Exciting or Excited? (J9B)Exciting หรือ Excited? (J9B)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: The use of present participles (-ing adjectives) to describe the characteristic of a thing. 'Exciting' describes the movie itself because it causes the feeling of excitement.
ไทย: การใช้ปัจจุบันกริยา (คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย -ing) เพื่ออธิบายลักษณะของสิ่งของ "Exciting" (ที่น่าตื่นเต้น) ใช้เพื่ออธิบายตัวภาพยนตร์เอง เพราะมันเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดความรู้สึกตื่นเต้น
The soccer match was so exciting that nobody wanted to leave.
การแข่งขันฟุตบอลนั้นน่าตื่นเต้นมากจนไม่มีใครอยากออกไป
EN: The adverb 'so' is used before adjectives or adverbs to add emphasis, meaning 'very' or 'to such a high degree'.
ไทย: คำวิเศษณ์ "so" (เช่นนั้น, มาก) ใช้หน้าคำคุณศัพท์หรือคำวิเศษณ์เพื่อเน้นความหมาย แปลว่า "มาก" หรือ "ถึงระดับที่สูงมาก"
The weather is so beautiful today.
วันนี้อากาศดีจริงๆ
EN: The past participle 'excited' is used as an adjective to describe a person's feeling or emotional state (how someone feels), as opposed to the present participle 'exciting' which describes the cause of the feeling.
ไทย: อดีตกริยา "excited" ในที่นี้ใช้เป็นคำคุณศัพท์เพื่ออธิบายความรู้สึกหรือสภาวะทางอารมณ์ของคน (คนๆ นั้นรู้สึกอย่างไร) ในขณะที่ปัจจุบันกริยา "exciting" ใช้เพื่ออธิบายสิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น
She was excited about her upcoming trip.
เธอรู้สึกตื่นเต้นกับการเดินทางที่กำลังจะมาถึง
EN: The phrase 'the whole time' functions as an adverbial of duration, meaning 'throughout the entire duration of an event or period'.
ไทย: วลี "the whole time" ทำหน้าที่เป็นคำวิเศษณ์บอกระยะเวลา แปลว่า "ตลอดระยะเวลาทั้งหมดของเหตุการณ์หรือช่วงเวลานั้น"
It rained the whole time we were on vacation.
ฝนตกตลอดช่วงวันหยุดของเรา
EN: The contrast between '-ing' and '-ed' participles used as adjectives. Present participles ending in '-ing' (e.g., 'boring') describe the characteristic of a thing or person that causes a feeling. Past participles ending in '-ed' (e.g., 'bored') describe the inner feeling or emotion experienced by a person.
ไทย: ความแตกต่างระหว่างปัจจุบันกริยา (ที่ลงท้ายด้วย -ing เช่น boring) และอดีตกริยา (ที่ลงท้ายด้วย -ed เช่น bored) ที่ใช้เป็นคำคุณศัพท์ คำคุณศัพท์ -ing ใช้เพื่ออธิบายลักษณะของสิ่งของหรือคน (ที่ทำให้รู้สึก...) ในขณะที่คำคุณศัพท์ -ed ใช้เพื่ออธิบายความรู้สึกภายในของคน (ที่รู้สึก...)
The long flight was tiring, so the tired passengers fell asleep.
เที่ยวบินที่ยาวนานทำให้เหนื่อยล้า ดังนั้นผู้โดยสารที่เหนื่อยล้าจึงหลับไป
EN: The coordinating conjunction 'so' is used to connect two independent clauses, where the second clause represents the result or consequence of the first clause.
ไทย: คำเชื่อมประสาน "so" (ดังนั้น) ใช้เชื่อมประโยคอิสระสองประโยค โดยประโยคที่สองแสดงผลลัพธ์หรือผลกระทบที่เกิดจากประโยคแรก
It was raining, so we stayed indoors.
ฝนตก เราจึงอยู่แต่ในบ้าน
EN: Present participles (verb-ing) can be used as adjectives to describe the characteristic of a thing or situation that causes a certain feeling.
ไทย: ปัจจุบัน participle (verb-ing) สามารถใช้เป็นคำคุณศัพท์เพื่อบรรยายลักษณะเฉพาะของสิ่งของหรือสถานการณ์เอง ซึ่งหมายถึง "ที่ทำให้รู้สึก..."
The book was very interesting, so I read it all night.
หนังสือเล่มนี้น่าสนใจมาก ฉันเลยอ่านทั้งคืน
EN: The coordinating conjunction 'and' is used to connect two words, phrases, or clauses of equal grammatical rank. Here, it connects two predicate adjectives.
ไทย: คำเชื่อมแบบคู่ขนาน (coordinating conjunction) 'and' ใช้เพื่อเชื่อมคำสองคำ วลี หรือประโยคย่อยที่มีระดับทางไวยากรณ์เท่ากัน ในที่นี้ มันเชื่อมคำคุณศัพท์ที่ทำหน้าที่เป็นคำกริยาแท้ (predicate adjectives) สองคำเข้าด้วยกัน
The room was clean and bright.
ห้องนี้ทั้งสะอาดและสว่าง
EN: The past participle 'surprised' is used as an adjective to describe a person's feeling or emotional state. In English, emotions caused by external factors are often expressed using the past participle (ending in -ed), whereas the cause of the emotion is described using the present participle (ending in -ing).
ไทย: อดีตกริยา "surprised" (ที่รู้สึกประหลาดใจ) ในที่นี้ใช้เป็นคำคุณศัพท์เพื่ออธิบายความรู้สึกหรือสภาวะทางอารมณ์ของคน ในภาษาอังกฤษ ความรู้สึกที่เกิดจากสิ่งภายนอกมักใช้รูปอดีตกริยา (ที่ลงท้ายด้วย -ed) เพื่อแสดงออก ในขณะที่สิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้นใช้รูปปัจจุบันกริยา (ที่ลงท้ายด้วย -ing) เพื่ออธิบาย
We were excited by the thrilling game.
เรารู้สึกตื่นเต้นกับการแข่งขันที่น่าตื่นเต้นนั้น
EN: The preposition 'by' is commonly used after passive-like emotional adjectives (such as surprised, frightened, or amazed) to introduce the agent or cause that triggered the emotion.
She was frightened by the sudden loud noise.
เธอตกใจกับเสียงดังที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
EN: The sentence starts with the base form of the verb 'Look', which is an imperative sentence used to give a direct command, instruction, or invitation. In imperative sentences, the subject 'you' is understood and omitted.
ไทย: ประโยคเริ่มต้นด้วยกริยารูปฐาน "Look" ซึ่งเป็นประโยคคำสั่ง ใช้เพื่อให้คำสั่ง คำแนะนำ หรือคำเชิญชวนโดยตรง ในประโยคคำสั่ง ประธาน "you" (คุณ/พวกคุณ) มักถูกละไว้
Listen to the teacher carefully.
ตั้งใจฟังครูพูดนะคะ
EN: The word 'broken' is a past participle (V-ed) used as an adjective to describe the noun 'window'. It indicates that the action of breaking has already happened to the window (passive/completed state).
ไทย: คำว่า "broken" เป็น past participle (V-ed) ที่ใช้เป็นคำคุณศัพท์เพื่อขยายคำนาม "window" (หน้าต่าง) คำนี้แสดงว่าการกระทำ "แตก" ได้เกิดขึ้นแล้วกับหน้าต่าง (อยู่ในสภาพที่ถูกกระทำหรือเสร็จสิ้นแล้ว)
Do not touch the broken glass.
อย่าไปโดนกระจกที่แตก
EN: Present Participles (V-ing) as Adjectives: A present participle can be used directly before a noun to describe an ongoing action or a state. In this sentence, 'crying' describes the active state of the baby.
ไทย: ปัจจุบัน participle (V-ing) เป็นคำคุณศัพท์: ปัจจุบัน participle สามารถวางไว้หน้าคำนามได้โดยตรง เพื่อบรรยายการกระทำหรือสถานะที่กำลังเกิดขึ้น ในที่นี้ "crying" (ร้องไห้) บรรยายสภาพของทารกในขณะนั้น
The sleeping dog is very cute.
หมานอนหลับตัวนั้นน่ารักมาก
EN: Subject-Verb Agreement (Third Person Singular): When the subject of a sentence is a singular noun (e.g., 'The crying baby'), the present tense verb must take the '-s' or '-es' ending (e.g., 'needs').
ไทย: ความสอดคล้องของประธานและคำกริยา (ประธานเอกพจน์บุรุษที่สาม): เมื่อประธานของประโยคเป็นคำนามเอกพจน์ (เช่น "The crying baby") คำกริยาในปัจจุบันกาลต้องเติม "-s" หรือ "-es" (เช่น "needs")
The hungry cat wants some food.
แมวหิวตัวนั้นอยากได้อาหาร
EN: Present Participle as an Adjective: The present participle (verb-ing) can be used as an adjective to describe a noun that is performing the action. In this sentence, 'sleeping' describes the 'cat' that is actively performing the action of sleeping.
ไทย: ปัจจุบันกริยาเป็นคำคุณศัพท์: ปัจจุบันกริยา (กริยา-ing) สามารถใช้เป็นคำคุณศัพท์เพื่อขยายนามที่กำลังดำเนินการกระทำนั้นอยู่ ในประโยคนี้ "sleeping" (ที่กำลังหลับ) ขยาย "cat" (แมว) ที่กำลังหลับอยู่
Do not wake the crying baby.
อย่าปลุกทารกที่กำลังร้องไห้
EN: Prepositional Phrase of Place: The prepositional phrase 'under the tree' functions as an adverbial modifier, indicating the location where the action of seeing the cat took place.
ไทย: วลีบุพบทบอกสถานที่: วลีบุพบท "under the tree" (ใต้ต้นไม้) ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นคำวิเศษณ์ขยายกริยาบอกสถานที่ เพื่อระบุตำแหน่งที่เกิดการมองเห็นแมว
We sat under the umbrella.
เรานั่งอยู่ใต้ร่ม
EN: Present participles (-ing) used as adjectives describe the characteristic of a thing or person that causes a certain feeling. In this sentence, 'shocking' describes the nature of 'the news'.
ไทย: ปัจจุบันกริยา (-ing) เมื่อใช้เป็นคำคุณศัพท์ จะอธิบายลักษณะของคนหรือสิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกบางอย่าง ในประโยคนี้ 'shocking' (ที่น่าตกใจ) ใช้เพื่ออธิบายลักษณะของ 'the news' (ข่าว)
The movie we watched last night was very exciting.
หนังที่เราดูเมื่อคืนนี้ตื่นเต้นมาก
EN: The prepositional phrase 'to everyone' indicates the target or recipient of the feeling or effect. The preposition 'to' is commonly used after adjectives expressing an effect on people (e.g., clear to, important to, shocking to).
ไทย: วลีบุพบท 'to everyone' ระบุเป้าหมายหรือผู้ที่ได้รับผลกระทบจากความรู้สึกนั้น คำบุพบท 'to' มักใช้ตามหลังคำคุณศัพท์ที่แสดงผลกระทบต่อคน (เช่น: ชัดเจนต่อ..., สำคัญต่อ..., น่าตกใจต่อ...)
The rules of the game were clear to all players.
กฎของเกมชัดเจนสำหรับผู้เล่นทุกคน
EN: The contrast between '-ed' and '-ing' participles used as adjectives. Participles ending in '-ed' (e.g., 'interested') describe a person's feelings or emotional state, meaning 'feeling a certain way'. Participles ending in '-ing' (e.g., 'interesting') describe the thing or person that causes that feeling, meaning 'causing a certain feeling'.
ไทย: ความแตกต่างระหว่างคำคุณศัพท์ที่ลงท้าย "-ed" และ "-ing" คำคุณศัพท์ที่ลงท้าย "-ed" (เช่น "interested") ใช้บรรยายความรู้สึกหรืออารมณ์ของคน หมายถึง "รู้สึก..." ส่วนคำคุณศัพท์ที่ลงท้าย "-ing" (เช่น "interesting") ใช้บรรยายสิ่งของหรือคนที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น หมายถึง "ที่ทำให้รู้สึก..."
The bored students watched a boring movie.
นักเรียนที่รู้สึกเบื่อหน่ายดูหนังที่น่าเบื่อ
EN: The prepositional collocation 'be interested in'. In English, certain adjectives are paired with specific prepositions to express relationships. 'Interested' is always followed by 'in' when introducing the object of interest.
ไทย: การจับคู่คำบุพบท "be interested in" ในภาษาอังกฤษ คำคุณศัพท์บางคำต้องใช้คู่กับคำบุพบทเฉพาะเพื่อแสดงความเกี่ยวข้อง "interested" ต้องตามด้วยคำบุพบท "in" เสมอเมื่อพูดถึงสิ่งที่สนใจ
She is interested in learning English.
เธอสนใจเรียนภาษาอังกฤษมาก
EN: The past participle (V-ed) used as an adjective. In this sentence, 'tired' is a past participle describing the state of the runners (feeling exhausted). Unlike present participles (V-ing) which describe the cause of a feeling, past participles describe the receiver of the feeling.
ไทย: อดีตกริยา (V-ed) ใช้เป็นคำคุณศัพท์ ในประโยคนี้ "tired" เป็นอดีตกริยาที่ใช้เพื่ออธิบายสภาพของนักวิ่ง (รู้สึกเหนื่อย) ต่างจากปัจจุบันกริยา (V-ing) ที่ใช้อธิบายลักษณะของสิ่งของ อดีตกริยามักใช้เพื่ออธิบาย "ความรู้สึก" ของคนที่มีต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
The excited children ran into the playground.
เด็กๆ ที่ตื่นเต้นวิ่งเข้าไปในสนามเด็กเล่น
EN: The infinitive of purpose (to + verb). The phrase 'to rest' is an infinitive that explains 'why' the runners sat down. It is a shortened form of 'in order to rest'.
ไทย: กริยา infinitive แสดงจุดประสงค์ (to + กริยารูปฐาน) วลี "to rest" เป็น infinitive ที่ใช้อธิบาย "จุดประสงค์" หรือ "เหตุผล" ที่นักวิ่งนั่งลง ซึ่งเป็นรูปแบบย่อของ "in order to rest" (เพื่อที่จะพักผ่อน)
She woke up early to catch the first train.
เธอตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะทันรถไฟขบวนแรก
EN: Present Participles (-ing) as Adjectives: A present participle can be used directly before a noun to describe the action that the noun is performing. In this sentence, 'smiling' describes the 'girl' who is performing the action of smiling.
ไทย: ปัจจุบันกริยา (-ing) เป็นคำคุณศัพท์: ปัจจุบันกริยาสามารถวางไว้หน้านามโดยตรงเพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่ของนามนั้น ในประโยคนี้ "smiling" (ที่ยิ้ม) ใช้ขยาย "girl" (เด็กผู้หญิง) เพื่อบอกว่าเด็กผู้หญิงคนนี้กำลังยิ้มอยู่
The crying baby finally fell asleep.
ทารกที่กำลังร้องไห้ในที่สุดก็หลับไป
EN: Adverbs of Manner: Adverbs ending in '-ly' (like 'happily') are used to describe how an action is performed. They usually modify verbs and are placed after the verb or at the end of the clause.
ไทย: กริยาวิเศษณ์บอกลักษณะ: กริยาวิเศษณ์ที่ลงท้ายด้วย '-ly' (เช่น 'happily' อย่างมีความสุข) ใช้เพื่ออธิบายวิธีการที่การกระทำเกิดขึ้น โดยปกติแล้วจะใช้ขยายกริยาและวางไว้หลังกริยาหรือท้ายประโยค
He walked slowly down the street.
เขาเดินไปตามถนนอย่างช้าๆ
EN: The past participle and present participle can function as adjectives. Present participles ending in '-ing' (e.g., 'exciting') describe the thing or situation that causes a feeling, whereas past participles ending in '-ed' (e.g., 'excited') describe how a person feels.
ไทย: ปัจจุบันกริยา (ลงท้ายด้วย -ing เช่น exciting) และอดีตกริยา (ลงท้ายด้วย -ed เช่น excited) สามารถใช้เป็นคำคุณศัพท์ได้ ปัจจุบันกริยาใช้เพื่ออธิบายสิ่งของหรือสถานการณ์ที่ "ทำให้รู้สึก..." ในขณะที่อดีตกริยาใช้เพื่ออธิบายสภาพจิตใจของคนที่ "รู้สึก..."
The soccer match was exciting, so the excited fans cheered loudly.
การแข่งขันฟุตบอลนี้น่าตื่นเต้น ดังนั้นแฟนบอลที่ตื่นเต้นจึงส่งเสียงเชียร์ดังลั่น
EN: The simple past tense is used to describe actions or situations that started and finished in the past. It is often accompanied by past time expressions like 'yesterday', 'last night', or 'ago'.
ไทย: อดีตกาลแบบง่ายใช้เพื่ออธิบายการกระทำหรือสถานการณ์ที่เกิดขึ้นและสิ้นสุดลง ณ เวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต มักมีคำวิเศษณ์บอกเวลาในอดีต เช่น "yesterday" (เมื่อวาน) "last night" (เมื่อคืน) หรือ "ago" (ที่แล้ว) อยู่ในประโยค
Yesterday they visited a beautiful museum in London.
เมื่อวานพวกเขาไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ที่สวยงามแห่งหนึ่งในลอนดอน
EN: Present participles (ending in -ing) used as adjectives describe the characteristic of a thing or person that causes a feeling (e.g., 'surprising' means causing surprise).
ไทย: ปัจจุบันกริยา (ที่ลงท้ายด้วย -ing) เมื่อใช้เป็นคำคุณศัพท์ จะอธิบายลักษณะของคนหรือสิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกบางอย่าง (เช่น: 'surprising' แปลว่า "ที่น่าประหลาดใจ")
The movie we watched last night was very exciting.
หนังที่เราดูเมื่อคืนนี้ตื่นเต้นมาก
EN: Past participles (ending in -ed) used as adjectives describe how a person feels (e.g., 'amazed' means feeling great surprise or wonder).
ไทย: อดีตกริยา (ที่ลงท้ายด้วย -ed) เมื่อใช้เป็นคำคุณศัพท์ จะอธิบายความรู้สึกของคน (เช่น: 'amazed' แปลว่า "ที่รู้สึกประหลาดใจ")
The amazed children clapped their hands.
เด็กๆ ที่รู้สึกประหลาดใจปรบมือ
EN: The use of present participles (-ing adjectives) to describe a noun. In this sentence, 'glowing' (from the verb 'glow') acts as an adjective modifying the noun 'liquid' to describe its ongoing state or characteristic.
ไทย: ปัจจุบันกริยา (คำคุณศัพท์ -ing) ใช้เพื่อขยายนาม ในประโยคนี้ 'glowing' (ซึ่งมาจากกริยา 'glow' แปลว่า เรืองแสง) ทำหน้าที่เป็นคำคุณศัพท์ขยายนาม 'liquid' (ของเหลว) เพื่ออธิบายลักษณะหรือสถานะที่กำลังดำเนินอยู่ของมัน
We watched the rising sun from the balcony.
เรามองดูดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้นบนระเบียง
EN: The ditransitive verb pattern (Subject + Verb + Indirect Object + Direct Object). The verb 'show' takes 'us' as the indirect object (the recipient) and 'a glowing liquid' as the direct object (the thing shown).
ไทย: โครงสร้างกริยาที่มีกรรมสองตัว (ประธาน + กริยา + กรรมรอง + กรรมตรง) กริยา 'show' รับ 'us' (เรา) เป็นกรรมรอง (ผู้รับ) และ 'a glowing liquid' (ของเหลวที่เรืองแสง) เป็นกรรมตรง (สิ่งที่ถูกแสดง)
She showed me her new drawing.
เธอโชว์ภาพวาดใหม่ของเธอให้ฉันดู
EN: Present participles (verb-ing) can function as adjectives to describe a noun that is performing the action. In this sentence, 'burning' describes the active state of the 'candle'.
ไทย: ปัจจุบันกริยา (กริยา-ing) สามารถใช้เป็นคำคุณศัพท์เพื่อขยายนามที่กำลังดำเนินการกระทำนั้นอยู่ ในประโยคนี้ "burning" (ที่กำลังลุกไหม้) ขยาย "candle" (เทียน) ซึ่งเป็นผู้กระทำการลุกไหม้
The crying baby finally fell asleep.
ทารกที่กำลังร้องไห้ในที่สุดก็หลับไป
EN: The prepositional phrase 'like magic' functions as an adverbial phrase, meaning 'in a way that seems impossible or supernatural' or 'very quickly and wonderfully'.
ไทย: วลีบุพบท "like magic" ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นคำวิเศษณ์ แปลว่า "เหมือนเวทมนตร์" หรือ "อย่างน่าอัศจรรย์และรวดเร็วมาก"
The stain disappeared like magic after using the spray.
หลังจากใช้สเปรย์ คราบก็หายไปราวกับเวทมนตร์
EN: The 'so... that...' structure is a result clause used to express cause and effect. 'So' is followed by an adjective or adverb to show the degree, and 'that' introduces the clause showing the result.
ไทย: โครงสร้าง "so... that..." (เช่นนั้น...จน...) เป็นอนุประโยคแสดงผลลัพธ์ที่ใช้เพื่อแสดงเหตุและผล "so" ตามด้วยคำคุณศัพท์หรือคำวิเศษณ์เพื่อแสดงระดับ และ "that" นำอนุประโยคที่แสดงผลลัพธ์
The movie was so boring that I fell asleep.
หนังเรื่องนั้นน่าเบื่อมากจนฉันหลับไป
EN: Participial adjectives ending in '-ed' (like 'interested') describe a person's feelings or emotional state, whereas those ending in '-ing' (like 'interesting') describe the characteristic of a thing or person causing that feeling.
ไทย: คำคุณศัพท์ที่มาจากกริยาและลงท้ายด้วย '-ed' (เช่น "interested") ใช้เพื่ออธิบายความรู้สึกหรือสภาวะทางอารมณ์ของคน ในขณะที่คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย '-ing' (เช่น "interesting") ใช้เพื่ออธิบายลักษณะของสิ่งของหรือคนที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น
She was excited about the upcoming trip.
เธอรู้สึกตื่นเต้นกับการเดินทางที่กำลังจะมาถึง
EN: The use of '-ed' participles (e.g., 'bored', 'excited') as adjectives to describe feelings or emotions. These are called participial adjectives and typically describe how a person feels, whereas '-ing' adjectives describe the thing or person causing the feeling.
ไทย: การใช้คำคุณศัพท์ที่ลงท้าย "-ed" (เช่น "bored" รู้สึกเบื่อ, "excited" รู้สึกตื่นเต้น) เพื่อบรรยายความรู้สึกหรืออารมณ์ เรียกว่า participial adjectives มักใช้บรรยายความรู้สึกส่วนตัวของคน ส่วนคำคุณศัพท์ที่ลงท้าย "-ing" ใช้บรรยายสิ่งของหรือคนที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น
The tired hikers were excited to reach the summit.
นักเดินเขาที่เหนื่อยล้ารู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้ถึงยอดเขา
EN: The linking verb 'become' (past tense 'became') is used to describe a change in state or condition. It is followed by an adjective (subject complement) to show what the subject becomes.
ไทย: คำกริยาเชื่อม "become" (อดีตกาล "became") ใช้บรรยายการเปลี่ยนแปลงของสถานะหรือสภาพ ตามด้วยคำคุณศัพท์ (subject complement) เพื่อบอกว่าประธานกลายเป็นอะไร
The quiet room became noisy after the bell rang.
เมื่อเสียงระฆังดังขึ้น ห้องที่เงียบสงบก็กลายเป็นเสียงดัง
EN: Present participles (verb-ing) can be used as adjectives before nouns to describe an ongoing action or a characteristic of the noun. For example, 'floating' describes balls that are in the process of floating, and 'dancing' describes flames that appear to be dancing.
ไทย: ปัจจุบัน participle (verb-ing) สามารถวางไว้หน้าคำนามเพื่อใช้เป็นคำคุณศัพท์ บรรยายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้นหรือลักษณะเฉพาะของคำนามนั้น เช่น "floating" (ลอยอยู่) บรรยายลูกบอลที่กำลังลอย และ "dancing" (เต้นรำ/กระโดด) บรรยายเปลวไฟที่ดูเหมือนกำลังเต้นรำ
The crying baby finally fell asleep.
ทารกที่กำลังร้องไห้ในที่สุดก็หลับไป
EN: The verb 'see' is a sensory verb. In the simple past tense 'saw', it can be followed by a direct object. In this sentence, it takes a compound object: 'floating balls and dancing flames'.
ไทย: คำกริยา "see" (เห็น) เป็น sensory verb (คำกริยาที่เกี่ยวกับประสาทสัมผัส) ในรูปอดีตกาล "saw" ตามด้วยกรรมตรงได้เลย ในประโยคนี้ ตามด้วยกรรมแบบ compound object: "floating balls and dancing flames" (ลูกบอลที่ลอยอยู่และเปลวไฟที่กำลังเต้นรำ)
EN: Present Participles (-ing) used as Adjectives: A present participle can function as an adjective to describe a noun that is performing the action. In this sentence, 'cheering' describes the 'crowd' that is actively making the cheering sound.
ไทย: ปัจจุบันกริยา (-ing) เป็นคำคุณศัพท์: ปัจจุบันกริยาสามารถทำหน้าที่เป็นคำคุณศัพท์เพื่อขยายนามที่กำลังดำเนินการกระทำนั้นอย่างกระตือรือร้น ในประโยคนี้ "cheering" (ที่กำลังเชียร์) ขยาย "crowd" (ฝูงชน) ที่กำลังส่งเสียงเชียร์
The crying baby finally fell asleep.
ทารกที่กำลังร้องไห้ในที่สุดก็หลับไป
EN: The Phrasal Verb 'clap for': This verb-preposition combination means to applaud someone or something to show appreciation or approval.
ไทย: กริยาวลี "clap for": การรวมกันของ "กริยา + คำบุพบท" นี้หมายถึงการปรบมือให้กับคนหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพื่อแสดงความชื่นชมหรือเห็นด้วย
The audience clapped for the talented pianist.
ผู้ชมปรบมือให้กับนักเปียโนที่มีความสามารถ
EN: The past perfect tense (had + past participle) is used here within a relative clause to describe an action that was completed before a specific point in the past (the moment of seeing the show). When paired with a superlative adjective (the most interesting), it emphasizes life experience up to that past moment.
ไทย: อดีตกาลสมบูรณ์ (had + อดีตกริยา) ใช้ในอนุประโยคสัมพันธ์เพื่อแสดงการกระทำหรือประสบการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนจุดเวลาหนึ่งในอดีต (ช่วงเวลาที่ได้เห็นการแสดงนั้น) เมื่อใช้ร่วมกับคำคุณศัพท์ขั้นสูงสุด (the most interesting) จะใช้เพื่อเน้นประสบการณ์ชีวิตจนถึงจุดเวลานั้นในอดีต
It was the most beautiful place I had ever visited.
นั่นเป็นสถานที่ที่สวยงามที่สุดที่ฉันเคยไป
EN: The relative pronoun 'that' or 'which' acting as the object of the relative clause ('I had ever seen') is omitted here. This is a common feature in English to make sentences flow more naturally in speech.
ไทย: สรรพนามสัมพันธ์ (that หรือ which) ที่ทำหน้าที่เป็นกรรมในอนุประโยคสัมพันธ์ (I had ever seen) มักถูกละไว้ นี่เป็นสิ่งที่พบได้ทั่วไปในภาษาอังกฤษ ทำให้ภาษาพูดเป็นธรรมชาติและลื่นไหลมากขึ้น
This is the book [that] I bought yesterday.
นี่คือหนังสือที่ฉันซื้อเมื่อวานนี้
EN: Yes/No questions with the past tense of the 'be' verb ('was/were') are formed by placing the verb before the subject. Since 'the trip' is singular, we use 'Was'.
ไทย: คำถามแบบ Yes/No ที่ใช้คำกริยา be ในอดีตกาล (was/were) สร้างขึ้นโดยวาง be ไว้หน้าประธาน เพราะประธาน "the trip" (การเดินทาง) เป็นเอกพจน์ จึงใช้ "Was"
Was the movie interesting yesterday?
หนังเมื่อวานน่าสนใจไหม
EN: Present participles ending in '-ing' (like 'exciting') are used as adjectives to describe the characteristic of a thing or situation that causes a feeling.
ไทย: ปัจจุบัน participle ที่ลงท้ายด้วย "-ing" (เช่น "exciting") ใช้เป็นคำคุณศัพท์เพื่อบรรยายลักษณะเฉพาะของสิ่งของหรือสถานการณ์ที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น (ที่ทำให้รู้สึก...)
The game was exciting to watch.
การแข่งนี้ดูแล้วตื่นเต้นมาก
EN: In English-speaking cultures, it is very common and friendly to add the listener's name (like 'Emma') at the end of a question. It builds rapport and shows direct engagement in the conversation.
EN: The past participle used as an adjective (e.g., 'excited') describes a person's feelings or emotions, whereas the present participle ('exciting') describes the thing causing that feeling. It is often followed by an infinitive ('to + verb') to express the reason for the feeling.
ไทย: อดีตกริยา (เช่น 'excited') มักใช้เป็นคำคุณศัพท์เพื่ออธิบายความรู้สึกหรืออารมณ์ของคน ในขณะที่ปัจจุบันกริยา ('exciting') ใช้เพื่ออธิบายสิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น โครงสร้างนี้มักตามด้วย infinitive (to + กริยา) เพื่อระบุสาเหตุที่ทำให้เกิดอารมณ์นั้น
She was thrilled to hear the good news.
เธอรู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อได้ยินข่าวดีนี้
EN: The adverb 'so' is used to modify adjectives or adverbs to add emphasis, meaning 'very' or 'to such a high degree'.
ไทย: คำวิเศษณ์ 'so' ใช้เพื่อขยายคำคุณศัพท์หรือคำวิเศษณ์เพื่อเน้นความหมาย แปลว่า "เช่นนั้น" หรือ "มาก"
The movie was so interesting that I watched it twice.
หนังเรื่องนี้น่าสนใจมากจนฉันดูสองรอบ
EN: -ing adjectives vs. -ed adjectives: Adjectives ending in '-ing' (like 'boring') describe the characteristic of a thing or person that causes a feeling. Adjectives ending in '-ed' (like 'bored') describe how a person feels.
ไทย: คำคุณศัพท์ -ing กับ -ed: คำคุณศัพท์ที่ลงท้าย "-ing" (เช่น boring) ใช้บรรยายลักษณะของสิ่งของหรือคนที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น ส่วนคำคุณศัพท์ที่ลงท้าย "-ed" (เช่น bored) ใช้บรรยายความรู้สึกของคนเอง
The long lecture was tiring, so the students felt tired.
การบรรยายที่ยาวนานนั้นทำให้เหนื่อยมาก นักเรียนจึงรู้สึกเหนื่อย
EN: The prepositional phrase 'to me' is used to express a personal opinion or subjective experience, meaning 'in my opinion' or 'from my perspective'.
ไทย: คำบุพบทวลี "to me" ใช้เพื่อแสดงความคิดเห็นส่วนตัวหรือความรู้สึกส่วนตัว หมายถึง "ในความเห็นของฉัน" หรือ "สำหรับฉัน"
This puzzle seems difficult to me.
ปริศนานี้ดูยากสำหรับฉัน
EN: The structure 'not... at all' is used to emphasize a negative statement, meaning 'not in any way' or 'not in the slightest'.
ไทย: โครงสร้าง "not... at all" ใช้เพื่อเน้นการปฏิเสธ หมายความว่า "ไม่...เลย" หรือ "ไม่...แม้แต่น้อย"
I am not tired at all after the long walk.
หลังจากเดินนาน ฉันไม่รู้สึกเหนื่อยเลย
EN: Participial adjectives ending in '-ed' (like 'bored') describe a person's feelings or emotions, whereas adjectives ending in '-ing' (like 'boring') describe the thing or situation that causes those feelings.
ไทย: คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย "-ed" (เช่น "bored") ใช้บรรยายความรู้สึกหรืออารมณ์ของคน ส่วนคำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย "-ing" (เช่น "boring") ใช้บรรยายสิ่งของหรือสถานการณ์ที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น
The movie was boring, so the audience felt bored.
หนังเรื่องนี้น่าเบื่อมาก ผู้ชมเลยรู้สึกเบื่อหน่าย
EN: In English conversations, 'Really?' is a very common backchanneling device used to show active listening, surprise, or to encourage the speaker to continue. 'Not... at all' is a polite yet firm way to reassure someone that a negative situation (like being bored or inconvenienced) did not occur.
EN: The past participle (V-ed) can be used as an adjective to describe a feeling or state of being. In this case, 'frightened' describes the cat's state of feeling afraid.
ไทย: อดีตกริยา (V-ed) สามารถใช้เป็นคำคุณศัพท์เพื่ออธิบายสภาพจิตใจหรือความรู้สึกของคนหรือสัตว์ว่า "รู้สึก..." ในที่นี้ 'frightened' ใช้เพื่ออธิบายสภาพของแมวว่า "รู้สึกกลัว"
The excited children ran to the playground.
เด็กๆ ที่ตื่นเต้นวิ่งไปที่สนามเด็กเล่น
EN: The phrasal verb 'run up' means to ascend or climb something quickly by running. Here, 'ran' is the past tense of 'run'.
ไทย: กริยาวลี 'run up' หมายถึงการวิ่งขึ้นหรือปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ในประโยคนี้ 'ran' เป็นรูปอดีตกาลของกริยา 'run' ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นในอดีต
The squirrel ran up the wall.
กระรอกวิ่งขึ้นไปบนกำแพง
EN: The verb 'feel' is a linking verb (copula) that can be followed by an adjective to describe the subject's emotional or physical state. In this sentence, 'felt' (past tense of feel) is followed by the past participle 'frightened' acting as an adjective.
ไทย: กริยาเชื่อม (linking verb) "feel" ตามด้วยคำคุณศัพท์เพื่ออธิบายอารมณ์หรือสภาพร่างกายของประธาน ในประโยคนี้ กริยารูปอดีตกาล "felt" ตามด้วยอดีตกริยา "frightened" ที่ใช้เป็นคำคุณศัพท์ แปลว่า "รู้สึกกลัว"
She felt tired after the long walk.
หลังจากเดินนาน เธอรู้สึกเหนื่อย
EN: The past participle '-ed' adjective (e.g., 'frightened') is used to describe how a person feels, whereas the present participle '-ing' adjective (e.g., 'frightening') describes the thing or situation that causes the feeling.
ไทย: คำคุณศัพท์ที่มาจากอดีตกริยาที่ลงท้ายด้วย '-ed' (เช่น frightened) ใช้เพื่ออธิบาย "ความรู้สึกส่วนตัว" ของคน ในขณะที่คำคุณศัพท์ที่มาจากปัจจุบันกริยาที่ลงท้ายด้วย '-ing' (เช่น frightening) ใช้เพื่ออธิบาย "สิ่งของหรือสถานการณ์ที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น"
The horror movie was frightening, so the children were frightened.
หนังสยองขวัญเรื่องนั้นน่ากลัว (frightening) ดังนั้นเด็กๆ จึงรู้สึกกลัว (frightened)
EN: Imperative sentences are used to give commands, instructions, or suggestions. They start with the base form of the verb (bare infinitive) and the subject 'you' is omitted because it is understood.
ไทย: ประโยคคำสั่ง (Imperative sentences) ใช้เพื่อออกคำสั่ง ให้คำแนะนำ หรือเสนอแนะ ประโยคจะขึ้นต้นด้วยกริยารูปฐาน (base form) และละประธาน "you" (คุณ/พวกคุณ) ไว้ เพราะเห็นได้ชัดเจนจากบริบท
Listen to the beautiful music.
ฟังเพลงเพราะๆ นี้สิ
EN: Present participles (verb-ing) can function as adjectives to describe a noun. When used as an adjective before a noun, it describes an ongoing action or a characteristic of that noun (e.g., 'dancing lights' means lights that are dancing).
ไทย: ปัจจุบัน participle (verb-ing) สามารถทำหน้าที่เป็นคำคุณศัพท์เพื่อขยายคำนามได้ เมื่อวางไว้หน้าคำนามเพื่อเป็นคำคุณศัพท์ มันจะบรรยายถึงการกระทำที่กำลังเกิดขึ้นหรือลักษณะเฉพาะของคำนามนั้น (เช่น "dancing lights" หมายถึงแสงที่กำลังเต้นระบำ)
Do you see the crying baby?
คุณเห็นทารกที่กำลังร้องไห้คนนั้นไหม?
EN: The past participle (V-ed) used as an adjective. When describing feelings or emotions, past participles like 'amazed' (feeling great surprise or wonder) are used to describe how a person feels, as opposed to present participles (V-ing) which describe the thing causing the feeling.
ไทย: อดีตกริยา (V-ed) ใช้เป็นคำคุณศัพท์ เมื่อใช้อธิบายความรู้สึกหรืออารมณ์ อดีตกริยาเช่น 'amazed' (ที่รู้สึกประหลาดใจ) ใช้เพื่ออธิบายความรู้สึกส่วนตัวของคน ในขณะที่ปัจจุบันกริยา (V-ing) ใช้เพื่ออธิบายสิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น
The excited fans cheered for the singer.
แฟนเพลงที่รู้สึกตื่นเต้นส่งเสียงเชียร์นักร้อง
EN: The structure 'cannot stop + V-ing' (or 'could not stop + V-ing' in the past tense) is used to express that someone is unable to prevent themselves from doing something, indicating a strong, spontaneous reaction.
ไทย: โครงสร้าง 'cannot stop + V-ing' (ในอดีตกาลคือ 'could not stop + V-ing') ใช้เพื่อแสดงว่าคนๆ หนึ่งอดไม่ได้หรือไม่สามารถหยุดทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ ซึ่งแสดงถึงปฏิกิริยาที่รุนแรงและเกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ
She could not stop laughing at the joke.
เธออดหัวเราะไม่ได้เมื่อได้ยินเรื่องตลกนั้น
EN: Participial adjectives ending in '-ed' describe a person's feelings or emotional state (e.g., 'tired' means feeling the need to rest).
ไทย: คำคุณศัพท์ที่มาจากกริยาและลงท้ายด้วย '-ed' ใช้เพื่ออธิบายความรู้สึกหรือสภาวะทางอารมณ์ของคน (เช่น: "tired" แปลว่า รู้สึกเหนื่อยและต้องการพักผ่อน)
I was so excited to see the waterfall.
ฉันรู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อเห็นน้ำตก
EN: Participial adjectives ending in '-ing' describe the characteristic of a thing, person, or situation that causes a certain feeling (e.g., 'tiring' means causing tiredness).
ไทย: คำคุณศัพท์ที่มาจากกริยาและลงท้ายด้วย '-ing' ใช้เพื่ออธิบายลักษณะของสิ่งของ คน หรือสถานการณ์ ซึ่งเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดความรู้สึกบางอย่าง (เช่น: "tiring" แปลว่า ที่ทำให้รู้สึกเหนื่อย)
That documentary was boring to me.
สารคดีเรื่องนั้นน่าเบื่อสำหรับฉัน
EN: Exclamatory sentences starting with 'What' are used to express strong feelings or reactions. The structure is 'What + a/an + adjective + singular countable noun (+ subject + verb)!'. In this sentence, the subject and verb (it is) are omitted, which is very common in casual spoken English.
ไทย: ประโยคอุทานที่ขึ้นต้นด้วย "What" ใช้เพื่อแสดงความรู้สึกหรือปฏิกิริยาที่รุนแรง โครงสร้างคือ "What + a/an + คำคุณศัพท์ + นามนับได้เอกพจน์ (+ ประธาน + กริยา)!" ในประโยคนี้ ประธานและกริยา (it is) ถูกละไว้ ซึ่งเป็นเรื่องปกติมากในภาษาพูดในชีวิตประจำวัน
What a beautiful day!
ช่างเป็นวันที่สวยงามจริงๆ!
EN: Present participles (verb-ing) like 'interesting' and 'relaxing' can function as adjectives to describe the characteristic of a thing or a situation that causes a certain feeling.
ไทย: ปัจจุบันกริยา (กริยา-ing) เช่น "interesting" (ที่น่าสนใจ) และ "relaxing" (ที่ผ่อนคลาย) สามารถทำหน้าที่เป็นคำคุณศัพท์เพื่ออธิบายลักษณะเฉพาะของสิ่งของหรือสถานการณ์ นั่นคือ "สิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้นๆ"
This is an exciting game.
นี่คือการแข่งขันที่น่าตื่นเต้น
EN: In English-speaking cultures, expressing enthusiasm and positive feedback about one's day or experiences is a common social lubricant. Using exclamatory sentences like 'What a...!' is a natural way to show genuine appreciation and share positive energy with others.
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: สารคดี ภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับบุคคลหรือเหตุการณ์จริง
ในบริบท: การทดลองทางวิทยาศาสตร์ การกระทำเพื่อพิสูจน์ทฤษฎีหรือสมมติฐาน
ในบริบท: เรืองแสง เปล่งแสงออกมาในความมืด
ในบริบท: ของเหลว สสารที่มีความลื่นไหลและไม่มีรูปร่างที่แน่นอน
ในบริบท: รู้สึกกลัว ตกใจ
ในบริบท: ผ่อนคลาย ทำให้รู้สึกสบาย
ในบริบท: เปลวไฟ แก๊สที่เรืองแสงเมื่อเกิดการเผาไหม้
ในบริบท: ที่กำลังเชียร์ ที่กำลังส่งเสียงปรบมือ
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
To have a feeling of wanting to know or learn about something or someone.
สนใจใน...
To strike the palms of the hands together repeatedly to show approval or praise for someone.
ปรบมือให้... แสดงความชื่นชม
In any way; to any degree (used in negative sentences for emphasis).
เลย ไม่เลย (ใช้ในประโยคปฏิเสธเพื่อเน้น)