Business Email: Article (Elementary)อีเมลธุรกิจ: บทความ (ระดับพื้นฐาน)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: Use 'be' verbs (am, is, are) to describe the state or quality of a subject. In this sentence, 'are' links the subject 'Business emails' to the adjective 'important'.
ไทย: ใช้ "กริยา be" (am, is, are) เพื่ออธิบายสถานะหรือคุณสมบัติของประธาน ในประโยคนี้ "are" เชื่อมประธาน "Business emails" กับคำคุณศัพท์ "important"
English skills are useful for your career.
ทักษะภาษาอังกฤษมีประโยชน์ต่ออาชีพการงานของคุณ
EN: In modern global business, email is the primary form of formal communication. Even with the rise of instant messaging apps like Slack or Teams, emails remain the standard for official records and professional requests.
ไทย: ในการดำเนินธุรกิจระดับโลกสมัยใหม่ อีเมลเป็นรูปแบบหลักของการสื่อสารที่เป็นทางการ แม้ว่าซอฟต์แวร์ส่งข้อความทันทีอย่าง Slack หรือ Teams จะได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น แต่อีเมลยังคงเป็นรูปแบบมาตรฐานสำหรับบันทึกทางการและคำขอแบบมืออาชีพ
EN: The verb 'help' can be followed by an object and then another verb in its base form (without 'to'). The pattern is: help + someone + do something.
ไทย: กริยา "help" สามารถตามด้วยกรรม แล้วตามด้วยกริยารูปปกติ (ไม่เติม to) รูปแบบประโยคคือ: help + ใครบางคน + ทำบางสิ่ง
This app helps me learn English every day.
แอปพลิเคชันนี้ช่วยให้ฉันเรียนภาษาอังกฤษทุกวัน
EN: In Western business culture, 'clarity' is highly valued. Being direct and clear in emails is seen as respectful of the other person's time.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก "ความชัดเจน" เป็นสิ่งที่ได้รับความสำคัญอย่างมาก การแสดงออกอย่างตรงไปตรงมาและชัดเจนในอีเมลถือเป็นการแสดงความเคารพต่อเวลาของอีกฝ่าย
EN: The modal verb 'can' is used to express possibility or ability. It is followed by the base form of the verb (make).
ไทย: กริยาช่วย "can" ใช้เพื่อแสดงความเป็นไปได้หรือความสามารถ ตามด้วยกริยารูปปกติ (make)
A smile can make someone feel better.
รอยยิ้มสามารถทำให้ใครบางคนรู้สึกดีขึ้นได้
EN: In Western business culture, first impressions are often made through written communication before meeting in person. A professional email reflects your attention to detail and respect for the recipient.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก ความประทับใจแรกมักเกิดขึ้นผ่านการสื่อสารที่เป็นลายลักษณ์อักษรก่อนการพบหน้า อีเมลที่เป็นมืออาชีพสะท้อนถึงความใส่ใจในรายละเอียดและความเคารพต่อผู้รับ
EN: Using '-ing' at the beginning of a sentence turns an action into a subject (Gerund). It allows you to talk about an activity as a 'thing'.
ไทย: การใช้คำกริยาเติม -ing (gerund) ที่ต้นประโยคสามารถเปลี่ยนการกระทำเป็น 'ประธาน' ได้ สิ่งนี้ช่วยให้คุณสามารถพูดถึงกิจกรรมหนึ่งๆ ในฐานะ 'สิ่งของ' อย่างหนึ่ง
Reading books is a good hobby.
การอ่านหนังสือเป็นงานอดิเรกที่ดี
EN: In Western business culture, being 'professional' often means being clear, concise, and respectful of the reader's time, rather than just using fancy words.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก 'ความเป็นมืออาชีพ' มักหมายถึงการแสดงออกที่ชัดเจน กระชับ และเคารพเวลาของผู้อ่าน ไม่ใช่แค่การใช้คำหรูหรา
EN: Use 'will + verb' to talk about things that are going to happen in the future.
ไทย: ใช้ 'will + กริยา' เพื่ออธิบายสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
I will call you tomorrow.
ฉันจะโทรหาคุณพรุ่งนี้
EN: In Western business culture, emails are expected to be structured with specific sections (greeting, body, closing) to maintain professionalism and clarity.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก อีเมลปกติจะต้องมีโครงสร้างที่เฉพาะเจาะจง (คำทักทาย, เนื้อหา, คำลงท้าย) เพื่อรักษาความเป็นมืออาชีพและความชัดเจน
EN: Use 'should' followed by the base form of a verb to give advice or say what is the right thing to do.
ไทย: ใช้ 'should' ตามด้วยคำกริยาช่องหลัก เพื่อให้คำแนะนำหรือแสดงสิ่งที่ควรทำ
You should wear a coat today.
วันนี้คุณควรสวมเสื้อคลุม
EN: In Western business culture, starting an email without a greeting can be seen as rude or overly aggressive. Even in quick internal emails, a simple 'Hi [Name]' is standard.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก อีเมลที่ไม่มีคำทักทายจะถูกมองว่าไม่สุภาพหรือแข็งกร้าวเกินไป แม้จะเป็นอีเมลภายในที่ส่งอย่างรวดเร็ว การใช้ 'Hi [ชื่อ]' ง่ายๆ ก็เป็นแนวทางมาตรฐาน
EN: Use 'can' to talk about things that are allowed or possible options.
ไทย: ใช้ 'can' เพื่อแสดงสิ่งที่ได้รับอนุญาตหรือทางเลือกที่เป็นไปได้
You can use a pen or a pencil.
คุณสามารถใช้ปากกาลูกลื่นหรือดินสอก็ได้
EN: In English business culture, 'Mr.' is for men and 'Ms.' is the standard professional title for women regardless of marital status. Using 'Dear' followed by a title and last name is the standard way to show respect.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจภาษาอังกฤษ 'Mr.' ใช้สำหรับผู้ชาย และ 'Ms.' เป็นคำนำหน้าชื่อมาตรฐานสำหรับผู้หญิง (ไม่ว่าจะแต่งงานแล้วหรือไม่ก็ตาม) การใช้ 'Dear' ตามด้วยคำนำหน้าชื่อและนามสกุลเป็นวิธีมาตรฐานในการแสดงความเคารพ
EN: Use 'can' to talk about things that are allowed or possible in a specific situation.
ไทย: ใช้ 'can' เพื่ออธิบายสิ่งที่ได้รับอนุญาตหรืออาจเกิดขึ้นในสถานการณ์เฉพาะ (หมายถึง 'สามารถ')
You can use a pen to sign the document.
คุณสามารถใช้ปากกาลูกลื่นเซ็นชื่อในเอกสารได้
EN: In modern business culture, 'Hi' is becoming very common even with colleagues you don't know well, but 'Hello' is a safer middle ground between formal and informal.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจสมัยใหม่ การใช้ 'Hi' กลายเป็นเรื่องปกติมากแม้จะสื่อสารกับเพื่อนร่วมงานที่ไม่สนิท แต่ 'Hello' เป็นตัวเลือกที่ปลอดภัยกว่าซึ่งอยู่กึ่งกลางระหว่างความเป็นทางการและไม่เป็นทางการ
EN: Use 'if' to talk about a condition. The structure 'if + subject + verb' shows that one action depends on another.
ไทย: ใช้ 'if' เพื่อพูดถึงเงื่อนไข โครงสร้าง 'if + ประธาน + กริยา' แสดงว่าการกระทำหนึ่งขึ้นอยู่กับว่าอีกสถานการณ์หนึ่งเกิดขึ้นหรือไม่
Call me if you need help.
หากคุณต้องการความช่วยเหลือ โปรดโทรหาฉัน
EN: In Western business culture, using a person's name is seen as a sign of respect and attentiveness. However, it is important to use the correct title (Mr., Ms.) in formal situations unless invited to use their first name.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก การเรียกชื่ออีกฝ่ายถือเป็นการแสดงความเคารพและความใส่ใจ อย่างไรก็ตาม ในโอกาสที่เป็นทางการ ควรใช้คำนำหน้าชื่อที่ถูกต้อง (เช่น Mr. หรือ Ms.) เว้นแต่อีกฝ่ายจะอนุญาตให้เรียกชื่อเล่นได้
EN: The verb 'make' can be followed by an object and an adjective to describe a change or a result. It means 'to cause someone or something to be in a certain state'.
ไทย: กริยา 'make' สามารถตามด้วยกรรมและคุณศัพท์ เพื่อบรรยายถึงการเปลี่ยนแปลงหรือผลลัพธ์ หมายถึง 'ทำให้ใครบางคนหรือบางสิ่งอยู่ในสถานะใดสถานะหนึ่ง'
The music makes me happy.
เพลงนี้ทำให้ฉันมีความสุข
EN: In Western business culture, being 'personal' doesn't mean sharing private secrets; it means showing that you recognize the recipient as an individual, often by using their name.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก 'ความเป็นส่วนตัว' (personal) ไม่ได้หมายถึงการแบ่งปันความลับส่วนตัว แต่หมายถึงการแสดงให้เห็นว่าคุณมองผู้รับเป็นบุคคลหนึ่ง ซึ่งมักจะทำได้โดยการเรียกชื่อของอีกฝ่าย
EN: Use 'should' to give advice or say what is the right thing to do. It is followed by the base form of a verb (like 'be').
ไทย: ใช้ 'should' เพื่อให้คำแนะนำหรือแสดงสิ่งที่ควรทำ ตามด้วยกริยารูปปกติ (เช่น 'be')
Your password should be strong.
รหัสผ่านของคุณควรจะคาดเดาได้ยาก
EN: In Western business culture, 'clear and short' emails are highly valued because they respect the recipient's time. Being too wordy can sometimes be seen as unprofessional.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก อีเมลที่มีเนื้อหา 'ชัดเจนและสั้นกระชับ' จะได้รับความสำคัญสูง เพราะแสดงถึงการเคารพเวลาของผู้รับ การเขียนยาวเกินไปบางครั้งอาจถูกมองว่าไม่เป็นมืออาชีพ
EN: Imperative sentences start with a base verb to give instructions or advice. There is no subject 'you' because it is understood.
ไทย: ประโยคคำสั่งเริ่มต้นด้วยกริยารูปปกติ ใช้เพื่อให้คำสั่งหรือคำแนะนำ ในประโยคจะละประธาน 'คุณ' ไว้เพราะเป็นที่เข้าใจกันดี
Open the door for me.
ช่วยเปิดประตูให้หน่อย
EN: In Western business culture, 'getting straight to the point' is highly valued. It shows respect for the reader's time by being direct and efficient.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก การ 'เข้าประเด็นทันที' เป็นเรื่องที่ให้ความสำคัญมาก การแสดงประเด็นสำคัญอย่างตรงไปตรงมาและมีประสิทธิภาพถือเป็นการเคารพเวลาของผู้อ่าน
EN: The phrase 'when possible' is used to mean 'if it is possible' or 'whenever you can'. It is a common way to give advice or instructions politely.
ไทย: วลี 'when possible' หมายถึง 'หากเป็นไปได้' หรือ 'เมื่อไรก็ตามที่ทำได้' นี่เป็นวิธีแสดงออกที่สุภาพซึ่งมักใช้เมื่อให้คำแนะนำหรือคำสั่ง
Please call me back when possible.
หากเป็นไปได้ กรุณาโทรกลับหาฉันด้วย
EN: In Western business culture, clarity and brevity are highly valued. Using simple language is not seen as 'unprofessional'; instead, it is considered efficient and respectful of the reader's time.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก ความชัดเจนและกระชับเป็นสิ่งสำคัญมาก การใช้ภาษาที่เรียบง่ายไม่ได้ถูกมองว่า 'ไม่เป็นมืออาชีพ' ในทางตรงกันข้าม มันถูกมองว่ามีประสิทธิภาพและเป็นการเคารพเวลาของผู้อ่าน
EN: Use 'If' at the beginning of a sentence to talk about a condition. The first part sets the situation, and the second part tells you what to do.
ไทย: ใช้ 'If' ที่ต้นประโยคเพื่ออธิบายเงื่อนไข ส่วนแรกเป็นการกำหนดสถานการณ์ และส่วนหลังบอกว่าควรทำอย่างไร
If you are tired, take a break.
ถ้าคุณเหนื่อย ก็พักผ่อนสักหน่อย
EN: In professional emails, it is a common courtesy to mention attachments in the text. This helps the recipient know that a file is included in case the email system fails to show it clearly.
ไทย: ในอีเมลแบบมืออาชีพ การระบุถึงไฟล์แนบในเนื้อหาอีเมลเป็นมารยาททั่วไป ซึ่งจะช่วยให้ผู้รับยืนยันได้ว่ามีไฟล์แนบมาด้วย ในกรณีที่ระบบอีเมลอาจแสดงผลไม่ชัดเจน
EN: Use 'attached' as an adjective or part of a verb phrase to tell someone that you are sending a file along with your email.
ไทย: ใช้ 'attached' เป็นส่วนหนึ่งของคำคุณศัพท์หรือวลีกริยา เพื่อแจ้งให้อีกฝ่ายทราบว่าคุณได้แนบไฟล์มาในอีเมล
Please find the attached photo.
โปรดดูรูปภาพที่แนบมา
EN: In professional English, explicitly mentioning an attachment is important because email systems sometimes hide files or recipients might overlook them.
ไทย: ในภาษาอังกฤษแบบมืออาชีพ การระบุถึงไฟล์แนบอย่างชัดเจนเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะบางครั้งระบบอีเมลอาจซ่อนไฟล์ หรือผู้รับอาจมองข้ามไป
EN: The phrasal verb 'follow up on' means to take further action on something or to check the status of a previous activity.
ไทย: วลีกริยา 'follow up on' หมายถึงการดำเนินการเพิ่มเติมในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง หรือการตรวจสอบความคืบหน้าของกิจกรรมก่อนหน้า (การติดตามผล)
I will follow up on your request tomorrow.
ฉันจะติดตามผลคำขอของคุณในวันพรุ่งนี้
EN: In Western business culture, following up is seen as being proactive and organized, rather than annoying, as long as you wait a few days between messages.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก ตราบใดที่มีช่วงว่างไม่กี่วันระหว่างข้อความ การ 'ติดตามผล' จะถูกมองว่าเป็นการกระทำเชิงรุกและมีระเบียบ ไม่ใช่การรบกวน
EN: Use 'by + verb-ing' to explain the method or way you do something.
ไทย: ใช้ 'by + กริยาเติม ing' เพื่ออธิบายวิธีการหรือรูปแบบที่คุณทำบางสิ่ง
You can improve your English by reading every day.
คุณสามารถพัฒนาภาษาอังกฤษของคุณได้ด้วยการอ่านทุกวัน
EN: In Western business culture, 'following up' is expected and seen as professional rather than annoying, as long as you wait a few days between messages.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก 'การติดตามผล' (follow up) ถูกมองว่าเป็นการแสดงออกถึงความเป็นมืออาชีพ ไม่ใช่การรบกวน ตราบใดที่คุณเว้นระยะห่างไม่กี่วันระหว่างข้อความ
EN: The verb 'remind' is used with the pattern 'remind [someone] about [something]' to help someone remember a specific topic or task.
ไทย: คำกริยา 'remind' (เตือน) มักใช้ในรูปประโยค 'remind [ใครบางคน] about [บางสิ่ง]' เพื่อช่วยให้ใครบางคนนึกถึงหัวข้อหรืองานที่เฉพาะเจาะจง
Please remind me about the meeting tomorrow.
กรุณาเตือนฉันเกี่ยวกับเรื่องการประชุมในวันพรุ่งนี้
EN: In Western business culture, 'following up' is seen as proactive and helpful rather than annoying, as long as it is done politely and after a reasonable amount of time (usually 2-3 days).
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก 'การติดตามผล' (following up) ถือเป็นการกระทำที่กระตือรือร้นและมีประโยชน์ ไม่ใช่การรบกวน โดยมีเงื่อนไขว่าต้องสุภาพและทำหลังจากเวลาที่เหมาะสม (ปกติคือ 2-3 วัน)
EN: Use 'It is + adjective + to + verb' to describe an action. 'It' is a placeholder for the real action (to follow up).
ไทย: ใช้โครงสร้างประโยค 'It is + adjective + to + verb' เพื่ออธิบายการกระทำ โดย It ในที่นี้เป็นประธานเทียมที่แทนการกระทำที่ตามมา (การติดตามผล)
It is important to arrive on time.
การมาถึงตรงเวลาเป็นเรื่องสำคัญ
EN: In Western business culture, 'following up' is seen as a sign of diligence rather than being pushy, as long as you wait 2-3 days.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก 'การติดตามผล' ถือเป็นการแสดงความขยันหมั่นเพียรมากกว่าการเร่งรัด โดยมีเงื่อนไขว่าปกติควรจะรอ 2 ถึง 3 วันก่อนดำเนินการ
EN: The word 'though' can be placed at the end of a sentence to mean 'however' or 'but'. It is very common in spoken English to show a contrast with a previous statement.
ไทย: คำว่า 'though' สามารถวางไว้ท้ายประโยคได้ มีความหมายเท่ากับ 'แต่' หรือ 'อย่างไรก็ตาม' พบได้บ่อยมากในภาษาอังกฤษแบบพูด ใช้เพื่อแสดงความขัดแย้งกับประโยคก่อนหน้า
It's a nice car. It's very expensive, though.
นี่คือรถที่ดี แต่ว่ามันแพงมาก
EN: In Western business culture, 'following up' is expected, but being too persistent can be seen as annoying or unprofessional. The word 'though' at the end softens the advice.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก 'การติดตามผล' เป็นสิ่งจำเป็น แต่ถ้าบ่อยเกินไปจะถูกมองว่าน่ารำคาญหรือไม่เป็นมืออาชีพ การใช้ 'though' ที่ท้ายประโยคจะช่วยให้น้ำเสียงของคำแนะนำดูนุ่มนวลขึ้น ทำให้ฟังดูเหมือนการเตือนที่เป็นมิตร
EN: Imperative Sentences: Use a verb at the beginning of a sentence to give instructions or advice. In this case, 'end' is the command.
ไทย: ประโยคคำสั่ง: ใช้คำกริยาที่ต้นประโยคเพื่อสั่งการหรือแนะนำ ในประโยคนี้ 'end' คือกริยาสั่งการ
Start your day with a glass of water.
เริ่มต้นวันใหม่ของคุณด้วยน้ำหนึ่งแก้ว
EN: In English business culture, the 'closing' (like 'Best regards') is essential. Ending an email without one can seem abrupt or even rude, especially in formal contexts.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจภาษาอังกฤษ 'คำลงท้าย' (เช่น Best regards) เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ หากจบอีเมลโดยไม่มีคำลงท้ายจะดูห้วนหรือเสียมารยาท โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เป็นทางการ
EN: The verb 'include' is used to list parts of a whole group. It is followed by the items being listed.
ไทย: คำกริยา 'include' (รวมถึง) ใช้เพื่อระบุส่วนหนึ่งของทั้งหมด โดยตามด้วยรายการที่ต้องการระบุได้ทันที
The breakfast menu includes eggs, toast, and juice.
เมนูอาหารเช้าประกอบด้วยไข่ ขนมปังปิ้ง และน้ำผลไม้
EN: In business emails, 'Sincerely' is the most formal, while 'Best regards' is common for daily professional communication. 'Kind regards' is slightly softer and very popular in British English.
ไทย: ในอีเมลธุรกิจ 'Sincerely' เป็นทางการที่สุด 'Best regards' มักใช้ในการสื่อสารในที่ทำงานทั่วไป ส่วน 'Kind regards' จะมีน้ำเสียงที่นุ่มนวลกว่าเล็กน้อยและเป็นที่นิยมมากในภาษาอังกฤษแบบบริติช
EN: This sentence uses the 'Imperative Mood' to give a direct instruction. It starts with a base verb (Write) and the subject 'You' is omitted because it is understood.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ 'ประโยคคำสั่ง' เพื่อให้คำแนะนำโดยตรง โดยขึ้นต้นด้วยกริยาช่องฐาน (Write) และละประธาน 'You' ไว้เนื่องจากผู้รับสารชัดเจนอยู่แล้ว
Put your phone on the table.
วางโทรศัพท์มือถือของคุณไว้บนโต๊ะ
EN: In English business culture, 'full name' usually means your first name followed by your last name (e.g., John Smith). It is important to include this so the recipient knows exactly who you are, especially in formal settings.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจภาษาอังกฤษ 'ชื่อเต็ม' มักหมายถึงชื่อตัวก่อนและตามด้วยนามสกุล (เช่น John Smith) การระบุชื่อเต็มเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะจะช่วยให้ผู้รับทราบชัดเจนว่าคุณคือใคร โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เป็นทางการ
EN: Use 'can' + 'also' to suggest an additional option or action.
ไทย: ใช้ "can" ร่วมกับ "also" เพื่อแนะนำตัวเลือกหรือการกระทำเพิ่มเติม
You can also bring a friend to the party.
คุณสามารถพาเพื่อนมางานปาร์ตี้ได้ด้วยเช่นกัน
EN: In professional business emails, including a 'signature block' with your title and phone number is standard practice to help people know who you are and how to reach you.
ไทย: ในอีเมลธุรกิจที่เป็นทางการ การใส่ "ลายเซ็น" ที่มีตำแหน่งงานและเบอร์โทรศัพท์เป็นแนวทางปฏิบัติมาตรฐาน ซึ่งจะช่วยให้ฝ่ายตรงข้ามทราบว่าคุณเป็นใครและจะติดต่อคุณได้อย่างไร
EN: Present Simple Tense for General Truths: We use the present simple tense (verb + s/es for third-person singular) to state facts or general rules that are always true.
ไทย: Present Simple Tense แสดงถึงความจริงทั่วไป: เราใช้ Present Simple Tense (กริยาบุรุษที่สามเอกพจน์เติม s/es) เพื่อบอกเล่าข้อเท็จจริงหรือกฎทั่วไป
A warm smile makes people feel welcome.
รอยยิ้มที่อบอุ่นทำให้ทุกคนรู้สึกได้รับการต้อนรับ
EN: In Western business culture, the closing of an email is as important as the opening. It signals the end of the interaction and sets the tone for future communication. Using phrases like 'Best regards' is a standard way to maintain professionalism.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจตะวันตก การลงท้ายอีเมลมีความสำคัญพอๆ กับการเริ่มต้น มันเป็นเครื่องหมายของการสิ้นสุดการโต้ตอบและกำหนดโทนสำหรับการสื่อสารในอนาคต การใช้คำอย่าง 'Best regards' เป็นแนวทางปฏิบัติมาตรฐานเพื่อรักษาความเป็นมืออาชีพ
EN: Use 'Imperative Sentence + and + Subject + will' to show that if you do the first action, the second result will happen.
ไทย: ใช้โครงสร้าง "ประโยคคำสั่ง + and + ประธาน + will" เพื่อแสดงว่าถ้าคุณทำอย่างแรก ผลลัพธ์อย่างที่สองจะตามมา
Study hard, and you will pass the exam.
ตั้งใจเรียน แล้วคุณจะสอบผ่าน
EN: In English-speaking business culture, continuous improvement and proactive learning are highly valued qualities.
ไทย: ในวัฒนธรรมธุรกิจภาษาอังกฤษ การพัฒนาอย่างต่อเนื่องและการเรียนรู้เชิงรุกเป็นคุณลักษณะที่ได้รับความสำคัญอย่างสูง
—