A New Student's Questions (J9A)คำถามของนักเรียนใหม่ (J9A)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: Indirect questions (embedded questions) are used when a question is placed inside another statement or question. Unlike direct questions, indirect questions follow statement word order (subject + verb) instead of question word order (verb + subject). Here, 'where the science lab is' is the noun clause acting as the object of 'know'.
ไทย: Indirect questions (embedded questions) ใช้เมื่อเรานำคำถามไปแทรกในประโยคบอกเล่าหรือคำถามอื่น ต่างจากคำถามตรง indirect questions ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม (กริยา + ประธาน) ในที่นี้ "where the science lab is" เป็น noun clause ที่เป็นกรรมของกริยาหลัก "know"
Do you know what time the library closes?
คุณรู้ไหมว่าห้องสมุดปิดกี่โมง?
EN: In English-speaking schools, asking for directions with 'Do you know where... is?' or 'Could you tell me where... is?' is considered polite and natural when approaching peers or staff. Directly asking 'Where is the science lab?' can sometimes sound a bit too abrupt.
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) 'which grade you are in' as the direct object of the verb 'tell'. In indirect questions, the word order is subject + verb ('you are'), not the auxiliary/verb + subject order used in direct questions ('are you').
ไทย: ประโยคนี้ใช้ indirect question (noun clause) "which grade you are in" เป็นกรรมตรงของกริยา "tell" ใน indirect question ลำดับคำต้องเป็น "ประธาน + กริยา" (you are) ไม่ใช่แบบคำถามตรง "กริยาช่วย/กริยา + ประธาน" (are you)
Can you tell me where the library is?
คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
EN: The phrase 'which grade' acts as a determinative phrase introducing the noun clause. 'Which' is an interrogative determiner modifying the noun 'grade', asking for specific information from a limited set of options.
ไทย: วลี "which grade" ทำหน้าที่เป็นวลีคำถามที่นำหน้า noun clause "which" เป็นคำถามที่ใช้ขยายคำนาม "grade" เพื่อถามข้อมูลเฉพาะเจาะจงจากตัวเลือกที่จำกัด
I don't know which color you prefer.
ฉันไม่รู้ว่าคุณชอบสีไหนมากกว่ากัน
EN: In US and many international school systems, students are grouped by 'grades' (e.g., 9th grade, 10th grade) rather than 'years' (which is more common in the UK, e.g., Year 10). Asking 'which grade you are in' is a very common icebreaker for students meeting each other for the first time.
EN: The verb 'wonder' is often followed by an indirect question starting with 'if' or 'whether' to express curiosity or polite inquiry about a factual situation. This structure functions as the noun clause (object) of the sentence.
ไทย: กริยา "wonder" (สงสัย/อยากรู้) มักตามด้วย indirect question ที่ขึ้นต้นด้วย "if" หรือ "whether" (หรือไม่) เพื่อแสดงความอยากรู้หรือถามถึงข้อเท็จจริงอย่างสุภาพ โครงสร้างนี้ทำหน้าที่เป็น noun clause (กรรม) ในประโยค
I wonder if the museum is free on Mondays.
ฉันสงสัยว่าพิพิธภัณฑ์นี้เข้าฟรีวันจันทร์หรือไม่
EN: The prepositional phrase 'at lunch' is used to describe the time period during the lunch break. Unlike 'for lunch' (which refers to the meal itself), 'at lunch' refers to the time of day when people typically eat lunch.
ไทย: วลีบุพบท "at lunch" ใช้เพื่อบอกช่วงเวลาระหว่างพักเที่ยง ต่างจาก "for lunch" (ซึ่งหมายถึงมื้อเที่ยง) "at lunch" หมายถึงช่วงเวลาของวันที่ผู้คนมักรับประทานอาหารกลางวัน
She usually reads a book at lunch.
เธอมักจะอ่านหนังสือในช่วงพักเที่ยง
EN: In many English-speaking schools, the library is a popular place for students to study, read, or use computers during their lunch break. Asking if the library is open 'at lunch' is a common inquiry, as library hours may vary during non-class times.
EN: Indirect questions (noun clauses) are used within another question or statement. Unlike direct questions, they follow statement word order (subject + verb) instead of question word order (verb + subject). In 'do you know what time it closes?', 'what time it closes' is the noun clause acting as the object of 'know'.
ไทย: Indirect questions (noun clauses) ใช้ในคำถามหรือประโยคบอกเล่าอื่น ต่างจากคำถามตรง indirect questions ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม (กริยา + ประธาน) ใน 'do you know what time it closes?' นั้น 'what time it closes' เป็น noun clause ที่เป็นกรรมของ 'know'
Do you know where she lives?
คุณรู้ไหมว่าเธออาศัยอยู่ที่ไหน
EN: The simple present tense is used here to ask about a regular schedule or timetable (the closing time of a place). For third-person singular subjects (it), the verb 'close' takes the ending '-es' to become 'closes'.
ไทย: ในที่นี้ใช้ present simple tense เพื่อถามเกี่ยวกับตารางเวลาหรือกำหนดการปกติ (เวลาปิดของสถานที่) เมื่อประธานเป็นเอกพจน์บุรุษที่สาม (it) กริยา 'close' ต้องเติม '-es' เป็น 'closes'
The train leaves at nine o'clock.
รถไฟออกตอนเก้าโมง
EN: An indirect question is a question embedded inside another statement or question. Unlike direct questions, indirect questions use statement word order (subject + verb) instead of question word order (verb + subject). In this sentence, 'how I can join a club' is an indirect question acting as the direct object of the verb 'tell'.
ไทย: คำถามอ้อม (Indirect Question) คือคำถามที่แทรกอยู่ในประโยคบอกเล่าหรือคำถามอีกประโยคหนึ่ง ต่างจากคำถามตรง ตรงที่คำถามอ้อมต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่ลำดับคำแบบประโยคคำถาม (กริยาช่วย/กริยา + ประธาน) ในประโยคนี้ "how I can join a club" เป็นคำถามอ้อมที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา "tell"
Could you tell me where the library is?
คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
EN: The modal verb 'could' is used at the beginning of a question to make a polite request. It is more formal and polite than 'can'.
ไทย: กริยาช่วยแสดงทัศนภาวะ (modal verb) "could" ใช้ขึ้นต้นประโยคคำถามเพื่อแสดงการขอร้องอย่างสุภาพ ซึ่งสุภาพและเป็นทางการมากกว่าการใช้ "can"
Could you help me with my homework?
ช่วยทำการบ้านให้ฉันหน่อยได้ไหม
EN: In English-speaking schools and universities, joining clubs (extracurricular activities) is highly encouraged and is a major part of student life. Asking 'Could you tell me...' is a very common and polite way to ask for information from staff or fellow students.
EN: The phrase 'how many + plural noun' is used to ask about quantity. In this sentence, it functions as an indirect question (noun clause) acting as the complement of the adjective 'sure'. Unlike direct questions, indirect questions follow statement word order (subject + verb: 'we have').
ไทย: "how many + คำนามพหูพจน์" ใช้ถามเกี่ยวกับจำนวน ในประโยคนี้ มันนำ indirect question (noun clause) ซึ่งทำหน้าที่เป็นส่วนเติมเต็มของคำคุณศัพท์ "sure" ต่างจากคำถามตรง indirect question ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา: "we have")
I don't know how many books he bought.
ฉันไม่รู้ว่าเขาซื้อหนังสือมากี่เล่ม
EN: The structure 'subject + be verb + not sure + noun clause' is a common pattern used to express uncertainty or a lack of knowledge about a specific fact in a polite and indirect manner.
ไทย: โครงสร้าง "ประธาน + กริยา be + not sure + noun clause" เป็นรูปแบบที่ใช้บ่อยเพื่อแสดงความไม่แน่ใจหรือไม่รู้เกี่ยวกับข้อเท็จจริงบางอย่างอย่างสุภาพและนุ่มนวล
She is not sure when the meeting starts.
เธอไม่แน่ใจว่าการประชุมจะเริ่มเมื่อไหร่
EN: In US high schools, 'clubs' (extracurricular activities) are a major part of student life. Students often ask about the number and variety of clubs at the beginning of the school year to find social groups and build their college applications.
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) 'when the school bus leaves' as the direct object of the verb 'know'. In indirect questions, the word order must be statement word order (subject + verb) rather than question word order (e.g., 'when does the school bus leave').
ไทย: ประโยคนี้ใช้คำถามอ้อม (นามานุประโยค) "when the school bus leaves" เป็นกรรมตรงของกริยา "know" ในคำถามอ้อม ลำดับคำต้องเป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบประโยคคำถาม (เช่น when does the school bus leave)
Do you know where the library is?
คุณรู้ไหมว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
EN: The simple present tense 'leaves' is used here to describe a scheduled future event (the school bus timetable).
ไทย: ในที่นี้ใช้ปัจจุบันกาลแบบง่าย "leaves" เพื่ออธิบายเหตุการณ์ในอนาคตที่กำหนดไว้แล้ว (ตารางเวลาเดินรถโรงเรียน)
The train departs at 9:00 AM tomorrow.
รถไฟออกตอนเก้าโมงเช้าพรุ่งนี้
EN: In many English-speaking countries, school buses run on very strict schedules. Asking about the bus schedule is a very common daily interaction among students.
EN: The sentence uses a noun clause (or indirect question) 'what time it comes' as the object of the verb 'check'. In indirect questions, the word order must be statement order (subject + verb) rather than question order (e.g., 'what time does it come').
ไทย: ประโยคนี้ใช้ noun clause (หรือ indirect question) "what time it comes" เป็นกรรมของกริยา "check" ใน indirect question เราต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่ลำดับคำแบบประโยคคำถาม (เช่น "what time does it come")
Do you know what time the library opens?
คุณรู้ไหมว่าห้องสมุดเปิดกี่โมง
EN: The main clause 'I think' is followed by an object clause '(that) you can check...'. The subordinating conjunction 'that' is commonly omitted in informal spoken English.
ไทย: ประโยคหลัก "I think" ตามด้วย object clause "(that) you can check..." ในภาษาพูดทั่วไป เรามักละคำเชื่อม "that" ที่นำหน้า object clause
I think we should leave now.
ฉันคิดว่าเราควรไปตอนนี้ได้แล้ว
EN: This sentence uses an indirect question (or embedded question) 'where the office is' inside a polite request. In English, when a question is embedded within another sentence, it follows statement word order (subject + verb) rather than question word order (verb + subject). Therefore, we say 'where the office is' instead of 'where is the office'.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "คำถามอ้อม" (หรือคำถามแบบฝัง) "where the office is" ในการขอร้องอย่างสุภาพ ในภาษาอังกฤษ เมื่อฝังคำถามไว้ในอีกประโยคหนึ่ง ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่ลำดับคำแบบประโยคคำถาม (กริยา + ประธาน) ดังนั้นเราจึงพูดว่า "where the office is" ไม่ใช่ "where is the office"
Do you know what time the library closes?
คุณรู้ไหมว่าห้องสมุดปิดกี่โมง?
EN: The phrase 'Can you tell me...' is a common polite formula used to ask for information. It is softer and more polite than asking a direct question like 'Where is the office?'.
ไทย: วลี "Can you tell me..." (คุณช่วยบอกฉันได้ไหม...) เป็นสำนวนสุภาพที่ใช้กันทั่วไปในการขอข้อมูล ฟังดูนุ่มนวลและสุภาพกว่าการถามตรงๆ ว่า "Where is the office?"
Can you tell me how to get to the station?
คุณช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหมว่าจะไปสถานีรถไฟยังไง
EN: In English-speaking academic or professional environments, asking 'Can you tell me...' or 'Could you tell me...' is considered much more polite and appropriate when approaching a stranger or staff member, compared to a direct question like 'Where is the office?'.
EN: The sentence uses a double object construction (ditransitive verb) with 'show'. The verb 'show' takes an indirect object ('you', the recipient) and a direct object ('where it is', the thing being shown).
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้างกรรมสองตัว (ditransitive verb) กับ 'show' กริยา "show" (แสดง/พาไปดู) ตามด้วยกรรมสองตัว: กรรมรอง "you" (ผู้รับ) และกรรมตรง "where it is" (สิ่งที่ถูกแสดง)
He showed me his new car.
เขาโชว์รถใหม่ของเขาให้ฉันดู
EN: The clause 'where it is' is a noun clause functioning as the direct object. It uses embedded question word order (subject + verb: 'it is') rather than question word order ('where is it').
ไทย: "where it is" เป็น noun clause ที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรง ต้องใช้ลำดับคำแบบ indirect question คือ "ประธาน + กริยา" (it is) ไม่ใช่แบบคำถาม (where is it)
Do you know where the library is?
คุณรู้ไหมว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
EN: In English-speaking school environments, offering to physically show someone where a place is (rather than just giving directions) is considered highly polite and welcoming, especially to new students or visitors.
EN: The verb 'wonder' is followed by an indirect question (noun clause) introduced by the question word 'why'. In indirect questions, the word order is subject + verb ('the hallway is'), not verb + subject ('is the hallway') as in direct questions.
ไทย: กริยา "wonder" (สงสัย/อยากรู้) ตามด้วย indirect question (noun clause) ที่นำด้วยคำถาม "why" ใน indirect question ลำดับคำควรเป็น "ประธาน + กริยา" (the hallway is) ไม่ใช่แบบคำถามตรงที่ "กริยา + ประธาน" (is the hallway)
I wonder why she left the meeting early.
ฉันสงสัยว่าทำไมเธอถึงออกจากการประชุมก่อนเวลา
EN: The adverb 'so' is used before adjectives (like 'quiet') to add emphasis, meaning 'to such a great extent' or 'very'.
ไทย: คำวิเศษณ์ "so" ใช้หน้าคำคุณศัพท์ (เช่น "quiet") เพื่อเน้นความหมาย แปลว่า "มาก" หรือ "อย่างยิ่ง"
The classroom was so warm that I fell asleep.
ในห้องเรียนอบอุ่นมากจนฉันหลับไป
EN: The phrase 'I don't know why' is an ellipsis of an indirect question (noun clause), where the rest of the clause 'exams are near' is omitted because it is understood from the context.
ไทย: "I don't know why" เป็นการละ indirect question (noun clause) ในบทสนทนาประจำวัน เพื่อหลีกเลี่ยงการพูดซ้ำ เรามักละประธานและกริยาที่ตามหลังคำถาม (why) เพราะเนื้อหานั้นชัดเจนจากบริบทอยู่แล้ว
She looks upset, but I don't know why.
เธอดูไม่มีความสุข แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไม
EN: The adjective 'near' is used as a predicative adjective meaning 'close in time' or 'approaching soon'.
ไทย: คำคุณศัพท์ "near" ในที่นี้ใช้เป็น predicative adjective แปลว่า "ใกล้" ในแง่ของเวลา หรือ "กำลังจะมาถึง"
Winter is near, and the days are getting shorter.
ฤดูหนาวกำลังใกล้เข้ามา วันต่างๆ เริ่มสั้นลงเรื่อยๆ
EN: The verb 'ask' can be used as a ditransitive verb, which takes two objects: an indirect object (usually a person, 'me') and a direct object (usually a thing, 'many questions'). The pattern is 'ask + someone + something'.
ไทย: กริยา "ask" (ถาม) สามารถใช้เป็น ditransitive verb ซึ่งรับกรรมสองตัว: กรรมรอง (มักเป็นคน เช่น 'me') และกรรมตรง (มักเป็นสิ่งของ เช่น 'many questions') รูปแบบที่พบบ่อยคือ "ask + ใคร + อะไร"
The teacher asked us several difficult questions.
ครูถามคำถามยากๆ กับเราหลายข้อ
EN: The phrase 'On my first day' acts as an adverbial of time. When placed at the beginning of a sentence for emphasis, it is typically followed by a comma.
ไทย: วลีบุพบท "On my first day" (ในวันแรกของฉัน) ทำหน้าที่เป็นคำวิเศษณ์บอกเวลา เมื่อวางไว้ต้นประโยคเพื่อเน้น มักตามด้วยเครื่องหมายจุลภาคเพื่อคั่นกับประโยคหลัก
On her first day, she met the department manager.
ในวันแรกที่เธอทำงาน เธอได้พบกับผู้จัดการแผนก
EN: Indirect questions (noun clauses) are used when a question is embedded within another sentence. Unlike direct questions ('Where is the cafeteria?'), indirect questions use statement word order (subject + verb): 'where the cafeteria was'.
ไทย: คำถามอ้อม (นามานุประโยค) ใช้เมื่อเราฝังคำถามไว้ในอีกประโยคหนึ่ง ต่างจากคำถามตรง (Where is the cafeteria?) ตรงที่คำถามอ้อมต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) นั่นคือ "where the cafeteria was"
He asked me where the library was.
เขาถามฉันว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
EN: Tense agreement (backshift) in reported speech. Since the main verb 'wanted' is in the past tense, the verb in the noun clause also shifts to the past tense ('was' instead of 'is').
ไทย: ความสอดคล้องของกาล (การเลื่อนกาล) ในคำพูดรายงาน เนื่องจากกริยาหลัก "wanted" อยู่ในรูปอดีตกาล กริยาในนามานุประโยคจึงต้องเปลี่ยนเป็นอดีตกาลตามไปด้วย (ใช้ "was" แทน "is")
She wanted to know what time the store closed.
เธออยากรู้ว่าร้านนั้นปิดกี่โมง
EN: In US schools, the 'cafeteria' is a central social hub where students eat lunch. Asking where the cafeteria is is a very common question for new students on their first day, as school layouts can be large and confusing.
EN: Indirect questions with 'how' can be used as noun clauses serving as the direct object of a verb. In this sentence, 'how she could find the science lab' is a noun clause acting as the direct object of 'told'. Note that the word order in noun clauses is subject + verb (she could find), not verb + subject (could she find).
ไทย: Indirect questions ที่นำด้วย 'how' สามารถใช้เป็น noun clause ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยาได้ ในประโยคนี้ "how she could find the science lab" เป็น noun clause ที่เป็นกรรมตรงของกริยา "told" สังเกตว่าลำดับคำใน noun clause ควรเป็น "ประธาน + กริยา" (she could find) ไม่ใช่แบบคำถาม "กริยา + ประธาน" (could she find)
He explained how we could solve the problem.
เขาอธิบายว่าเราควรแก้ปัญหานี้อย่างไร
EN: The verb 'tell' is a ditransitive verb, which means it takes two objects: an indirect object (usually a person, 'her') and a direct object (the information being shared, 'how she could find...').
ไทย: กริยา "tell" เป็น ditransitive verb ซึ่งหมายความว่ามันต้องมีกรรมสองตัว: กรรมรอง (มักเป็นคน เช่น "her") และกรรมตรง (ข้อมูลที่บอก เช่น "how she could find...")
She told me where the meeting was.
เธอบอกฉันว่าการประชุมจัดที่ไหน
EN: The use of 'if' as a conjunction introducing a noun clause (indirect question) meaning 'whether'. It is commonly used after verbs of inquiry like 'wonder' or 'ask'. Note that the word order in the noun clause is subject + verb (the library was open), not verb + subject.
ไทย: การใช้ "if" เป็นคำเชื่อมที่นำ noun clause (indirect question) แปลว่า "หรือไม่" มักใช้ตามหลังกริยาที่แสดงการถาม (เช่น wonder หรือ ask) สังเกตว่าลำดับคำใน noun clause คือ "ประธาน + กริยา" (the library was open) ไม่ใช่การกลับลำดับ
He asked if the meeting was canceled.
เขาถามว่าการประชุมถูกยกเลิกหรือไม่
EN: Backshift of tenses in reported speech or past-tense narratives. Since the main verb 'wondered' is in the past tense, the verb in the noun clause 'is' shifts to the past tense 'was' to maintain tense agreement.
ไทย: การเลื่อน tense ในคำพูดรายงานหรือการเล่าเรื่องในอดีต เนื่องจากกริยาหลัก "wondered" เป็นอดีต กริยา "is" ใน noun clause จึงต้องเปลี่ยนเป็นอดีต "was" เพื่อให้ tense สอดคล้องกัน
She wanted to know if you were coming to the party.
เธอสงสัยว่าคุณจะมางานปาร์ตี้ไหม
EN: Indirect Questions (Noun Clauses): An indirect question is used inside another sentence and follows statement word order (subject + verb) rather than question word order. Here, 'what time the clubs usually met' acts as the direct object of the verb 'explained'.
ไทย: คำถามอ้อม (นามานุประโยค): คำถามอ้อมแทรกอยู่ในอีกประโยคหนึ่ง ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่ลำดับคำแบบประโยคคำถาม ในที่นี้ "what time the clubs usually met" ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา "explained"
She told me what time the train usually arrives.
เธอบอกฉันว่ารถไฟมักจะมาถึงกี่โมง
EN: Sequence of Tenses: When the main verb of a sentence is in the past tense ('explained'), the verbs in the subordinate noun clause are also typically backshifted to a past tense ('met') to maintain tense consistency.
ไทย: ความสอดคล้องของกาล (Sequence of Tenses): เมื่อกริยาหลักของประโยคอยู่ในรูปอดีตกาล (explained) กริยาในนามานุประโยคที่ตามมาก็มักจะต้องเปลี่ยนเป็นอดีตกาลด้วย (met) เพื่อให้กาลเวลาสอดคล้องกัน
He asked what time the library closed.
เขาถามว่าห้องสมุดปิดกี่โมง
EN: In many English-speaking high schools, extracurricular clubs are a major part of student life. They usually meet right after school or during designated activity periods, and knowing their schedules is essential for social integration.
EN: This sentence uses an indirect question ('where she could buy lunch') embedded within a main clause. In indirect questions, the word order is statement order (subject + verb) rather than question order (verb + subject), and the tense shifts backward (backshift) to match the past tense of the reporting verb 'asked'.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ indirect question ('where she could buy lunch') แทรกอยู่ในประโยคหลัก ใน indirect question ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม (กริยา + ประธาน) และต้องเลื่อน tense ให้สอดคล้องกับกริยาหลัก 'asked' (เปลี่ยน can เป็น could)
He asked me what time the train left.
เขาถามฉันว่ารถไฟออกเมื่อไหร่
EN: The verb 'ask' can take a double object (ditransitive structure): 'ask + indirect object (person) + direct object (the question/clause)'. Here, 'me' is the indirect object, and the noun clause 'where she could buy lunch' is the direct object.
ไทย: กริยา 'ask' สามารถรับกรรมสองตัว (โครงสร้าง ditransitive): 'ask + กรรมรอง (คน) + กรรมตรง (คำถาม/clause)' ในที่นี้ 'me' เป็นกรรมรอง และ noun clause 'where she could buy lunch' เป็นกรรมตรง
She asked him if he was hungry.
เธอถามเขาว่าหิวหรือเปล่า
EN: The verb 'show' can take two objects (ditransitive verb): an indirect object (her) and a direct object (where the student office was). This pattern is used to indicate the recipient and the information or thing being shown.
ไทย: กริยา "show" (แสดง/พาไปดู) สามารถรับกรรมสองตัว (ditransitive verb): กรรมรอง (her, เธอ) และกรรมตรง (where the student office was, สำนักงานนักเรียนอยู่ที่ไหน) รูปแบบนี้ใช้เพื่อบอกผู้รับและข้อมูลหรือสิ่งที่ถูกแสดง
He showed me how to solve the problem.
เขาสาธิตให้ฉันดูวิธีแก้ปัญหานี้
EN: An indirect question (noun clause) introduced by 'where' is used as the direct object. In indirect questions, the word order must be statement order (subject + verb: 'the student office was') rather than question order ('was the student office'). Also, the past tense 'was' is used to match the main verb 'showed' (backshift/tense agreement).
ไทย: Indirect question (noun clause) ที่นำด้วย "where" ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นกรรมตรง ใน indirect question ลำดับคำต้องเป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา: "the student office was") ไม่ใช่แบบคำถาม ("was the student office") นอกจากนี้ กริยาใช้เป็นอดีต "was" เพื่อให้สอดคล้องกับกริยาหลัก "showed" (ความสอดคล้องของ tense)
She asked me where the library was.
เธอถามฉันว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
EN: In English-speaking schools, the 'student office' or 'main office' is a central hub where students go for administrative help, attendance issues, or general inquiries. Helping newcomers find their way around campus is a common and highly appreciated gesture of friendliness.
EN: Indirect Questions (Noun Clauses): An indirect question is used to ask for information politely or report a question. It is introduced by a question word (how, what, where, etc.) followed by statement word order (subject + verb), not question word order (verb + subject). In this sentence, 'how the bus schedule worked' acts as the noun clause serving as the direct object of 'to know'.
ไทย: Indirect Questions (Noun Clauses): indirect question ใช้เพื่อถามข้อมูลอย่างสุภาพหรือถ่ายทอดคำถาม มันนำด้วยคำถาม (เช่น how, what, where ฯลฯ) ตามด้วยลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม (กริยา + ประธาน) ในประโยคนี้ "how the bus schedule worked" เป็น noun clause ที่เป็นกรรมตรงของ "to know"
I want to know where the library is.
ฉันอยากรู้ว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
EN: Sequence of Tenses (Backshifting): When the main reporting verb is in the past tense ('wanted'), the verb in the subordinate noun clause is also backshifted to a past tense ('worked') to maintain tense agreement, even if the schedule still works that way now.
ไทย: Sequence of Tenses (การเลื่อน tense): เมื่อกริยาหลักในประโยคเป็นอดีต (wanted) กริยาใน noun clause ที่ตามมาก็มักต้องเปลี่ยนเป็นอดีต (worked) เพื่อให้ tense สอดคล้องกัน แม้ว่าตารางเวลานั้นจะยังคงเป็นเช่นนั้นในปัจจุบันก็ตาม
He asked me what time the train left.
เขาถามฉันว่ารถไฟออกตอนกี่โมง
EN: Gerund as Subject: A gerund (verb + -ing) can function as a noun and serve as the subject of a sentence. It is treated as a singular noun, so it takes a singular verb (e.g., 'reminded' in the past tense, or 'reminds' in the present tense).
ไทย: Gerund เป็นประธาน: gerund (กริยา + -ing) ทำหน้าที่เป็นคำนามและเป็นประธานของประโยคได้ Gerund ที่เป็นประธานถือเป็นเอกพจน์ จึงใช้กริยาเอกพจน์ (เช่น 'reminded' ในอดีต หรือ 'reminds' ในปัจจุบัน)
Learning a new language opens up many opportunities.
การเรียนรู้ภาษาใหม่เปิดโอกาสมากมาย
EN: Indirect Questions as Noun Clauses: The phrase 'how kind a small act can be' is an indirect question functioning as a noun clause (the direct object of 'reminded me'). It follows the declarative word order (subject + verb) rather than the interrogative word order.
ไทย: Indirect Questions เป็น Noun Clauses: 'how kind a small act can be' เป็น indirect question ซึ่งในประโยคนี้ทำหน้าที่เป็น noun clause (เป็นกรรมตรงของ 'reminded me') ลำดับคำต้องเป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม
She explained how difficult the exam was.
เธออธิบายว่าข้อสอบนั้นยากแค่ไหน
EN: In English-speaking cultures, there is a strong emphasis on 'random acts of kindness'—small, unexpected good deeds done for others. This sentence reflects the cultural value placed on everyday helpfulness and its emotional impact on both the giver and the receiver.
EN: An indirect question (or embedded question) is a question that is placed inside another sentence or question. When we embed a question like 'Where is the gym?' inside a polite opening like 'Could you tell me...?', the word order changes from verb-subject ('is the gym') to subject-verb ('the gym is').
ไทย: Indirect question (หรือ embedded question) คือคำถามที่ถูกวางไว้ในประโยคหรือคำถามอื่น เมื่อเราเปลี่ยนคำถามตรงอย่าง 'Where is the gym?' (ห้องยิมอยู่ที่ไหน) ไปไว้ในประโยคเปิดที่สุภาพอย่าง 'Could you tell me...?' (คุณช่วยบอกฉันได้ไหม...) ลำดับคำจะเปลี่ยนจาก "กริยา + ประธาน" (is the gym) เป็น "ประธาน + กริยา" (the gym is)
Do you know what time the library closes?
คุณรู้ไหมว่าห้องสมุดปิดกี่โมง?
EN: The modal verb 'could' is used here to make a polite request. It is softer and more polite than 'can' when asking for information or help from strangers or in formal situations.
ไทย: กริยาช่วย 'could' ในที่นี้ใช้เพื่อขอร้องอย่างสุภาพ มันนุ่มนวลและสุภาพกว่า 'can' เมื่อถามข้อมูลจากคนแปลกหน้าหรือขอความช่วยเหลือในสถานการณ์ที่เป็นทางการ
Could you help me find my classroom?
ช่วยหาห้องเรียนให้ฉันหน่อยได้ไหม
EN: In English-speaking schools and universities, asking for directions politely using 'Could you tell me...' is a standard way to approach classmates or staff. It shows respect and is highly encouraged in social interactions.
EN: An indirect question (noun clause) is used inside another clause. Unlike direct questions, it uses statement word order (subject + verb) instead of question word order. Here, 'where it is' acts as the object of the verb 'know'.
ไทย: คำถามอ้อม (นามานุประโยค) ใช้ในอีกประโยคหนึ่ง ต่างจากคำถามตรงตรงที่ใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่ลำดับคำแบบประโยคคำถาม ในที่นี้ "where it is" ทำหน้าที่เป็นกรรมของกริยา "know"
Do you know when the train arrives?
คุณรู้ไหมว่ารถไฟมาถึงเมื่อไหร่?
EN: In informal spoken English, 'than me' (using the object pronoun) is commonly used for comparison instead of the grammatically formal 'than I (do)'.
ไทย: ในภาษาอังกฤษพูดที่ไม่เป็นทางการ มักใช้ "than me" (สรรพนามรูปกรรม) ตามหลังคำคุณศัพท์เปรียบเทียบขั้นกว่า แทนที่จะใช้ "than I (do)" ซึ่งเป็นทางการตามหลักไวยากรณ์มากกว่า
She is much taller than me.
เธอสูงกว่าฉันมาก
EN: Using 'I think' at the beginning of a sentence is a common way to soften a statement, making it sound polite and less direct or demanding, which is highly valued in English-speaking social interactions.
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) introduced by 'if' (meaning 'whether'). In English, when a yes/no question is embedded within another question or statement, we use 'if' or 'whether' followed by statement word order (subject + verb), not question word order.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ indirect question (noun clause) ที่นำด้วย 'if' (แปลว่า "หรือไม่") ในภาษาอังกฤษ เมื่อเรานำคำถามแบบ yes/no ไปแทรกในประโยคคำถามหรือประโยคบอกเล่าอื่น เราจะใช้ 'if' หรือ 'whether' ตามด้วยลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่ลำดับคำแบบประโยคคำถาม
Do you know if the library is open on Sundays?
คุณรู้ไหมว่าห้องสมุดเปิดวันอาทิตย์หรือไม่
EN: The main clause 'Do you know...?' is a direct question, so the entire sentence ends with a question mark. However, the embedded clause 'if the pool is open today' maintains a declarative structure (subject 'the pool' + verb 'is').
ไทย: ประโยคหลัก 'Do you know...?' เป็นคำถามตรง ดังนั้นทั้งประโยคจึงลงท้ายด้วยเครื่องหมายคำถาม อย่างไรก็ตาม clause ที่แทรกอยู่ 'if the pool is open today' ยังคงใช้โครงสร้างแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน 'the pool' + กริยา 'is')
Can you tell me if the bus has left?
คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่ารถบัสออกไปแล้วหรือยัง
EN: Indirect questions with 'I wonder': When we want to ask a question politely or express curiosity, we can use 'I wonder' followed by a question word (who, what, when, where, why, how). Unlike direct questions, indirect questions follow statement word order (subject + verb) instead of question word order (verb + subject).
ไทย: Indirect questions กับ "I wonder": เมื่อเราต้องการถามอย่างสุภาพหรือแสดงความอยากรู้ เราสามารถใช้ "I wonder" ตามด้วยคำถาม (who, what, when, where, why, how) ต่างจากคำถามตรง indirect questions ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม (กริยา + ประธาน)
I wonder where she lives.
ฉันสงสัยว่าเธออาศัยอยู่ที่ไหน
EN: Noun clause as object: The phrase 'what time it closes' acts as a noun clause serving as the direct object of the verb 'wonder'. The subject of the clause is 'it' and the verb is 'closes'.
ไทย: Noun clause เป็นกรรม: วลี "what time it closes" ทำหน้าที่เป็น noun clause ที่เป็นกรรมตรงของกริยา "wonder" ประธานของ clause นี้คือ "it" และกริยาคือ "closes"
Do you know what time the movie starts?
คุณรู้ไหมว่าหนังเริ่มกี่โมง?
EN: In English-speaking school environments, asking 'I wonder...' is a very common, polite, and non-demanding way to ask for information or start a conversation, compared to direct questions like 'When does it close?'.
EN: Indirect Questions (Noun Clauses): When a question is embedded within another question or statement (e.g., 'Can you tell me...'), it uses statement word order (subject + verb) instead of question word order. Here, 'how I can sign up for art' is a noun clause acting as the direct object.
ไทย: Indirect Questions (Noun Clauses): เมื่อคำถามถูกแทรกอยู่ในคำถามหรือประโยคอื่น (เช่น "Can you tell me...") มันต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม ในที่นี้ "how I can sign up for art" เป็น noun clause ที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรง
Could you tell me where the library is?
คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
EN: Phrasal Verb 'sign up for': This phrasal verb means to register or enroll in a course, activity, or organization. It is followed by the noun representing the activity or class.
ไทย: Phrasal Verb "sign up for": phrasal verb นี้หมายถึงการลงทะเบียนหรือสมัครเข้าร่วมคอร์ส กิจกรรม หรือองค์กร ตามด้วยคำนามที่แทนกิจกรรมหรือคอร์สนั้น
I want to sign up for the yoga class.
ฉันต้องการสมัครเรียนโยคะ
EN: In US high schools, 'art' often refers to elective classes which students must actively 'sign up for' (register) during course selection periods, rather than being automatically assigned.
EN: The sentence uses an indirect question (noun clause) introduced by 'how' as the direct object of the verb 'explain'. In indirect questions, the word order is subject + verb ('you can join'), not the auxiliary-first order used in direct questions ('how can you join').
ไทย: ประโยคนี้ใช้ indirect question (noun clause) ที่นำด้วย "how" เป็นกรรมตรงของกริยา "explain" ใน indirect question ลำดับคำควรเป็น "ประธาน + กริยา" (you can join) ไม่ใช่แบบคำถามตรงที่กริยาช่วยอยู่หน้า (how can you join)
She will show you how you can solve the problem.
เธอจะสาธิตให้คุณดูว่าคุณจะแก้ปัญหานี้ได้อย่างไร
EN: The modal verb 'will' is used here to express a promise, offer, or voluntary action to help the listener in the future.
ไทย: กริยาช่วย "will" ในที่นี้ใช้เพื่อแสดงการสัญญา การเสนอความช่วยเหลือ หรือการกระทำโดยสมัครใจในอนาคต
I will help you carry those heavy books.
ฉันจะช่วยคุณยกหนังสือหนักๆ เหล่านั้น
EN: In English-speaking academic environments, joining a class or club often involves a specific 'sign-up' or registration process. Using 'explain how' is a polite and helpful way for teachers or peers to guide newcomers through these administrative steps.
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) embedded within a direct question. In English, when a question is placed inside another sentence, it loses its question word order (verb + subject) and takes on statement word order (subject + verb). Here, 'who our new principal is' follows the order: question word (who) + subject (our new principal) + verb (is).
ไทย: ประโยคนี้ใช้ indirect question (noun clause) แทรกอยู่ในคำถามตรง ในภาษาอังกฤษ เมื่อเรานำคำถามไปวางในอีกประโยคหนึ่ง มันจะสูญเสียลำดับคำแบบคำถาม (กริยา + ประธาน) และเปลี่ยนเป็นลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ในที่นี้ 'who our new principal is' เรียงตามลำดับ: คำถาม (who) + ประธาน (our new principal) + กริยา (is)
Do you know where the library is?
คุณรู้ไหมว่าห้องสมุดอยู่ที่ไหน
EN: In English-speaking schools, the 'principal' is the head of the school. Asking about a new principal is a common topic of small talk among students and staff at the beginning of a school year, reflecting interest in leadership changes that might affect school policies or culture.
EN: The phrase 'I am not sure' is followed by a noun clause (or indirect question) acting as the complement. It is used to express uncertainty about a specific fact or piece of information.
ไทย: "I am not sure" (ฉันไม่แน่ใจ) มักตามด้วย noun clause (หรือ indirect question) เป็นส่วนเติมเต็ม เพื่อแสดงความไม่แน่ใจเกี่ยวกับข้อเท็จจริงหรือข้อมูลบางอย่าง
I am not sure where they live.
ฉันไม่แน่ใจว่าพวกเขาอาศัยอยู่ที่ไหน
EN: An indirect question (noun clause) starting with a question word like 'what' uses statement word order (subject + verb) rather than question word order. Here, we use 'what her name is' instead of 'what is her name'.
ไทย: Indirect question (noun clause) ที่ขึ้นต้นด้วยคำถามอย่างเช่น 'what' ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม ดังนั้นจึงใช้ "what her name is" ไม่ใช่ "what is her name"
Do you know what time the movie starts?
คุณรู้ไหมว่าหนังเริ่มกี่โมง?
EN: In English-speaking school environments, it is common and polite to admit when you don't know or remember someone's name. Using 'I am not sure what her name is' sounds softer and more polite than a blunt 'I don't know her name.'
EN: This sentence uses an indirect question (noun clause) introduced by 'why'. In indirect questions, the word order is subject + verb ('the bell rang'), not the auxiliary verb + subject order used in direct questions ('Why did the bell ring?').
ไทย: ประโยคนี้ใช้ indirect question (noun clause) ที่นำด้วย 'why' ใน indirect question ลำดับคำควรเป็น "ประธาน + กริยา" (the bell rang) ไม่ใช่แบบคำถามตรงที่ใช้ "กริยาช่วย + ประธาน" (Why did the bell ring?)
Could you tell me where the meeting is?
คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่าการประชุมจัดที่ไหน
EN: 'Could you tell me...?' is a polite, indirect way to ask for information. Using 'could' instead of 'can' adds a layer of politeness and is commonly used with strangers or in formal/semi-formal situations.
ไทย: "Could you tell me...?" เป็นวิธีถามข้อมูลที่สุภาพและอ้อมค้อม การใช้ "could" แทน "can" เพิ่มความสุภาพ มักใช้เมื่อพูดกับคนแปลกหน้าหรือในบริบทที่เป็นทางการหรือกึ่งทางการ
Could you tell me how to get to the station?
กรุณาบอกทางไปสถานีให้ฉันหน่อยได้ไหม
EN: In Western schools, the daily schedule is strictly regulated by automated bells. A bell ringing early is highly unusual and often triggers curiosity or confusion among students and staff, as it disrupts the precise timing of classes and breaks.
EN: The phrase 'have no idea' is a common idiomatic expression meaning 'to not know at all'. It is often followed by a noun clause starting with a question word (like 'why', 'what', or 'where') acting as the object of the preposition 'of' (which is omitted here).
ไทย: วลี "have no idea" เป็นสำนวนที่หมายถึง "ไม่รู้เลย" มักตามด้วย noun clause ที่นำด้วยคำถาม (เช่น why, what หรือ where) ซึ่งทำหน้าที่เป็นกรรมของคำบุพบท of ที่ถูกละไว้
I have no idea where she went.
ฉันไม่รู้เลยว่าเธอไปไหน
EN: An indirect question (noun clause) introduced by 'why' follows the statement word order (subject + verb) rather than the question word order (auxiliary verb + subject). Here, 'why it rang' is used instead of 'why did it ring'.
ไทย: Indirect question (noun clause) ที่นำด้วย "why" ต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา) ไม่ใช่แบบคำถาม (กริยาช่วย + ประธาน) ดังนั้นจึงใช้ "why it rang" ไม่ใช่ "why did it ring"
Do you know why he left early?
คุณรู้ไหมว่าทำไมเขาถึงออกไปก่อนเวลา
EN: In English-speaking school environments, the ringing of the bell signifies the start or end of a class period. Expressing confusion about the bell ringing early is a common topic of casual conversation among students.
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: โรงอาหารในโรงเรียนหรือสถาบัน
ในบริบท: ตารางเวลา กำหนดการ
ในบริบท: ผู้อำนวยการโรงเรียนประถมหรือมัธยม
ในบริบท: ทางเดิน corridor
ในบริบท: ทำให้คิดถึง เตือนความจำ
ในบริบท: การสอบ (คำย่อของ examination)
ในบริบท: สงสัย อยากรู้
ในบริบท: อธิบาย ชี้แจง
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
To register or enroll in something, such as a class, activity, or organization.
สมัครเข้าร่วม ลงทะเบียน
To not know something at all; to be completely unaware.
ไม่มีความคิด ไม่รู้เลย
A bus used for transporting students to and from school.
รถโรงเรียน
A laboratory used for scientific experiments and research, typically in a school.
ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์