Aesop's Fables - The Bundle of Sticksนิทานอีสป - กิ่งไม้หนึ่งกำมือ
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: This phrase is the title of a well-known fable, often used to teach the lesson that there is strength in unity. The story illustrates that individuals are weak alone but strong when they work together.
ไทย: วลีนี้เป็นชื่อเรื่องของนิทานอีสปที่มีชื่อเสียง ซึ่งมักใช้เพื่อสอนหลักการที่ว่า “ความสามัคคีคือพลัง” เรื่องราวนี้แสดงให้เห็นว่าบุคคลแต่ละคนเปราะบางเมื่ออยู่คนเดียว แต่จะแข็งแกร่งมากเมื่อรวมพลังกัน
EN: The phrase "Once there was..." or "There was..." is used to introduce a story or a new person/thing. It means "In the past, there existed..." or "A long time ago, there was...". It's a common way to start fairy tales or narratives.
ไทย: วลี “Once there was...” หรือ “There was...” ใช้เพื่อเริ่มต้นเรื่องราว หรือแนะนำตัวละคร/สิ่งใหม่ๆ ความหมายคือ “กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมี...” หรือ “นานมาแล้วมี...” นี่เป็นวิธีเริ่มต้นเรื่องราวที่พบบ่อยในนิทานหรือเรื่องเล่า
Once there was a beautiful princess who lived in a tall castle.
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเจ้าหญิงที่สวยงามอาศัยอยู่ในปราสาทสูง
EN: The phrase "Once there was..." is a classic opening for fables, fairy tales, and children's stories in English. It immediately signals to the listener or reader that a narrative is beginning, often one that contains a moral lesson or fantastical elements. It's similar to "從前有一個..." in Chinese storytelling.
ไทย: วลี “Once there was...” เป็นการเริ่มต้นแบบคลาสสิกของนิทานอีสป นิทาน และเรื่องราวสำหรับเด็กภาษาอังกฤษ มันบ่งบอกให้ผู้ฟังหรือผู้อ่านทราบทันทีว่าเรื่องเล่ากำลังจะเริ่มต้นขึ้น ซึ่งมักจะประกอบด้วยบทเรียนทางศีลธรรมหรือองค์ประกอบแฟนตาซี สิ่งนี้คล้ายคลึงกับ “从前有一个...” ในเรื่องราวภาษาจีนเป็นอย่างมาก
EN: The verb "had" is the past tense of "have." We use "have" to talk about possession (owning something) or relationships (like family members). "Had" is used when we talk about something that was true in the past.
ไทย: คำกริยา “had” เป็นรูปอดีตของ “have” เราใช้ “have” เพื่อพูดถึงการเป็นเจ้าของบางสิ่ง (กรรมสิทธิ์) หรือความสัมพันธ์ (เช่น สมาชิกในครอบครัว) เมื่อเราพูดถึงสิ่งที่เป็นจริงในอดีต เราจะใช้ “had”
She had a red car last year.
เธอมีรถสีแดงเมื่อปีที่แล้ว
EN: The phrase "at one another" means that two or more people are doing something to each other. It's similar to "each other."
ไทย: วลี “at one another” หมายถึงคนสองคนหรือมากกว่านั้นทำบางสิ่งต่อกัน คล้ายกับ “each other”
The children laughed at one another's jokes.
เด็กๆ หัวเราะเยาะเรื่องตลกของกันและกัน
EN: The structure "make + someone/something + feel/be + adjective" means to cause someone or something to feel or be a certain way. In this sentence, "This made their father feel very bad" means 'This caused their father to feel very bad.'
ไทย: โครงสร้าง “make + ใครบางคน/บางสิ่ง + feel/be + คำคุณศัพท์” หมายถึง “ทำให้ใครบางคนหรือบางสิ่งรู้สึกหรือกลายเป็นสถานะบางอย่าง” ในประโยคนี้ “This made their father feel very bad” หมายถึง “สิ่งนี้ทำให้พ่อของพวกเขารู้สึกเสียใจมาก”
The good news made her feel happy.
ข่าวดีนี้ทำให้เธอมีความสุข
EN: The phrase "call someone together" means to ask a group of people to gather in one place. It's often used when someone in charge wants to talk to them.
ไทย: วลี “call someone together” หมายถึงการเชิญกลุ่มคนให้มารวมตัวกันในที่เดียว มักใช้เมื่อผู้รับผิดชอบต้องการพูดคุยกับพวกเขา
The teacher called the students together for an important announcement.
ครูเรียกนักเรียนมารวมกันเพื่อประกาศเรื่องสำคัญ
EN: The verb "show" often takes two objects: the person who sees something (indirect object) and the thing that is shown (direct object). The order is usually "show + person + thing."
ไทย: กริยา “show” (แสดง, ให้ดู) มักจะมีกรรมสองตัว: ตัวหนึ่งคือคนที่เห็นสิ่งของ (กรรมรอง) และอีกตัวหนึ่งคือสิ่งของที่ถูกแสดง (กรรมตรง) ลำดับมักจะเป็น “show + คน + สิ่งของ”
She showed me her new book.
เธอให้ฉันดูหนังสือเล่มใหม่ของเธอ
EN: The phrase "were tied" is an example of the passive voice. We use the passive voice when the action is more important than who or what did the action, or when we don't know who did it. Here, the sticks didn't tie themselves; someone or something tied them. The structure is usually 'be' verb + past participle.
ไทย: “were tied” เป็นตัวอย่างของ “รูปประโยคถูกกระทำ” เราใช้รูปประโยคถูกกระทำเมื่อการกระทำนั้นสำคัญกว่าผู้กระทำ หรือเมื่อเราไม่รู้ว่าใครเป็นผู้กระทำ ในที่นี้ ไม้ไม่ได้มัดตัวเอง แต่มีคนหรือบางสิ่งมัดมัน โครงสร้างมักจะเป็นกริยา “be” + กริยาช่อง 3
The ball was thrown by the boy.
ลูกบอลถูกเด็กชายคนนั้นโยนออกไป
EN: This sentence uses two actions happening at the same time: 'he said' and 'handing it'. We use '-ing' (handing) to show an action that happens at the same time as the main action (said).
ไทย: ประโยคนี้อธิบายการกระทำสองอย่างที่เกิดขึ้นพร้อมกัน: “เขากล่าว” และ “ยื่นให้” เราใช้รูปกริยา “-ing” (handing) เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นพร้อมกับการกระทำหลัก (said)
She sang a song, smiling brightly.
เธอร้องเพลงพร้อมกับยิ้มอย่างสดใส
EN: The word "will" is used to talk about things that are expected to happen in the future. It shows a prediction or a plan.
ไทย: คำว่า "will" ใช้พูดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตที่คาดการณ์ไว้ มันแสดงถึงการคาดการณ์หรือแผนการ
I will go to the park tomorrow.
ฉันจะไปสวนสาธารณะพรุ่งนี้
EN: The verb "to be" (am, is, are) is used to describe someone or something. It connects the subject (who or what we are talking about) to a description (like an adjective). In "I am very strong," "am" connects "I" to the description "very strong."
ไทย: คำกริยา “to be” (am, is, are) ใช้เพื่ออธิบายบุคคลหรือสิ่งของ มันเชื่อมโยงประธาน (สิ่งที่เรากำลังพูดถึง) กับคำอธิบาย (เช่น คำคุณศัพท์) ในประโยค “I am very strong” คำว่า “am” เชื่อมโยง “I” กับคำอธิบาย “very strong”
She is happy.
เธอมีความสุขมาก
EN: The phrase "tried and tried" means someone made many efforts or attempts to do something. It emphasizes repeated action.
ไทย: วลี “tried and tried” หมายถึงใครบางคนพยายามทำบางสิ่งหลายครั้ง มันเน้นย้ำถึงการกระทำที่ซ้ำๆ กัน
She practiced and practiced until she could play the song perfectly.
เธอฝึกฝนอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งสามารถเล่นเพลงนั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ
EN: We use "so" before an adjective (like "weak") to make it stronger. It shows a high degree of something.
ไทย: เราใช้ "so" หน้าคำคุณศัพท์ (เช่น "อ่อนแอ") เพื่อให้เสียงแข็งแกร่งขึ้น มันแสดงว่าระดับหนึ่งสูงมาก
The movie was so good!
หนังเรื่องนั้นยอดเยี่ยมมาก!
EN: The verb "handing" is a present participle, used here to show an action happening at the same time as the main verb "said." It describes how the father spoke while also giving the bundle.
ไทย: กริยา "handing" เป็นปัจจุบันนิยม ที่นี่ใช้เพื่อแสดงการกระทำ (ส่ง) ที่เกิดขึ้นพร้อมกับกริยาหลัก "said" (กล่าว) มันอธิบายว่าพ่อพูดพร้อมกับส่งมัดฟืนนั้น
She walked away, singing a happy song.
เธอเดินไปพร้อมกับร้องเพลงที่มีความสุข
EN: The word "but" is used to connect two ideas that are opposite or contrasting. It shows a difference between what was expected and what actually happened.
ไทย: คำว่า “but” (แต่) ใช้เชื่อมโยงแนวคิดสองอย่างที่ตรงกันข้ามหรือมีความขัดแย้งกัน มันแสดงถึงความแตกต่างระหว่างสิ่งที่คาดหวังกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริง
I like ice cream, but I can't eat it every day.
ฉันชอบไอศกรีม แต่ฉันกินทุกวันไม่ได้
EN: The word "but" is used to connect two ideas that are opposite or contrasting. It shows that the second part of the sentence is different from or unexpected after the first part.
ไทย: คำว่า “but” ใช้เชื่อมโยงแนวคิดสองอย่างที่ตรงกันข้ามหรือมีความขัดแย้งกัน มันแสดงว่าส่วนที่สองของประโยคแตกต่างจากส่วนแรก หรือเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึง
She wanted to go outside, but it was raining.
เธออยากออกไปข้างนอก แต่ข้างนอกฝนกำลังตก
EN: The simple past tense is used to talk about actions that happened and finished at a specific time in the past. We often add '-ed' to regular verbs to form the past tense, but some verbs like 'untie' (untied) are irregular.
ไทย: อดีตกาลธรรมดาใช้พูดถึงการกระทำที่เกิดขึ้นและเสร็จสิ้นในอดีต ณ เวลาที่ระบุ เรามักจะเติม '-ed' หลังคำกริยาปกติเพื่อสร้างรูปอดีตกาล แต่คำกริยาบางคำเช่น 'untie' (แก้ออก) เป็นคำกริยาอปกติ
She walked to the park yesterday.
เธอเดินไปที่สวนสาธารณะเมื่อวานนี้
EN: The verb "hand" means to give something to someone using your hand. It often follows the pattern: Subject + hand + Object (the thing given) + to + Recipient (the person). However, it can also be used as: Subject + hand + Recipient + Object (the thing given). In our sentence, "He handed each son a single stick," "each son" is the recipient and "a single stick" is the object.
ไทย: คำกริยา 'hand' หมายถึงการส่งสิ่งของให้ใครบางคนด้วยมือ โดยปกติจะตามรูปแบบนี้: ประธาน + hand + กรรม (สิ่งที่ถูกให้) + to + ผู้รับ (คน) อย่างไรก็ตาม มันยังสามารถใช้เป็น: ประธาน + hand + ผู้รับ + กรรม (สิ่งที่ถูกให้) ในประโยคของเรา 'He handed each son a single stick' นั้น 'each son' คือผู้รับ และ 'a single stick' คือสิ่งที่ถูกให้
She handed me the book.
เธอยื่นหนังสือให้ฉัน
EN: When we ask a question, we often put the helping verb (like 'do', 'does', 'did') before the subject (the person or thing doing the action). Here, 'Do' comes before 'you' to ask a question.
ไทย: เมื่อเราถามคำถาม เรามักจะวางกริยาช่วย (เช่น 'do', 'does', 'did') ไว้หน้าประธาน (ผู้กระทำหรือสิ่งของ) ในที่นี้ 'Do' ถูกวางไว้หน้า 'you' เพื่อตั้งคำถาม
Do you like apples?
คุณชอบแอปเปิลไหม?
EN: The word "when" is used to talk about the time something happens. It connects two ideas, showing that one thing happens at the same time as another, or one thing causes another.
ไทย: คำว่า “When” ใช้พูดถึงเวลาที่บางสิ่งเกิดขึ้น มันเชื่อมโยงสองความคิดเข้าด้วยกัน แสดงว่าสิ่งหนึ่งเกิดขึ้นพร้อมกับอีกสิ่งหนึ่ง หรือสิ่งหนึ่งนำไปสู่อีกสิ่งหนึ่ง
When it rains, I stay home.
เมื่อฝนตก ฉันอยู่บ้าน
EN: This sentence comes from the fable "The Bundle of Sticks," which is a common story in many cultures. It teaches the moral lesson that there is strength in unity, and people are stronger when they work together rather than alone.
ไทย: ประโยคนี้มาจากนิทานอีสปเรื่อง 'มัดไม้เท้า' ซึ่งเป็นเรื่องราวที่พบได้ทั่วไปในหลายวัฒนธรรม มันสอนบทเรียนทางศีลธรรมว่า 'ความสามัคคีคือพลัง' และผู้คนจะแข็งแกร่งกว่าเมื่อทำงานร่วมกันมากกว่าเมื่ออยู่คนเดียว
EN: The word "when" is used to talk about the time something happens. It connects two ideas, showing that one thing happens at the same time as another, or one thing causes another.
ไทย: คำว่า 'When' ใช้เพื่อพูดถึงเวลาที่บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้น มันเชื่อมโยงสองความคิดเข้าด้วยกัน โดยแสดงว่าสิ่งหนึ่งเกิดขึ้นพร้อมกับอีกสิ่งหนึ่ง หรือสิ่งหนึ่งนำไปสู่อีกสิ่งหนึ่ง
When it rains, I stay inside.
เมื่อฝนตก ฉันจะอยู่แต่ในบ้าน
EN: The phrase "the same with" is used to show that something is similar or identical to something else. It connects two things that share a characteristic or situation.
ไทย: วลี 'the same with' ใช้เพื่อระบุว่าบางสิ่งบางอย่างคล้ายคลึงหรือเหมือนกับสิ่งอื่น มันเชื่อมโยงสองสิ่งที่มีลักษณะหรือสถานการณ์เดียวกัน
The weather today is the same with yesterday.
อากาศวันนี้เหมือนเมื่อวาน
EN: This sentence uses an 'if' clause to talk about a possible situation and its result. The 'if' part describes the condition, and the other part describes what will happen if that condition is met. We use 'will' in the result part for future outcomes.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ประโยค 'if' เพื่อพูดถึงสถานการณ์ที่เป็นไปได้และผลลัพธ์ของมัน ส่วน 'if' อธิบายเงื่อนไข ในขณะที่ส่วนอื่นอธิบายว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากเงื่อนไขนั้นเป็นจริง เราใช้ 'will' ในส่วนผลลัพธ์เพื่อระบุผลลัพธ์ในอนาคต
If it rains tomorrow, we will stay home.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะอยู่บ้าน
EN: This sentence comes from a fable, 'The Bundle of Sticks,' which teaches the importance of unity and teamwork. The moral 'united we stand, divided we fall' is a common proverb in English-speaking cultures, reflecting the value placed on collective strength.
ไทย: ประโยคนี้มาจากเรื่องสอนใจ "มัดไม้หนึ่งมัด" ซึ่งสอนความสำคัญของการรวมตัวและการทำงานเป็นทีม "รวมตัวแล้วจะอยู่ได้ แยกตัวแล้วจะสูญสลาย" เป็นสุภาษิตทั่วไปในวัฒนธรรมภาษาอังกฤษ ซึ่งสะท้อนการให้ความสำคัญกับพลังของกลุ่ม
EN: This sentence uses an "if" clause to talk about a condition and its result. "If" introduces the condition (what needs to happen), and the main part of the sentence describes the result (what will happen). We use the simple present tense in the "if" clause and "will" + base verb in the result clause for future possibilities.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "if" clause เพื่อพูดถึงเงื่อนไขและผลลัพธ์ของมัน "if" นำเงื่อนไข (สิ่งที่ต้องเกิดขึ้น) ในขณะที่ส่วนหลักของประโยคอธิบายผลลัพธ์ (สิ่งที่จะเกิดขึ้น) เราใช้ simple present ใน "if" clause และ "will" + infinitive ใน result clause เพื่อแสดงความเป็นไปได้ในอนาคต
If it rains tomorrow, we will stay home.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะอยู่บ้าน
EN: The phrase "stand together" is a common idiom in English, often used to emphasize unity, solidarity, and mutual support, especially in challenging times. It reflects the value placed on collective strength over individual effort in many cultures.
ไทย: "stand together" เป็นสำนวนทั่วไปในภาษาอังกฤษ มักใช้เพื่อเน้นการรวมตัว ความสอดคล้อง และการสนับสนุนซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ยากลำบาก มันสะท้อนคุณค่าในวัฒนธรรมหลายแห่ง ที่พลังของกลุ่มได้รับการยกย่องมากกว่าความพยายามของบุคคล
EN: The phrase "one another" is used when three or more people or things are doing something to or with each other. It means that each person or thing is doing the action to every other person or thing in the group. For two people, we usually use "each other".
ไทย: วลี "one another" ใช้สำหรับสามคนหรือมากกว่านั้น หรือสิ่งของที่ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งซึ่งกันและกัน มันแสดงว่าแต่ละคนหรือสิ่งของในกลุ่มทำการกระทำนี้ต่อคนหรือสิ่งของอื่น ๆ ทั้งหมด ถ้าเป็นสองคน เรามักใช้ "each other"
The students helped one another with their homework.
นักเรียนช่วยเหลือกันทำการบ้าน
EN: The phrase "from now on" means starting at this moment and continuing into the future. It tells us that something will change or begin to happen from this point forward.
ไทย: วลี “from now on” หมายถึงตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปและต่อเนื่องไปในอนาคต มันบอกเราว่าจากนี้ไป บางสิ่งจะเปลี่ยนแปลงหรือเริ่มเกิดขึ้น
From now on, I will eat more vegetables.
จากนี้ไป ฉันจะกินผักมากขึ้น
—