Shoppingการซื้อของ
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: Use 'need' followed by a noun to express a requirement or desire for something.
ไทย: ใช้ "need" ตามด้วยคำนาม เพื่อแสดงความต้องการสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
I need a glass of water.
ฉันขอขวดน้ำสักแก้วครับ/ค่ะ
EN: 'Hi there!' is a very common, friendly way to start a conversation in a retail setting. It sounds more natural and warm than just saying 'Hi'.
EN: Use 'can help you + verb' to offer assistance to someone. The verb after 'help you' should be in its base form without 'to'.
ไทย: ใช้ "can help you + คำกริยา" เมื่อต้องการเสนอความช่วยเหลือ คำกริยาที่ตามหลัง help you ต้องอยู่ในรูปกริยาช่องพื้นฐาน (Infinitive)
I can help you carry these bags.
ฉันช่วยถือถุงพวกนี้ให้ได้นะ
EN: In Western retail culture, staff often greet customers immediately with 'Welcome' or 'Can I help you?' to show they are available, though customers can politely say 'I'm just looking' if they don't need help.
EN: Use 'be + looking for' to talk about something you are trying to find right now.
ไทย: ใช้ "be + looking for" เพื่อบอกว่าคุณกำลังมองหาอะไรบางอย่างอยู่ ณ ตอนนี้
I am looking for my keys.
ฉันกำลังหากุญแจอยู่
EN: In Western retail culture, it is common and polite to respond enthusiastically (e.g., 'Great!') when a shop assistant offers help.
EN: Use 'many' with plural nouns (things you can count) to show a large quantity.
ไทย: ใช้ 'many' ขยายคำนามพหูพจน์ (นามนับได้) เพื่อบอกว่ามีจำนวนมาก
There are many books on the table.
มีหนังสือหลายเล่มอยู่บนโต๊ะ
EN: In retail settings, 'Please follow me' is a standard, polite way for staff to lead customers to a specific section of the store.
EN: Use 'one' as a pronoun to avoid repeating a noun that was already mentioned (in this case, 'jacket').
ไทย: ใช้ 'one' เป็นคำสรรพนามเพื่อแทนคำนามเอกพจน์หรือพหูพจน์ที่กล่าวถึงไปแล้วก่อนหน้านี้ (ในที่นี้หมายถึง 'เสื้อแจ็กเกต') เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้คำซ้ำ
I don't like the red bag, I want the black one.
ฉันไม่ชอบกระเป๋าสีแดงใบนั้น อยากได้ใบสีดำมากกว่า
EN: In Western clothing stores, it is very common to use 'one' to refer to an item you are holding or looking at. Sizes are typically categorized as Small (S), Medium (M), and Large (L).
EN: Use 'What + noun' to ask for specific information about a category (like size, color, or time).
ไทย: ใช้ "What + คำนาม" เพื่อสอบถามข้อมูลเฉพาะเจาะจงของหมวดหมู่นั้นๆ (เช่น ขนาด สี หรือเวลา)
What color do you like?
คุณชอบสีอะไร?
EN: In Western clothing stores, sizes are typically Small (S), Medium (M), and Large (L). It is common for staff to ask 'What size do you need?' or 'What size are you looking for?'
EN: Use the word 'usually' before the main verb to talk about your habits or things you do most of the time.
ไทย: วางคำว่า "usually" ไว้หน้าคำกริยาหลักเพื่อพูดถึงนิสัย หรือสิ่งที่ทำเป็นประจำเกือบตลอดเวลา
I usually drink tea in the morning.
ปกติฉันดื่มชาตอนเช้า
EN: Clothing sizes (Small, Medium, Large) can vary significantly between different brands and countries. In English-speaking countries, it's common to ask 'What size do you need?' or 'What size do you take?'
EN: Use 'in' + [size] to specify the size of a clothing item.
ไทย: ใช้ "in + ขนาด" เพื่อระบุไซส์ของเสื้อผ้า
Do you have this shirt in large?
เสื้อเชิ้ตตัวนี้มีไซส์ L ไหมครับ/คะ?
EN: In English-speaking countries, clothing sizes are often referred to by their names (small, medium, large) rather than just numbers. Using 'in' before the size is the standard way to ask for or describe a specific size.
EN: Use 'What is the price of...?' to ask how much something costs in a formal or clear way.
ไทย: ใช้ "What is the price of...?" เมื่อต้องการถามราคาสินค้าอย่างเป็นทางการหรือชัดเจน
What is the price of this red scarf?
ผ้าพันคอสีแดงผืนนี้ราคาเท่าไรครับ/คะ?
EN: In English-speaking countries, 'What is the price of...?' is slightly more formal than 'How much is...?'. Both are common in retail stores.
EN: Use 'The [adjective] price is [amount]' to state how much something costs under specific conditions.
ไทย: ใช้โครงสร้างประโยค "The [adjective] price is [amount]" เพื่อบอกราคาของสินค้าภายใต้เงื่อนไขหรือสถานการณ์เฉพาะ
The total price is twenty dollars.
ราคารวมคือ 20 ดอลลาร์ครับ/ค่ะ
EN: In English-speaking countries, 'normal price' or 'regular price' is often mentioned before announcing a discount or sale price to show the value of the deal.
EN: Use 'a bit' before an adjective to mean 'a little' or 'slightly'. It makes your opinion sound more polite or less direct.
ไทย: ใช้ "a bit" วางไว้หน้าคำแอดเจกทีฟเพื่อสื่อความหมายว่า "นิดหน่อย" หรือ "เล็กน้อย" ซึ่งจะช่วยให้โทนเสียงดูซอฟต์และสุภาพยิ่งขึ้น
This room is a bit cold.
ห้องนี้ค่อนข้างหนาวนิดหน่อย
EN: In English-speaking cultures, saying something is 'a bit expensive' is a common, polite way to decline a purchase or negotiate without sounding confrontational.
EN: To say something is on sale, use 'percent off'. Note that '30 percent off' means you pay 70% of the original price.
ไทย: เมื่อต้องการบอกว่าสินค้ากำลังลดราคา ให้ใช้สำนวน "percent off" โปรดจำไว้ว่า "30 percent off" หมายถึงการหักลดราคาไป 30% หรือก็คือขายในราคา 70% ของราคาเต็ม
Everything in the store is ten percent off today.
วันนี้สินค้าทุกชิ้นในร้านลดราคา 10%
EN: In English-speaking countries, discounts are expressed by how much is 'taken off' the price (e.g., 20% off). In Chinese-speaking cultures, discounts are often expressed by how much of the original price remains (e.g., 8折).
EN: Use 'much' before a comparative adjective (like 'cheaper') to emphasize a large difference.
ไทย: วางคำว่า 'much' ไว้หน้าคำแอดเจกทีฟขั้นกว่า (เช่น cheaper) เพื่อเน้นย้ำถึงความแตกต่างอย่างมาก สื่อความหมายว่า "...กว่ามาก"
This phone is much better than my old one.
โทรศัพท์เครื่องนี้ดีกว่าเครื่องเก่าของฉันมาก
EN: In English-speaking retail environments, 'I will take it' or 'I'll take it' is the standard idiomatic way to tell a shopkeeper you have decided to buy an item.
EN: Use 'Do you have...' to ask if a shop sells something or if someone possesses an item. Use 'also' to mean 'in addition to' what was already mentioned.
ไทย: ใช้ "Do you have..." เมื่อต้องการถามว่าร้านค้ามีสินค้านั้นขายหรือไม่ หรือคนๆ นั้นมีสิ่งนั้นอยู่หรือเปล่า และใช้ "also" เพื่อสื่อความหมายว่า "นอกจากสิ่งที่พูดถึงไปเมื่อครู่แล้ว ยังมี...อีกไหม"
Do you also have hats here?
ที่นี่มีหมวกขายด้วยไหมครับ/คะ?
EN: In English-speaking retail environments, it is common to ask 'Do you have...?' or 'Do you carry...?' when looking for specific items.
EN: Use 'next to' to describe when two things are side by side or very close to each other.
ไทย: ใช้ "next to" เพื่อบอกตำแหน่งของสองสิ่งที่อยู่ข้างๆ กัน หรืออยู่ใกล้กันมาก
The bank is next to the supermarket.
ธนาคารอยู่ข้างๆ ซูเปอร์มาร์เก็ต
EN: To compare two things, we add '-ier' to short adjectives ending in 'y' (like 'pretty') and follow it with 'than'.
ไทย: เมื่อต้องการเปรียบเทียบของสองสิ่ง หากคำกริยาแอดเจกทีฟเป็นคำสั้นๆ ที่ลงท้ายด้วย 'y' (เช่น pretty) ให้เปลี่ยน 'y' เป็น '-ier' แล้วตามด้วย 'than' (กว่า)
This box is heavier than that one.
กล่องใบนี้หนักกว่ากล่องใบนั้น
EN: To compare two things, we often add '-er' to short adjectives like 'cheap' to make 'cheaper'.
ไทย: เมื่อต้องการเปรียบเทียบของสองสิ่ง เรามักเติม '-er' ท้ายคำแอดเจกทีฟพยางค์เดียว เช่น 'cheap' จะเปลี่ยนเป็น 'cheaper' (ถูกกว่า)
This blue hat is smaller.
หมวกสีฟ้าใบนี้เล็กกว่า
EN: In English-speaking countries, sales staff often use 'only' to emphasize that a price is a good deal or very affordable.
EN: Use 'both A and B' to talk about two things together. It means 'this one AND that one'.
ไทย: ใช้ "both A and B" เพื่อพูดถึงของสองสิ่งพร้อมๆ กัน มีความหมายว่า "ทั้งอันนี้ 'และ' อันนั้น"
I like both tea and coffee.
ฉันชอบทั้งชาและกาแฟ
EN: Use 'The total is [amount]' to tell someone the final price of everything they are buying.
ไทย: ใช้ "The total is [amount]" เพื่อบอกราคารวมทั้งหมดของสินค้าที่ซื้อ
The total is twenty dollars.
ราคารวมทั้งหมดคือ 20 ดอลลาร์ครับ/ค่ะ
EN: In English-speaking retail culture, staff often use phrases like 'Great choice' or 'Excellent pick' to validate the customer's purchase and build rapport.
EN: Use 'Can I + verb' to ask for permission or to see if something is possible.
ไทย: ใช้ "Can I + คำกริยา" เพื่อขออนุญาต หรือถามว่าสามารถทำสิ่งนั้นได้หรือไม่
Can I sit here?
ขอนั่งตรงนี้ได้ไหมครับ/ค่ะ?
EN: In many English-speaking countries, 'card' usually refers to either a credit card or a debit card. It is very common to pay by card even for small amounts.
EN: Imperative sentences are used to give instructions or requests. They usually start with a verb. Adding 'Please' makes the request more polite.
ไทย: ประโยคคำสั่งใช้สำหรับการให้คำแนะนำหรือขอร้อง โดยมักจะขึ้นต้นด้วยคำกริยา การใส่ 'Please' เข้าไปจะช่วยให้ฟังดูสุภาพยิ่งขึ้น
Please open the door.
กรุณาเปิดประตู
EN: In many English-speaking countries, customers often tap or insert their own cards into the terminal rather than handing them to the cashier.
EN: Use 'Can I have...?' to politely ask for something you want or need in a shop or restaurant.
ไทย: ใช้ "Can I have...?" เพื่อขอสิ่งที่ต้องการอย่างสุภาพเมื่ออยู่ในร้านค้าหรือร้านอาหาร
Can I have a bag, please?
ขอถุงใส่ของใบหนึ่งได้ไหมครับ/คะ?
EN: In many English-speaking countries, it is common to say 'please' at the end of a request to show respect to service staff.
EN: Use 'Thank you for + [verb-ing]' to express gratitude for a specific action someone has done.
ไทย: ใช้ "Thank you for + [verb-ing]" เพื่อแสดงความขอบคุณสำหรับการกระทำเฉพาะบางอย่างของอีกฝ่าย
Thank you for helping me with my bags.
ขอบคุณที่ช่วยถือถุงให้นะครับ/นะคะ
EN: In many English-speaking countries, it is standard customer service to hand over a receipt and thank the customer. The phrase 'Thank you for shopping with us' or 'Thank you for shopping here' is very common at the end of a transaction.
EN: Use 'were' (the past tense of 'are') to describe how someone was or what they did in the past, even if it was just earlier today.
ไทย: ใช้ "were" (ซึ่งเป็นรูปอดีตของ 'are') เพื่ออธิบายสถานะหรือการกระทำในอดีตของใครบางคน แม้จะเป็นเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเช้านี้ก็สามารถใช้ได้เช่นกัน
You were very kind to me yesterday.
เมื่อวานคุณใจดีกับฉันมากเลย
EN: In Western culture, it is common and polite to use a person's first name when thanking them, especially in customer service settings to show appreciation for their personal effort.
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: เสื้อนอกตัวสั้น มักมีซิปหรือกระดุมด้านหน้า
ในบริบท: ไซส์ M หรือขนาดกลางของเสื้อผ้า
ในบริบท: ราคา หรือจำนวนเงินที่ต้องจ่ายเพื่อซื้อสินค้า
ในบริบท: แพง หรือมีราคาสูง ต้องใช้เงินซื้อจำนวนมาก
ในบริบท: ส่วนลด หรือการลดราคา
ในบริบท: ถูกกว่า (รูปเปรียบเทียบขั้นกว่าของ cheap)
ในบริบท: ผ้าพันคอหลายผืน (รูปพหูพจน์ของ scarf)
ในบริบท: สวยกว่า (รูปเปรียบเทียบขั้นกว่าของ pretty)
ในบริบท: ยอดรวม หรือราคารวมทั้งหมด
ในบริบท: ใบเสร็จ หรือหลักฐานการชำระเงิน
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
To search for someone or something.
ค้นหา
A reduction in the price of something by a specific percentage.
ส่วนลด (เป็นเปอร์เซ็นต์)
To use a specific method (like a card or cash) to give money for something.
ชำระด้วย...
To come after or behind someone.
ตามฉันมา
To decide to purchase a specific item.
ซื้อสิ่งนี้
A credit card or debit card used as a method of payment.
บัตรเครดิตหรือบัตรเดบิต
A specific clothing size category between small and large.
ไซส์กลาง / ไซส์ M