At the Airport (J9A)ที่สนามบิน (J9A)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: An indirect question (or embedded question) is a question that is placed inside another statement or question. When we embed a question starting with a wh-word (like 'where') inside a main clause (like 'Do you know...?'), the word order of the embedded question changes from question order (verb + subject) to statement order (subject + verb). Therefore, we say 'where the check-in desk is' instead of 'where is the check-in desk'.
ไทย: คำถามอ้อม (หรือคำถามแทรก) คือคำถามที่วางไว้ในประโยคบอกเล่าหรือคำถามอื่น เมื่อเราแทรกคำถามที่ขึ้นต้นด้วยคำถาม (เช่น "where") ในประโยคหลัก (เช่น "Do you know...?") การเรียงลำดับของคำถามแทรกจะเปลี่ยนจากแบบคำถาม (กริยา + ประธาน) เป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ดังนั้น เราต้องพูดว่า "where the check-in desk is" ไม่ใช่ "where is the check-in desk"
Do you know what time the museum closes?
คุณรู้ไหมว่าพิพิธภัณฑ์ปิดกี่โมง
EN: In English-speaking airports, asking staff or fellow travelers for directions using indirect questions like 'Do you know where...?' or 'Could you tell me where...?' is considered much more polite and natural than asking directly 'Where is the check-in desk?'.
EN: Indirect questions are used to ask for information in a more polite or formal way. They are introduced by a polite phrase (e.g., 'Can you tell me...') followed by a question word (e.g., 'which') and statement word order (subject + verb), rather than question word order.
ไทย: คำถามอ้อม (indirect questions) ใช้เพื่อถามข้อมูลในลักษณะที่สุภาพหรือเป็นทางการมากขึ้น โดยเริ่มต้นด้วยวลีสุภาพ (เช่น 'Can you tell me...') ตามด้วยคำถาม (เช่น 'which') และเรียงลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบประโยคคำถาม
Could you tell me where the restroom is?
คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่าห้องน้ำอยู่ที่ไหน
EN: The determiner 'which' is used before a noun ('flight') to ask about a specific choice from a limited set of options.
Do you know which bus we should take?
คุณรู้ไหมว่าเราควรขึ้นรถบัสคันไหน
EN: In English-speaking service environments (like airports or hotels), starting a request with 'Can you tell me...' or 'Could you tell me...' is standard polite behavior. Directly asking 'Which flight do you take?' can sometimes sound too abrupt or demanding.
EN: The verb 'wonder' is often followed by an indirect question starting with 'if' or 'whether' to express curiosity or polite inquiry about a yes/no question. In this structure, the word order of the noun clause remains statement order (subject + verb), not question order.
ไทย: กริยา "wonder" (สงสัย) มักตามด้วยคำถามอ้อมที่ขึ้นต้นด้วย "if" หรือ "whether" (หรือไม่) เพื่อแสดงความอยากรู้หรือถามอย่างสุภาพเกี่ยวกับคำถามแบบ "ใช่หรือไม่" ในโครงสร้างนี้ การเรียงลำดับในนามานุประโยคต้องเป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม
I wonder if the museum is open today.
ฉันสงสัยว่าพิพิธภัณฑ์เปิดวันนี้หรือไม่
EN: The phrase 'on time' is an idiom meaning punctual or at the planned time, commonly used for transportation schedules, meetings, and appointments.
ไทย: วลี "on time" เป็นสำนวนที่หมายถึง "ตรงเวลา" หรือ "ตามเวลาที่กำหนด" มักใช้ในบริบทของการเดินทาง การประชุม และการนัดหมาย
Please make sure you arrive on time for the interview.
โปรดแน่ใจว่าคุณมาถึงตรงเวลาในการสัมภาษณ์
EN: In Western travel culture, asking airport staff or fellow passengers 'I wonder if...' is considered a very polite and non-demanding way to seek information, compared to direct questions like 'Is the plane on time?'.
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) 'what gate it leaves from' as the direct object of the verb 'know'. In indirect questions, the word order must be statement order (subject + verb: 'it leaves') rather than question order ('does it leave').
ไทย: ประโยคนี้ใช้คำถามอ้อม (นามานุประโยค) "what gate it leaves from" เป็นกรรมตรงของกริยา "know" ในคำถามอ้อม การเรียงลำดับต้องเป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา: "it leaves") ไม่ใช่แบบคำถาม ("does it leave")
Do you know what time the train arrives?
คุณรู้ไหมว่ารถไฟมาถึงเมื่อไหร่
EN: The preposition 'from' is placed at the end of the noun clause because the question word 'what gate' is the object of the preposition. In casual or spoken English, it is very common to leave the preposition at the end of the clause.
ไทย: บุพบท "from" วางไว้ท้ายนามานุประโยค เพราะคำถาม "what gate" เป็นกรรมของบุพบทนี้ ในภาษาพูดในชีวิตประจำวัน การวางบุพบทไว้ท้ายประโยคเป็นเรื่องธรรมดาและเป็นธรรมชาติมาก
I don't know which room they are in.
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ในห้องไหน
EN: At international airports, asking for directions or gate information is a very common scenario. Using polite indirect questions like 'Do you know...?' or 'Could you tell me...?' is considered more polite and friendly than direct questions like 'Which gate does it leave from?'.
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) embedded within a polite request. In English, when a question is placed inside another sentence, it loses its question word order (verb-subject) and takes on statement word order (subject-verb). Here, 'how I can find my seat' is the noun clause acting as the direct object of 'tell'.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "คำถามอ้อม" (นามานุประโยค) ที่แทรกอยู่ในคำขอที่สุภาพ ในภาษาอังกฤษ เมื่อนำคำถามไปใส่ในอีกประโยคหนึ่ง คำถามนั้นจะสูญเสียการเรียงลำดับแบบคำถาม (กริยา+ประธาน) และเปลี่ยนไปใช้การเรียงลำดับแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน+กริยา) ในที่นี้ "how I can find my seat" เป็นนามานุประโยค ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยาหลัก "tell"
Could you tell me where the restroom is?
คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่าห้องน้ำอยู่ที่ไหน
EN: 'Could you...' is a common modal verb construction used to make polite requests. It is more formal and polite than 'Can you...'.
ไทย: "Could you..." เป็นโครงสร้างกริยาช่วยที่ใช้ในการขอร้องอย่างสุภาพ มันสุภาพและเป็นทางการกว่า "Can you..."
Could you help me with my luggage?
ช่วยถือกระเป๋าให้ฉันได้ไหม
EN: In English-speaking countries, especially in service environments like airplanes or airports, using indirect questions starting with 'Could you tell me...' or 'Do you know...' is considered much more polite and natural than asking direct questions like 'Where is my seat?'.
EN: The phrase 'be not sure' is followed by a noun clause (indirect question) introduced by 'where'. In indirect questions, the word order must be subject + verb ('your seat is'), not verb + subject ('is your seat').
ไทย: "be not sure" (ไม่แน่ใจ) ตามด้วยนามานุประโยค (คำถามอ้อม) ที่นำด้วย "where" ในคำถามอ้อม การเรียงลำดับต้องเป็น "ประธาน + กริยา" (your seat is) ไม่ใช่แบบคำถาม "กริยา + ประธาน" (is your seat)
I am not sure when the train arrives.
ฉันไม่แน่ใจว่ารถไฟมาถึงเมื่อไหร่
EN: The word 'where' acts as a subordinating conjunction introducing an adverbial or noun clause of place. Here, it functions as the head of the noun clause serving as the complement of the adjective 'sure'.
ไทย: 「where」 ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นคำเชื่อมรอง (subordinating conjunction) นำอนุประโยคนามที่บอกสถานที่ ซึ่งทำหน้าที่เป็นส่วนเติมเต็มของคำคุณศัพท์ «sure» (adjective complement)
Do you know where the restroom is?
คุณรู้ไหมว่าห้องน้ำอยู่ที่ไหน
EN: In English-speaking countries, airport staff or flight attendants use polite indirect questions or statements like 'I am not sure...' followed by an offer to help (e.g., 'Let me check that for you') to maintain a professional and helpful tone.
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) as the object of the verb 'know'. In English, when a question is embedded inside another sentence, it follows statement word order (subject + verb) rather than question word order. Here, 'when boarding starts' is the indirect question, where 'boarding' is the subject and 'starts' is the verb.
ไทย: ประโยคนี้ใช้คำถามอ้อม (นามานุประโยค) เป็นกรรมของกริยา "know" ในภาษาอังกฤษ เมื่อแทรกคำถามลงในอีกประโยคหนึ่ง ต้องใช้การเรียงลำดับแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม ในที่นี้ "when boarding starts" เป็นคำถามอ้อม โดย "boarding" เป็นประธาน และ "starts" เป็นกริยา
Do you know when the train arrives?
คุณรู้ไหมว่ารถไฟมาถึงเมื่อไหร่
EN: The word 'boarding' is a gerund (the -ing form of a verb functioning as a noun) acting as the subject of the subordinate clause. It refers to the process of passengers getting onto a plane, ship, or train.
ไทย: คำว่า "boarding" เป็น gerund (รูป -ing ของกริยาที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม) ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นประธานของอนุประโยคย่อย หมายถึงกระบวนการที่ผู้โดยสารขึ้นเครื่องบิน เรือ หรือรถไฟ
Boarding will begin in ten minutes.
การขึ้นเครื่องจะเริ่มในอีกสิบนาที
EN: In airport environments, 'boarding' is a critical phase. Asking airport staff or fellow passengers 'Do you know when boarding starts?' is a very common and polite way to confirm schedule details, especially when gate screens are not updated.
EN: The sentence uses a noun clause starting with 'that' (omitted here) as the direct object of the verb 'think': 'I think [that] you can check...'. This is a common structure to express an opinion or belief gently.
ไทย: ประโยคนี้ใช้นามานุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย 'that' (ละไว้ในที่นี้) เป็นกรรมของกริยา 'think' (อนุประโยคกรรม): "I think [that] you can check..." นี่คือโครงสร้างที่ใช้ในการแสดงความคิดเห็นหรือความคิดเห็นส่วนตัวอย่างสุภาพ
I think we should leave now.
ฉันคิดว่าเราควรออกไปตอนนี้
EN: The phrase 'what time it begins' is an embedded question (or indirect question) functioning as the object of the verb 'check'. In indirect questions, the word order must be subject + verb ('it begins'), not verb + subject ('does it begin').
ไทย: วลี 'what time it begins' เป็นคำถามแทรก (หรือคำถามอ้อม) ทำหน้าที่เป็นกรรมของกริยา 'check' ในคำถามอ้อม การเรียงลำดับต้องเป็น "ประธาน + กริยา" (it begins) ไม่ใช่แบบคำถาม "กริยาช่วย + ประธาน + กริยา" (does it begin)
Do you know what time the movie starts?
คุณรู้ไหมว่าหนังเริ่มกี่โมง?
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) embedded within a direct question. In English, when a question is placed inside another sentence, it loses its question word order (verb + subject) and takes on statement word order (subject + verb). Instead of 'Where is the restroom?', we say 'where the restroom is'.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "คำถามอ้อม" (นามานุประโยค) ที่แทรกอยู่ในคำถามตรง ในภาษาอังกฤษ เมื่อแทรกคำถามลงในอีกประโยคหนึ่ง คำถามนั้นจะสูญเสียการเรียงลำดับแบบคำถาม (กริยา + ประธาน) และเปลี่ยนไปใช้การเรียงลำดับแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ดังนั้น จึงไม่พูดว่า 'Where is the restroom?' แต่พูดว่า 'where the restroom is'
Do you know what time the flight departs?
คุณรู้ไหมว่าเที่ยวบินออกเมื่อไหร่
EN: The modal verb 'Can' is used here to make a polite request. 'Can you tell me...' is a common, polite formula used to ask for information from strangers or in public settings.
ไทย: กริยาช่วย 'Can' ในที่นี้ใช้เพื่อขอร้องอย่างสุภาพ "Can you tell me..." (คุณช่วยบอกฉันได้ไหม...) เป็นประโยคที่ใช้บ่อยและสุภาพในการถามข้อมูลจากคนแปลกหน้าหรือในที่สาธารณะ
Can you show me the way to the gate?
คุณช่วยบอกทางไปประตูขึ้นเครื่องได้ไหม
EN: In American English, 'restroom' is the most common and polite term to use in public places like airports, restaurants, or malls. 'Bathroom' is typically used in private homes, while 'toilet' can sometimes sound too direct or blunt in American culture, though it is commonly used in British English.
EN: An indirect question (noun clause) is used inside a main clause. Unlike direct questions, indirect questions use statement word order (subject + verb) instead of question word order (verb + subject). Here, 'where it is' functions as the direct object of 'show'.
ไทย: คำถามอ้อม (นามอนุประโยค) ใช้ภายในประโยคหลัก ต่างจากคำถามตรง คำถามอ้อมใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบประโยคคำถาม (กริยา + ประธาน) ในที่นี้ «where it is» ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา «show»
Can you tell me where the station is?
คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่าสถานีรถไฟอยู่ที่ไหน
EN: The verb 'show' is a ditransitive verb, which can take two objects: an indirect object (usually a person, 'you') and a direct object (a thing or a clause, 'where it is').
ไทย: กริยา «show» (แสดง/นำทาง) เป็นกริยาที่มีกรรมสองตัว (ditransitive verb) ซึ่งสามารถรับกรรมได้สองอย่าง: กรรมรอง (มักเป็นคน เช่น «you») และกรรมตรง (สิ่งของหรืออนุประโยค เช่น «where it is»)
I will show you the way.
ฉันจะบอกทางให้คุณเอง
EN: In English-speaking cultures, offering help with a friendly 'Sure' or 'Of course' is very common and polite. When giving directions, physically showing someone the way (if nearby) is considered extremely helpful and courteous.
EN: Indirect questions with 'I wonder': This structure is used to express curiosity or ask questions politely. Unlike direct questions, indirect questions use statement word order (subject + verb) instead of question word order (verb + subject). Here, 'why the flight is delayed' follows the subject 'the flight' + verb 'is delayed' pattern.
ไทย: คำถามอ้อมกับ "I wonder": โครงสร้างนี้ใช้เพื่อแสดงความอยากรู้หรือถามอย่างสุภาพ ต่างจากคำถามตรง คำถามอ้อมใช้การเรียงลำดับแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม (กริยา + ประธาน) ในที่นี้ "why the flight is delayed" เป็นไปตามโครงสร้าง ประธาน "the flight" + กริยา "is delayed"
I wonder where she lives.
ฉันสงสัยว่าเธออาศัยอยู่ที่ไหน
EN: Passive Voice: 'is delayed' is in the passive voice (be + past participle). It is used when the action is more important than who or what caused it. In this case, the cause of the delay is not specified, but the status of the flight is the focus.
ไทย: กรรมวาจก: "is delayed" เป็นรูปกรรมวาจก (be + กริยาช่อง 3) ใช้เมื่อการกระทำสำคัญกว่าผู้กระทำ ในประโยคนี้ ไม่ได้ระบุสาเหตุของความล่าช้า แต่เน้นที่สถานะของเที่ยวบิน
The meeting is rescheduled for tomorrow.
การประชุมถูกเลื่อนไปเป็นพรุ่งนี้
EN: In English-speaking cultures, using indirect questions like 'I wonder why...' or 'Could you tell me...' is considered much more polite and less demanding than direct questions (e.g., 'Why is the flight delayed?'), especially when talking to airport staff or strangers.
EN: The phrase 'I don't know why' uses an embedded question (noun clause) acting as the direct object of the verb 'know'. In English, embedded questions use statement word order (subject + verb) rather than question word order.
ไทย: วลี "I don't know why" ใช้คำถามอ้อม (นามานุประโยค) เป็นกรรมตรงของกริยา "know" ในภาษาอังกฤษ คำถามอ้อมต้องใช้การเรียงลำดับแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม
She didn't explain why she was late.
เธอไม่ได้อธิบายว่าทำไมเธอมาสาย
EN: The coordinating conjunction 'but' is used to connect two independent clauses, showing contrast. In this sentence, it connects 'I don't know why' and 'the weather is bad'.
ไทย: คำเชื่อมประสาน "but" ใช้เชื่อมสองอนุประโยคอิสระ เพื่อแสดงความขัดแย้ง ในประโยคนี้ เชื่อมแนวคิด "I don't know why" กับ "the weather is bad"
I wanted to go for a walk, but it started to rain.
ฉันอยากไปเดินเล่น แต่ฝนเริ่มตก
EN: Talking about the weather is a very common social lubricant in English-speaking cultures. Expressing mild frustration about bad weather (like flight delays) is a universally accepted way to start a polite conversation with strangers at an airport.
EN: The prepositional phrase 'At the airport' functions as an adverbial of place (modifier). When placed at the beginning of a sentence for emphasis, it is typically followed by a comma.
ไทย: วลีบุพบท "At the airport" ทำหน้าที่เป็นคำวิเศษณ์บอกสถานที่ (ส่วนขยาย) เมื่อวางไว้ต้นประโยคเพื่อเน้น มักจะตามด้วยเครื่องหมายจุลภาค
In the classroom, the teacher answered our questions.
ในห้องเรียน ครูตอบคำถามของเรา
EN: The simple past tense is used to describe a completed action in the past. Here, 'helped' is the past tense form of the regular verb 'help'.
ไทย: อดีตกาลแบบง่ายใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้วในอดีต ในที่นี้ "helped" เป็นรูปอดีตกาลของกริยาปกติ "help"
Yesterday, a kind stranger helped me find my way.
เมื่อวานนี้ คนแปลกหน้าที่ใจดีช่วยบอกทางฉัน
EN: In English-speaking countries, airport staff (often referred to as 'ground crew' or 'airport workers') are generally expected to be highly approachable and helpful to travelers, especially families navigating the airport for the first time.
EN: Indirect questions (noun clauses) are used when a question is embedded within another sentence. Unlike direct questions, indirect questions follow statement word order (subject + verb) and do not use auxiliary verbs like 'do', 'does', or 'did'. In this sentence, 'where the check-in desk was' is the indirect question acting as the direct object.
ไทย: คำถามอ้อม (นามอนุประโยค) ใช้เมื่อแทรกคำถามลงในประโยคอื่น ต่างจากคำถามตรง คำถามอ้อมต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) และไม่ใช้กริยาช่วย (เช่น do, does, did) ในประโยคนี้ «where the check-in desk was» เป็นคำถามอ้อม ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา
She asked me where the nearest subway station was.
เธอถามฉันว่าสถานีรถไฟฟ้าที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน
EN: Sequence of tenses (backshift) occurs when the main verb of a sentence is in the past tense ('asked'). The verb in the noun clause must also shift to a past form ('was' instead of 'is') to maintain tense agreement.
ไทย: ความสอดคล้องของกาล (tense backshift) เกิดขึ้นเมื่อกริยาหลักของประโยคอยู่ในรูปอดีต (เช่น 'asked') กริยาในนามอนุประโยคต้องเปลี่ยนเป็นรูปอดีตด้วย (ใช้ 'was' แทน 'is') เพื่อให้กาลเวลาสอดคล้องกัน
They told us where the meeting room was.
พวกเขาบอกเราว่าห้องประชุมอยู่ที่ไหน
EN: At international airports, 'check-in desk' (or 'check-in counter') is the standard term in British and Commonwealth English, while American English often uses 'ticket counter' or simply 'check-in'. Asking airport staff for directions is a very common and expected interaction, and polite indirect questions are highly appreciated.
EN: Indirect questions (noun clauses) introduced by 'how' function as the object of a verb. In this sentence, 'how we could print our boarding passes' acts as the direct object of 'told'. Note that the word order is subject + verb ('we could print'), not verb + subject ('could we print').
ไทย: คำถามอ้อม (นามานุประโยค) ที่นำด้วย 'how' ทำหน้าที่เป็นกรรมของกริยา ในประโยคนี้ 'how we could print our boarding passes' เป็นกรรมตรงของ 'told' โปรดสังเกตว่าการเรียงลำดับเป็น ประธาน + กริยา ('we could print') ไม่ใช่ กริยาช่วย + ประธาน ('could we print')
He showed me how I could register for the class.
เขาสาธิตวิธีการลงทะเบียนเรียนคอร์สนี้ให้ฉันดู
EN: The verb 'tell' is a ditransitive verb, which means it can take two objects: an indirect object (usually a person, 'us') and a direct object (the information being told, 'how we could...').
ไทย: กริยา 'tell' เป็นกริยาทวิกรรม (กริยาที่มีกรรมสองตัว) ซึ่งหมายความว่าสามารถรับกรรมได้สองตัว: กรรมรอง (มักเป็นคน เช่น 'us') และกรรมตรง (ข้อมูลที่บอก เช่น 'how we could...')
She told him the secret.
เธอบอกความลับนี้กับเขา
EN: At modern airports, self-service kiosks are increasingly common. Airline staff often guide passengers on how to use these machines to print boarding passes and baggage tags independently to save time.
EN: The verb 'wonder' is used to express curiosity or doubt. When followed by 'if' or 'whether', it introduces an indirect yes/no question (noun clause). In past tense narrative, 'wondered' is followed by backshifted tenses in the noun clause (e.g., 'were' instead of 'are').
ไทย: กริยา "wonder" (สงสัย) ใช้เพื่อแสดงความอยากรู้หรือข้อสงสัย เมื่อตามด้วย "if" หรือ "whether" จะนำไปสู่คำถามอ้อมแบบ "ใช่หรือไม่" (นามานุประโยค) ในการเล่าเรื่องอดีตกาล กริยาในนามานุประโยคหลัง "wondered" ต้องเลื่อนกาลไปข้างหลัง (เช่น ใช้ "were" แทน "are")
He wondered if the train had already left.
เขาสงสัยว่ารถไฟออกไปแล้วหรือยัง
EN: The conjunction 'if' is used here to mean 'whether', introducing a noun clause that functions as the direct object of the verb 'wondered'. Unlike conditional 'if' clauses, noun clauses with 'if' do not indicate a condition but rather an uncertainty.
ไทย: คำเชื่อม "if" ในที่นี้หมายถึง "whether" (หรือไม่) นำไปสู่นามานุประโยค ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา "wondered" ต่างจาก "if" ในประโยคเงื่อนไข (ถ้า) "if" ในนามานุประโยคแสดงความไม่แน่นอน
I don't know if she will attend the meeting.
ฉันไม่รู้ว่าเธอจะเข้าร่วมประชุมหรือไม่
EN: At airports, baggage weight limits are strictly enforced by airlines. Asking or wondering about baggage weight is a very common scenario for travelers to avoid extra fees.
EN: This sentence uses a noun clause (also known as an indirect question) introduced by the question word 'what' as the direct object of the verb 'explained'. In noun clauses, the word order must be statement order (subject + verb: 'the weight limit was') rather than question order ('was the weight limit').
ไทย: ประโยคนี้ใช้นามานุประโยค (หรือที่เรียกว่าคำถามอ้อม) ที่นำด้วยคำถาม "what" เป็นกรรมตรงของกริยา "explained" ในนามานุประโยค การเรียงลำดับต้องเป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา: "the weight limit was") ไม่ใช่แบบคำถาม ("was the weight limit")
She explained what the rules were.
เธออธิบายว่ากฎคืออะไร
EN: The past tense 'was' is used in the noun clause to maintain tense agreement (backshifting) with the main reporting verb 'explained', which is in the simple past tense.
ไทย: ในนามานุประโยค ใช้กริยาอดีตกาล "was" เพื่อให้สอดคล้องกับกริยาหลัก "explained" (อดีตกาล) ในเรื่องเวลา (การเลื่อนกาล)
He told us what the price was.
เขาบอกเราว่าราคาเท่าไหร่
EN: At airports, baggage weight limits are strictly enforced by airline workers to ensure flight safety and balance. Knowing how to ask about or understand weight limits is a crucial skill for international travelers to avoid extra baggage fees.
EN: Indirect questions (noun clauses) are used when a question is embedded within a larger sentence. Unlike direct questions, indirect questions follow statement word order (subject + verb) and do not use auxiliary verbs like 'do', 'does', or 'did'. In this sentence, 'where the gate was located' is the indirect question acting as the direct object of the verb 'asked'.
ไทย: คำถามอ้อม (นามอนุประโยค) ใช้เมื่อแทรกคำถามลงในประโยคที่ใหญ่ขึ้น ต่างจากคำถามตรง คำถามอ้อมต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) และไม่ใช้กริยาช่วย (เช่น do, does, did) ในประโยคนี้ «where the gate was located» เป็นคำถามอ้อม ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา «asked»
She asked me where the train station was.
เธอถามฉันว่าสถานีรถไฟตั้งอยู่ที่ไหน
EN: The verb 'locate' is commonly used in the passive voice ('be located') to describe the physical position or situation of a place or building.
The hotel is located near the beach.
โรงแรมนั้นตั้งอยู่ใกล้ชายหาด
EN: This sentence uses a double object (ditransitive) verb pattern: Subject + Verb + Indirect Object (us) + Direct Object (where the waiting area was). The direct object is a noun clause introduced by the question word 'where'.
ไทย: ประโยคนี้ใช้รูปแบบกริยาที่มีกรรมสองตัว (ทวิกรรม): ประธาน + กริยา + กรรมรอง (us) + กรรมตรง (where the waiting area was) โดยกรรมตรงเป็นนามานุประโยคที่นำด้วยคำถาม "where"
He showed me how the machine works.
เขาสาธิตให้ฉันดูว่าเครื่องนี้ทำงานอย่างไร
EN: The noun clause 'where the waiting area was' functions as the direct object. In noun clauses (indirect questions), the word order must be statement order (Subject + Verb: 'the waiting area was') rather than question order ('was the waiting area'). Also, the past tense 'was' is used to agree with the main verb 'showed' (sequence of tenses).
ไทย: นามานุประโยค "where the waiting area was" ทำหน้าที่เป็นกรรมตรง ในนามานุประโยค (คำถามอ้อม) การเรียงลำดับต้องเป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา: "the waiting area was") ไม่ใช่แบบคำถาม ("was the waiting area") นอกจากนี้ กริยาใช้รูปอดีตกาล "was" เพื่อให้สอดคล้องกับกริยาหลัก "showed" ในเรื่องเวลา (หลักการสอดคล้องของกาล)
She told us where the library was.
เธอบอกเราว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
EN: In international airports, 'waiting area' or 'departure lounge' refers to the seating section near the boarding gates. Airport staff are trained to be highly helpful to families and travelers who might feel anxious navigating large terminals.
EN: Indirect questions (noun clauses) are used to express what someone wants to know. Unlike direct questions ('When will boarding start?'), indirect questions follow statement word order (subject + verb) and do not use auxiliary verbs like 'do' or 'did'.
She wanted to know where the restroom was.
เธอสงสัยว่าห้องน้ำอยู่ที่ไหน
EN: Sequence of tenses (backshifting): When the main reporting verb is in the past tense ('wanted'), the verb in the noun clause shifts from the future 'will' to the past-future 'would' to maintain tense consistency.
ไทย: การสอดคล้องของกาล (การเลื่อนกาล): เมื่อกริยาหลักในประโยคเป็นอดีตกาล ('wanted') กริยาในนามานุประโยคต้องเปลี่ยนจาก 'will' (อนาคต) เป็น 'would' (อนาคตในอดีต) เพื่อให้สอดคล้องกัน
They asked when the train would arrive.
พวกเขาถามว่ารถไฟจะมาถึงเมื่อไหร่
EN: In airport contexts, passengers often ask staff or family members about boarding times because gates can change or flights can be delayed. Using polite indirect questions like 'wanted to know' or 'wondered' is a common, polite way to report inquiries in English.
EN: The causative verb 'make' can be followed by an object and an adjective (make + object + adjective) to describe causing someone or something to enter a certain state.
The good news made everyone happy.
ข่าวดีนี้ทำให้ทุกคนมีความสุข
EN: The comparative adjective 'easier' is modified by the adverb 'much' to add emphasis, meaning 'a lot more easy'.
ไทย: คำคุณศัพท์เปรียบเทียบ "easier" ถูกขยายด้วยคำวิเศษณ์ "much" เพื่อเน้นความหมาย หมายถึง "ง่ายกว่ามาก" หรือ "สะดวกกว่ามาก"
This smartphone is much cheaper than that one.
สมาร์ทโฟนรุ่นนี้ถูกกว่ารุ่นนั้นมาก
EN: Indirect Questions: When we embed a question inside another question or statement (like 'Could you tell me...'), the word order of the embedded question changes to statement order (subject + verb) instead of question order (verb + subject). Here, 'where is the gate' becomes 'where the gate is'.
ไทย: คำถามอ้อม: เมื่อเราแทรกคำถามลงในคำถามหรือประโยคบอกเล่าอื่น (เช่น «Could you tell me...») ลำดับคำในคำถามที่ถูกแทรกต้องเปลี่ยนเป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบประโยคคำถาม (กริยา + ประธาน) ในที่นี้ «where is the gate» เปลี่ยนเป็น «where the gate is»
Do you know what time the movie starts?
คุณรู้ไหมว่าหนังเริ่มกี่โมง?
EN: Polite Requests with 'Could you...': Using 'Could you' instead of 'Can you' is a common way to make a request sound more polite and formal, especially when speaking to strangers or service staff.
ไทย: การขอร้องอย่างสุภาพด้วย «Could you...»: การใช้ «Could you» แทน «Can you» เป็นวิธีที่ทำให้คำขอฟังดูสุภาพและเป็นทางการมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อพูดกับคนแปลกหน้าหรือพนักงานบริการ
Could you help me carry this bag?
ช่วยถือกระเป๋าใบนี้ให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ/ครับ
EN: In English-speaking airports, asking for directions using indirect questions like 'Could you tell me...' is highly recommended. It sounds polite and respectful to busy airport staff, making them more likely to assist you enthusiastically.
EN: An embedded question (or indirect question) is a question that is placed inside another statement or question. Here, 'where it is' functions as the noun clause object of the verb 'know'. Unlike direct questions, embedded questions use statement word order (subject + verb) instead of question word order.
ไทย: คำถามอ้อม (หรือคำถามฝัง) คือคำถามที่ถูกแทรกอยู่ในประโยคบอกเล่าหรือคำถามอื่น ในที่นี้ «where it is» ทำหน้าที่เป็นกรรมของกริยา «know» (นามอนุประโยค) ต่างจากคำถามตรง คำถามอ้อมต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบประโยคคำถาม
Do you know when the train arrives?
คุณรู้ไหมว่ารถไฟมาถึงเมื่อไหร่?
EN: In informal spoken English, 'than me' is commonly used as a comparative pronoun. In formal writing, 'than I (do)' is preferred because 'than' is treated as a conjunction introducing a clause, but in daily conversation, 'than' often functions as a preposition followed by an object pronoun.
ไทย: ในภาษาอังกฤษพูดที่ไม่เป็นทางการ มักใช้ «than me» เป็นสรรพนามเปรียบเทียบ ในการเขียนแบบเป็นทางการ มักนิยมใช้ «than I (do)» (โดยมองว่า than เป็นคำเชื่อมที่นำอนุประโยค) แต่ในการสนทนาประจำวัน than มักถูกใช้เป็นคำบุพบท ตามด้วยสรรพนามรูปกรรม (me)
She is much taller than me.
เธอสูงกว่าฉันมาก
EN: Using 'better than me' is a polite and humble way to defer to someone else's knowledge, especially when navigating or asking for directions. It acknowledges the other person's expertise or familiarity with the environment, fostering a friendly and cooperative atmosphere.
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) introduced by 'if' (meaning 'whether'). In indirect questions, the word order is subject + verb (the flight is delayed), not verb + subject (is the flight delayed).
ไทย: ประโยคนี้ใช้คำถามอ้อม (นามานุประโยค) ที่นำด้วย "if" (หมายถึง "หรือไม่") ในคำถามอ้อม การเรียงลำดับควรเป็น "ประธาน + กริยา" (the flight is delayed) ไม่ใช่แบบคำถาม "กริยา + ประธาน" (is the flight delayed)
Do you know if the museum is open today?
คุณรู้ไหมว่าพิพิธภัณฑ์เปิดวันนี้หรือไม่
EN: The passive voice 'is delayed' is used here. The passive voice is formed with 'be' verb + past participle (V-ed) to show that the subject (the flight) receives the action.
ไทย: ในที่นี้ใช้กรรมวาจก "is delayed" (ถูกเลื่อน/ล่าช้า) โครงสร้างกรรมวาจกคือ "be + กริยาช่อง 3 (V-ed)" ใช้เพื่อแสดงว่าประธาน (เที่ยวบิน) รับการกระทำ
The meeting was delayed because of the heavy rain.
การประชุมถูกเลื่อนออกไปเพราะพายุฝน
EN: In English-speaking airports, asking staff or fellow passengers 'Do you know if...' is a very common and polite way to inquire about flight status, as it sounds less demanding than 'Is the flight delayed?'.
EN: The verb 'wonder' is commonly used to express curiosity or polite inquiry. It is often followed by an indirect question (noun clause) starting with a question word like 'what time', 'where', 'how', or 'if/whether'. Unlike direct questions, indirect questions follow statement word order (subject + verb).
ไทย: กริยา "wonder" (สงสัย/อยากรู้) มักใช้เพื่อแสดงความอยากรู้หรือการถามอย่างสุภาพ โดยปกติจะตามด้วยคำถามทางอ้อม (นามานุประโยค) ที่นำด้วยคำถาม (เช่น what time, where, how) หรือ if/whether ต่างจากคำถามตรง คำถามทางอ้อมต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา)
I wonder where they are going.
ฉันอยากรู้ว่าพวกเขาจะไปที่ไหน
EN: The phrase 'what time' acts as a conjunction introducing a noun clause. In this clause, the subject ('we') comes before the auxiliary verb ('will') and main verb ('land'). This is called embedded question word order.
ไทย: วลี «what time» (กี่โมง) ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นคำเชื่อม นำอนุประโยคนาม ในอนุประโยคนี้ ประธาน (we) วางอยู่หน้ากริยาช่วย (will) และกริยาหลัก (land) ซึ่งเรียกว่าลำดับคำแบบคำถามฝัง (หรือลำดับคำแบบคำถามอ้อม)
Do you know what time the train arrives?
คุณรู้ไหมว่ารถไฟจะมาถึงเมื่อไหร่
EN: Using 'I wonder...' is a very polite and indirect way to ask for information in English, especially in service scenarios like airports or hotels. It sounds less demanding than directly asking 'What time will we land?'.
EN: Indirect Questions: When we embed a question inside another question or statement (like 'Can you tell me...'), we use statement word order (subject + verb) instead of question word order. Here, 'how I can find a taxi' is used instead of 'how can I find a taxi'.
ไทย: คำถามอ้อม: เมื่อเราแทรกคำถามลงในคำถามหรือประโยคอื่น (เช่น 'Can you tell me...') เราต้องใช้การเรียงลำดับแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่การเรียงลำดับแบบกลับด้านของคำถาม ในที่นี้ ใช้ 'how I can find a taxi' ไม่ใช่ 'how can I find a taxi'
Do you know where the restroom is?
คุณรู้ไหมว่าห้องน้ำอยู่ที่ไหน
EN: Modal Verbs for Polite Requests: 'Can you...' is a common modal verb structure used to make polite requests. For even more politeness, 'Could you...' can be used.
ไทย: กริยาช่วยสำหรับการขอร้องอย่างสุภาพ: 'Can you...' เป็นโครงสร้างกริยาช่วยที่ใช้ในการขอร้องอย่างสุภาพ หากต้องการสุภาพมากขึ้น ใช้ 'Could you...'
Can you help me with my luggage?
คุณช่วยถือกระเป๋าให้ฉันได้ไหม
EN: In English-speaking countries, asking for directions or help at airports or transit hubs is very common. Using polite indirect questions like 'Can you tell me...' or 'Could you tell me...' is highly recommended as it sounds respectful and increases the likelihood of getting friendly assistance.
EN: The sentence uses an indirect question (noun clause) introduced by 'how' as the direct object of the verb 'explain'. In English, indirect questions must follow statement word order (subject + verb) rather than question word order (e.g., 'how you can take' instead of 'how can you take').
ไทย: ประโยคนี้ใช้คำถามอ้อม (นามานุประโยค) ที่นำด้วย "how" เป็นกรรมตรงของกริยา "explain" ในภาษาอังกฤษ คำถามอ้อมต้องใช้การเรียงลำดับแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม (เช่น ควรใช้ "how you can take" ไม่ใช่ "how can you take")
She will show you where you can buy the tickets.
เธอจะแสดงให้คุณเห็นว่าซื้อตั๋วได้ที่ไหน
EN: The modal verb 'can' is used here to express possibility or ability in a future scenario, indicating the practical steps the listener is able to take.
ไทย: กริยาช่วย "can" ในที่นี้ใช้เพื่อแสดงความเป็นไปได้หรือความสามารถในสถานการณ์อนาคต โดยชี้ให้เห็นขั้นตอนที่ผู้ฟังสามารถทำได้จริง
You can check the schedule online.
คุณสามารถตรวจสอบตารางเวลาได้ทางอินเทอร์เน็ต
EN: In English-speaking countries, offering directions or explaining public transit options to tourists is a common and highly appreciated helpful gesture. Using polite, clear structures like 'I will explain...' or 'Let me show you...' helps build a friendly rapport.
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) embedded within a direct question. In English, when a question is placed inside another sentence, it loses its question word order (verb + subject) and takes on statement word order (subject + verb). Here, 'who our tour guide is' is the noun clause acting as the direct object of the verb 'know'.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "คำถามอ้อม" (นามานุประโยค) ที่แทรกอยู่ในคำถามตรง ในภาษาอังกฤษ เมื่อนำคำถามไปใส่ในอีกประโยคหนึ่ง คำถามนั้นจะสูญเสียการเรียงลำดับแบบคำถาม (กริยา + ประธาน) และเปลี่ยนไปใช้การเรียงลำดับแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ในที่นี้ 'who our tour guide is' เป็นนามานุประโยค ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา 'know'
Do you know where the restroom is?
คุณรู้ไหมว่าห้องน้ำอยู่ที่ไหน
EN: In travel contexts, asking 'Do you know...' or 'Could you tell me...' is considered much more polite and indirect than asking a direct question like 'Who is our tour guide?'. It is the standard way to approach airport staff or tour agency representatives.
EN: An indirect question (or noun clause) is used inside another sentence. Unlike direct questions, indirect questions use statement word order (subject + verb) instead of question word order (verb + subject). Here, 'what his name is' is the noun clause acting as the complement of the adjective 'sure'.
ไทย: คำถามอ้อม (หรือนามานุประโยค) ถูกแทรกอยู่ในอีกประโยคหนึ่ง ต่างจากคำถามตรง คำถามอ้อมต้องใช้การเรียงลำดับแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่การเรียงลำดับแบบคำถาม (กริยา + ประธาน) ในที่นี้ "what his name is" เป็นนามานุประโยค ทำหน้าที่เป็นส่วนเติมเต็มของคำคุณศัพท์ "sure"
Do you know where the station is?
คุณรู้ไหมว่าสถานีรถไฟอยู่ที่ไหน
EN: The phrase 'be not sure' is commonly used to express uncertainty. It can be followed by a noun clause starting with 'what', 'where', 'who', 'if', or 'whether' to specify what the speaker is uncertain about.
ไทย: วลี "be not sure" (ไม่แน่ใจ) มักใช้เพื่อแสดงความไม่แน่ใจ ตามด้วยนามานุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย "what", "where", "who", "if" หรือ "whether" เพื่อระบุสิ่งที่ผู้พูดไม่แน่ใจ
I am not sure if she will come.
ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะมาหรือไม่
EN: In English-speaking cultures, admitting you don't know or remember someone's name using 'I am not sure what his name is' or 'I'm sorry, I've forgotten his name' is considered polite and normal, especially in busy social or professional settings. It is preferred over guessing incorrectly.
EN: Indirect Questions (Embedded Questions): When we embed a question inside another question or statement (like 'Could you tell me...'), the word order of the embedded question changes from question order (verb + subject) to statement order (subject + verb). Therefore, 'Why is the line so long?' becomes 'why the line is so long'.
ไทย: คำถามอ้อม (คำถามฝัง): เมื่อเราแทรกคำถามลงในคำถามหรือประโยคบอกเล่าอื่น (เช่น 'Could you tell me...') ลำดับคำในคำถามที่ถูกแทรกจะเปลี่ยนจากแบบประโยคคำถาม (กริยา + ประธาน) เป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ดังนั้น 'Why is the line so long?' จึงกลายเป็น 'why the line is so long'
Do you know where the restroom is?
คุณรู้ไหมว่าห้องน้ำอยู่ที่ไหน
EN: Polite Requests with 'Could you...': 'Could' is the past form of 'can', but in this context, it is used to make a request sound more polite, formal, and indirect, which is highly common when speaking to strangers or service staff.
ไทย: การขอร้องอย่างสุภาพด้วย 'Could you...': 'Could' เป็นรูปอดีตของ 'can' แต่ในบริบทนี้ใช้เพื่อทำให้คำขอฟังดูสุภาพ เป็นทางการ และนุ่มนวลขึ้น ซึ่งพบได้บ่อยเมื่อพูดกับคนแปลกหน้าหรือพนักงานบริการ
Could you help me find my gate?
ช่วยหาประตูขึ้นเครื่องให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ/ครับ
EN: In English-speaking cultures, especially in service environments like airports, hotels, or restaurants, starting a question with 'Could you tell me...' or 'Excuse me, do you know...' is considered much more polite than directly asking 'Why is the line so long?'. Direct questions can sometimes sound demanding or impatient.
EN: The phrase 'have no idea' is a common idiomatic expression meaning 'to not know at all'. It is often followed by a noun clause starting with a question word (wh-word) like 'why', 'what', or 'where'.
ไทย: วลี "have no idea" เป็นสำนวนทั่วไปที่หมายถึง "ไม่รู้เลย" ตามด้วยนามานุประโยคที่ขึ้นต้นด้วยคำถาม (เช่น why, what, where) เป็นคำนามหรือกรรม
I have no idea where she went.
ฉันไม่รู้เลยว่าเธอไปไหน
EN: An indirect question (noun clause) introduced by 'why' follows the statement word order (subject + verb) rather than the question word order. In 'why it is so busy', 'it' is the subject and 'is' is the verb.
ไทย: คำถามอ้อม (นามานุประโยค) ที่นำด้วย "why" ต้องใช้การเรียงลำดับแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่การเรียงลำดับแบบคำถาม ใน "why it is so busy" "it" เป็นประธาน และ "is" เป็นกริยา
Do you know why the flight is delayed?
คุณรู้ไหมว่าทำไมเที่ยวบินถึงล่าช้า
EN: In English-speaking countries, making small talk about how busy or crowded a place is (like an airport, cafe, or store) is a very common and polite way to initiate a friendly conversation with service staff or fellow travelers.
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: การขึ้นเครื่อง (หมายถึงกระบวนการที่ผู้โดยสารเข้าไปในเครื่องบิน)
ในบริบท: ล่าช้า, เลื่อนออกไป
ในบริบท: ตั้งอยู่ที่, ตั้งอยู่ ณ ที่
ในบริบท: อธิบาย ชี้แจง
ในบริบท: ข้อจำกัด, ขีดจำกัด
ในบริบท: สงสัย, อยากรู้ (รูปอดีต)
ในบริบท: ลงจอด, ร่อนลง
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
The place at an airport where you show your ticket so that you can be told where you will sit and where your bags are put on the aircraft.
เคาน์เตอร์เช็คอิน, เคาน์เตอร์ลงทะเบียน
A card that a passenger must have in order to be allowed to get on an aircraft or a ship.
บอร์ดดิ้งพาส, ตั๋วขึ้นเครื่อง
Not late; punctual; at the expected or planned time.
ตรงเวลา
The maximum weight allowed for something.
ข้อจำกัดด้านน้ำหนัก, น้ำหนักสูงสุดที่อนุญาต
To not know something at all.
ไม่มีความคิด ไม่รู้เลย