The Train Had Left (J9B)รถไฟได้ออกไปแล้ว (J9B)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had already left' happened before 'got to the stop'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนเวลาหรือการกระทำอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "รถบัสออกไปแล้ว (had already left)" เกิดขึ้นก่อน "ฉันไปถึงป้ายรถเมล์ (got to the stop)"
By the time we arrived, the movie had started.
ก่อนที่เราจะไปถึง ภาพยนตร์ได้เริ่มแล้ว
EN: The adverb 'already' is commonly used with the Past Perfect tense to emphasize that something happened sooner than expected or before a specific point in time. It is placed between the auxiliary verb 'had' and the past participle.
ไทย: คำวิเศษณ์ "already (แล้ว)" มักใช้กับ past perfect tense เพื่อเน้นว่าสิ่งใดเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คาดไว้ หรือเกิดขึ้นก่อนเวลาที่กำหนด โดยมักวางระหว่างกริยาช่วย "had" กับกริยาหลัก
I had already finished my homework before dinner.
ก่อนอาหารเย็น ฉันทำการบ้านเสร็จแล้ว
EN: Past Perfect Tense (Had + Past Participle) in questions: Used to ask about an action that was completed before another point in the past. In questions, the auxiliary verb 'had' is placed before the subject.
ไทย: Past perfect tense (Had + Past Participle) ในประโยคคำถาม: ใช้เพื่อถามเกี่ยวกับการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนจุดเวลาหรือการกระทำในอดีต ในประโยคคำถาม กริยาช่วย "had" ต้องวางไว้หน้ากริยาประธาน
Had you finished the report before the meeting started?
คุณทำรายงานเสร็จก่อนการประชุมเริ่มหรือยัง?
EN: The adverb 'before' at the end of a sentence: Often used with the past perfect tense to mean 'prior to the past time/event being discussed'.
ไทย: คำวิเศษณ์ "before" ที่ท้ายประโยค: มักใช้กับ past perfect tense เพื่อแปลว่า "ก่อนเวลาหรือเหตุการณ์ในอดีตที่กำลังพูดถึง"
I realized I had never seen him before.
ฉันรู้สึกตัวว่าฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or a specific point in the past. In this sentence, 'had never missed' indicates that the state of never missing the bus/train occurred prior to 'that day'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำหรือสภาพที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต ในประโยคนี้ "had never missed" แสดงว่าสภาพ "ไม่เคยพลาด" ดำรงอยู่จนถึง "วันนั้น"
I had never seen such a beautiful sunset until I visited Greece.
ก่อนที่ฉันจะไปเที่ยวกรีซ ฉันไม่เคยเห็นพระอาทิตย์ตกที่สวยงามขนาดนี้มาก่อน
EN: The adverb 'never' is placed between the auxiliary verb 'had' and the main verb (past participle) to express a negative experience up to a past point in time. The prepositional phrase 'until that day' marks the specific boundary in the past when this state changed.
ไทย: คำวิเศษณ์ปฏิเสธ "never" (ไม่เคย) วางระหว่างกริยาช่วย "had" กับกริยาหลัก (past participle) เพื่อแสดงประสบการณ์เชิงลบจนถึงเวลาหนึ่งในอดีต และวลีบุพบท "until that day" (จนถึงวันนั้น) ระบุขอบเขตที่สภาพในอดีตนั้นเปลี่ยนแปลง
They had never eaten sushi until they moved to Tokyo.
ก่อนที่พวกเขาจะย้ายไปโตเกียว พวกเขาไม่เคยชิมซูชิมาก่อน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had started' happened before 'arrived'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "ภาพยนตร์เริ่ม (had started)" เกิดขึ้นก่อน "เรามาถึง (arrived)"
By the time I woke up, my father had already left for work.
เมื่อฉันตื่นนอน พ่อของฉันออกไปทำงานแล้ว
EN: The conjunction phrase 'by the time' is used to introduce a time clause, meaning 'no later than the moment that'. It often pairs with the past perfect tense in the main clause to show a sequence of past events.
ไทย: วลีเชื่อม "by the time" ใช้เพื่อนำเข้าอนุประโยคบอกเวลา หมายถึง "ไม่ช้ากว่า..." หรือ "เมื่อถึงเวลา..." มักใช้กับ past perfect tense ในประโยคหลักเพื่อแสดงลำดับเหตุการณ์ในอดีต
By the time the police arrived, the thief had run away.
เมื่อตำรวจมาถึง ขโมยได้หนีไปแล้ว
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action or a specific time in the past.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต
By the time we arrived, the movie had started.
ก่อนที่เราจะไปถึง ภาพยนตร์ได้เริ่มแล้ว
EN: The preposition 'before' is used to indicate that an event happened prior to a specific time or event (in this case, 'dinner').
ไทย: คำบุพบท "before" ใช้เพื่อแสดงว่าเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นก่อนเวลาหรือเหตุการณ์หนึ่ง (ในที่นี้คือ "อาหารเย็น")
Please wash your hands before lunch.
กรุณาล้างมือก่อนอาหารกลางวัน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action or point in time in the past. In this sentence, 'had lost' happened before she 'was sad'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือจุดเวลาในอดีต ในประโยคนี้ "ทำกุญแจหาย (had lost)" เกิดขึ้นก่อน "รู้สึกเศร้า (was sad)"
He was hungry because he had not eaten lunch.
ตอนนั้นเขาหิวมากเพราะเขาไม่ได้กินข้าวเที่ยง
EN: The subordinating conjunction 'because' is used to introduce a clause that states the reason or cause of something. It connects the main clause (the result) with the subordinate clause (the reason).
ไทย: คำเชื่อม "because" (เพราะว่า) ใช้เพื่อนำหน้าประโยคย่อยที่บอกเหตุผล มันเชื่อมประโยคหลัก (ผลลัพธ์) เข้ากับประโยคย่อย (สาเหตุ)
She stayed home because it was raining.
เธออยู่บ้านเพราะตอนนั้นฝนกำลังตก
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had planned' happened before 'rained'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนเวลาหรือการกระทำอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "วางแผนการเดินทาง" (had planned) เกิดขึ้นก่อน "ฝนตก" (rained)
I had finished my homework before my mom came home.
ฉันทำการบ้านเสร็จก่อนที่แม่จะกลับถึงบ้าน
EN: The conjunction 'before' is used to connect two clauses, indicating the chronological order of events. The clause following 'before' uses the simple past tense to represent the later event.
ไทย: คำเชื่อม "before" (ก่อนที่...) ใช้เพื่อเชื่อมสองอนุประโยค เพื่อแสดงลำดับเวลาของเหตุการณ์ อนุประโยคที่ตามหลัง "before" ใช้ simple past tense แทนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทีหลัง
They had left the office before the storm started.
พวกเขาออกจากออฟฟิศก่อนที่พายุจะเริ่ม
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had eaten' happened first, and 'washed' happened second.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "กินข้าวเสร็จ (had eaten)" เกิดขึ้นก่อน "ล้างจาน (washed)"
After she had finished her homework, she watched TV.
หลังจากที่เธอทำการบ้านเสร็จ เธอดูโทรทัศน์
EN: Adverbial clauses of time introduced by 'after' describe the sequence of events. When the 'after' clause comes first, it is separated from the main clause by a comma.
ไทย: อนุประโยคบอกเวลาที่นำด้วย 'after' (หลังจากที่...) ใช้อธิบายลำดับเหตุการณ์ เมื่ออนุประโยค 'after' อยู่ต้นประโยค ต้องใช้เครื่องหมายจุลภาคคั่นกับประโยคหลัก
After we had packed our bags, we left for the airport.
หลังจากที่เราแพ็คของเสร็จ เราก็ออกเดินทางไปสนามบิน
EN: The Past Perfect Tense ('had' + past participle) is used to show that an action happened before another action in the past. In this sentence, 'had forgotten' happened before the action of realizing ('realized').
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "ลืมนำร่ม" (had forgotten) เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอดีต "รู้ตัว" (realized)
She realized she had left her phone at home.
เธอรู้ตัวว่าเธอลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน
EN: The conjunction 'that' is often omitted in informal English when introducing a noun clause (object clause) after verbs of mental activity like 'realize', 'think', or 'know'. Here, 'I had forgotten my umbrella' is the object clause of 'realized'.
ไทย: ในภาษาอังกฤษที่ไม่เป็นทางการ คำเชื่อม "that" ที่นำหน้านามานุประโยค (กรรม) มักถูกละไว้หลังกริยาที่แสดงกิจกรรมทางจิต (เช่น realize, think, know) ในประโยคนี้ "I had forgotten my umbrella" เป็นอนุประโยคกรรมของ "realized"
I knew (that) you would come.
ฉันรู้ว่าตอนนั้นเธอจะต้องมาแน่นอน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had cleaned' happened before 'came'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "ทำความสะอาดห้อง (had cleaned)" เกิดขึ้นก่อน "เรามาถึง (came)"
I had finished my homework before dinner.
ฉันทำการบ้านเสร็จก่อนอาหารเย็นแล้ว
EN: The conjunction 'before' is used to connect two clauses, indicating that the action in the main clause (Past Perfect) occurred prior to the action in the subordinate clause (Simple Past).
ไทย: คำเชื่อมรอง "before (ก่อนที่...)" ใช้เพื่อเชื่อมสองอนุประโยค โดยแสดงว่าการกระทำในประโยคหลัก (past perfect tense) เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอนุประโยคย่อย (simple past tense)
We had planned the trip before it rained.
เราวางแผนการเดินทางนี้เสร็จก่อนที่ฝนจะตก
EN: The Past Perfect Tense (had + past participle) is used to describe an action or experience that occurred before a specific point in the past. In this sentence, 'had never seen' indicates that the experience of seeing such a crowd did not happen at any point prior to that past moment.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำหรือประสบการณ์ที่เกิดขึ้นหรือไม่เกิดขึ้นก่อนเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต ในประโยคนี้ "had never seen" แสดงว่าก่อนหน้านั้นไม่เคยมีประสบการณ์เห็นฝูงชนจำนวนมากขนาดนี้
I had never tasted sushi before I went to Japan.
ก่อนที่ฉันจะไปญี่ปุ่น ฉันไม่เคยชิมซูชิมาก่อน
EN: 'Such a/an + adjective + singular countable noun' is a structure used for emphasis, meaning 'of this/that kind' or 'so great'. It intensifies the description of the noun.
ไทย: "such a/an + คำคุณศัพท์ + คำนามนับได้เอกพจน์" เป็นโครงสร้างที่ใช้เพื่อเน้นความหมาย หมายถึง "เช่น..." หรือ "พิเศษแบบนี้..." เพื่อเสริมการบรรยายคำนามนั้น
It was such a beautiful day that we decided to go for a picnic.
มันเป็นวันที่สวยงามมากจนเราตัดสินใจไปปิกนิก
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had saved' happened before the past action 'crashed'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "บันทึกไฟล์ (had saved)" เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอดีต "เครื่องค้าง (crashed)"
By the time we arrived, the movie had started.
ก่อนที่เราจะไปถึง ภาพยนตร์ได้เริ่มแล้ว
EN: The subordinating conjunction 'before' is used to connect two clauses, indicating the chronological order of events. The event in the 'before' clause happens second.
ไทย: คำเชื่อมรอง "before (ก่อนที่...)" ใช้เพื่อเชื่อมสองอนุประโยค เพื่อแสดงลำดับเวลาของเหตุการณ์ เหตุการณ์ในอนุประโยค before เกิดขึ้นทีหลัง
I had finished my homework before dinner.
ฉันทำการบ้านเสร็จก่อนอาหารเย็นแล้ว
EN: The verb 'plan' is followed by a to-infinitive (to + base verb) to express an intention or a future action that was decided upon.
ไทย: กริยา "plan" (วางแผน) ต้องตามด้วย infinitive (to + กริยารูปฐาน) เพื่อแสดงเจตนาหรือการตัดสินใจที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งในอนาคต
We planned to visit the museum, but it was closed.
เราวางแผนจะไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ แต่มันปิด
EN: The simple past tense ('planned') is used here to describe a completed action or state of mind that occurred at a specific time in the past ('Last Sunday').
ไทย: ตรงนี้ใช้ simple past tense ("planned") เพื่ออธิบายการกระทำหรือสภาพจิตใจที่เกิดขึ้นและเสร็จสิ้นแล้วในช่วงเวลาเฉพาะในอดีต ("วันอาทิตย์ที่แล้ว")
Last night I decided to stay home.
เมื่อคืนฉันตัดสินใจอยู่บ้าน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had stayed up' happened before the past action 'woke up'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือจุดเวลาในอดีต ในประโยคนี้ "ได้นอนดึก (had stayed up)" เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอดีต "ตื่นนอน (woke up)"
I woke up late because I had stayed up too long the night before.
ฉันตื่นสายเพราะเมื่อคืนก่อนฉันนอนดึกเกินไป
EN: The phrasal verb 'stay up' means to go to bed later than usual. It is often followed by 'late' or 'too long' to describe the duration.
ไทย: กริยาวลี "stay up" แปลว่า "นอนดึก" หรือ "เข้านอนช้ากว่าปกติ" มักตามด้วย "late" (สาย) หรือ "too long" (นานเกินไป) เพื่อบอกระยะเวลาที่ต่อเนื่อง
She stayed up late to study for her final exam.
เธอนอนดึกเพื่อเตรียมตัวสอบปลายภาค
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had already left' happened before 'reached'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนจุดเวลาหรือการกระทำในอดีต ในประโยคนี้ "รถไฟได้ออกไปแล้ว (had already left)" เกิดขึ้นก่อน "ฉันไปถึงสถานี (reached)"
By the time we arrived at the theater, the movie had already started.
เมื่อเราถึงโรงภาพยนตร์ หนังได้เริ่มไปแล้ว
EN: The conjunction phrase 'by the time' is used to establish a deadline or a point in time by which something else has occurred. It is typically followed by a simple past verb, while the main clause uses the past perfect.
ไทย: คำเชื่อม "by the time" (พอถึงตอนที่...) ใช้เพื่อกำหนดจุดเวลาหรือเส้นตาย ซึ่งก่อนหน้านั้นอีกสิ่งหนึ่งได้เกิดขึ้นแล้ว โดยปกติแล้วตามด้วยกริยาใน simple past tense และประโยคหลักใช้ past perfect tense
By the time he finished his homework, everyone had gone to bed.
พอเขาทำการบ้านเสร็จ ทุกคนก็เข้านอนกันแล้ว
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or point in time in the past. Here, 'had never missed' happened before the past action 'felt'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "ไม่เคยพลาด" (had never missed) เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอดีต "รู้สึก" (felt)
She had already eaten dinner when I arrived.
เมื่อฉันไปถึง เธอกินอาหารเย็นเสร็จแล้ว
EN: The coordinating conjunction 'so' is used to introduce a clause that shows the result or consequence of the preceding clause.
ไทย: คำเชื่อมประสาน "so" (ดังนั้น) ใช้เพื่อนำเข้าอนุประโยคที่แสดงผลหรือผลกระทบของอนุประโยคก่อนหน้า
It was raining, so we stayed indoors.
ตอนนั้นฝนกำลังตก ดังนั้นเราจึงอยู่ในบ้าน
EN: In many English-speaking countries, public transportation schedules (like trains) are expected to be punctual. Missing a train can cause significant delays in one's daily schedule, which explains the strong emotional reaction ('very upset') of the speaker.
EN: The Past Perfect Tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had not checked' happened before the past action 'remembered'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "ไม่ได้ตรวจสอบ (had not checked)" เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอดีต "นึกได้ (remembered)"
I realized that I had left my keys at home.
ฉันรู้ตัวว่าฉันลืมกุญแจไว้ที่บ้าน
EN: A noun clause starting with 'that' can function as the direct object of a transitive verb (like 'remembered'). The conjunction 'that' is often omitted in casual speech but is kept here for clarity.
ไทย: นามานุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย "that" สามารถทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยาสกรรม (เช่น "remembered") ในภาษาพูด "that" มักถูกละไว้ แต่ในที่นี้คงไว้เพื่อให้ความหมายชัดเจนขึ้น
She remembered that she had an appointment today.
เธอนึกได้ว่าเธอมีนัดในวันนี้
EN: Indirect speech (reported speech) is used to report what someone else said. When the reporting verb (e.g., 'told') is in the past tense, the tenses in the reported clause usually shift back (backshift). Here, the original spoken words 'Another train has not come yet' (present perfect) shift to the past perfect 'had not come yet'.
ไทย: คำพูดทางอ้อม (reported speech) ใช้เพื่อรายงานสิ่งที่คนอื่นพูด เมื่อกริยาหลัก (เช่น 'told') อยู่ในรูปอดีต tense ในอนุประโยคที่ถูกรายงานมักต้องเลื่อน tense กลับไปหนึ่งขั้น (tense backshift) ในประโยคนี้ เนื้อความเดิมที่พูดว่า "รถไฟอีกขบวนยังมาไม่ถึง" (present perfect) กลายเป็น past perfect "had not come yet" หลังการรายงาน
She told me that she had already finished her work.
เธอบอกฉันว่าเธอทำงานเสร็จแล้ว
EN: The past perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action happened before another action in the past. In this sentence, the train's failure to arrive ('had not come') happened before the worker spoke ('told').
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นหรือไม่เกิดขึ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ สภาพที่รถไฟยังมาไม่ถึง (had not come) เกิดขึ้นก่อนที่พนักงานจะบอก (told)
By the time I arrived at the station, the train had already left.
เมื่อฉันถึงสถานี รถไฟก็ออกไปแล้ว
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or state in the past. In this sentence, 'had given up' happened before the state of being glad ('was').
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือสถานะในอดีต ในประโยคนี้ "ได้ยอมแพ้" (had given up) เกิดขึ้นก่อน "รู้สึกดีใจ" (was glad)
She was disappointed because she had lost her keys.
เธอผิดหวังเพราะเธอทำกุญแจหาย
EN: The adverb 'almost' is used to indicate that something was very close to happening but did not actually happen. In past perfect constructions, it is placed between the auxiliary verb 'had' and the past participle.
ไทย: คำวิเศษณ์ "almost" (เกือบ) ใช้เพื่อบอกว่าบางอย่างเกือบจะเกิดขึ้นแต่จริงๆ แล้วไม่ได้เกิดขึ้น ในโครงสร้าง past perfect tense มันจะอยู่ระหว่างกริยาช่วย "had" กับ past participle
I had almost finished my homework when the power went out.
ตอนไฟดับ ฉันเกือบจะเขียนการบ้านเสร็จแล้ว
EN: The Past Perfect tense (had + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had waited' occurred before the past action of 'arrived'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือจุดเวลาในอดีต ในประโยคนี้ "ได้รอ (had waited)" เกิดขึ้นก่อนการกระทำในอดีต "มาถึง (arrived)"
By the time the movie started, we had already bought our popcorn.
เราซื้อป๊อปคอร์นเสร็จก่อนที่ภาพยนตร์จะเริ่ม
EN: The adverb 'finally' is used to emphasize that something happened after a long time or after some difficulty, usually placed before the main verb.
ไทย: คำวิเศษณ์ "finally" (ในที่สุด) ใช้เพื่อเน้นว่าบางอย่างเกิดขึ้นหลังจากเวลาผ่านไปนานหรือมีความยากลำบาก มักวางไว้หน้ากริยาหลัก
After searching for an hour, she finally found her keys.
หลังจากค้นหามาหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดเธอก็หากุญแจของเธอเจอ
EN: In English-speaking cultures, punctuality is highly valued. Arriving an hour late for a meeting with friends is generally considered a significant delay, which is why the speaker uses the past perfect tense to emphasize the long duration their friends had to wait before the arrival.
EN: The verb 'learn' can be followed by a noun clause starting with 'that' (often omitted in informal speech) which functions as the direct object, expressing the fact or information that was acquired.
ไทย: กริยา "learn" (เรียนรู้, ทราบ) ตามด้วยนามานุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย "that" (ซึ่งมักละไว้ในภาษาพูด) เป็นกรรมตรง เพื่อแสดงข้อเท็จจริงหรือข้อมูลที่เรียนรู้หรือทราบ
She learned that honesty is the best policy.
เธอเรียนรู้ว่าความซื่อสัตย์เป็นสิ่งที่ดีที่สุด
EN: The modal verb 'should' is used to express duty, advice, or recommendation. In this sentence, it indicates a wise or necessary action to take.
ไทย: กริยาช่วย "should" ใช้เพื่อแสดงหน้าที่ คำแนะนำ หรือการตักเตือน ในประโยคนี้ มันแสดงการกระทำที่ฉลาดหรือจำเป็นต้องทำ
You should drink more water every day.
คุณควรดื่มน้ำมากขึ้นทุกวัน
EN: Wh-questions with the verb 'to be' in the past simple tense. In this structure, the question word (Why) is followed by the past tense form of 'be' (were), then the subject (you), and finally the adjective/complement (late).
ไทย: คำถาม Wh- ที่ใช้กริยา to be ใน past simple tense ในโครงสร้างนี้ คำถาม (Why) ตามด้วยกริยา to be ในอดีต (were) ตามด้วยประธาน (you) และสุดท้ายคือคำคุณศัพท์/ส่วนเติมเต็ม (late)
Why were you angry yesterday?
เมื่อวานนี้ทำไมคุณถึงโกรธ?
EN: Adverbials of time like 'this morning' are used to specify when an action or state occurred in the past. They usually appear at the end of the clause.
ไทย: คำวิเศษณ์บอกเวลา เช่น 'this morning' ใช้เพื่อระบุเวลาที่การกระทำหรือสภาพเกิดขึ้นในอดีต โดยมักวางไว้ท้ายอนุประโยค
I saw him this morning.
ฉันเห็นเขาเมื่อเช้านี้
EN: In English-speaking cultures, asking 'Why were you late?' in a casual or friendly tone among peers (like Sarah to Ryan) is common and shows friendly concern rather than strict interrogation. Adding the person's name at the end softens the question.
EN: The Past Perfect tense (had + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had left' happened before 'got there'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือจุดเวลาในอดีต ในประโยคนี้ "รถบัสออกไป (had left)" เกิดขึ้นก่อน "ฉันไปถึงที่นั่น (got there)"
The movie had already started when we arrived at the theater.
เมื่อเราถึงโรงภาพยนตร์ หนังได้เริ่มไปแล้ว
EN: The conjunction 'before' is used to connect two clauses, indicating the chronological order of events. The clause following 'before' usually uses the Simple Past tense.
ไทย: คำเชื่อม "before" (ก่อนที่) ใช้เพื่อเชื่อมสองประโยคเข้าด้วยกัน เพื่อแสดงลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ประโยคที่ตามหลัง before มักใช้ simple past tense
I had finished my homework before I went to bed.
ฉันทำการบ้านเสร็จก่อนที่จะนอน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action or a specific time in the past.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต
By the time we arrived, the movie had started.
ก่อนที่เราจะไปถึง ภาพยนตร์ได้เริ่มแล้ว
EN: The preposition 'before' is used to indicate that an event happened prior to a specific point in time or another event.
ไทย: คำบุพบท "before" ใช้เพื่อแสดงว่าเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นก่อนเวลาหรือเหตุการณ์อื่น
I had finished my homework before dinner.
ฉันทำการบ้านเสร็จก่อนอาหารเย็นแล้ว
EN: The Past Perfect Tense (had + past participle) is used to describe an action that was completed before a specific point in time in the past. In this question, 'had you been' refers to the period before 'last week'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนจุดเวลาเฉพาะในอดีต ในคำถามนี้ "had you been" หมายถึงสถานะที่เกิดขึ้นก่อนจุดเวลา "สัปดาห์ที่แล้ว"
Had you finished the report before the meeting started?
ก่อนการประชุมเริ่ม คุณได้ทำรายงานเสร็จหรือยัง?
EN: The adverb 'ever' is commonly used in past perfect questions to mean 'at any time before the specified past time'. It is placed between the subject and the past participle.
ไทย: คำวิเศษณ์ "ever" (เคย) มักใช้ในคำถาม past perfect เพื่อแปลว่า "เมื่อใดก็ได้ก่อนเวลาที่กำหนดในอดีต" โดยปกติจะวางไว้ระหว่างประธานกับ past participle
Had they ever met him before that night?
ก่อนคืนนั้น พวกเขาเคยเจอเขาหรือเปล่า?
EN: In English-speaking cultures, asking about someone's past travels or experiences using the Past Perfect is common when establishing a timeline of events, especially when discussing a specific past trip or event that occurred recently.
EN: The Past Perfect tense (had + past participle) is used to describe an action that was completed before another action or a specific time in the past. In this sentence, 'had never visited' indicates that the action of visiting did not happen at any point prior to the past reference point.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีต ในประโยคนี้ "had never visited" แสดงว่าไม่เคยไปเยือนสถานที่นั้นเลยก่อนเวลานั้นในอดีต
I had already finished my homework when my friend called me.
เมื่อเพื่อนของฉันโทรหาฉัน ฉันทำการบ้านเสร็จแล้ว
EN: The adverb 'never' is used to express negation meaning 'at no time'. In the past perfect tense, 'never' is placed between the auxiliary verb 'had' and the past participle (visited). The word 'before' is used at the end of the sentence to reinforce the idea of 'prior to that past time'.
ไทย: คำวิเศษณ์ปฏิเสธ "never" ใช้เพื่อแสดงความหมายเชิงลบว่า "ไม่เคย" ใน past perfect tense "never" วางระหว่างกริยาช่วย "had" กับกริยาหลัก (visited) คำว่า "before" ที่ท้ายประโยคใช้เพื่อเน้นแนวคิด "ก่อนเวลานั้นในอดีต"
She had never seen a glacier before she went to Alaska.
ก่อนที่เธอจะไปอะแลสกา เธอไม่เคยเห็นธารน้ำแข็งมาก่อน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had read' happened before 'began'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "อ่านจบ (had read)" เกิดขึ้นก่อน "ชั้นเรียนเริ่ม (began)"
By the time the movie started, we had already bought our popcorn.
เราซื้อป๊อปคอร์นเสร็จก่อนที่ภาพยนตร์จะเริ่ม
EN: The phrase 'by the time' is a subordinating conjunction used to introduce a time clause, meaning 'no later than the moment that'. It is commonly paired with the past perfect in the main clause.
ไทย: วลี "by the time" เป็นคำเชื่อมรองที่ใช้เพื่อนำเข้าอนุประโยคบอกเวลา หมายถึง "ไม่ช้ากว่า..." หรือ "เมื่อถึงเวลา..." ประโยคหลักมักใช้ past perfect tense ร่วมด้วย
By the time he arrived at the station, the train had left.
เมื่อเขามาถึงสถานี รถไฟก็ออกไปแล้ว
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had run' happened before the past state of feeling tired ('felt').
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "วิ่งมานาน" (had run) เกิดขึ้นก่อน "รู้สึกเหนื่อย" (felt) ซึ่งเป็นสภาพในอดีต
She was hungry because she had not eaten breakfast.
เธอหิวเพราะเธอไม่ได้กินอาหารเช้า
EN: The subordinating conjunction 'because' is used to introduce a clause that states the reason or cause for the action in the main clause.
ไทย: คำเชื่อมรอง "because" (เพราะว่า) ใช้เพื่อนำเข้าอนุประโยคที่แสดงเหตุผลหรือสาเหตุ เพื่ออธิบายว่าทำไมการกระทำในประโยคหลักจึงเกิดขึ้น
They stayed home because it was raining.
พวกเขาอยู่บ้านเพราะฝนกำลังตก
EN: The Past Perfect tense (had + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต
I had finished my homework before my mom came home.
ฉันทำการบ้านเสร็จก่อนที่แม่จะกลับถึงบ้าน
EN: The conjunction 'before' is used to connect two clauses, showing the chronological order of events. The action in the 'before' clause happens second and is in the simple past tense.
ไทย: คำเชื่อม "before" (ก่อนที่...) ใช้เพื่อเชื่อมสองอนุประโยค เพื่อแสดงลำดับเวลาของเหตุการณ์ การกระทำในอนุประโยคที่นำด้วย "before" เกิดขึ้นทีหลัง จึงต้องใช้ simple past tense
He washed his hands before he ate dinner.
เขาล้างมือก่อนกินอาหารเย็น
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had studied' happened before 'knew'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเวลาอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "ตั้งใจเรียน (had studied)" เกิดขึ้นก่อน "รู้คำตอบ (knew)"
She had already left when I arrived at the station.
เมื่อฉันไปถึงสถานี เธอออกไปแล้ว
EN: The subordinating conjunction 'because' is used to introduce a clause that states the reason or cause for the action in the main clause.
ไทย: คำเชื่อมรอง "because (เพราะว่า)" ใช้เพื่อนำเข้าอนุประโยคที่แสดงเหตุผล เพื่ออธิบายว่าทำไมการกระทำในประโยคหลักจึงเกิดขึ้น
We stayed indoors because it was raining heavily.
เพราะฝนตกหนักมาก เราจึงอยู่ในบ้าน
EN: The Past Perfect tense ('had' + past participle) is used to show that an action was completed before another action in the past. In this sentence, 'had packed' happened before 'left'.
ไทย: Past perfect tense (had + past participle) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดขึ้นเสร็จสิ้นก่อนเวลาหรือการกระทำอื่นในอดีต ในประโยคนี้ "แพ็คของ (had packed)" เกิดขึ้นก่อน "ออกเดินทาง (left)"
After she had finished her homework, she watched TV.
หลังจากที่เธอทำการบ้านเสร็จ เธอดูโทรทัศน์
EN: The phrasal verb 'leave for' means to depart in order to go to a specific destination. 'Leave for the trip' means to start the journey.
ไทย: กริยาวลี "leave for" หมายถึงออกเดินทางเพื่อไปยังจุดหมายปลายทางที่เฉพาะเจาะจง "leave for the trip" หมายถึงออกเดินทางไปทริป
They left for the airport early in the morning.
พวกเขาออกเดินทางไปสนามบินตั้งแต่เช้าตรู่
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: รู้สึกตัว, เข้าใจ, ตระหนักได้
ในบริบท: โชคดี, อย่างโชคดี
ในบริบท: (ระบบคอมพิวเตอร์หรือโปรแกรม) แครช, ล่ม, พัง
ในบริบท: เสียใจ, หดหู่, โกรธ
ในบริบท: ตารางเวลา, ตารางเดินรถ
ในบริบท: กำหนดส่ง, เส้นตาย
ในบริบท: ฝูงชน, กลุ่มคน
ในบริบท: เตรียม, เตรียมตัว
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
To go to bed later than usual.
นอนดึก, ไม่นอน
To stop believing that something good will happen or that you will succeed.
หมดหวัง, สิ้นหวัง
Used to say that something has already happened when something else happens.
พอถึงตอนที่..., ก่อนที่...