A Travel Surprise (J9B)เรื่องเซอร์ไพรส์ระหว่างเดินทาง (J9B)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had closed' happened before 'arrived'.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "พิพิธภัณฑ์ปิด (had closed)" เกิดขึ้นก่อน "เรามาถึง (arrived)"
By the time the movie started, we had already bought our popcorn.
เราซื้อป๊อปคอร์นเสร็จก่อนที่ภาพยนตร์จะเริ่ม
EN: The phrase 'by the time' is a subordinating conjunction used to introduce a time clause, meaning 'no later than the moment that'. It is commonly paired with the past perfect in the main clause to show sequence.
ไทย: วลี "by the time" เป็นคำสันธาน subordinate ใช้เพื่อนำหน้าอนุประโยค adverb ของเวลา แปลว่า "ไม่ช้ากว่า..." หรือ "เมื่อถึงตอนที่..." โดยปกติจะใช้คู่กับอดีตกาลสมบูรณ์ในประโยคหลักเพื่อแสดงลำดับของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
By the time she called me, I had left the office.
ฉันออกจากออฟฟิศไปแล้วก่อนที่เธอจะโทรหาฉัน
EN: The Past Perfect tense (had + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or a specific time in the past. In this question form, 'Had' is placed before the subject.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต ในประโยคคำถาม จะวางกริยาช่วย "Had" ไว้หน้าประธาน
Had you finished the report before the meeting started?
ก่อนการประชุมเริ่ม คุณได้ทำรายงานเสร็จหรือยัง?
EN: The word 'before' is used here as an adverb meaning 'at an earlier time' or 'previously', positioned at the end of the sentence to emphasize that the action should have occurred prior to the main past event (arriving at the museum).
ไทย: คำว่า "before" ในที่นี้ใช้เป็นคำวิเศษณ์ แปลว่า "ก่อนหน้านี้" หรือ "ล่วงหน้า" วางไว้ท้ายประโยคเพื่อเน้นว่าการกระทำนั้นควรเกิดขึ้นก่อนเหตุการณ์หลักในอดีต (การมาถึงพิพิธภัณฑ์)
EN: In English-speaking countries, 'the hours' is a common shorthand for 'opening hours' or 'business hours' of museums, shops, or restaurants. Checking these in advance is a highly recommended travel habit due to seasonal variations.
EN: The Past Perfect Tense ('had' + past participle) is used to describe an action or state that occurred before another action or a specific time in the past. In this sentence, 'had never been' emphasizes the state of disappointment experienced prior to the end of the trip.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำหรือสถานะที่เกิดขึ้นหรือเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต ในประโยคนี้ "had never been" เน้นว่าก่อนจบทริปนั้น ผู้พูดไม่เคยรู้สึกผิดหวังขนาดนี้มาก่อน
By the time we arrived, the museum had closed.
พิพิธภัณฑ์ปิดไปแล้วก่อนที่เราจะมาถึง
EN: The structure 'so + adjective + on a trip' is used to express a high degree of an emotion or state experienced during a journey. 'So' acts as an intensifying adverb modifying the adjective 'disappointed'.
ไทย: โครงสร้าง "so + คำคุณศัพท์ + on a trip" ใช้เพื่อแสดงอารมณ์หรือสถานะที่รุนแรงที่รู้สึกระหว่างการเดินทาง "so" เป็นคำวิเศษณ์ที่ใช้ขยายคำคุณศัพท์ "disappointed" (ผิดหวัง)
I had never been so excited on a trip.
ฉันไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้ระหว่างท่องเที่ยวมาก่อน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'the tour had left' happened before 'we reached the gate'.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "ทัวร์ออกไปแล้ว (had left)" เกิดขึ้นก่อน "เรามาถึงประตูขึ้นเครื่อง (reached)"
By the time the movie started, we had already bought our popcorn.
เราซื้อป๊อปคอร์นเสร็จก่อนที่ภาพยนตร์จะเริ่ม
EN: The phrase 'by the time' is a subordinating conjunction used to introduce a time clause, meaning 'no later than the moment that'. It is commonly paired with the past perfect in the main clause to show sequence.
ไทย: วลี "by the time" เป็นคำสันธาน subordinate ใช้เพื่อนำหน้าอนุประโยค adverb ของเวลา แปลว่า "ไม่ช้ากว่า..." หรือ "เมื่อถึงตอนที่..." โดยปกติจะใช้คู่กับอดีตกาลสมบูรณ์ในประโยคหลักเพื่อแสดงลำดับของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
By the time she arrived at the station, the train had left.
เมื่อเธอมาถึงสถานี รถไฟก็ออกไปแล้ว
EN: In travel contexts, 'the gate' usually refers to an airport departure gate, but in the context of tours or attractions, it can also refer to the main entrance gate of a venue or park. Missing a tour departure due to minor delays is a common travel anxiety shared globally.
EN: The Past Perfect tense (had + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or a specific time in the past.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือจุดเวลาใดๆ ในอดีต
She had already left when I arrived at the station.
เมื่อฉันไปถึงสถานี เธอออกไปแล้ว
EN: The prepositional phrase 'by mistake' is used as an adverbial modifier meaning accidentally or without intending to.
ไทย: วลีบุพบท 'by mistake' ใช้เป็นคำขยายกริยา หมายความว่า "โดยไม่ตั้งใจ" หรือ "โดยไม่ได้เจตนา"
I took your umbrella by mistake.
ฉันหยิบร่มของคุณผิดโดยไม่ตั้งใจ
EN: The Past Perfect tense (had + past participle) is used to describe an action that happened before another action or state in the past. In this sentence, 'had walked' happened before the state of being 'tired'.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นก่อนการกระทำหรือสถานะอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "การเดิน (had walked)" เกิดขึ้นก่อนสถานะในอดีต "เหนื่อย (tired)"
She was hungry because she had not eaten lunch.
เธอหิวมากเพราะเธอไม่ได้กินข้าวเที่ยง
EN: The subordinating conjunction 'because' is used to introduce a clause that gives the reason for the action or state in the main clause.
ไทย: คำสันธาน subordinate "because (เพราะว่า)" ใช้เพื่อนำหน้าอนุประโยคที่แสดงเหตุผล เพื่ออธิบายสาเหตุที่การกระทำหรือสถานะในประโยคหลักเกิดขึ้น
We stayed home because it was raining.
เราอยู่บ้านเพราะตอนนั้นฝนกำลังตก
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action or a specific time in the past.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต
She had finished her homework before her friends arrived.
เธอทำการบ้านเสร็จแล้วก่อนที่เพื่อนของเธอจะมาถึง
EN: The conjunction 'before' is used to connect two clauses, indicating that the action in the main clause happened prior to the action in the adverbial clause.
ไทย: คำเชื่อม "before" (ก่อนที่...) ใช้เชื่อมสองประโยค เพื่อแสดงว่าการกระทำในประโยคหลักเกิดขึ้นก่อนการกระทำในประโยคย่อย
We washed our hands before we ate dinner.
เราล้างมือก่อนกินอาหารเย็น
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had eaten' happened first, and 'found' happened second.
ไทย: Past Perfect Tense (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือช่วงเวลาหนึ่งในอดีต ในประโยคนี้ "กินอาหารเสร็จ (had eaten)" เกิดขึ้นก่อน "หาสวนสาธารณะเจอ (found)"
After she had finished her homework, she watched a movie.
หลังจากที่เธอทำการบ้านเสร็จ เธอก็ดูหนัง
EN: The subordinating conjunction 'after' introduces an adverbial clause of time. When the 'after' clause comes at the beginning of the sentence, a comma is used to separate it from the main clause.
ไทย: คำเชื่อมรอง "after" (หลังจากที่) นำหน้าประโยคย่อยบอกเวลา เมื่อประโยคที่ขึ้นต้นด้วย "after" อยู่หน้าประโยค ต้องใช้เครื่องหมายจุลภาค (comma) คั่นระหว่างประโยคหลักกับประโยคย่อย
After we had arrived at the hotel, we unpacked our bags.
หลังจากที่เราถึงโรงแรม เราก็จัดกระเป๋า
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, leaving the map ('had left') happened before realizing it ('realized').
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "การลืมแผนที่ (had left)" เกิดขึ้นก่อน "การรู้ตัว (realized)"
She realized she had forgotten her passport at the hotel.
เธอรู้ตัวว่าเธอลืมหนังสือเดินทางไว้ที่โรงแรม
EN: The conjunction 'that' is often omitted in informal English when introducing a noun clause acting as the direct object of verbs like 'realize', 'think', or 'know'.
ไทย: ในภาษาอังกฤษที่ไม่เป็นทางการ เมื่อนำหน้าอนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา เช่น "realize (รู้ตัว)" "think (คิดว่า)" หรือ "know (รู้ว่า)" คำสันธาน "that" มักจะถูกละไว้
I think we took the wrong turn.
ฉันคิดว่าเราหันผิดทางแล้ว
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before another action in the past. In this sentence, 'had sold' happened before the past action 'came'.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "had sold" (ขายหมด) เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอดีต "came" (มาถึง)
The train had already left when we arrived at the station.
เมื่อเรามาถึงสถานี รถไฟก็ออกไปแล้ว
EN: The conjunction 'before' is used to connect two clauses, indicating that the action in the main clause (Past Perfect) occurred prior to the action in the subordinate clause (Simple Past).
ไทย: คำสันธาน "before" (ก่อนที่) ใช้เพื่อเชื่อมสองอนุประโยค โดยแสดงว่าการกระทำในประโยคหลัก (อดีตกาลสมบูรณ์) เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอนุประโยค (อดีตกาลธรรมดา)
She had finished her homework before she went to bed.
เธอทำการบ้านเสร็จแล้วก่อนที่จะเข้านอน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before a specific point in the past. In this sentence, 'had never traveled' indicates that prior to the past trip being discussed, the speaker had no experience of traveling so far.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำหรือประสบการณ์ที่เสร็จสิ้นก่อนเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต ในประโยคนี้ "had never traveled" แสดงว่าก่อนการเดินทางในอดีตที่กล่าวถึง ผู้พูดไม่เคยมีประสบการณ์เดินทางไกลขนาดนั้นมาก่อน
She had never seen the ocean before she visited California.
ก่อนที่เธอจะไปแคลิฟอร์เนีย เธอไม่เคยเห็นทะเลมาก่อน
EN: The adverb 'so' is used as an intensifier before adjectives or adverbs (like 'far') to mean 'to such a great degree' or 'extremely'.
ไทย: คำวิเศษณ์ "so" ใช้เป็นตัวเน้นความหมายหน้าคำคุณศัพท์หรือคำวิเศษณ์ (เช่น 'far') เพื่อแสดงระดับที่มาก แปลว่า "มาก" หรือ "อย่างยิ่ง"
I didn't know the hotel was so close to the station.
ฉันไม่รู้ว่าโรงแรมนั้นอยู่ใกล้สถานีขนาดนี้
EN: In English-speaking cultures, sharing personal travel milestones (like traveling far from home for the first time) is a common way to build rapport and share life experiences during casual conversations.
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or a specific point in the past. In this sentence, 'had saved' indicates that the backup plan was prepared before the main past event or situation occurred.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต ในประโยคนี้ "had saved" แสดงว่าเรามีแผนสำรองเตรียมไว้แล้วก่อนที่เหตุการณ์หลักหรือสถานการณ์ในอดีตจะเกิดขึ้น
By the time the storm started, we had found a safe shelter.
เราหาที่หลบภัยที่ปลอดภัยได้แล้วก่อนที่พายุจะเริ่ม
EN: The adverb 'Luckily' is used as a sentence modifier (or comment adverb) to express the speaker's attitude toward the entire situation. It is typically placed at the beginning of the sentence and followed by a comma.
ไทย: คำวิเศษณ์ "Luckily" (โชคดีที่) ในที่นี้ใช้เป็นตัวขยายประโยค (หรือคำวิเศษณ์แสดงความคิดเห็น) เพื่อแสดงทัศนคติของผู้พูดต่อสถานการณ์ทั้งหมด โดยปกติจะวางไว้ต้นประโยคและตามด้วยเครื่องหมายจุลภาค
Luckily, the rain stopped before our outdoor wedding began.
โชคดีที่ฝนหยุดก่อนที่งานแต่งงานกลางแจ้งของเราจะเริ่มขึ้น
EN: In travel and project management contexts, having a 'backup plan' (often referred to as 'Plan B') is highly valued in Western culture. It reflects a proactive attitude toward uncertainty and unexpected disruptions, which are common themes in travel narratives.
EN: The simple past tense is used to describe completed actions in the past. In this sentence, 'took' is the irregular past tense form of the verb 'take'. It is often accompanied by past time expressions like 'last summer'.
ไทย: Past Simple Tense ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้วในอดีต ในประโยคนี้ "took" เป็นรูปอดีตที่ไม่ปกติของกริยา "take" มักใช้ร่วมกับคำบอกเวลาในอดีต เช่น "last summer" (ฤดูร้อนที่แล้ว)
Last year, we took a train to Paris.
ปีที่แล้ว เราไปปารีสด้วยรถไฟ
EN: The collocation 'take a trip' means to travel or go on a journey. It is commonly followed by the preposition 'to' to indicate the destination.
ไทย: วลีกริยา "take a trip" แปลว่า "ไปเที่ยว" หรือ "เดินทาง" มักตามด้วยคำบุพบท "to" เพื่อบอกจุดหมายปลายทาง
They want to take a trip to Japan next winter.
พวกเขาอยากไปเที่ยวญี่ปุ่นในฤดูหนาวปีหน้า
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before another action in the past. In this sentence, 'had planned' happened before the past action 'left'.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "การวางแผนไว้ (had planned)" เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอดีตอีกอย่างหนึ่ง "การออกเดินทาง (left)"
She had already finished her homework before her friends arrived.
เธอทำการบ้านเสร็จแล้วก่อนที่เพื่อนของเธอจะมาถึง
EN: The conjunction 'before' is used to connect two clauses, indicating that the action in the main clause (Past Perfect) occurred prior to the action in the subordinate clause (Simple Past).
ไทย: คำสันธาน "before" (ก่อนที่) ใช้เพื่อเชื่อมสองอนุประโยค โดยแสดงว่าการกระทำในประโยคหลัก (อดีตกาลสมบูรณ์) เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอนุประโยค (อดีตกาลธรรมดา)
They had locked the door before they went to bed.
พวกเขาล็อกประตูแล้วก่อนที่จะเข้านอน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action or a specific time in the past.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งเสร็จสิ้นก่อนการกระทำอื่นหรือเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต
By the time the movie started, we had already bought our popcorn.
เราซื้อป๊อปคอร์นเสร็จก่อนที่ภาพยนตร์จะเริ่ม
EN: The time clause 'by the time' means 'not later than the moment that' and is commonly used with the Past Perfect in the main clause to show sequence of events.
ไทย: อนุประโยคเวลาที่นำหน้าด้วย "by the time" (เมื่อถึงตอนที่.../ก่อนที่...) มักใช้กับอดีตกาลสมบูรณ์ในประโยคหลัก เพื่อเน้นลำดับของเหตุการณ์ในอดีตสองเหตุการณ์
By the time she called me, I had already left the office.
ฉันออกจากออฟฟิศไปแล้วก่อนที่เธอจะโทรหาฉัน
EN: The Past Perfect Tense ('had' + past participle) is used to describe an action that occurred before another action in the past. In this sentence, taking the wrong train ('had taken') happened before they realized it ('realized').
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "การขึ้นรถไฟผิดขบวน (had taken)" เกิดขึ้นก่อน "การรู้ตัว (realized)"
She realized that she had left her keys at the office.
เธอรู้ตัวว่าเธอลืมกุญแจไว้ที่ออฟฟิศ
EN: The noun clause introduced by 'that' acts as the direct object of the verb 'realized'. It contains the complete thought or fact that was realized. In informal English, 'that' can often be omitted.
ไทย: อนุประโยคที่นำหน้าด้วย "that" ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา "realized" โดยมีเนื้อหาความคิดหรือข้อเท็จจริงทั้งหมดที่รู้ตัว ในภาษาอังกฤษที่ไม่เป็นทางการ "that" มักจะละไว้ได้
I believe that we made the right decision.
ฉันเชื่อว่าเราตัดสินใจถูกต้องแล้ว
EN: The past perfect tense ('had' + past participle) is used here with 'never' to describe an experience that had not occurred up to a specific point in the past (the time of the trip).
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ในที่นี้ใช้ร่วมกับ 'never' (ไม่เคย) เพื่ออธิบายประสบการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเวลาจุดใดจุดหนึ่งในอดีต (ตอนที่ท่องเที่ยว)
Before that day, I had never seen such a beautiful sunset.
ก่อนวันนั้น ฉันไม่เคยเห็นพระอาทิตย์ตกที่สวยงามขนาดนี้มาก่อน
EN: The linking verb 'feel' is followed by the past participle 'lost' acting as an adjective to describe the subject's emotional or physical state.
ไทย: กริยาเชื่อม 'feel' (รู้สึก) ตามด้วยกริยาช่องที่ 3 'lost' (หลงทาง) ซึ่งทำหน้าที่เป็นคำคุณศัพท์ เพื่ออธิบายสภาพอารมณ์หรือร่างกายของประธาน
She felt exhausted after the long flight.
หลังจากเที่ยวบินระยะไกล เธอรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างมาก
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or point of time in the past.
ไทย: Past Perfect Tense (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นแล้วก่อนจุดเวลาหนึ่งในอดีตหรือก่อนการกระทำอื่นในอดีต
By the time we arrived at the station, the train had already left.
เมื่อเรามาถึงสถานี รถไฟก็ออกไปแล้ว
EN: The adverb 'luckily' is used as a sentence modifier to express the speaker's attitude toward the situation, meaning 'it is fortunate that...'. It is usually placed at the beginning of the sentence.
ไทย: คำวิเศษณ์ "luckily" (โชคดีที่) ใช้เป็นตัวขยายทั้งประโยค เพื่อแสดงทัศนคติของผู้พูดต่อสถานการณ์ หมายความว่า "โชคดีที่..." มักวางไว้ต้นประโยคและคั่นด้วยเครื่องหมายจุลภาค
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had rested' happened first, and 'found' happened second.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "การพักผ่อน (had rested)" เกิดขึ้นก่อน "การพบ (found)"
After she had finished her homework, she watched TV.
หลังจากที่เธอทำการบ้านเสร็จ เธอดูโทรทัศน์
EN: Adverbial clauses of time introduced by 'after' describe when the main action took place. When the adverbial clause comes first, it is separated from the main clause by a comma.
ไทย: อนุประโยค adverb ของเวลาที่นำหน้าด้วย "after" (หลังจากที่) อธิบายว่าเมื่อใดที่การกระทำในประโยคหลักเกิดขึ้น เมื่ออนุประโยค adverb อยู่ต้นประโยค ต้องใช้เครื่องหมายจุลภาคคั่นกับประโยคหลัก
After we had packed our bags, we checked out of the hotel.
หลังจากที่เราเก็บกระเป๋าเสร็จ เราก็เช็คเอาท์
EN: The Past Perfect Tense (had + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or a specific point in the past. In this sentence, 'had not given up' happened before the state of being happy ('were happy').
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต ในประโยคนี้ "การไม่ยอมแพ้ (had not given up)" เกิดขึ้นก่อน "การรู้สึกดีใจ (were happy)"
They were relieved because they had found their lost keys.
พวกเขาโล่งใจเพราะพวกเขาหากุญแจที่หายไปเจอแล้ว
EN: The phrasal verb 'give up' means to stop making an effort or to resign to defeat. In the past perfect tense, 'give' becomes 'given'. When negated, 'not' is placed between 'had' and the past participle 'given'.
ไทย: กริยาวลี "give up" แปลว่า หยุดพยายามหรือยอมแพ้ ในอดีตกาลสมบูรณ์ "give" เปลี่ยนเป็นกริยาช่องที่ 3 "given" ในรูปปฏิเสธ ให้วาง "not" ระหว่าง "had" กับกริยาช่องที่ 3 "given"
She had not given up on her dream despite the difficulties.
แม้จะมีอุปสรรคมากมาย เธอก็ไม่ยอมละทิ้งความฝันของเธอ
EN: The verb 'teach' can be used in the pattern 'teach + object + to-infinitive' (teach someone to do something) to show that someone helps another person learn a skill or behavior.
My mother taught me to cook when I was young.
แม่ของฉันสอนฉันทำอาหารตอนที่ฉันยังเด็ก
EN: The verb 'stay' can function as a linking verb followed by an adjective (e.g., 'stay calm', 'stay healthy') to mean remaining in a particular state or condition.
ไทย: กริยา "stay" สามารถทำหน้าที่เป็นกริยาเชื่อม ตามด้วยคำคุณศัพท์ (เช่น "stay calm" อยู่นิ่ง ๆ "stay healthy" รักษาสุขภาพ) เพื่อแสดงการคงอยู่ในสถานะหรือสภาพการณ์หนึ่ง
Please stay quiet during the performance.
กรุณาเงียบระหว่างการแสดง
EN: Wh-questions with the verb 'to be' in the past simple tense. In this structure, the question word (Why) is followed by the past tense form of 'be' (were), then the subject (you), and finally the adjective/complement (late).
ไทย: คำถาม Wh- ที่ใช้กริยา to be ใน past simple tense ในโครงสร้างนี้ คำถาม (Why) ตามด้วยกริยา to be ในอดีต (were) ตามด้วยประธาน (you) และสุดท้ายคือคำคุณศัพท์/ส่วนเติมเต็ม (late)
Why were you angry at the meeting yesterday?
เมื่อวานตอนประชุม ทำไมคุณถึงโกรธ?
EN: The prepositional phrase 'late to [a place]'. While 'late for' is commonly used for events (e.g., late for school, late for work), 'late to' is often used when emphasizing the destination or arrival at a specific physical location like an airport or station.
ไทย: วลีบุพบท "late to [สถานที่]" แม้ว่า "late for" จะใช้กับกิจกรรมทั่วไป (เช่น ไปโรงเรียนสาย ไปทำงานสาย) แต่ "late to" มักใช้เพื่อเน้นการมาถึงสถานที่จริงช้า เช่น สนามบินหรือสถานีรถไฟ
She was late to the train station and missed her ride.
เธอไปถึงสถานีรถไฟสาย เลยพลาดรถไฟ
EN: In Western travel culture, arriving late to an airport is a common source of high stress due to strict security checks and boarding cut-off times. Asking 'Why were you late...' in a supportive tone is a common way to show concern after a stressful travel event.
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had left' happened before 'came down'.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "แท็กซี่ออกไป (had left)" เกิดขึ้นก่อน "ฉันลงมา (came down)"
The train had already departed before we reached the station.
รถไฟออกไปแล้วก่อนที่เราจะถึงสถานี
EN: The subordinating conjunction 'before' introduces an adverbial clause of time, indicating the sequence of events. The clause following 'before' typically uses the Simple Past tense when paired with the Past Perfect in the main clause.
ไทย: คำสันธาน subordinate "before (ก่อนที่)" นำหน้าอนุประโยค adverb ของเวลา เพื่อแสดงลำดับของเหตุการณ์ เมื่อประโยคหลักใช้อดีตกาลสมบูรณ์ อนุประโยคที่นำหน้าด้วย before มักจะใช้อดีตกาลธรรมดา
She had finished her homework before she went to bed.
เธอทำการบ้านเสร็จแล้วก่อนที่จะเข้านอน
EN: The Past Perfect Tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or a specific time in the past.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือจุดเวลาใดๆ ในอดีต
She had finished her homework before her mother came home.
เธอทำการบ้านเสร็จแล้วก่อนที่แม่จะกลับถึงบ้าน
EN: The conjunction 'before' is used to connect two clauses, indicating that the action in the main clause (Past Perfect) happened prior to the action in the adverbial clause (Simple Past).
ไทย: คำสันธาน "before" (ก่อนที่) ใช้เพื่อเชื่อมสองอนุประโยค โดยแสดงว่าการกระทำในประโยคหลัก (อดีตกาลสมบูรณ์) เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอนุประโยค adverb (อดีตกาลธรรมดา)
They had left the office before the rain started.
พวกเขาออกจากออฟฟิศไปแล้วก่อนที่ฝนจะตก
EN: The Past Perfect tense (had + past participle) is used here in its question form ('Had you + past participle') to ask about an experience that occurred before a specific point in the past. The adverb 'ever' is commonly used in questions to mean 'at any time before now'.
ไทย: Past Perfect Tense (had + กริยาช่องที่ 3) ในที่นี้ใช้ในรูปคำถาม (Had you + กริยาช่องที่ 3) เพื่อถามว่ามีประสบการณ์บางอย่างเกิดขึ้นก่อนจุดเวลาหนึ่งในอดีตหรือไม่ คำวิเศษณ์ "ever" มักใช้ในประโยคคำถามเพื่อหมายถึง "เคย (ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งก่อนหน้านั้น)"
Had you ever seen a penguin before you went to Antarctica?
ก่อนที่คุณจะไปแอนตาร์กติกา คุณเคยเห็นเพนกวินไหม?
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before a specific point in the past. In this sentence, 'had never been' indicates that the experience of visiting that place did not occur at any point prior to 'last week'.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำหรือสถานะที่เสร็จสิ้นก่อนเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต ในประโยคนี้ "had never been" แสดงว่าไม่เคยมีประสบการณ์การไปที่นั่นมาก่อนเวลาจุดใดจุดหนึ่งก่อน "สัปดาห์ที่แล้ว"
I had never seen a glacier until I visited Alaska.
ก่อนที่ฉันจะไปอะแลสกา ฉันไม่เคยเห็นธารน้ำแข็งมาก่อน
EN: The preposition 'until' is used to show that an activity or situation continues up to a particular time. When paired with a negative past perfect ('had never... until'), it emphasizes that the situation changed only at that specific past moment.
ไทย: คำบุพบท "until" (จนกระทั่ง) ใช้เพื่อแสดงว่ากิจกรรมหรือสถานการณ์ดำเนินต่อไปจนถึงเวลาที่เฉพาะเจาะจง เมื่อใช้กับอดีตกาลสมบูรณ์ในรูปปฏิเสธ (had never... until) จะเน้นว่าสถานะนั้นเปลี่ยนไปจนกระทั่งถึงเวลานั้นในอดีต (คือในที่สุดก็ได้ไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว)
She had not heard the news until yesterday.
จนกระทั่งเมื่อวานนี้เธอถึงได้ยินข่าวนี้
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'the line had grown' happened before 'we checked in'.
ไทย: Past Perfect Tense (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือช่วงเวลาหนึ่งในอดีต ในประโยคนี้ "ฝูงชนที่ต่อคิวเพิ่มมากขึ้น (had grown)" เกิดขึ้นก่อน "เราเช็คอิน (checked in)"
By the time the movie started, we had already bought our popcorn.
เราซื้อป๊อปคอร์นเสร็จก่อนที่ภาพยนตร์จะเริ่ม
EN: 'By the time' is a subordinating conjunction used to introduce a time clause, meaning 'no later than the moment that'. It is typically followed by a simple past verb when referring to past events.
ไทย: "By the time" เป็นคำเชื่อมรองที่ใช้เพื่อนำประโยคย่อยบอกเวลา แปลว่า "ไม่ช้ากว่าเวลานั้น" หรือ "พอถึงเวลา..." เมื่อใช้กับเหตุการณ์ในอดีต มักตามด้วยกริยาในรูปอดีตธรรมดา (simple past)
By the time he arrived at the station, the train had left.
เมื่อเขามาถึงสถานีรถไฟ รถไฟก็ออกไปแล้ว
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or point in time in the past.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "การวางแผนล่วงหน้า (had planned)" เกิดขึ้นก่อน "การรู้สึกสงบ (felt)"
They had already left when we arrived at the station.
เมื่อเรามาถึงสถานี พวกเขาก็ออกไปแล้ว
EN: The subordinating conjunction 'because' introduces a dependent clause of reason, explaining why the action in the main clause ('We felt calm') occurred.
ไทย: คำสันธาน subordinate "because" (เพราะว่า) ใช้เพื่อนำหน้าอนุประโยคที่แสดงเหตุผล ซึ่งอธิบายสาเหตุที่การกระทำในประโยคหลัก ("เรารู้สึกสงบ") เกิดขึ้น
She stayed home because she was not feeling well.
เธออยู่บ้านเพราะเธอไม่สบาย
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had booked' happened before the past action 'sold out'.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "การจอง (had booked)" เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอดีตอีกอย่างหนึ่ง "การขายหมด (sold out)"
The train had already left when we arrived at the station.
เมื่อเรามาถึงสถานี รถไฟก็ออกไปแล้ว
EN: The phrasal verb 'sell out' means to sell all of the available tickets, seats, or goods. In the past tense, it becomes 'sold out'.
ไทย: กริยาวลี "sell out" แปลว่า ขายหมด หมดเกลี้ยง (ตั๋ว ที่นั่ง หรือสินค้าทั้งหมด) รูปอดีตคือ "sold out"
The concert tickets sold out in just five minutes.
ตั๋วคอนเสิร์ตขายหมดภายในเวลาเพียงห้านาที
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had landed' happened first, before the past action 'took'.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "had landed (ลงจอด)" เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอดีตอีกอย่างหนึ่ง "took (พัก)"
After we had finished the project, we celebrated.
หลังจากที่เราทำโปรเจกต์เสร็จ เราก็ฉลองกัน
EN: The phrase 'take a rest' means to stop doing an activity in order to relax or recover strength. The adjective 'quick' is used to modify 'rest' to indicate a short duration.
ไทย: วลี "take a rest" แปลว่า หยุดทำกิจกรรมเพื่อพักผ่อนหรือฟื้นพลัง คำคุณศัพท์ "quick (รวดเร็ว)" ใช้ขยาย "rest" เพื่อบอกว่าการพักนั้นสั้น ๆ
Let's take a quick rest before we climb the hill.
เรามาพักสักครู่ก่อนที่จะปีนเขากันเถอะ
EN: The use of 'what' as a nominal relative pronoun (also called a fused relative pronoun). It functions as 'the thing(s) that' and introduces a noun clause that acts as the direct object of the verb 'forget'.
ไทย: การใช้ "what" เป็นสรรพนามสัมพัทธ์เชิงนาม (หรือที่เรียกว่าสรรพนามสัมพัทธ์แบบรวม) ทำหน้าที่เหมือน "the thing(s) that" (สิ่งที่...) นำหน้าอนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา "forget"
I don't understand what you mean.
ฉันไม่เข้าใจว่าคุณหมายถึงอะไร
EN: The past perfect tense ('had seen') is used here to emphasize that the action of seeing occurred and was completed in the past, prior to the future-oriented perspective of 'forgetting' from that past standpoint, or to reference a specific past experience during a trip.
ไทย: ในที่นี้ใช้อดีตกาลสมบูรณ์ (had + กริยาช่องที่ 3 "seen") เพื่อเน้นว่าการกระทำ "เห็น" เกิดขึ้นในอดีตและเสร็จสิ้นก่อนเวลาจุดใดจุดหนึ่งในอดีต (เช่น ตอนจบทริป) ซึ่งต่างกับความทรงจำในภายหลัง
She cherished what she had learned during the summer camp.
เธอหวงแหนทุกสิ่งที่เธอได้เรียนรู้ในค่ายฤดูร้อน
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: ผิดหวัง ท้อแท้
ในบริบท: ตระหนักรู้ เข้าใจ รู้ตัว
ในบริบท: โชคดีที่ อย่างโชคดี
ในบริบท: ไม่รู้ว่าอย่างไร ด้วยวิธีใดก็ตาม
ในบริบท: แปลกหน้า แปลกประหลาด
ในบริบท: สงบ, ใจเย็น
ในบริบท: นาฬิกาปลุก
ในบริบท: ลงจอด ร่อนลง
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
An alternative plan to be used if the original plan fails.
แผนสำรอง แผนเผื่อไว้
To stop believing that something good will happen or that you can succeed.
หมดหวัง, สิ้นหวัง
To make plans for something before it happens.
วางแผนล่วงหน้า เตรียมการไว้ก่อน
To sell all of the available items, tickets, or goods.
ขายหมด ขายเกลี้ยง