะทำให้ก้นแอ่งได้รับรังสีดวงอาทิตย์โดยตรงน้อยมาก ระบบจะเข้าสู่สภาวะที่เรียกว่า "ความลึกที่สมดุลความร้อน" (thermal equilibrium depth) ซึ่งโดยปกติจะอยู่ที่ความลึกประมาณ 20 ถึง 50 เซนติเมตร โดยปริมาณความร้อนที่ตะกอนดูดซับไว้จะเท่ากับความร้อนที่สูญเสียไปให้กับน้ำแข็งเย็น ๆ ที่อยู่รอบด้านพอดี ดังนั้น หลุมจึงหยุดลึกขึ้น แต่จุดที่น่าสนใจจริง ๆ มันอยู่ตรงนี้ครับ แอ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็นแค่โครงสร้างทางกายภาพเท่านั้น แต่ยังเป็น "เครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพที่ใช้แสง" (biophotoreactors) ที่มีกิจกรรมทางชีวภาพสูงมาก ซึ่งนี่เป็นคำที่นักวิทยาศาสตร์ใช้เรียกสิ่งมีชีวิตในระบบนิเวศขนาดเล็กที่พึ่งพาตนเองได้และขับเคลื่อนด้วยพลังงานแสง ไซยาโนแบคทีเรียในตะกอนไครโอโคไนท์จะทำการสังเคราะห์ด้วยแสง โดยดึงคาร์บอนไดออกไซด์ที่ละลายอยู่ในน้ำมาเปลี่ยนเป็นสารอินทรีย์ ไซยาโนแบคทีเรียจะหลั่งสารที่มีลักษณะเหนียวที่เรียกว่า "สารพอลิเมอร์นอกเซลล์" หรือ EPS ออกมา ซึ่งช่วยยึดฝุ่นแร่ธาตุและเขม่าที่ฟุ้งกระจายให้เกาะตัวกันเป็นเม็ดตะกอนที่มั่นคง การยึดเกาะทางชีวภาพนี้ช่วยป้องกันไม่ให้ลมพัดพาเอาสารสีเข้มเหล่านี้ปลิวหายไปได้ง่าย ๆ ทำให้มันยังคงยึดเกาะอยู่กับน้ำแข็งและขับเคลื่อนกระบวนการละลายอย่างต่อเนื่องในปีต่อ ๆ ไป สารอินทรีย์เหล่านี้จะกลายเป็นอาหารให้กับสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กอื่น ๆ เช่น หมีน้ำ (tardigrades) และโรติเฟอร์ (rotifers) ที่อาศัยอยู่ภายในหลุมจิ๋วเหล่านี้ ในความเป็นจริง นักวิจัยพบว่าแอ่งเหล่านี้สามารถสะสมคาร์บอนอินทรีย์ได้ในปริมาณที่น่าทึ่งมากครับ ในช่วงปลายฤดูร้อนที่ธารน้ำแข็งละลาย ตัวผิวน้ำแข็งจะลดระดับลง ทำให้น้ำและสารอินทรีย์ที่สะสมอยู่ในแอ่งเหล่านี้ถูกปล่อยออกมา น้ำที่ละลายซึ่งอุดมไปด้วยสารอาหารนี้จะไหลลงสู่พื้นที่ต่ำ ช่วยหล่อเลี้ยงระบบนิเวศปลายน้ำ เช่น แม่น้ำธารน้ำแข็งและอ่าวฟยอร์ดชายฝั่ง แต่สิ่งนี้ก็ส่งผลย้อนกลับ (feedback effect) เช่นกันครับ เมื่อน้ำแข็งละลาย ตะกอนสีเข้มจะถูกกระจายตัวไปทั่วพื้นผิวของธารน้ำแข็ง ซึ่งช่วยลดค่าอัลบีโดโดยรวมของเขตละลายให้ต่ำลงไปอีก และนั่นก็ยิ่งเร่งให้อัตราการละลายของธารน้ำแข็งทั้งผืนเร็วขึ้นไปอีก ดังนั้น แหล่งอาศัยขนาดจิ๋วระดับจุลทรรศน์เหล่านี้ จึงเป็นตัวกำหนดการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพขนาดใหญ่ในระดับภูมิภาคเลยทีเดียวครับ

(Shared with Q17.) [Q18] According to the professor, what is the role of the sticky substance secreted by cyanobacteria?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับคำถามข้อ 17) [ข้อ 18] ตามที่อาจารย์อธิบาย สารเหนียวที่หลั่งออกมาจากไซยาโนแบคทีเรีย (cyanobacteria) มีบทบาทหน้าที่อย่างไร?

(Shared with Q17.) [Q19] Why does the professor mention the "ablation zone" of a glacier?

คำแปล

(ใช้เนื้อหาเสียงร่วมกับข้อ 17) [ข้อ 19] ทำไมอาจารย์จึงกล่าวถึง "ablation zone" ของธารน้ำแข็ง?

(Shared with Q17.) [Q20] Based on the lecture, how does the depth of a cryoconite hole regulate its own growth?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับคำถามข้อที่ 17) [คำถามข้อที่ 20] จากคำบรรยาย ความลึกของหลุมไครโอโคไนต์ (cryoconite hole) มีส่วนช่วยควบคุมการขยายตัวของตัวมันเองอย่างไร

(Shared with Q17.) [Q21] What can be inferred about the downstream ecosystems that receive runoff from glaciers in late summer?

คำแปล

(ใช้เนื้อหาร่วมกับข้อ 17) [Q21] เราสามารถอนุมานเกี่ยวกับระบบนิเวศปลายน้ำที่ได้รับน้ำไหลบ่าจากธารน้ำแข็งในช่วงปลายฤดูร้อนได้อย่างไร?

(Shared with Q17.) [Replay: "That seems logical, doesn't it? If it's dark, it absorbs heat, so it should just keep boring downward."] [Q22] Why does the speaker say this:

คำแปล

ฟังดูสมเหตุสมผลดีใช่ไหมล่ะ? ถ้าวัตถุมีสีเข้ม มันก็จะดูดซับความร้อน ดังนั้นมันก็น่าจะเจาะลึกลงไปข้างล่างเรื่อย ๆ

NARRATOR: Listen to part of a lecture in a linguistics class. PROFESSOR: Good morning, everyone. Today, we're diving into developmental psycholinguistics, specifically how infants acquire the meanings of verbs. Now, nouns are relatively straightforward. A parent points to a cup and says, 'cup.' The child associates the sound with the physical object. But verbs—verbs are trickier. How does a toddler figure out what words like 'think,' 'give,' or 'push' actually mean when the physical world is full of simultaneous, confusing actions? For decades, the dominant view was what we call semantic bootstrapping. Semantic bootstrapping is the theory that children use their innate knowledge of semantic categories—like identifying who is performing an action, the 'agent,' and who is receiving it, the 'patient'—to map out the basic grammatical structure of their native language. So, they see a dog chasing a cat, recognize the dog as the cause or agent, and assume that 'dog' must be the subject of the sentence. But this theory has a, uh, a major blind spot. It doesn't fully explain how children learn verbs that aren't easily paired with obvious, observable physical actions, or how they distinguish between two actions happening at the exact same time. PROFESSOR: This is where syntactic bootstrapping comes in. Syntactic bootstrapping is a cognitive mechanism where children use the grammatical structure of a sentence—its syntax—to deduce the meaning of an unfamiliar verb. Instead of relying solely on what they see, they use the sentence's form as a linguistic clue. Let me give you a classic experiment that illustrates this beautifully, conducted by Letitia Naigles in 1990. Naigles took two-year-old toddlers and showed them a television screen split in two. On one side of the screen, a duck was actively pushing a bunny down into a squatting position. On the other side, both the duck and the bunny were simply waving their arms in circles, doing the same motion side by side. Now, while the toddlers watched this, they heard a voiceover. One group of children heard: 'The duck is gorping the bunny.' This is a transitive sentence structure—meaning it has a subject acting directly on an object. The other group heard: 'The duck and the bunny are gorping.' This is an intransitive structure, where there is no direct object, just two subjects performing an action together. By the way, 'gorping' is a nonsense verb, completely made up, to ensure the children had no prior knowledge of its meaning. STUDENT: Wait, so how did the researchers know what the kids actually thought 'gorping' meant? They can't exactly explain their reasoning at two years old. PROFESSOR: Excellent question, Tariq. The researchers used a preferential looking paradigm. This is a technique based on the fact that children will look longer at a visual display that matches what they are hearing. When the voiceover said, 'Find gorping!', the children who had heard 'The duck is gorping the bunny' spent significantly more time staring at the side of the screen where the duck was forcing the bunny to squat. They deduced that 'gorping' must mean the causative, transitive action—the pushing. Conversely, the children who had heard 'The duck and the bunny are gorping' looked longer at the side where both characters were waving their arms. They inferred that 'gorping' referred to the coordinated, intransitive motion. What this proves is that the toddlers didn't just look at the physical scene and guess. They used the syntactic frame—the presence or absence of a direct object—to narrow down and choose the correct meaning of the novel verb. They boot-strapped, or pulled themselves up, into the verb's meaning using their existing grasp of syntax. Of course, this doesn't mean semantic bootstrapping is useless. In fact, most modern linguists agree that children likely employ both strategies in tandem, depending on the stage of development and the complexity of the vocabulary they are encountering. [Q23] What is the lecture mainly about?

คำแปล

ผู้บรรยาย: ฟังส่วนหนึ่งของการบรรยายในวิชาภาษาศาสตร์ อาจารย์: สวัสดีตอนเช้าครับทุกคน วันนี้เราจะมาเจาะลึกเรื่องจิตวิทยาภาษาศาสตร์เชิงพัฒนาการ (developmental psycholinguistics) โดยเฉพาะเรื่องที่ว่าทารกเรียนรู้ความหมายของคำกริยาได้อย่างไร ถ้าเป็นคำนามเนี่ย ค่อนข้างจะตรงไปตรงมาครับ พ่อแม่แค่ชี้ไปที่ถ้วยแล้วพูดว่า 'ถ้วย' เด็กก็เชื่อมโยงเสียงนั้นเข้ากับวัตถุที่จับต้องได้แล้ว แต่สำหรับคำกริยา... มันยากกว่านั้นเยอะครับ เด็กวัยเตาะแตะจะรู้ได้อย่างไรว่าคำอย่าง 'คิด' 'ให้' หรือ 'ผลัก' หมายถึงอะไร ในเมื่อโลกแห่งความเป็นจริงรอบตัวเต็มไปด้วยการกระทำต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นพร้อมกันจนน่าสับสน? เป็นเวลาหลายทศวรรษที่แนวคิดหลักคือสิ่งที่เราเรียกว่า semantic bootstrapping ครับ semantic bootstrapping คือทฤษฎีที่อธิบายว่า เด็ก ๆ ใช้ความรู้ที่มีมาแต่กำเนิดเกี่ยวกับประเภทของความหมาย เช่น การระบุว่าใครเป็นผู้กระทำหรือ 'agent' และใครเป็นผู้ถูกกระทำหรือ 'patient' เพื่อมาทำความเข้าใจโครงสร้างไวยากรณ์พื้นฐานของภาษาแม่ของตัวเอง ตัวอย่างเช่น เมื่อพวกเขาเห็นสุนัขวิ่งไล่แมว พวกเขาจะเข้าใจว่าสุนัขเป็นผู้กระทำ และเดาว่า 'สุนัข' ต้องเป็นประธานของประโยค แต่ทฤษฎีนี้มี... เอิ่ม จุดบอดครั้งใหญ่ครับ เพราะมันไม่สามารถอธิบายได้อย่างครบถ้วนว่า เด็ก ๆ เรียนรู้คำกริยาที่ไม่ได้เชื่อมโยงกับการกระทำที่มองเห็นได้ง่าย ๆ ได้อย่างไร หรือพวกเขาแยกแยะระหว่างการกระทำสองอย่างที่เกิดขึ้นพร้อมกันเป๊ะ ๆ ได้อย่างไร อาจารย์: นี่คือจุดที่ syntactic bootstrapping เข้ามามีบทบาทครับ syntactic bootstrapping คือกระบวนการทางความคิดที่เด็ก ๆ ใช้โครงสร้างไวยากรณ์ของประโยค หรือ syntax เพื่อคาดเดาความหมายของคำกริยาที่ไม่คุ้นเคย แทนที่จะพึ่งพาสิ่งที่เห็นเพียงอย่างเดียว พวกเขาจะใช้รูปแบบของประโยคเป็นคำใบ้ทางภาษา ผมขอพูดยกตัวอย่างการทดลองสุดคลาสสิกในปี 1990 ของ Letitia Naigles ที่อธิบายเรื่องนี้ได้อย่างชัดเจนดีกว่าครับ Naigles ได้พาเด็กวัยสองขวบมาดูหน้าจอโทรทัศน์ที่แบ่งเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งของจอ มีเป็ดกำลังออกแรงผลักกระต่ายให้หมอบลงไปกับพื้น ส่วนอีกฝั่ง ทั้งเป็ดและกระต่ายต่างแค่โบกแขนเป็นวงกลมข้าง ๆ กันเฉย ๆ ระหว่างที่เด็ก ๆ ดูภาพเหล่านี้ ก็มีเสียงบรรยายขึ้นมา โดยเด็กกลุ่มแรกได้ยินคำว่า 'The duck is gorping the bunny.' ซึ่งเป็นโครงสร้างประโยคแบบสกรรมกริยา (transitive) หรือประโยคที่มีประธานกระทำต่อกรรมโดยตรง ส่วนเด็กอีกกลุ่มได้ยินคำว่า 'The duck and the bunny are gorping.' ซึ่งเป็นโครงสร้างแบบอกรรมกริยา (intransitive) ที่ไม่มีกรรมมารองรับ มีเพียงประธานสองคนกำลังทำท่าทางร่วมกัน อ้อ คำว่า 'gorping' นี่เป็นคำกริยาที่ไม่มีความหมายจริงนะครับ เป็นคำที่แต่งขึ้นมา เพื่อให้แน่ใจว่าเด็ก ๆ ไม่มีทางรู้ความหมายของคำนี้มาก่อน นักศึกษา: เดี๋ยวครับ แล้วนักวิจัยรู้ได้อย่างไรว่าเด็ก ๆ คิดว่าคำว่า 'gorping' หมายถึงอะไรกันแน่ครับ? เพราะเด็กสองขวบยังอธิบายเหตุผลของตัวเองไม่ได้แน่ ๆ อาจารย์: เป็นคำถามที่ดีมากครับ ทาริก (Tariq) นักวิจัยใช้เทคนิคที่เรียกว่า preferential looking paradigm ครับ ซึ่งอิงจากธรรมชาติของเด็กที่จะมองหน้าจอที่ตรงกับเสียงที่ได้ยินนานกว่าปกติ พอเสียงบรรยายพูดว่า 'Find gorping!' เด็ก ๆ กลุ่มที่เคยได้ยินประโยค 'The duck is gorping the bunny' จะใช้เวลาจ้องมองฝั่งที่เป็ดกำลังผลักกระต่ายให้หมอบลงนานกว่าอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาเดาว่า 'gorping' ต้องหมายถึงการกระทำที่เป็นเหตุเป็นผลและต้องการกรรม ซึ่งก็คือการผลักนั่นเอง ในทางกลับกัน เด็กกลุ่มที่ได้ยินประโยค 'The duck and the bunny are gorping' จะมองฝั่งที่ตัวการ์ตูนทั้งสองกำลังโบกมือยาวนานกว่า พวกเขาจึงสรุปว่า 'gorping' หมายถึงการเคลื่อนไหวร่วมกันแบบที่ไม่ต้องการกรรม สิ่งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า เด็กวัยเตาะแตะไม่ได้แค่มองดูภาพตรงหน้าแล้วเดาสุ่ม ๆ แต่พวกเขาใช้โครงสร้างไวยากรณ์—การมีอยู่หรือไม่มีอยู่ของกรรมตรง—เพื่อตีกรอบและเลือกความหมายที่ถูกต้องของคำกริยาใหม่นั้น พวกเขาช่วยตัวเองให้เข้าใจความหมายของคำกริยาโดยอาศัยความเข้าใจเรื่องโครงสร้างประโยคที่มีอยู่เดิม แน่นอนว่านี่ไม่ได้แปลว่า semantic bootstrapping จะไม่มีประโยชน์นะครับ จริง ๆ แล้ว นักภาษาศาสตร์ยุคปัจจุบันส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่า เด็ก ๆ น่าจะใช้ทั้งสองกลยุทธ์ควบคู่กันไป ขึ้นอยู่กับวัยของพัฒนาการและความซับซ้อนของคำศัพท์ที่พวกเขาเจอครับ

(Shared with Q23.) [Q24] According to the professor, what is a limitation of semantic bootstrapping?

คำแปล

(ใช้เนื้อหาร่วมกับข้อ 23) [ข้อ 24] ตามที่ศาสตราจารย์กล่าว ข้อจำกัดของทฤษฎี semantic bootstrapping คืออะไร

(Shared with Q23.) [Q25] In the experiment described by the professor, what did the children see on the split screen? Choose 2 answers.

คำแปล

(ใช้เนื้อหาร่วมกับข้อ 23) [ข้อ 25] ในการทดลองที่อาจารย์อธิบาย เด็กๆ เห็นอะไรบนหน้าจอที่แบ่งฝั่ง (split screen)? เลือกคำตอบ 2 ข้อ

(Shared with Q23.) [Q26] Why does the professor mention the preferential looking paradigm?

คำแปล

(ใช้ข้อมูลร่วมกับข้อ 23) [ข้อ 26] ทำไมอาจารย์ถึงพูดถึง "preferential looking paradigm" (วิธีการวัดความสนใจจากการจ้องมอง)?

(Shared with Q23.) [Q27] What does the professor imply about the relationship between semantic bootstrapping and syntactic bootstrapping?

คำแปล

(ใช้ร่วมกับข้อ 23) [ข้อ 27] ศาสตราจารย์บอกเป็นนัยอย่างไรเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง semantic bootstrapping และ syntactic bootstrapping?

(Shared with Q23.) [Replay: "By the way, 'gorping' is a nonsense verb, completely made up, to ensure the children had no prior knowledge of its meaning."] [Q28] Why does the speaker say this:

คำแปล

อนึ่ง คำว่า 'gorping' เป็นคำกริยาที่ไม่มีอยู่จริงและถูกคิดขึ้นมาใหม่ทั้งหมด เพื่อให้มั่นใจว่าเด็ก ๆ ไม่เคยมีความรู้เกี่ยวกับความหมายของคำนี้มาก่อน