Technology and Us (H2)เทคโนโลยีกับเรา (H2)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: The noun clause starting with 'that' acts as the direct object of the verb 'think'. In English, 'that' can be omitted in informal speech, but it is used here to clearly introduce the opinion or belief being expressed.
ไทย: คำอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย “that” ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา “think” ในภาษาอังกฤษพูด “that” มักถูกละไว้ แต่ในที่นี้ใช้เพื่อนำถึงความคิดเห็นหรือความเชื่อที่แสดง
I believe that technology improves our lives.
EN: The simple present tense is used here to express a general truth, fact, or a personal opinion that is currently held as true.
She knows that exercise keeps her healthy.
EN: The verb 'believe' can take a noun clause as its direct object. In this sentence, the conjunction 'that' is omitted before the noun clause 'what we share online matters'.
I believe (that) you can achieve your goals.
EN: The nominal relative clause 'what we share online' acts as the subject of the clause. 'What' functions as 'the thing(s) that'. The verb 'matter' means 'to be important'.
What you say matters to me.
EN: An indirect question is a question that is embedded within another statement or question. When a question starting with a question word (like 'why') is used as a noun clause (the object of 'wonder'), the word order changes from question order (verb + subject) to statement order (subject + verb).
I don't know why she left early.
EN: 'So much' is used as an adverb to modify the verb 'post' to express degree or frequency, meaning 'to a great extent' or 'very frequently'.
He talks so much during the movie.
EN: The structure 'It is + adjective + that-clause' uses 'It' as an empty subject (dummy subject) to avoid a top-heavy sentence. The real subject is the 'that-clause' (that phones can be distracting) which is placed at the end.
ไทย: โครงสร้าง “It is + คำคุณศัพท์ + that อนุประโยค” ใช้ “It” เป็นประธานเท็จ (dummy subject) เพื่อหลีกเลี่ยงประโยคที่ดูเหมือนหัวใจกลาง กรรมจริงคือ “that อนุประโยค” ที่วางไว้ท้ายประโยค (that phones can be distracting)
It is clear that she loves music.
เห็นได้ชัดว่าเธอรักดนตรี
EN: The modal verb 'can' is used here to express general possibility or ability, indicating that phones have the potential to cause distraction in certain situations.
ไทย: คำกริยาช่วย “can” ในที่นี้ใช้เพื่อแสดงความเป็นไปได้หรือความสามารถทั่วไป โดยชี้ให้เห็นว่าโทรศัพท์มือถือมีศักยภาพที่จะทำให้คนเสียสมาธิในบางสถานการณ์
The weather can be very cold in winter.
อากาศในฤดูหนาวอาจหนาวมาก
EN: In modern English-speaking societies, the debate over smartphone distraction is highly prevalent, especially in discussions about productivity, mental health, and digital detoxing. Using phrases like 'It is true that...' is a polite way to acknowledge a common reality before presenting further arguments.
EN: The phrase 'be not sure' is commonly followed by a noun clause starting with 'whether' to express uncertainty between two possibilities (often 'whether... or...').
I am not sure whether he will come or not.
EN: The conjunction 'whether' introduces an indirect question acting as a noun clause. It functions as the complement of the adjective 'sure'.
She wonders whether the library is open today.
EN: The word 'that' introduces a noun clause (or object clause) functioning as the direct object of the verb 'know'. In this structure, 'that' is a conjunction and does not have a specific meaning, and it can often be omitted in informal speech.
I believe that we can solve this problem.
EN: The structure 'Subject + be + the key' is used to express that something is the most important factor or solution to a problem. 'The key' acts as the subject complement.
Communication is the key to a good relationship.
EN: The verb 'notice' is often followed by a noun clause starting with the conjunction 'that' (which can be omitted in informal speech). This clause functions as the direct object of the verb, expressing what the speaker has observed or realized.
ไทย: คำกริยา “notice” (สังเกตเห็น) มักตามที่ด้วยนามอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วยคำเชื่อม “that” (ในภาษาพูดที่ไม่เป็นทางการ “that” มักถูกละไว้) อนุประโยคนี้ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงในประโยค เพื่อแสดงข้อเท็จจริงที่ผู้พูดสังเกตเห็นหรือตระหนัก
I noticed that the store was closed early.
ฉันสังเกตเห็นว่าร้านนั้นปิดเร็ว
EN: The word 'offline' can function as an adverb meaning 'while not connected to the internet'. Adverbs of frequency like 'sometimes' can be placed at the end of the sentence for emphasis, or before the main verb.
ไทย: คำว่า “offline” (ออฟไลน์) ทำหน้าที่เป็นคำกริยาวิเศษณ์ หมายถึง “ในขณะที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต” คำกริยาวิเศษณ์บอกความถี่ เช่น “sometimes” (บางครั้ง) สามารถวางไว้ท้ายประโยคเพื่อเน้น หรือวางไว้ก่อนคำกริยาหลักก็ได้
She prefers to read books offline.
เธอชอบอ่านหนังสือในขณะที่ออฟไลน์
EN: In modern English-speaking societies, the concept of 'digital detox' or being 'offline' is increasingly discussed. It reflects a growing cultural awareness of mental health issues related to constant social media connectivity and screen time.
EN: A nominal relative clause (or free relative clause) introduced by 'What' acts as a noun phrase. Here, 'What worries me' serves as the singular subject of the sentence, meaning 'The thing that worries me'.
What I need is a cup of hot coffee.
EN: The noun phrase 'the time we waste' contains a defining relative clause with a omitted relative pronoun 'that' or 'which' (the time [that] we waste), where 'we waste' modifies 'the time'.
EN: The verb 'agree' can be followed by a 'that-clause' which functions as the direct object of the sentence. The conjunction 'that' is often omitted in informal speech, but it introduces the opinion or statement being agreed with.
ไทย: คำกริยา “agree” (เห็นด้วย) ตามด้วยคำว่า “that” ที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของประโยค ในภาษาพูด “that” มักถูกละไว้ มันใช้เพื่อนำถึงความคิดเห็นหรือข้อความที่ผู้พูดเห็นด้วย
I agree that we need to save energy.
ฉันเห็นด้วยว่าเราต้องประหยัดพลังงาน
EN: The modal verb 'should' is used to express advice, recommendation, or moral obligation. It is followed by the base form of the verb (in this case, 'use').
ไทย: คำกริยา modal “should” (ควร) ใช้เพื่อให้คำแนะนำ ข้อเสนอ หรือหน้าที่ทางศีลธรรม ตามด้วยคำกริยาในรูปฐานเดิม (ในที่นี้คือ “use”)
We should eat more vegetables.
เราควรกินผักให้มากขึ้น
EN: A noun clause (specifically a wh-clause starting with 'how') is used here as a subject complement following the linking verb 'is'. It explains what the 'question' is. In noun clauses, the word order must be statement order (subject + verb: 'we control'), not question order ('how do we control').
ไทย: คำนามอนุประโยค (ในที่นี้คือ wh-อนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย “how”) ใช้เป็นส่วนเติมเต็มของประธานหลังคำกริยาเชื่อม “is” เพื่ออธิบายว่า “ปัญหา” คืออะไร ในคำนามอนุประโยค ลำดับคำต้องเป็นแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + คำกริยา: “we control”) ไม่ใช่แบบประโยคคำถาม (“how do we control”)
The issue is how we manage our time.
ปัญหาคือเราจัดการเวลาของเราอย่างไร
EN: The simple present tense is used here to express a general truth, ongoing situation, or habitual action. 'Control' is in its base form because the subject is the first-person plural pronoun 'we'.
ไทย: ในที่นี้ใช้ปัจจุบันกาล (simple present tense) เพื่อแสดงความจริงทั่วไป สถานการณ์ที่ดำเนินอยู่ หรือการกระทำที่เป็นนิสัย เนื่องจากประธานเป็นสรรพนามบุรุษที่หนึ่งพหูพจน์ “we” คำกริยา “control” จึงใช้รูปฐาน
EN: The verb 'hope' is often followed by a noun clause starting with 'that' (which can be omitted) to express a desire for a possible future situation. Unlike 'wish', 'hope' is used for things that are genuinely possible or likely to happen.
ไทย: คำกริยา “hope” (หวังว่า) มักตามด้วยนามอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย “that” (ที่สามารถละได้) เพื่อแสดงความปรารถนาต่อสิ่งที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ต่างจาก “wish” ตรงที่ “hope” ใช้สำหรับสิ่งที่อาจเป็นจริงได้
I hope that we can pass the exam tomorrow.
ฉันหวังว่าพรุ่งนี้เราจะสอบผ่าน
EN: The phrase 'for good' is an idiom that can mean 'permanently' or, in this context, 'for a moral or beneficial purpose' (doing good deeds/benefiting society).
ไทย: คำพ้อง “for good” เป็นสำนวนที่หมายถึง “อย่างถาวร” หรือในบริบทของประโยคนี้ หมายถึง “เพื่อจุดประสงค์ที่ดีหรือเป็นประโยชน์” (การทำความดี การทำประโยชน์ต่อสังคม)
She wants to use her wealth for good by building schools.
เธอต้องการใช้ความมั่งคั่งของเธอเพื่อการดีโดยการสร้างโรงเรียน
EN: In modern tech discourse, there is a growing global movement called 'Tech for Good', which focuses on active alignment of technology with social, environmental, and economic benefits. Hana's statement reflects this contemporary ethical discussion.
EN: A noun clause introduced by the conjunction 'that' can function as the subject of a sentence. This is called a subject clause. It represents a fact or idea that is being discussed. Because a subject clause can make the sentence feel top-heavy, it is often replaced by the dummy pronoun 'it' (e.g., 'It is clear that we need real connection'), but placing the 'that'-clause at the beginning emphasizes the content of the clause.
ไทย: คำอนุญาตที่ขึ้นต้นด้วยคำเชื่อม “that” สามารถทำหน้าที่เป็นประธานของทั้งประโยคได้ ซึ่งเรียกว่า “ประธานอนุประโยค” (subject clause) มันแทนข้อเท็จจริงหรือความคิดเห็นที่ถูกกล่าวถึง เนื่องจากการวางอนุประโยคไว้ที่ต้นประโยคทำให้ประโยคดูหนักหัว จึงมักใช้ “it” เป็นประธานเทียมแทน (เช่น It is clear that we need...) แต่การวาง “that” อนุประโยคไว้ที่ต้นประโยคโดยตรงช่วยเน้นเนื้อหาของอนุประโยคนั้น
That she passed the exam is a miracle.
ที่เธอสอบผ่านเป็นเรื่องมหัศจรรย์
EN: The copula verb 'be' (here conjugated as 'is') connects the subject clause to the subject complement ('clear'), which describes the state or quality of the subject.
ไทย: คำกริยาเชื่อม “be” (ในที่นี้เป็นคำกริยาเอกพจน์ “is”) เชื่อมประธานอนุประโยคกับส่วนเติมเต็มของประธาน (clear) เพื่ออธิบายสถานะหรือลักษณะของประธาน
EN: The preposition 'about' is followed by a noun clause (or indirect question) introduced by 'how'. This clause functions as the object of the preposition, explaining the content of the thoughts.
ไทย: คำบุพบท “about” ตามที่ด้วยคำนามอนุประโยค (หรือคำถามทางอ้อม) ที่ขึ้นต้นด้วย “how” อนุประโยคนี้ทำหน้าที่เป็นกรรมของคำบุพบท เพื่ออธิบายเนื้อหาที่คิด
She often worries about how her children manage their time.
เธอมักกังวลเกี่ยวกับวิธีที่ลูกๆ ของเธอจัดการเวลา
EN: The simple present tense ('shapes') is used here to express a general truth, ongoing state, or habitual action that remains true over time.
ไทย: ในส่วนนี้ใช้ปัจจุบัน simple (“shapes”) เพื่อแสดงความจริงทั่วไป สถานการณ์ที่ต่อเนื่อง หรือการกระทำที่เป็นนิสัยที่ยาวนาน
The sun rises in the east and sets in the west.
พระอาทิตย์ขึ้นทางตะวันออกและตกทางตะวันตก
EN: The dummy pronoun 'It' is used as a placeholder subject when the real subject is a 'that' clause (noun clause). This structure avoids having a long, heavy subject at the beginning of the sentence.
It is clear that she loves her job.
EN: The verb 'make' is a causative verb used here in the pattern 'make + object + adjective' (make many things easier), which means to cause something to be in a particular state.
The warm weather makes people happy.
EN: The noun clause introduced by 'that' functions as the direct object of the verb 'believe'. In informal English, 'that' can be omitted, but keeping it helps structure the sentence clearly.
I believe that Emma will pass the exam.
EN: The modal verb 'can' is used to express ability or possibility, followed by the base form of the verb 'learn'.
We can achieve our goals with hard work.
EN: The conjunction 'whether' is used to introduce a noun clause (dependent clause) that expresses doubt or choice between alternatives, functioning here as the direct object of the verb 'wonder'. It can often be used interchangeably with 'if' in informal contexts.
ไทย: คำเชื่อม “whether” (หรือไม่) ใช้เพื่อนำคำอนุประโยค (dependent clause) ที่แสดงความสงสัยหรือการเลือกระหว่างตัวเลือกต่างๆ ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา “wonder” ในบริบทที่ไม่เป็นทางการ มักใช้แทนกันได้กับ “if”
I wonder whether it will rain tomorrow.
ฉันสงสัยว่าพรุ่งนี้ฝนจะตกหรือไม่
EN: The present continuous tense (am/is/are + verb-ing) is used here to describe an ongoing trend or a gradual change happening around the present time ('are losing').
ไทย: ปัจจุบันต่อเนื่อง (am/is/are + verb-ing) ในที่นี้ใช้เพื่ออธิบายแนวโน้มที่กำลังเกิดขึ้นหรือการเปลี่ยนแปลงที่ค่อยเป็นค่อยไป (“are losing” กำลังสูญเสีย)
Many traditional crafts are disappearing in the modern world.
งานฝีมือแบบดั้งเดิมหลายอย่างกำลังหายไปในโลกสมัยใหม่
EN: This sentence reflects a common modern societal concern in English-speaking countries and globally: the fear that digital communication (texting, social media) is replacing deep, face-to-face interactions ('real conversations').
EN: A nominal relative clause (or 'what-clause') functions as a noun phrase. In this sentence, 'What concerns me' acts as the subject of the main verb 'is'. It means 'The thing that concerns me'.
What I need is a cup of hot coffee.
EN: An indirect question (noun clause) introduced by 'how much' functions as the subject complement after the linking verb 'is'. It follows statement word order (subject + verb): 'how much time' + 'we' (subject) + 'spend' (verb).
She asked how much money we saved.
EN: The phrase 'on screens' refers to time spent looking at smartphones, tablets, computers, and TVs. 'Screen time' has become a major topic of social and psychological discussion globally, reflecting modern concerns about digital well-being and mental health.
EN: The present perfect tense ('have noticed') is used here to describe a state or realization that started in the past and continues to be true or relevant in the present.
ไทย: ปัจจุบันสมบูรณ์ (have noticed) ในที่นี้ใช้เพื่ออธิบายการค้นพบหรือความเข้าใจที่เริ่มต้นในอดีตและยังคงเป็นจริงหรือเกี่ยวข้องกับปัจจุบัน
I have noticed that the days are getting shorter.
ฉันสังเกตเห็นว่ากลางวันกำลังสั้นลงเรื่อยๆ
EN: The conjunction 'when' introduces an adverbial clause of time ('when I log off early'), which describes the condition or time under which the action in the main clause ('I sleep better') occurs.
ไทย: คำเชื่อม “when” นำคำอนุประโยคบอกเวลา (when I log off early) เพื่อระบุเวลาหรือเงื่อนไขที่การกระทำในประโยคหลัก (I sleep better) เกิดขึ้น
I feel more energetic when I exercise in the morning.
เมื่อฉันออกกำลังกายตอนเช้า ฉันรู้สึกมีพลังมากขึ้น
EN: The phrase 'log off' originally refers to disconnecting from a computer system, but in modern digital wellness culture, it is widely used to describe taking a break from social media and smartphones to improve mental health and sleep quality.
EN: The 'that-clause' functions as a noun clause serving as the direct object of the verb 'forget'. It introduces a fact or statement that people fail to remember. The conjunction 'that' is often optional in informal speech but is kept here for clarity.
ไทย: คำอนุประโยคที่ขึ้นด้วย “that” ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นนามอนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา “forget” (ลืม) มันใช้เพื่อนำข้อเท็จจริงหรือคำกล่าวที่คนลืม ในภาษาพูด คำเชื่อม “that” มักถูกละไว้ แต่ในที่นี้เก็บไว้เพื่อให้โครงสร้างชัดเจนขึ้น
She realized that she had left her keys at home.
เธอรู้ว่าเธอลืมกุญแจไว้ที่บ้าน
EN: The phrase 'not everything' is used to express that while something is important or significant, it is not the only thing that matters in life. It is a common way to put things into perspective.
ไทย: คำพ้อง “not everything” (ไม่ใช่ทุกสิ่ง) ใช้เพื่อแสดงว่าบางสิ่งสำคัญ แต่ไม่ใช่สิ่งเดียวที่สำคัญในชีวิต เป็นการแสดงออกที่ใช้เพื่อมองความสำคัญของสิ่งต่างๆ อย่างเป็นกลาง
Money is important, but it is not everything.
เงินสำคัญ แต่ไม่ใช่ทุกสิ่ง
EN: This sentence reflects a modern societal concern regarding digital well-being and screen time. In many English-speaking cultures, there is a growing movement emphasizing 'digital detox' and the importance of real-world, face-to-face interactions over virtual connections.
EN: The 'that-clause' functions as a noun clause acting as the direct object of the verb 'think'. The conjunction 'that' is often omitted in informal spoken English, but it introduces the statement being thought.
I believe that we can solve this problem together.
ฉันเชื่อว่าเราสามารถแก้ปัญหานี้ไปด้วยกันได้
EN: A nominal relative clause (or free relative clause) introduced by 'what' functions as a noun. Here, 'what we really need' acts as the subject complement after the linking verb 'is', meaning 'the thing that we really need'.
This is what I wanted to tell you.
EN: A nominal relative clause (or free relative clause) starting with 'What' acts as the subject of the sentence. 'What' in this context means 'the thing that' or 'that which'.
What matters to me is your happiness.
EN: A noun clause introduced by the interrogative adverb 'how' functions as the subject complement after the linking verb 'is', explaining 'what matters most'.
The question is how we can solve this problem.
EN: This sentence reflects a common modern philosophical outlook on time management and personal agency, emphasizing individual choice ('how we choose') in an era filled with digital distractions.
EN: The verb 'hope' is commonly followed by a 'that-clause' acting as the direct object, expressing a desire for a possible future situation. The conjunction 'that' is often omitted in informal speech.
ไทย: คำกริยา “hope” (หวังว่า) มักตามที่ด้วย “that อนุประโยค” ที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรง เพื่อแสดงความคาดหวังเกี่ยวกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้นในอนาคน ในภาษาพูดหรือการแสดงออกที่ไม่เป็นทางการ “that” มักถูกละไว้
I hope that we can visit the museum tomorrow.
ฉันหวังว่าพรุ่งนี้เราจะไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ได้
EN: The preposition 'without' is followed by a gerund (verb-ing) to indicate an action that does not happen or is avoided while performing the main action.
ไทย: คำบุพบท “without” (โดยไม่มี) ต้องตามด้วยคำกริยา (V-ing) เพื่อแสดงถึงการกระทำหรือสถานะที่ไม่ได้เกิดขึ้นหรือถูกหลีกเลี่ยงในขณะที่ทำการกระทำหลัก
She finished the test without making any mistakes.
เธอทำแบบทดสอบเสร็จโดยไม่ทำผิดพลาดเลย
EN: The phrase 'becoming a slave to [something]' (or 'its slave') is a common English metaphor used to describe a state where someone has lost control over their habits, especially regarding technology, work, or money, highlighting the importance of self-regulation in modern society.
EN: A noun clause (or content clause) introduced by 'that' can function as the subject of a sentence. This structure is used to state a fact or idea as the main topic. Because a subject clause can make the sentence feel top-heavy, it is often replaced by an dummy 'it' (e.g., 'It is important that...'), but keeping it at the beginning emphasizes the content of the clause.
ไทย: คำอนุประโยคที่ขึ้นด้วย “that” (หรือ content clause) สามารถทำหน้าที่เป็นประธานของทั้งประโยคได้ โครงสร้างนี้ใช้เพื่อทำให้ข้อเท็จจริงหรือความคิดเป็นหัวข้อหลักของประโยค เนื่องจากประธานอนุประโยคทำให้ประโยคดูเหมือนหัวใจกลาง จึงมักถูกแทนที่ด้วยประธานเท็จ “it” (เช่น “It is important that...”) แต่การวางไว้ที่ต้นประโยคเน้นเนื้อหาของอนุประโยค
That she passed the exam surprised everyone.
การที่เธอผ่านการสอบทำให้ทุกคนประหลาดใจ
EN: The phrase 'not the other way' is a shortened form of 'not the other way around', which is used to indicate that the opposite of the statement is not true or not desirable.
ไทย: คำพ้อง “not the other way” เป็นรูปแบบย่อของ “not the other way around” ใช้เพื่อแสดงว่าสิ่งที่ตรงข้ามกับสถานการณ์ที่กล่าวถึงไม่เป็นจริงหรือไม่ดี (คือ “ไม่ใช่ในทางกลับกัน”)
We should control our emotions, not the other way.
เราควบคุมอารมณ์ของเราเอง ไม่ใช่ถูกอารมณ์ควบคุม
EN: A noun clause (or nominal clause) can function as the subject of a sentence. In this sentence, 'how we live' is a noun clause introduced by the question word 'how', followed by subject-verb word order (we live), acting as the singular subject of the main verb 'is'.
How you handle pressure defines your character.
EN: The prepositional phrase 'in the end' is an idiomatic expression used as an adverbial modifier. It means 'finally', 'ultimately', or 'after everything has been considered', and is often placed at the beginning of a sentence followed by a comma to set the context.
In the end, they decided to cancel the trip.
EN: The pattern 'What do you think about...?' is a common conversational formula used to ask for someone's opinion or thoughts on a specific topic. 'About' is a preposition, so it is followed by a noun, pronoun, or gerund (verb-ing).
ไทย: รูปแบบ “What do you think about...?” เป็นรูปแบบการสนทนาที่ใช้กันทั่วไปเพื่อถามความคิดเห็นหรือความเห็นของอีกฝ่ายเกี่ยวกับหัวข้อที่เฉพาะเจาะจง คำบุพบท “about” ต้องตามด้วยคำนาม คำสรรพนาม หรือคำกริยาในรูป V-ing
What do you think about the new project?
คุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับโปรเจกต์ใหม่นี้?
EN: Online learning is a compound noun where 'online' acts as an adjective modifying the gerund 'learning'. It refers to the act of acquiring knowledge or skills via the internet.
ไทย: “Online learning” (การเรียนออนไลน์) เป็นคำนามประสมที่ “online” (ออนไลน์) ทำหน้าที่เป็นคำคุณศัพท์ขยายคำนาม “learning” (การเรียน) ซึ่งหมายถึงการได้รับความรู้หรือทักษะผ่านอินเทอร์เน็ต
Online learning has become very popular among adults.
การเรียนออนไลน์ได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มผู้ใหญ่
EN: In English-speaking cultures, using someone's first name (like 'Emma') at the end of a question is a common way to personalize the conversation, show friendliness, and directly invite that specific person to share their thoughts, especially in a group or a casual discussion.
EN: The verb 'think' is often followed by a noun clause starting with 'that' to express an opinion. In informal English, the conjunction 'that' is frequently omitted, leaving the subject and verb of the subordinate clause directly after 'think'.
ไทย: คำกริยา “think” (คิดว่า) มักตามด้วยนามอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย “that” เพื่อแสดงความคิดเห็นส่วนตัว ในภาษาอังกฤษแบบพูดหรือไม่เป็นทางการ คำเชื่อม “that” มักถูกละไว้ โดยใส่ประธานและกริยาของอนุประโยคตามหลัง “think” โดยตรง
I think (that) we should go home now.
ฉันคิดว่าเราควรกลับบ้านตอนนี้
EN: The verb 'give' is a ditransitive verb, which means it can take two objects: an indirect object (usually a person, 'us') and a direct object (usually a thing, 'more freedom'). The typical pattern is: Subject + give + Indirect Object + Direct Object.
ไทย: คำกริยา “give” (ให้) เป็นคำกริยาที่มีกรรมสองตัว (ditransitive verb) ซึ่งหมายความว่ามันสามารถรับกรรมได้สองตัว: กรรมรอง (โดยปกติเป็นคน เช่น “us”) และกรรมตรง (โดยปกติเป็นสิ่งของ เช่น “more freedom”) โครงสร้างประโยคที่พบบ่อยคือ: ประธาน + give + กรรมรอง + กรรมตรง
She gave me a beautiful book.
เธอให้หนังสือที่สวยงามเล่มหนึ่งแก่ฉัน
EN: The verb 'wonder' is often followed by a noun clause starting with 'whether' or 'if' to express uncertainty or curiosity about a yes/no question. 'Whether' is more formal than 'if'.
ไทย: คำกริยา “wonder” (สงสัย) มักตามที่ด้วยคำนามอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย “whether” หรือ “if” เพื่อแสดงความไม่แน่ใจหรือความอยากรู้เกี่ยวกับคำถามแบบใช่/ไม่ใช่ ในบริบททางการ “whether” ใช้บ่อยกว่า “if”
I wonder whether she will attend the meeting tomorrow.
ฉันสงสัยว่าเธอจะมาประชุมในวันพรุ่งนี้หรือไม่
EN: The verb 'suit' means to be convenient for, acceptable to, or right for someone. It is a transitive verb, so it directly takes an object (e.g., 'everyone') without a preposition.
ไทย: คำกริยา “suit” หมายถึง “เหมาะสม สะดวก หรือถูกใจ” มันเป็นคำกริยาที่ต้องมีกรรมตรง จึงตามด้วยกรรมตรง (เช่น “everyone”) โดยไม่ต้องมีคำบุพบท
This schedule suits me perfectly.
ตารางเวลานี้เหมาะกับฉันมาก
EN: Using 'I wonder whether...' is a very polite and indirect way to express doubt or raise a question in English-speaking cultures. Instead of saying 'Does this suit everyone?' (which can sound demanding), this phrasing invites open discussion without putting pressure on others.
EN: The dummy subject 'It' is used as a placeholder at the beginning of the sentence, while the real subject is the 'that-clause' (that self-control is important) which is placed at the end to avoid a top-heavy sentence structure.
ไทย: ประธานเท็จ “It” ถูกใช้เป็นตัวยืนที่ต้นประโยค ในขณะที่ประธานจริงคือ “that” นามอนุประโยคที่ตามมา (that self-control is important) โครงสร้างนี้เพื่อหลีกเลี่ยงประโยคที่ดู “หัวหนัก” (ประธานยาวเกินไป)
It is clear that she loves music.
เห็นได้ชัดว่าเธอรักดนตรี
EN: The 'that-clause' functions as a noun clause acting as the real subject of the sentence. It contains a complete sentence structure (subject + verb + complement).
ไทย: “that” อนุประโยคในที่นี้ทำหน้าที่เป็นนามอนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นประธานจริงของประโยค ภายในอนุประโยคมีโครงสร้างประโยคที่สมบูรณ์ (ประธาน + คำกริยา + ส่วนเติมเต็ม)
That we need to save water is obvious.
การที่เราต้องประหยัดน้ำเป็นสิ่งที่เห็นได้ชัด
EN: A nominal relative clause (or free relative clause) starting with 'What' acts as a noun phrase. In this sentence, 'What I like' serves as the subject of the main verb 'is'. It means 'The thing that I like'.
What she needs is a good rest.
EN: The 'that-clause' functions as a subject complement after the linking verb 'is'. It completes the meaning of the subject by stating exactly what the speaker likes.
The truth is that we lost the game.
EN: The noun clause (or content clause) introduced by 'that' functions as the direct object of the verb 'believe'. In informal English, 'that' can be omitted, but keeping it makes the sentence structure clearer.
ไทย: คำอนุประโยค (หรือ content clause) ที่ขึ้นต้นด้วย “that” ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา “believe” (เชื่อ) ในภาษาอังกฤษที่ไม่เป็นทางการ “that” สามารถละไว้ได้ แต่การคงไว้ทำให้โครงสร้างประโยคชัดเจนขึ้น
I believe that technology can improve our lives.
ฉันเชื่อว่าเทคโนโลยีสามารถปรับปรุงชีวิตของเราได้
EN: The verb 'matter' is an intransitive verb meaning 'to be important' or 'to have significance'. It does not require a direct object.
ไทย: คำกริยา “matter” เป็นคำกริยาอกรรม (intransitive) หมายถึง “สำคัญ” หรือ “มีความสำคัญ” และไม่ต้องตามด้วยกรรมตรง
Your opinion matters to us.
ความคิดเห็นของคุณสำคัญต่อเรา
EN: The phrase 'I am not sure' is followed by a noun clause (indirect question) introduced by a question word like 'why', 'how', 'what', or 'whether'. In indirect questions, the word order is subject + verb (statement order), not verb + subject (question order).
ไทย: “I am not sure” (ฉันไม่แน่ใจ) มักตามที่ด้วยคำอนุประโยค (คำถามทางอ้อม) ที่ขึ้นต้นด้วยคำถาม เช่น why, how, what, whether เป็นต้น โปรดทราบว่าลำดับคำในคำถามทางอ้อมต้องเป็นแบบ “ประธาน + คำกริยา” (subject + verb) ไม่ใช่แบบคำถาม
I am not sure where they live.
ฉันไม่แน่ใจว่าพวกเขาอาศัยอยู่ที่ไหน
EN: The word 'some' is a determiner used here with plural countable nouns ('students') to refer to an indefinite quantity. The verb 'lose' is in its base form to agree with the plural subject 'some students'.
ไทย: คำว่า “some” (บาง) ในที่นี้เป็นคำกำหนด (determiner) ที่ใช้กับคำนามนับได้พหูพจน์ “students” เพื่อแสดงจำนวนที่ไม่เฉพาะเจาะจง คำกริยา “lose” ใช้รูปฐานเพื่อให้สอดคล้องกับประธานพหูพจน์ “some students”
Some people prefer to study at night.
บางคนชอบอ่านหนังสือตอนกลางคืน
EN: In Western educational contexts, discussions about student focus and self-regulation are very common, especially with the rise of digital distractions. Expressing uncertainty with 'I am not sure why...' is a polite, non-judgmental way to open a discussion or share an observation without sounding overly critical.
EN: A free relative clause (or nominal relative clause) introduced by 'What' acts as a noun phrase. In this sentence, 'What helps me' serves as the singular subject of the main verb 'is'.
ไทย: อนุประโยคสัมพันธ์แบบอิสระ (หรืออนุประโยคสัมพันธ์แบบนาม) ที่ขึ้นต้นด้วย “What” ทำหน้าที่เหมือนกับนามวลีในประโยค ในประโยคนี้ “What helps me” (สิ่งที่ช่วยฉัน) เป็นประธานเอกพจน์ของกริยาหลัก “is”
What I need is a cup of coffee.
สิ่งที่ฉันต้องการคือกาแฟหนึ่งแก้ว
EN: The verb 'help' can be followed directly by an object pronoun (like 'me') to indicate the recipient of the assistance or beneficial effect.
ไทย: คำกริยา “help” (ช่วย) สามารถตามด้วยสรรพนามกรรม (เช่น “me”) ได้โดยตรง เพื่อระบุผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือหรือได้รับประโยชน์
This map helps us find the way.
แผนที่นี้ช่วยให้เราหาทางเจอ
EN: The noun clause starting with 'that' functions as the direct object of the verb 'know'. In this structure, 'that' is a conjunction that introduces a complete sentence (we must avoid distractions) to show what is known. In informal English, 'that' is often omitted.
ไทย: คำอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย “that” ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา “know” ในโครงสร้างนี้ “that” เป็นคำเชื่อมที่ใช้เพื่อนำถึงประโยคที่สมบูรณ์ (เราต้องหลีกเลี่ยงการเสียสมาธิ) เพื่อแสดงสิ่งที่รู้ ในภาษาอังกฤษที่ไม่เป็นทางการ “that” มักถูกละไว้
I believe that we can solve this problem together.
ฉันเชื่อว่าเราสามารถแก้ปัญหานี้ด้วยกันได้
EN: The modal verb 'must' is used to express strong obligation or necessity. It is followed by the base form of the verb (in this case, 'avoid').
ไทย: คำกริยา modal “must” (ต้อง) ใช้เพื่อแสดงความจำเป็นหรือหน้าที่ที่แข็งแรง ตามด้วยคำกริยาในรูปฐานเดิม (ในที่นี้คือ “avoid”)
We must protect our environment.
เราต้องปกป้องสิ่งแวดล้อมของเรา
EN: Wh-noun clauses (nominal clauses) can act as subjects in a sentence. Here, 'How we learn' is a noun clause functioning as the singular subject of the main verb 'shapes'.
ไทย: คำนามอนุประโยคที่ขึ้นด้วย wh- (nominal clauses) สามารถทำหน้าที่เป็นประธานในประโยคได้ ในที่นี้ “How we learn” (วิธีที่เราเรียนรู้) เป็นคำนามอนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นประธานเอกพจน์ของคำกริยาหลัก “shapes”
How you practice determines your success.
วิธีที่คุณฝึกฝนกำหนดความสำเร็จของคุณ
EN: A noun clause can also act as the object of a verb. In this sentence, 'who we become' is a noun clause acting as the direct object of the verb 'shapes'.
ไทย: คำนามอนุประโยคสามารถทำหน้าที่เป็นกรรมของคำกริยาได้ ในประโยคนี้ “who we become” (สิ่งที่เราเป็น) เป็นคำนามอนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา “shapes”
I love who I am today.
ฉันชอบสิ่งที่ฉันเป็นในวันนี้
EN: This sentence reflects a growth mindset, which is highly valued in modern Western education. It emphasizes that the process and method of learning are more important than innate intelligence in shaping a person's identity.
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
To perform the actions to terminate a connection to a computer system or social media platform.
The opposite of what has just been mentioned or expected.
Websites and applications that enable users to create and share content or to participate in social networking.
A genuine, meaningful relationship or bond between people, as opposed to superficial online interactions.