What People Believe (H2)สิ่งที่ผู้คนเชื่อ (H2)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: The conjunction 'that' is used to introduce a noun clause (or object clause) functioning as the direct object of the verb 'think'. In informal English, 'that' is often omitted, but including it makes the sentence structure clearer.
ไทย: คำเชื่อม "that" ใช้เพื่อนำนามอนุประโยค (หรืออนุประโยคกรรม) ในประโยคทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา "think" ในภาษาอังกฤษที่ไม่เป็นทางการ มักละคำว่า "that" แต่การคงไว้ทำให้โครงสร้างประโยคชัดเจนขึ้น
I believe that honesty is the best policy.
ฉันเชื่อว่าความซื่อสัตย์เป็นนโยบายที่ดีที่สุด
EN: The determiner 'every' is used with a singular countable noun ('culture') to refer to all members of a group. It is followed by a singular verb ('has').
ไทย: คำกำหนดเฉพาะ "every" ใช้กับคำนามนับได้เอกพจน์ (เช่น "culture") เพื่อกล่าวถึงสมาชิกทุกคนในกลุ่ม ต้องตามด้วยคำกริยาเอกพจน์ (เช่น "has")
Every student has a unique talent.
นักเรียนแต่ละคนมีความสามารถพิเศษเฉพาะตัว
EN: This sentence reflects a multicultural perspective, emphasizing cultural relativism and respect. In English-speaking societies, acknowledging that 'every culture has its own wisdom' is a common way to promote inclusivity and open-mindedness in discussions about global traditions.
EN: A pseudo-cleft sentence (or 'wh-cleft') uses a 'what' clause as the subject to place special emphasis on a specific part of the sentence (here, what the speaker admires).
ไทย: ประโยค pseudo-cleft (หรือ wh-cleft) ใช้อนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย "what" เป็นประธานเพื่อเน้นส่วนเฉพาะของประโยค (ในที่นี้คือสิ่งที่ผู้พูดชื่นชม)
What I need is a cup of hot coffee.
สิ่งที่ฉันต้องการคือกาแฟร้อนสักแก้ว
EN: Noun clauses starting with 'how' function as nouns. In this sentence, 'how people share their joy' acts as the subject complement after the linking verb 'is'.
ไทย: นามอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย "how" ทำหน้าที่เป็นคำนาม ในประโยคนี้ "how people share their joy" เป็นส่วนเติมเต็มของประธานหลังคำกริยาเชื่อม "is"
How she solved the puzzle surprised everyone.
การที่เธอไขปริศนานี้ได้ทำให้ทุกคนประหลาดใจ
EN: In English-speaking cultures, expressing admiration for how other cultures celebrate and find joy is a common way to show openness, cultural empathy, and respect, focusing on shared human emotions rather than differences.
EN: Indirect questions are used to ask for information politely or express uncertainty. They are embedded within a main clause (here, 'I wonder') and use statement word order (subject + verb) instead of question word order (verb + subject). No auxiliary verb 'do/does/did' is used.
ไทย: คำถามอ้อมใช้เพื่อถามข้อมูลอย่างสุภาพหรือแสดงความไม่แน่นอน คำถามเหล่านี้ถูกฝังอยู่ในประโยคหลัก (ในที่นี้คือ 'I wonder') และใช้โครงสร้างประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) แทนที่จะเป็นโครงสร้างคำถาม (กริยา + ประธาน) และไม่ใช้กริยาช่วย do/does/did
I wonder where they live.
ฉันสงสัยว่าพวกเขาอาศัยอยู่ที่ไหน
EN: The verb 'last' is used as an intransitive verb meaning to continue in time, remain, or endure. It is often followed by a duration modifier such as 'so long'.
ไทย: คำกริยา 'last' ในที่นี้เป็นอกรรมกริยา แปลว่า "คงอยู่ ดำเนินต่อไป" หรือ "รักษาไว้" มักตามด้วยคำขยายระยะเวลา เช่น 'so long' (นานขนาดนี้)
The meeting lasted for two hours.
การประชุมกินเวลาสองชั่วโมง
EN: The conjunction 'whether... or not' is used to introduce an adverbial clause of condition, meaning 'regardless of whether' or 'no matter if'. It indicates that the main clause remains true regardless of which of the two alternatives is the case.
ไทย: คำเชื่อม "whether... or not" ใช้เพื่อนำอนุประโยคเงื่อนไข หมายถึง "ไม่ว่าจะ...หรือไม่" หรือ "ไม่ว่าใช่หรือไม่ก็ตาม" มันชี้ให้เห็นว่าไม่ว่าสถานการณ์ใดในสองอย่างจะเป็นจริง เนื้อหาของประโยคหลักก็ยังคงเป็นจริง
Whether it rains or not, the game will begin on time.
ไม่ว่าฝนจะตกหรือไม่ การแข่งขันจะเริ่มตรงเวลา
EN: The modal verb 'should' is used to express duty, obligation, or a strong recommendation, suggesting that doing something is the right or best course of action.
ไทย: คำกริยาช่วยแสดง modality "should" ใช้เพื่อแสดงหน้าที่ ความรับผิดชอบ หรือคำแนะนำที่หนักแน่น บ่งบอกว่าการทำบางสิ่งเป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือดีที่สุด (หมายถึง "ควร")
We should respect other people's opinions.
เราควรเคารพความคิดเห็นของผู้อื่น
EN: In multicultural communication, active listening is highly valued. This sentence reflects the cultural emphasis on empathy and open-mindedness, suggesting that understanding others is important even when there is a disagreement.
EN: The noun clause (or content clause) introduced by the conjunction 'that' functions as the direct object of the verb 'believe'. In informal English, 'that' is often omitted, but keeping it adds clarity and formality.
ไทย: นามอนุประโยค (หรือ content clause) ที่นำหน้าด้วยคำเชื่อม "that" ในประโยคนี้ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา "believe" (เชื่อ) ในภาษาอังกฤษแบบไม่เป็นทางการ เรามักละ "that" ได้ แต่การคงไว้ช่วยเพิ่มความชัดเจนและความเป็นทางการ
I hope that we can meet again soon.
ฉันหวังว่าเราจะได้พบกันอีกเร็วๆ นี้
EN: The simple present tense is used here to express a general truth, belief, or permanent state. The verb 'crosses' agrees with the singular third-person subject 'kindness'.
ไทย: ในที่นี้ใช้ present simple tense เพื่อแสดงความจริงทั่วไป ความเชื่อ หรือสภาวะถาวร คำกริยา "crosses" สอดคล้องกับประธานเอกพจน์บุรุษที่สาม "kindness" (ความเมตตา)
Love overcomes all difficulties.
ความรักสามารถเอาชนะอุปสรรคทั้งหมดได้
EN: This sentence reflects a universal humanitarian value often emphasized in intercultural communication: that basic human virtues like empathy and kindness are universal and transcend political, geographical, or cultural boundaries.
EN: A noun clause starting with 'how' (wh- adverb) can function as the subject of a sentence. It describes the manner or way in which something is done. Since a noun clause is treated as a single unit, it takes a singular verb (in this case, 'shows').
ไทย: นามอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วยคำวิเศษณ์คำถาม "how" สามารถทำหน้าที่เป็นประธานของประโยคได้ ใช้เพื่ออธิบายวิธีการที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น นามอนุประโยคถือเป็นเอกพจน์ทางไวยากรณ์ ดังนั้นจึงต้องตามด้วยคำกริยาเอกพจน์ (เช่น "shows" ในที่นี้)
How she solves problems inspires everyone.
วิธีที่เธอแก้ปัญหาเป็นแรงบันดาลใจให้ทุกคน
EN: The verb 'show' is a transitive verb that takes a direct object ('great respect'). It means to make a feeling, quality, or attitude apparent through actions or behavior.
ไทย: คำกริยา "show" ในที่นี้เป็นสกรรมกริยาที่มีกรรมตรง ("great respect") หมายถึงการแสดงหรือเผยให้เห็นถึงอารมณ์ คุณลักษณะ หรือทัศนคติผ่านทางพฤติกรรมหรือการกระทำ
His actions show true courage.
การกระทำของเขาแสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญอย่างแท้จริง
EN: Hospitality and the way guests are welcomed vary significantly across cultures, but showing respect to visitors is a universal value. In many English-speaking cultures, greeting guests warmly with a smile, eye contact, and offering a drink are standard signs of respect.
EN: The use of 'if' as a conjunction meaning 'whether' to introduce a noun clause. This clause functions as the complement of the adjective 'sure', expressing uncertainty.
ไทย: การใช้ "if" เป็นคำเชื่อม (แปลว่า "whether") เพื่อนำหน้านามอนุประโยค อนุประโยคนี้ทำหน้าที่เป็นส่วนเติมเต็มของคำคุณศัพท์ "sure" เพื่อแสดงความไม่แน่นอน
I am not sure if he will come to the party.
ฉันไม่แน่ใจว่าเขาจะมางานปาร์ตี้หรือไม่
EN: The adverb 'really' is used to modify the adjective 'true' to add emphasis, meaning 'actually' or 'genuinely'.
ไทย: คำวิเศษณ์ "really" ใช้ขยายคำคุณศัพท์ "true" เพื่อเน้นความหมาย แปลว่า "จริงๆ" หรือ "อย่างแท้จริง"
Is this diamond really real?
เพชรเม็ดนี้เป็นของแท้จริงๆ หรือ?
EN: A nominal relative clause (or free relative clause) starting with 'What' acts as the subject of the sentence. It means 'the thing that' or 'that which' and is used to emphasize a specific point.
ไทย: นามอนุประโยคสัมพันธ์ที่ขึ้นต้นด้วย "What" (หรือที่เรียกว่าอนุประโยคสัมพันธ์อิสระ) ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นประธานของประโยค มีความหมายว่า "สิ่งที่เป็น..." หรือ "เรื่องที่..." มักใช้เพื่อเน้นประเด็นเฉพาะบางอย่าง
What I need is a cup of hot coffee.
สิ่งที่ฉันต้องการคือกาแฟร้อนหนึ่งแก้ว
EN: A noun clause introduced by the conjunction 'that' is used here as a subject complement following the linking verb 'is'. It explains or defines what the subject ('What matters') is.
ไทย: นามอนุประโยคที่นำโดยคำเชื่อม "that" ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นส่วนเติมเต็มของประธานหลังคำกริยาเชื่อม "is" เพื่ออธิบายหรือชี้แจงเนื้อหาของประธาน (What matters)
The truth is that we lost the game.
ความจริงก็คือเราแพ้การแข่งขัน
EN: This sentence reflects a core value in multicultural communication: prioritizing empathy and active listening over immediate agreement or judgment. In English-speaking cultures, emphasizing the effort to understand ('try to understand') is seen as a sign of respect and open-mindedness.
EN: The conjunction 'that' is used to introduce a noun clause (or object clause) that functions as the direct object of the verb 'know'. In informal English, 'that' is often omitted, but including it makes the sentence structure clearer.
ไทย: คำเชื่อม "that" ใช้เพื่อนำนามอนุประโยค (หรืออนุประโยคกรรม) ในประโยคทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา "know" ในภาษาอังกฤษที่ไม่เป็นทางการ มักละคำว่า "that" แต่การคงไว้ทำให้โครงสร้างประโยคชัดเจนขึ้น
I believe that honesty is the best policy.
ฉันเชื่อว่าความซื่อสัตย์เป็นนโยบายที่ดีที่สุด
EN: The verb 'give' is a ditransitive verb, which means it can take two objects: an indirect object (the person receiving, 'people') and a direct object (the thing being given, 'comfort'). The pattern is: give + indirect object + direct object.
ไทย: คำกริยา "give" (ให้) เป็นคำกริยาที่มีกรรมสองตัว หมายความว่าสามารถตามด้วยกรรมสองอย่าง: กรรมรอง (ผู้รับ ในที่นี้คือ "people") และกรรมตรง (สิ่งที่ให้ ในที่นี้คือ "comfort") โครงสร้างคือ: give + กรรมรอง + กรรมตรง
She gave her brother a beautiful book.
เธอมอบหนังสือที่สวยงามให้กับน้องชายของเธอ
EN: Noun clauses (also known as nominal clauses) can function as the subject of a sentence. In this sentence, the noun clause 'Why we celebrate' acts as the singular subject. It uses statement word order (subject + verb) rather than question word order.
ไทย: นามอนุประโยค (หรือที่เรียกว่าอนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นนาม) สามารถทำหน้าที่เป็นประธานของประโยคได้ ในประโยคนี้ นามอนุประโยค "Why we celebrate" (ทำไมเราถึงเฉลิมฉลอง) ทำหน้าที่เป็นประธานเอกพจน์ โปรดสังเกตว่าอนุประโยคนี้ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + คำกริยา) ไม่ใช่ลำดับคำแบบประโยคคำถาม
How we live defines who we are.
วิธีที่เราใช้ชีวิตกำหนดว่าเราเป็นใคร
EN: The adverb 'often' is an adverb of frequency. It is typically placed before the main verb (in this case, 'tells') to indicate how frequently an action occurs.
ไทย: คำวิเศษณ์ "often" (บ่อยครั้ง) เป็นคำวิเศษณ์บอกความถี่ โดยทั่วไปวางไว้หน้าคำกริยาหลัก (ในที่นี้คือ "tells") เพื่อบอกความถี่ของการเกิดการกระทำ
She often visits the local museum.
เธอมักไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น
EN: This sentence reflects a universal cultural truth: traditions, holidays, and festivals are not just for entertainment; they are living archives of a community's historical struggles, triumphs, and values. Understanding 'why' people celebrate helps build cross-cultural empathy.
EN: The verb 'hope' can be followed by a noun clause starting with 'that' to express a desire for a possible future event. The word 'that' is often omitted in casual conversation.
ไทย: คำกริยา "hope" (หวัง) ตามด้วยนามอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย "that" เพื่อแสดงความคาดหวังต่อสิ่งที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ในภาษาพูดประจำวัน มักละคำว่า "that"
I hope that you can come to my party tomorrow.
ฉันหวังว่าพรุ่งนี้คุณจะมางานปาร์ตี้ของฉันได้
EN: 'One another' is a reciprocal pronoun used when referring to more than two people doing the same thing to each other. It is similar to 'each other', which is traditionally used for two people, though they are often used interchangeably in modern English.
ไทย: "One another" เป็นสรรพนามซึ่งกันและกัน ใช้เมื่อกล่าวถึงคนมากกว่าสองคนที่กระทำสิ่งเดียวกันต่อกัน มันคล้ายกับ "each other" (ตามหลักไวยากรณ์ดั้งเดิม "each other" ใช้สำหรับสองคน) แต่ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่ ทั้งสองมักใช้แทนกันได้
The students helped one another with the homework.
นักเรียนช่วยเหลือกันในเรื่องการบ้าน
EN: A noun clause introduced by 'that' can function as the subject of a sentence. This is called a subject clause. It represents a fact or idea and is treated as a singular noun phrase.
ไทย: นามอนุประโยคที่นำโดยคำเชื่อม "that" สามารถทำหน้าที่เป็นประธานของประโยคทั้งหมดได้ เรียกว่า "ประธานอนุประโยค" มันแทนข้อเท็จจริงหรือแนวคิด และในทางไวยากรณ์ถือเป็นเอกพจน์
That she passed the exam made her parents very proud.
การที่เธอสอบผ่านทำให้พ่อแม่ของเธอภูมิใจมาก
EN: The verb 'make' can be used as a causative/factitive verb in the pattern 'make + object + object complement (adjective)'. It means to cause the object to be in a certain state.
ไทย: คำกริยา "make" สามารถใช้เป็นคำกริยาที่ต้องการกรรมและส่วนเติมเต็ม (incomplete transitive verb) ในรูปแบบ "make + กรรม + ส่วนเติมเต็มของกรรม (คำคุณศัพท์)" เพื่อแสดงการทำให้กรรมอยู่ในสถานะหนึ่ง
The warm weather makes me sleepy.
อากาศที่อบอุ่นทำให้ฉันง่วงนอน
EN: This sentence reflects a core modern multicultural value: that diversity is not a source of conflict, but rather a source of beauty and strength that enriches human society.
EN: Gerund as Subject: A gerund (verb + -ing) can function as a noun and serve as the subject of a sentence. It is treated as a singular noun, so it takes a singular verb.
ไทย: Gerund เป็นประธาน: Gerund (กริยา + -ing) สามารถทำหน้าที่เป็นนามและเป็นประธานของประโยคได้ ประธานที่เป็น gerund ถือเป็นเอกพจน์ ดังนั้นจึงต้องใช้กริยาเอกพจน์ตามหลัง
Learning a new language opens up many opportunities.
การเรียนรู้ภาษาใหม่เปิดโอกาสมากมาย
EN: Subject-Verb Agreement with Singular Verbs: When the subject is a singular concept (like a gerund phrase), the verb in the simple present tense must end with -s or -es (e.g., 'begins').
ไทย: ความสอดคล้องระหว่างประธานและคำกริยาเอกพจน์: เมื่อประธานเป็นแนวคิดเอกพจน์ (เช่น วลี gerund) คำกริยาในปัจจุบันกาลธรรมดาต้องเติม -s หรือ -es (เช่น 'begins')
Reading books keeps the mind active.
การอ่านหนังสือช่วยให้สมองกระฉับกระเฉง
EN: The phrase 'an open mind' is a common English idiom meaning a willingness to consider new ideas or opinions without prejudice. In multicultural communication, this concept is highly valued as a prerequisite for empathy and mutual respect.
EN: The noun clause starting with 'that' acts as the direct object of the verb 'believe'. In this structure, 'that' is a conjunction that introduces a complete sentence (subject + verb + object) and can often be omitted in casual speech.
ไทย: นามอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย "that" ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา "believe" ในโครงสร้างนี้ "that" เป็นคำเชื่อมที่ใช้เพื่อนำประโยคที่สมบูรณ์ (ประธาน + คำกริยา + กรรม) และในภาษาพูดมักละได้
I believe that we can find a solution.
ฉันเชื่อว่าเราจะหาทางออกได้
EN: The determiner 'every' is used with a singular countable noun ('belief') to refer to all members of a group. Consequently, the verb that follows ('holds') must be in the singular form.
ไทย: คำกำหนดเฉพาะ "every" (ทุก) ใช้กับคำนามนับได้เอกพจน์ (เช่น "belief" ในประโยคนี้) เพื่อกล่าวถึงสมาชิกทุกคนในกลุ่ม ดังนั้น คำกริยาที่ตามมา (เช่น "holds") ต้องเป็นรูปเอกพจน์
Every child deserves a good education.
เด็กทุกคนสมควรได้รับการศึกษาที่ดี
EN: This sentence reflects a pluralistic and inclusive worldview, which is highly valued in modern multicultural societies. It suggests that no single culture or belief system has a monopoly on wisdom, encouraging mutual respect and open-minded dialogue.
EN: A nominal relative clause (or free relative clause) introduced by 'what' functions as a noun phrase. In this sentence, 'What surprises me' acts as the subject of the main verb 'is'.
ไทย: นามอนุประโยคที่นำโดยสรรพนามสัมพันธ์ "what" (หรือที่เรียกว่าอนุประโยคสัมพันธ์อิสระ) ทำหน้าที่เหมือนกับนามวลี ในประโยคนี้ "What surprises me" (สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจ) เป็นประธานของคำกริยาหลัก "is"
What I need is a cup of hot coffee.
สิ่งที่ฉันต้องการคือกาแฟร้อนสักแก้ว
EN: The phrase 'from place to place' is an adverbial idiom meaning 'from one location to another' or 'varying by location'. It is used to show diversity or change across different geographical areas.
ไทย: วลี "from place to place" เป็นวลีวิเศษณ์ หมายถึง "จากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง" หรือ "แตกต่างกันไปตามสถานที่" ใช้เพื่อแสดงความแตกต่างหรือการเปลี่ยนแปลงระหว่างพื้นที่ทางภูมิศาสตร์
The local dialects change from place to place.
ภาษาถิ่นในท้องถิ่นแตกต่างกันไปตามพื้นที่
EN: Indirect questions (noun clauses) are used when a question is embedded within a larger sentence. Unlike direct questions, indirect questions follow statement word order (Subject + Verb) instead of question word order (Verb + Subject). In this sentence, 'why some traditions stay...' is an indirect question acting as the object of the verb 'wonder'.
ไทย: คำถามทางอ้อม (นามอนุประโยค) ใช้เมื่อฝังคำถามไว้ในประโยคที่ใหญ่กว่า ต่างจากคำถามตรง คำถามทางอ้อมต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + คำกริยา) ไม่ใช่ลำดับคำแบบประโยคคำถาม (คำกริยา + ประธาน) ในประโยคนี้ "why some traditions stay..." เป็นคำถามทางอ้อม ทำหน้าที่เป็นกรรมของคำกริยา "wonder"
I don't know where she lives.
ฉันไม่รู้ว่าเธออาศัยอยู่ที่ไหน
EN: The linking verb 'stay' can be followed by an adjective (like 'same') to describe the state or condition of the subject continuing without change.
ไทย: คำกริยาเชื่อม "stay" ตามด้วยคำคุณศัพท์ (เช่น "same") เพื่ออธิบายว่าประธานยังคงอยู่ในสถานะหรือสภาพใดสภาพหนึ่งโดยไม่เปลี่ยนแปลง
Please stay calm during the meeting.
กรุณาสงบสติอารมณ์ระหว่างการประชุม
EN: The phrase 'for ages' is a common English idiom meaning 'for a very long time'. It is widely used in both spoken and informal written English to add emphasis to the duration of an event or state.
EN: The conjunction 'whether... or not' is used to introduce an adverbial clause of concession, meaning 'no matter if' or 'regardless of whether' one condition or another is true. It indicates that the main clause remains true in either case.
ไทย: คำเชื่อม "whether... or not" ใช้เพื่อนำหน้าอนุประโยคแสดงการยอมรับ แปลว่า "ไม่ว่าจะ...หรือไม่" หรือ "ไม่ว่า...ก็ตาม" ใช้เพื่อชี้ว่าไม่ว่าสถานการณ์ใดจะเกิดขึ้น ผลลัพธ์หรือข้อเท็จจริงในประโยคหลักก็จะไม่เปลี่ยนแปลง
Whether it rains or not, the game will begin on time.
ไม่ว่าฝนจะตกหรือไม่ การแข่งขันจะเริ่มตรงเวลา
EN: The linking verb 'seem' is followed by an adjective (in this case, 'strange') to describe the appearance or impression of the subject. It means to give the impression of being something.
ไทย: คำกริยาเชื่อม "seem" (ดูเหมือน ดูราวกับ) ตามด้วยคำคุณศัพท์ (ในที่นี้คือ "strange") เพื่ออธิบายความประทับใจหรือลักษณะภายนอกของประธาน
The plan seems perfect to everyone.
แผนนี้ดูเหมือนสมบูรณ์แบบในสายตาของทุกคน
EN: This sentence reflects a multicultural perspective, emphasizing cultural relativism—the idea that a person's beliefs and practices should be understood based on that person's own culture, rather than be judged against the criteria of another.
EN: Noun Clause as Subject: A noun clause (here starting with the question word 'How') can act as the subject of a sentence. It is treated as a singular noun phrase, so the main verb ('reveals') takes a singular 's'. Note that 'a people' here refers to a singular nation or ethnic group, not the plural 'people'.
ไทย: นามอนุประโยคทำหน้าที่เป็นประธาน: นามอนุประโยค (ในที่นี้ขึ้นต้นด้วยคำถาม "How") สามารถทำหน้าที่เป็นประธานของประโยคทั้งหมดได้ นามอนุประโยคถือเป็นเอกพจน์ในทางไวยากรณ์ ดังนั้นคำกริยาหลัก ('reveals') ต้องเป็นเอกพจน์ นอกจากนี้ 'a people' ในที่นี้หมายถึง "ชนชาติ" หรือ "กลุ่มคน" ในรูปเอกพจน์ ไม่ใช่ "ผู้คน" ในรูปพหูพจน์
How we handle our mistakes defines our character.
วิธีที่เราจัดการกับความผิดพลาดของตัวเองกำหนดอุปนิสัยของเรา
EN: Superlative Adjectives: The superlative form of 'deep' is 'deepest'. It is used to describe something that has the quality to the greatest degree. In this sentence, it is preceded by the possessive determiner 'their' instead of the article 'the'.
ไทย: คำคุณศัพท์ขั้นสูงสุด: รูปขั้นสูงสุดของ 'deep' (ลึก) คือ 'deepest' (ลึกที่สุด) ใช้เพื่ออธิบายว่าสิ่งหนึ่งมีคุณลักษณะนั้นในระดับสูงสุด ในประโยคนี้ หน้าคำคุณศัพท์ขั้นสูงสุดใช้คำกำหนดความเป็นเจ้าของ 'their' (ของพวกเขา) ไม่ใช่คำนำหน้านาม 'the'
This book shares their deepest secrets.
หนังสือเล่มนี้แบ่งปันความลับที่ลึกที่สุดของพวกเขา
EN: In many traditional cultures, the treatment and respect shown to elderly family and community members is considered the ultimate measure of a society's moral integrity and cultural depth. This sentence reflects that universal value.
EN: A nominal relative clause (or free relative clause) introduced by 'What' acts as the subject of the sentence. 'What I have learned' means 'The thing(s) that I have learned'.
ไทย: นามอนุประโยคสัมพันธ์ที่นำโดย "What" (หรือที่เรียกว่าอนุประโยคสัมพันธ์อิสระ) ในประโยคทำหน้าที่เป็นประธาน "What I have learned" หมายถึง "สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้"
What you need is a good rest.
สิ่งที่คุณต้องการคือการพักผ่อนอย่างเพียงพอ
EN: A noun clause introduced by the conjunction 'that' acts as the subject complement after the linking verb 'is'. 'That' has no semantic meaning here but functions as a subordinator.
ไทย: นามอนุประโยคที่นำโดยคำเชื่อม "that" ทำหน้าที่เป็นส่วนเติมเต็มของประธานหลังคำกริยาเชื่อม "is" ในที่นี้ "that" ไม่มีความหมายตามตัวอักษร เพียงทำหน้าที่เชื่อมประโยค
My belief is that honesty is the best policy.
ความเชื่อของฉันคือความซื่อสัตย์เป็นนโยบายที่ดีที่สุด
EN: In English-speaking cultures, discussing abstract values like 'respect' and 'friendship' is common in reflective conversations. Using structures like 'What I have learned is...' shows self-awareness and humility, making it a polite and thoughtful way to share personal insights.
EN: The conjunction 'if' is used here to introduce a noun clause (also called an indirect question) acting as the complement of the adjective 'sure'. In this context, 'if' means 'whether' and expresses uncertainty.
ไทย: คำเชื่อม "if" ในที่นี้ใช้เพื่อนำหน้านามอนุประโยค (หรือที่เรียกว่าประโยคคำถามทางอ้อม) เป็นส่วนเติมเต็มของคำคุณศัพท์ "sure" ในบริบทนี้ "if" แปลว่า "หรือไม่" ใช้เพื่อแสดงความไม่แน่ใจ
I don't know if he will come to the party.
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะมางานปาร์ตี้หรือไม่
EN: The determiner 'every' is followed by a singular countable noun ('custom') to refer to all members of a group individually. The adverb 'fully' modifies the verb 'understand', meaning completely or entirely.
ไทย: คำกำหนดเฉพาะ "every" ตามด้วยคำนามนับได้เอกพจน์ ("custom") เพื่อกล่าวถึงสมาชิกทุกคนในกลุ่มเป็นรายบุคคล คำวิเศษณ์ "fully" ขยายคำกริยา "understand" หมายถึงอย่างสมบูรณ์หรือทั่วถึง
She read every book fully to prepare for the exam.
เธออ่านหนังสือทุกเล่มจนจบเพื่อเตรียมตัวสอบ
EN: In cross-cultural communication, expressing humility and a willingness to learn (such as admitting you might not understand everything) is highly valued. It shows respect for the complexity of other cultures rather than making assumptions.
EN: A noun clause introduced by 'that' can act as the subject of a sentence. It represents a fact or idea and takes a singular verb (here, 'shows').
ไทย: นามอนุประโยคที่นำโดยคำเชื่อม "that" สามารถทำหน้าที่เป็นประธานของประโยคทั้งหมดได้ มันแทนข้อเท็จจริงหรือแนวคิด และต้องตามด้วยคำกริยาเอกพจน์ (ในที่นี้คือ "shows")
That she passed the exam made her parents very proud.
การที่เธอสอบผ่านทำให้พ่อแม่ของเธอภูมิใจมาก
EN: The verb 'keep' followed by a gerund (verb-ing) means to continue doing something without stopping or to do it repeatedly.
ไทย: คำกริยา "keep" ตามด้วย gerund (V-ing) หมายถึงการทำบางสิ่งอย่างต่อเนื่องไม่หยุด หรือทำซ้ำๆ
We should keep practicing if we want to improve.
ถ้าเราอยากพัฒนา เราควรฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง
EN: The noun clause introduced by 'that' functions as the direct object of the verb 'know'. 'That' is a conjunction here and can be omitted in informal contexts.
ไทย: นามอนุประโยคที่นำโดย "that" ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา "know" คำว่า "that" ในที่นี้เป็นคำเชื่อม ซึ่งในบริบทที่ไม่เป็นทางการสามารถละได้
I believe that kindness crosses all borders.
ฉันเชื่อว่าความเมตตาสามารถข้ามพรมแดนทั้งหมดได้
EN: Gerunds (verbs ending in -ing) function as nouns. In this sentence, 'listening' and 'judging' are gerunds used to compare two actions.
ไทย: คำกริยาเติม -ing ที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม (gerund) ในประโยคนี้ "listening" และ "judging" เป็น gerund ใช้เพื่อเปรียบเทียบการกระทำสองอย่าง
Learning a new language requires patience.
การเรียนรู้ภาษาใหม่ต้องใช้ความอดทน
EN: This sentence reflects a common value in active listening and communication, emphasizing empathy and understanding over quick assumptions, which is highly valued in cross-cultural communication.
EN: A noun clause (or nominal clause) can function as the subject of a sentence. In this sentence, the entire clause 'Why people believe what they do' acts as the singular subject, followed by the singular verb 'is'. Noun clauses starting with question words (like 'why') use statement word order (subject + verb), not question word order.
ไทย: นามอนุประโยค (หรืออนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นนาม) สามารถทำหน้าที่เป็นประธานของประโยคได้ ในประโยคนี้ อนุประโยคทั้งหมด "Why people believe what they do" (ทำไมผู้คนถึงเชื่อในสิ่งที่พวกเขาเชื่อ) ทำหน้าที่เป็นประธานเอกพจน์ ตามด้วยคำกริยาเอกพจน์ "is" นามอนุประโยคที่นำด้วยคำถาม (เช่น why) ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + คำกริยา) ไม่ใช่ลำดับคำแบบประโยคคำถาม
Why she left the meeting early is still a mystery.
การที่เธอออกจากการประชุมก่อนเวลายังคงเป็นปริศนา
EN: The structure 'be worth + noun/noun phrase' is used to indicate that something is deserving of or justifies a particular action or attention. 'Study' here functions as a noun meaning the act of investigating or learning about a subject.
ไทย: โครงสร้าง "be worth + คำนาม/นามวลี" ใช้เพื่อบ่งชี้ว่าบางสิ่งคุ้มค่ากับการกระทำหรือความสนใจบางอย่าง ในที่นี้ "study" ทำหน้าที่เป็นคำนาม หมายถึงการศึกษาหรือการสำรวจหัวข้อหนึ่ง
This ancient temple is always worth a visit.
วัดโบราณแห่งนี้คุ้มค่าแก่การเยี่ยมชมเสมอ
EN: This sentence reflects a deeply pluralistic and empathetic worldview, which is highly valued in modern multicultural societies. Rather than judging unfamiliar customs or beliefs as 'wrong' or 'weird', it suggests that there is always a historical, psychological, or cultural reason behind them that is worthy of academic and respectful investigation.
EN: Nominal relative clauses (also called free relative clauses) are introduced by 'what' and function as nouns. In this sentence, 'what unites us' and 'what divides us' act as the subject and the object of the comparison respectively, meaning 'the thing(s) that'.
ไทย: อนุประโยคสัมพันธ์ (หรือที่เรียกว่าอนุประโยคสัมพันธ์อิสระ) นำโดย "what" ทำหน้าที่เหมือนคำนาม ในประโยคนี้ "what unites us" (สิ่งที่ทำให้เราเป็นหนึ่งเดียวกัน) และ "what divides us" (สิ่งที่ทำให้เราแตกแยก) ทำหน้าที่เป็นประธานและสิ่งที่นำมาเปรียบเทียบ ตามลำดับ เทียบเท่ากับ "the thing(s) that"
What you need is a good rest.
สิ่งที่คุณต้องการคือการพักผ่อนอย่างเพียงพอ
EN: The comparative structure 'greater than' is used to compare two things. Here, it compares the strength or importance of the two nominal clauses.
ไทย: โครงสร้างเปรียบเทียบ "greater than" (มากกว่า/แข็งแกร่งกว่า) ใช้เพื่อเปรียบเทียบสองสิ่ง ในที่นี้ใช้เพื่อเปรียบเทียบความแข็งแกร่งหรือความสำคัญของพลังที่แทนด้วยนามอนุประโยคสองอัน
The love of family is greater than any challenge.
ความรักของครอบครัวยิ่งใหญ่กว่าอุปสรรคใดๆ
EN: This sentence expresses a universal, humanistic value often cited in speeches promoting peace, multiculturalism, and unity. It emphasizes focusing on shared humanity rather than cultural or political differences.
EN: Wh-questions with 'what' are used to ask for specific information. In this sentence, 'what' acts as the direct object of the verb 'admire'. In English, when forming a question with a wh-word as the object, we use the auxiliary verb 'do' (or 'does'/'did') before the subject.
ไทย: คำถามที่ขึ้นต้นด้วย "what" ใช้เพื่อถามข้อมูลเฉพาะ ในประโยคนี้ "what" ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา "admire" (ชื่นชม) ในภาษาอังกฤษ เมื่อถามโดยใช้คำถามเป็นกรรม เราต้องวางกริยาช่วย "do" (หรือ does/did) ไว้หน้าประธาน
What do you want to eat for dinner?
คุณอยากกินอะไรเป็นมื้อเย็น?
EN: Direct address is when you speak directly to someone and call them by their name. In writing, the name of the person being addressed (here, 'Emma') is separated from the rest of the sentence by a comma.
ไทย: การเรียกชื่อตรงๆ คือการพูดกับใครบางคนโดยตรงและเรียกชื่อพวกเขา ในการเขียน ชื่อของผู้ถูกเรียก (ในที่นี้คือ "เอ็มม่า") ต้องคั่นด้วยเครื่องหมายจุลภาคจากส่วนอื่นๆ ของประโยค
How are you feeling today, John?
จอห์น วันนี้คุณรู้สึกอย่างไร?
EN: In English-speaking cultures, using someone's first name (like 'Emma') in conversation is very common and helps to build a friendly, personal connection. It shows that the speaker is actively engaging with the listener.
EN: A nominal relative clause (or fused relative clause) introduced by 'what' acts as a noun phrase. Here, 'What I admire' functions as the subject of the main verb 'is'. It means 'the thing that I admire'.
ไทย: นามอนุประโยคสัมพันธ์ที่นำโดย "what" (หรือที่เรียกว่าอนุประโยคสัมพันธ์แบบหลอมรวม) ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นนามวลี "What I admire" ในประโยคทำหน้าที่เป็นประธานของคำกริยาหลัก "is" หมายถึง "สิ่งที่ฉันชื่นชม"
What she said made me happy.
สิ่งที่เธอพูดทำให้ฉันมีความสุขมาก
EN: An indirect question introduced by 'how' functions as a noun clause. In this sentence, 'how people share their joy' acts as the subject complement following the linking verb 'is'. Unlike direct questions, indirect questions use statement word order (subject + verb).
ไทย: คำถามทางอ้อมที่นำโดย "how" ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นนามอนุประโยค ในประโยคนี้ "how people share their joy" ทำหน้าที่เป็นส่วนเติมเต็มของประธานหลังคำกริยาเชื่อม "is" ต่างจากคำถามตรง คำถามทางอ้อมต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + คำกริยา)
This is how we solve the problem.
นี่คือวิธีที่เราแก้ปัญหานี้
EN: This sentence reflects a universal humanistic value: focusing on shared positive emotions (joy) as a bridge between different cultures. In intercultural communication, focusing on shared celebrations and happiness is often seen as a powerful way to build empathy and mutual respect.
EN: The noun clause (or object clause) introduced by 'that'. In this sentence, 'that kindness crosses all borders' acts as the direct object of the verb 'believe'. The conjunction 'that' is often omitted in informal speech, but kept here for clarity.
ไทย: นามอนุประโยค (หรืออนุประโยคกรรม) ที่นำโดย "that" ในประโยคนี้ "that kindness crosses all borders" ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา "believe" ในภาษาพูด มักละคำว่า "that" แต่ในที่นี้คงไว้เพื่อให้โครงสร้างชัดเจนขึ้น
I believe that honesty is the best policy.
ฉันเชื่อว่าความซื่อสัตย์เป็นนโยบายที่ดีที่สุด
EN: Subject-Verb Agreement with uncountable nouns. 'Kindness' is an uncountable abstract noun, so it takes the singular verb form 'crosses'.
ไทย: ความสอดคล้องระหว่างประธานและคำกริยากับคำนามนับไม่ได้ "Kindness" (ความเมตตา) เป็นคำนามนามธรรมที่นับไม่ได้ จึงใช้คำกริยาเอกพจน์ "crosses"
Love conquers all difficulties.
ความรักสามารถเอาชนะอุปสรรคทั้งหมดได้
EN: This sentence reflects a universalist worldview, emphasizing shared human values over national or cultural divisions. It is a common sentiment in international relations, humanitarian work, and multicultural education.
EN: Indirect questions are used to ask for information in a more polite or reflective way. Unlike direct questions ('Why do some customs last so long?'), indirect questions embedded within a statement use statement word order (Subject + Verb) instead of question word order (Auxiliary Verb + Subject).
ไทย: คำถามทางอ้อมใช้เพื่อถามข้อมูลในลักษณะที่สุภาพหรือไตร่ตรองมากขึ้น ต่างจากคำถามตรง (เช่น "Why do some customs last so long?") คำถามทางอ้อมที่ฝังอยู่ในประโยคบอกเล่าต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + คำกริยา) ไม่ใช่ลำดับคำแบบประโยคคำถาม (กริยาช่วย + ประธาน)
I wonder where they bought that beautiful painting.
ฉันอยากรู้ว่าพวกเขาซื้อภาพวาดที่สวยงามนั้นที่ไหน
EN: The verb 'last' is used here as an intransitive verb meaning to continue in time, endure, or remain in existence. It is often accompanied by duration adverbs or phrases like 'so long'.
ไทย: คำกริยา "last" ในที่นี้ใช้เป็นคำกริยาอกรรม หมายถึง "คงอยู่" "ต่อเนื่อง" หรือ "ดำรงอยู่" มักใช้กับคำวิเศษณ์หรือวลีที่บอกระยะเวลา (เช่น "so long")
The meeting lasted for three hours.
การประชุมกินเวลาสามชั่วโมง
EN: The conjunction 'whether... or not' is used to introduce an adverbial clause of concession, meaning 'regardless of whether' or 'no matter if'. It indicates that the main clause remains true under any of the conditions mentioned.
ไทย: คำเชื่อม "whether... or not" ใช้เพื่อนำอนุประโยคแสดงการยอมรับ หมายถึง "ไม่ว่าจะ...หรือไม่" หรือ "ไม่ว่าใช่หรือไม่ก็ตาม" มันชี้ให้เห็นว่าไม่ว่าสถานการณ์ข้างต้นจะเป็นเช่นไร เนื้อหาของประโยคหลักก็ยังคงเป็นจริง
Whether it rains or not, the game will begin at ten.
ไม่ว่าฝนจะตกหรือไม่ การแข่งขันจะเริ่มในเวลาสิบโมง
EN: The modal verb 'should' is used to express duty, obligation, or a strong recommendation. It is followed by the base form of the verb (in this case, 'listen').
ไทย: คำกริยาช่วยแสดง modality "should" ใช้เพื่อแสดงหน้าที่ ความรับผิดชอบ หรือคำแนะนำที่หนักแน่น หมายถึง "ควร" ตามด้วยคำกริยารูปฐาน (ในที่นี้คือ "listen")
We should respect other people's opinions.
เราควรเคารพความคิดเห็นของผู้อื่น
EN: In multicultural communication, active listening is highly valued. This sentence reflects a cultural emphasis on mutual respect and open-mindedness, suggesting that understanding others is important even when there is a disagreement.
EN: A noun clause introduced by 'how' can function as the subject of a sentence. This clause represents the manner or way in which something is done. Since a noun clause is treated as a single unit, it takes a singular verb (in this case, 'shows').
ไทย: นามอนุประโยคที่นำหน้าด้วย "how" สามารถทำหน้าที่เป็นประธานของประโยคได้ ซึ่งแสดงถึงวิธีการที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น เนื่องจากนามอนุประโยคถูกมองว่าเป็นหน่วยเดียวทางไวยากรณ์ คำกริยาที่ตามมาจึงต้องเป็นเอกพจน์ (ในที่นี้คือ "shows")
How she solves problems inspires everyone.
วิธีที่เธอแก้ปัญหาเป็นแรงบันดาลใจให้ทุกคน
EN: The verb 'show' is a transitive verb that means to display, manifest, or make a quality apparent. In this context, 'shows great respect' means to express or demonstrate a high level of esteem or consideration towards others.
ไทย: คำกริยา "show" ในที่นี้เป็นสกรรมกริยา แปลว่า "แสดงออก เผยให้เห็น หรือปรากฏ" คุณลักษณะบางอย่าง ในประโยคนี้ "shows great respect" หมายถึงการแสดงหรือเผยให้เห็นถึงความเคารพและให้เกียรติผู้อื่นอย่างสูง
His polite behavior shows good manners.
พฤติกรรมที่สุภาพของเขาแสดงให้เห็นถึงการอบรมเลี้ยงดูที่ดี
EN: Hospitality and the way guests are welcomed are central to many cultures worldwide. In many traditional societies, greeting guests with warmth, food, or specific rituals is considered a fundamental duty and a reflection of the family's or community's honor and values.
EN: A nominal relative clause (or free relative clause) starting with 'What' acts as the subject of the sentence. It means 'the thing that' or 'that which' and is used to emphasize a specific point.
ไทย: นามอนุประโยคสัมพันธ์ที่ขึ้นต้นด้วย "What" (หรือที่เรียกว่าอนุประโยคสัมพันธ์อิสระ) ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นประธานของประโยค มีความหมายว่า "สิ่งที่เป็น..." มักใช้เพื่อเน้นประเด็นเฉพาะบางอย่าง
What I need is a cup of hot coffee.
สิ่งที่ฉันต้องการคือกาแฟร้อนหนึ่งแก้ว
EN: A noun clause introduced by the conjunction 'that' is used here as a subject complement after the linking verb 'is'. It completes the meaning of the subject by explaining what 'what matters' actually is.
ไทย: นามอนุประโยคที่นำโดยคำเชื่อม "that" ในที่นี้ใช้เป็นส่วนเติมเต็มของประธานหลังคำกริยาเชื่อม "is" มันทำให้ความหมายของประธานสมบูรณ์โดยการอธิบายว่า "สิ่งที่สำคัญคืออะไร"
The truth is that we lost the game.
ความจริงก็คือเราแพ้การแข่งขัน
EN: The conjunction 'if' is used here to introduce a noun clause (also called an indirect question) acting as the complement of the adjective 'sure'. In this context, 'if' means 'whether' and expresses uncertainty.
ไทย: คำเชื่อม "if" ในที่นี้ใช้เพื่อนำหน้านามอนุประโยค (หรือที่เรียกว่าประโยคคำถามทางอ้อม) เป็นส่วนเติมเต็มของคำคุณศัพท์ "sure" ในบริบทนี้ "if" แปลว่า "หรือไม่" ใช้เพื่อแสดงความไม่แน่ใจ
I do not know if he will come to the party.
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะมางานปาร์ตี้หรือไม่
EN: The phrase 'be not sure' is followed by a noun clause to express a lack of certainty about a fact, decision, or future event.
ไทย: วลี "be not sure" (ไม่แน่ใจ) มักตามด้วยนามอนุประโยคเพื่อแสดงการขาดความมั่นใจในข้อเท็จจริง การตัดสินใจ หรือเหตุการณ์ในอนาคต
She is not sure what she wants to eat.
เธอไม่แน่ใจว่าตัวเองอยากกินอะไร
EN: The verb 'hope' can be followed by a noun clause starting with 'that' (which is often omitted in casual speech) to express a desire for a possible future event. Unlike 'wish', 'hope' is used for things that are realistic and highly possible.
ไทย: คำกริยา "hope" (หวัง) ตามด้วยนามอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วยคำเชื่อม "that" (ซึ่งในภาษาพูดมักละ "that") เพื่อแสดงความคาดหวังต่อสิ่งที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ต่างจาก "wish" ตรงที่ "hope" ใช้เพื่ออธิบายสิ่งที่สมจริงและมีโอกาสเกิดขึ้นได้สูง
I hope that you enjoy the party tonight.
ฉันหวังว่าคุณจะชอบงานปาร์ตี้คืนนี้นะ
EN: The reciprocal pronoun 'one another' is used to show that two or more people carry out an action that affects each other. It is often used interchangeably with 'each other', though 'one another' is sometimes preferred for groups of more than two people.
ไทย: สรรพนามซึ่งกันและกัน "one another" (ซึ่งกันและกัน) ใช้เพื่อแสดงว่าคนสองคนหรือมากกว่ากระทำการที่ส่งผลต่อกัน มักใช้แทน "each other" ได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อกล่าวถึงกลุ่มคนสามคนขึ้นไป บางครั้งนิยมใช้ "one another" มากกว่า
The team members always support one another.
สมาชิกในทีมสนับสนุนซึ่งกันและกันเสมอ
EN: A noun clause starting with 'that' can function as the subject of a sentence. This is called a 'that-clause as subject'. Because the clause represents a single fact or idea, it takes a singular verb (in this case, 'makes').
ไทย: นามอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย "that" สามารถทำหน้าที่เป็นประธานของประโยคได้ เรียกว่า "that-clause เป็นประธาน" เนื่องจากอนุประโยคนี้แทนข้อเท็จจริงหรือแนวคิดเดียว จึงต้องตามด้วยคำกริยาเอกพจน์ (ในที่นี้คือ "makes")
That she passed the exam made her parents very happy.
การที่เธอสอบผ่านทำให้พ่อแม่ของเธอดีใจมาก
EN: The verb 'make' can be used as a causative or linking-like verb in the pattern 'make + object + object complement (adjective)'. It means to cause the object to be in a certain state.
ไทย: คำกริยา "make" สามารถใช้ในรูปแบบ 'make + กรรม + ส่วนเติมเต็มกรรม (คำคุณศัพท์)' เพื่อหมายถึง "ทำให้สิ่งใดสิ่งหนึ่ง/ใครบางคนอยู่ในสภาพนั้น"
The warm weather makes the flowers bloom.
อากาศที่อบอุ่นทำให้ดอกไม้เบ่งบาน
EN: This sentence reflects a core modern multicultural value: embracing diversity. In English-speaking cultures, diversity is often celebrated as a source of strength and beauty rather than a cause for division.
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: ชื่นชม ยกย่อง แสดงความนิยมชมชอบต่อบุคคลหรือสิ่งต่างๆ
ในบริบท: ประเพณี ธรรมเนียมปฏิบัติ นิสัยดั้งเดิมของสังคมหรือท้องถิ่นหนึ่ง
ในบริบท: พรมแดน เขตแดนระหว่างประเทศ
ในบริบท: ความสบายใจ ความอบอุ่นใจ สิ่งที่นำมาซึ่งความสงบทางจิตใจ
ในบริบท: แตกต่าง
ในบริบท: ผู้ใหญ่ ผู้อาวุโส
ในบริบท: เผยให้เห็น เปิดเผย แสดงให้เห็นถึงคุณค่าที่อยู่ภายใน
ในบริบท: ทำให้เป็นหนึ่งเดียว ทำให้สามัคคีกัน
ในบริบท: ทำให้แตกแยก ทำให้เกิดความเห็นต่าง
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
A willingness to listen to, consider, and accept different ideas and opinions.
ใจที่เปิดกว้าง ทัศนคติที่ไม่มีอคติ
Varying from one location to another; differently in different areas.
แตกต่างกันไปตามสถานที่ ต่างที่ต่างแบบ
For a very long time.
นานมาก เป็นเวลายาวนาน