Books That Stay With Us (H2)หนังสือที่อยู่ในใจเรา (H2)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here to express an experience that has happened up to the present moment. The past participle of 'read' is spelled the same but pronounced /rɛd/.
ไทย: ปัจจุบันสมบูรณ์ (have/has + past participle) ใช้ในที่นี้เพื่อแสดงประสบการณ์ที่สะสมมาจนถึงปัจจุบัน คำกริยา 'read' ในรูป past participle สะกดเหมือนเดิม แต่ออกเสียงว่า /rɛd/
I have seen that movie twice.
ฉันดูหนังเรื่องนั้นมาสองครั้งแล้ว
EN: The adverb 'already' is used in affirmative sentences to emphasize that something has been done sooner than expected or to highlight completion. It often appears at the end of the sentence or between the auxiliary verb and the main verb.
ไทย: คำวิเศษณ์ 'already' (แล้ว) ใช้ในประโยคบอกเล่าเพื่อเน้นว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งเสร็จสิ้นเร็วกว่าที่คาดไว้หรือเน้นสถานะที่เสร็จสมบูรณ์ โดยปกติจะวางไว้ท้ายประโยค หรือวางไว้ระหว่างกริยาช่วยกับกริยาหลัก
They have finished their homework already.
พวกเขาทำการเสร็จแล้ว
EN: The verb 'read' is irregular. Its spelling remains the same in the past tense ('read'), but its pronunciation changes from /riːd/ (present) to /red/ (past, sounding like the color 'red'). In this sentence, 'last night' indicates a completed past action, so 'read' is in the past tense.
ไทย: คำกริยา "read" (อ่าน) เป็นคำกริยาที่ไม่ปกติ (irregular verb) การสะกดในอดีตกาลยังคงเหมือนเดิม (read) แต่การออกเสียงจะเปลี่ยนจาก /riːd/ ในปัจจุบันกาลเป็น /red/ ในอดีตกาล (ออกเสียงเหมือนกับคำว่า "red" ที่แปลว่าสีแดง) ในประโยคนี้ "last night" (เมื่อคืนนี้) บ่งบอกถึงการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้วในอดีต ดังนั้น "read" จึงเป็นรูปอดีตกาล
He read the entire newspaper this morning.
เช้านี้เขาอ่านหนังสือพิมพ์ทั้งฉบับ
EN: The preposition 'about' is used to indicate the subject or topic of something (e.g., a poem, a book, a conversation). It connects the noun 'poem' to its topic 'the sea'.
ไทย: คำบุพบท "about" ใช้เพื่อบ่งบอกเนื้อหาหรือหัวข้อของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง (เช่น บทกวี หนังสือ หรือบทสนทนา) โดยเชื่อมคำนาม "poem" (บทกวี) เข้ากับหัวข้อของมันคือ "the sea" (ทะเล)
She wrote a story about her dog.
เธอเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับสุนัขที่เธอรัก
EN: The Present Perfect tense (have/has + past participle) is used with 'ever' to ask about life experiences at an unspecified time in the past. Note that 'read' in this tense is the past participle form, pronounced /rɛd/ (like the color 'red'), although it is spelled the same as the base form.
ไทย: Present Perfect tense (have/has + past participle) ใช้ร่วมกับ 'ever' (เคย) เพื่อถามเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิต ณ เวลาที่ไม่เฉพาะเจาะจงในอดีต โปรดสังเกตว่า 'read' ในที่นี้เป็นรูป past participle ออกเสียงว่า /rɛd/ (เหมือนกับสี 'red') แม้ว่าการสะกดจะเหมือนกับรูปเดิม
Have you ever visited Paris?
คุณเคยไปปารีสไหม?
EN: The preposition 'in' is used to express the medium or language used for writing, speaking, or reading (e.g., 'in English', 'in another language').
ไทย: คำบุพบท 'in' ใช้เพื่อแสดงสื่อหรือภาษาที่ใช้ในการเขียน พูด หรืออ่าน (เช่น 'in English' เป็นภาษาอังกฤษ 'in another language' เป็นภาษาอื่น)
She wrote the letter in French.
เธอเขียนจดหมายฉบับนี้เป็นภาษาฝรั่งเศส
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here to describe a state that started in the past and continues to the present. The verb 'love' is a stative verb, which is commonly used in this tense to show ongoing feelings.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้เพื่ออธิบายสภาพที่เริ่มต้นในอดีตและดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน คำกริยา "love" (รัก/ชอบ) เป็น stative verb ซึ่งมักใช้ในกาลนี้เพื่อแสดงความรู้สึกที่ยังคงมีอยู่จนถึงปัจจุบัน
I have lived in this city for five years.
ฉันอาศัยอยู่ในเมืองนี้มาห้าปีแล้ว
EN: 'Since' is used as a conjunction to introduce a specific starting point in the past. It is followed by a clause in the Simple Past Tense ('I was a child') to indicate when the action or state began.
ไทย: "Since" ใช้เป็นคำเชื่อมเพื่อนำเสนอจุดเริ่มต้นที่เฉพาะเจาะจงในอดีต โดยตามด้วยอนุประโยคใน simple past tense ("I was a child") เพื่อบ่งบอกเวลาที่การกระทำหรือสภาพนั้นเริ่มต้นขึ้น
She has played the piano since she was young.
เธอเล่นเปียโนมาตั้งแต่ยังสาว
EN: The Simple Past Tense is used to describe an action that was completed at a specific time in the past. In this sentence, 'finished' is the past tense of 'finish', and 'last summer' specifies the exact past time.
ไทย: Simple Past Tense ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้ว ณ เวลาเฉพาะในอดีต ในประโยคนี้ "finished" เป็นรูปอดีตกาลของ "finish" และ "last summer" (ฤดูร้อนที่แล้ว) ระบุเวลาที่เฉพาะเจาะจงในอดีตอย่างชัดเจน
They visited Paris last year.
ปีที่แล้วพวกเขาไปเที่ยวปารีส
EN: The word 'whole' is an adjective used before a singular countable noun (like 'series') to mean complete or entire, emphasizing that no part was left out.
ไทย: "whole" เป็นคำคุณศัพท์ที่ใช้หน้านามนับได้เอกพจน์ (เช่น "series") เพื่อแปลว่า "ทั้งหมด" หรือ "ทั้งชุด" โดยเน้นว่าไม่มีส่วนใดขาดหายไป
He ate the whole cake by himself.
เขากินเค้กทั้งก้อนคนเดียว
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here with 'not... yet' to describe an action that has not happened up to the present moment, but is expected to happen in the future.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้ร่วมกับ "not... yet" (ยังไม่) เพื่ออธิบายการกระทำที่ยังไม่เกิดขึ้นจนถึงปัจจุบัน แต่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต
I have not finished my homework yet.
ฉันยังไม่ได้ทำการบ้านเสร็จเลย
EN: The adverb 'yet' is commonly used in negative sentences and questions. In negative sentences, it usually goes at the end of the sentence to mean 'up to now'.
ไทย: คำวิเศษณ์ "yet" มักใช้ในประโยคปฏิเสธและประโยคคำถาม ในประโยคปฏิเสธ โดยทั่วไปจะวางไว้ท้ายประโยคเพื่อแปลว่า "จนถึงตอนนี้ (ยังไม่)"
EN: In English-speaking cultures, going to see a 'play' (theatre production) is a very common social and cultural activity, ranging from local community theatre to major commercial productions like Broadway or the West End.
EN: The Simple Past Tense (e.g., 'borrowed') is used to describe actions that were completed at a specific time in the past. It is often accompanied by past time expressions such as 'yesterday', 'last week', or 'in 2010'.
ไทย: Simple Past Tense (เช่น 'borrowed') ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้ว ณ เวลาเฉพาะในอดีต โดยมักใช้ร่วมกับคำวิเศษณ์บอกเวลาในอดีต เช่น "yesterday" (เมื่อวานนี้) "last week" (สัปดาห์ที่แล้ว) หรือ "in 2010" (ในปี 2010)
She visited her grandparents last Sunday.
วันอาทิตย์ที่แล้วเธอไปเยี่ยมปู่ย่าตายาย
EN: The preposition 'from' is used to indicate the source or origin of something. In the pattern 'borrow something from someone/somewhere', it specifies where the borrowed item comes from.
ไทย: คำบุพบท "from" ใช้เพื่อบ่งบอกแหล่งที่มาหรือต้นกำเนิดของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ในโครงสร้าง "borrow something from someone/somewhere" (ยืมบางสิ่งจากใคร/ที่ไหน) คำบุพบทนี้ระบุแหล่งที่มาของสิ่งที่ยืมมาอย่างชัดเจน
I received a beautiful postcard from my friend.
ฉันได้รับโปสการ์ดสวยๆ ใบหนึ่งจากเพื่อน
EN: The Present Perfect Tense (has/have + past participle) is used here to describe an action that started in the past and continues to the present. The past participle of 'write' is 'written'.
ไทย: Present Perfect Tense (has/have + past participle) ในที่นี้ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เริ่มต้นในอดีตและดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน รูป past participle ของคำกริยา 'write' คือ 'written'
She has lived in Paris for five years.
เธออาศัยอยู่ในปารีสมาห้าปีแล้ว
EN: The preposition 'for' is used to indicate a duration of time (e.g., 'for many years'), showing how long the action has been happening.
ไทย: คำบุพบท 'for' ใช้เพื่อบ่งบอกระยะเวลาที่ต่อเนื่อง (เช่น 'for many years') เพื่อแสดงว่าการกระทำนั้นเกิดขึ้นมานานเท่าใดแล้ว
They have studied English for three months.
พวกเขาเรียนภาษาอังกฤษมาสามเดือนแล้ว
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here with the adverb 'just' to describe an action that was completed very recently. 'Just' is typically placed between the auxiliary verb 'have/has' and the main verb (past participle).
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้ร่วมกับคำวิเศษณ์ "just" (เพิ่งจะ) เพื่ออธิบายการกระทำที่เพิ่งเสร็จสิ้นเมื่อไม่นานมานี้ "just" มักวางไว้ระหว่างคำกริยาช่วย "have/has" และคำกริยาหลัก (past participle)
I have just finished my homework.
ฉันเพิ่งทำการเสร็จ
EN: The word 'online' functions as an adverb in this sentence, meaning 'on or through the internet'. It is placed after the noun phrase 'my favorite author' to modify the verb 'found', indicating where the action took place.
ไทย: "online" ในประโยคนี้ทำหน้าที่เป็นคำวิเศษณ์ แปลว่า "บนอินเทอร์เน็ต" โดยวางไว้หลังนามวลี "my favorite author" (นักเขียนคนโปรดของฉัน) เพื่อขยายคำกริยา "found" โดยบ่งบอกสถานที่ที่การกระทำนั้นเกิดขึ้น
She bought the tickets online.
เธอซื้อตั๋วออนไลน์
EN: In the digital age, the way readers interact with authors has shifted significantly. Finding an author 'online' often implies discovering their social media profiles, personal blogs, or digital newsletters, allowing for a more direct connection between creators and their audience than in the past.
EN: The verb 'read' is irregular. Its spelling remains the same in the present tense and the past tense, but the pronunciation changes. The present tense is pronounced /riːd/, while the past tense is pronounced /red/ (like the color 'red'). In this sentence, 'last week' indicates a completed past action, so 'read' is in the simple past tense and pronounced /red/.
ไทย: คำกริยา "read" (อ่าน) เป็นคำกริยาที่ไม่ปกติ (irregular verb) การสะกดในปัจจุบันกาลและอดีตกาลเหมือนกันทุกประการ แต่การออกเสียงต่างกัน ปัจจุบันกาลออกเสียงว่า /riːd/ ในขณะที่อดีตกาลออกเสียงว่า /red/ (เหมือนกับคำว่า "red" ที่แปลว่าสีแดง) ในประโยคนี้ "last week" (สัปดาห์ที่แล้ว) บ่งบอกถึงการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้วในอดีต ดังนั้น "read" จึงเป็น simple past tense และออกเสียงว่า /red/
She read the entire newspaper this morning.
เธออ่านหนังสือพิมพ์ทั้งฉบับเมื่อเช้านี้
EN: Time expressions like 'last week' are used with the simple past tense to specify when a completed action took place. They are usually placed at the very end of the sentence or at the very beginning for emphasis.
ไทย: คำวิเศษณ์บอกเวลา เช่น "last week" (สัปดาห์ที่แล้ว) มักใช้ร่วมกับ simple past tense เพื่อระบุเวลาที่การกระทำที่เสร็จสิ้นแล้วในอดีตเกิดขึ้น โดยทั่วไปแล้วคำบอกเวลาเหล่านี้จะวางไว้ท้ายประโยค แต่ถ้าต้องการเน้นก็สามารถวางไว้ต้นประโยคได้เช่นกัน
We visited our grandparents last week.
สัปดาห์ที่แล้วเราไปเยี่ยมปู่ย่าตายาย
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here to ask about experiences or actions that occurred at an unspecified time in the past, with relevance to the present. 'Read' here is the past participle form, pronounced as /red/.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้เพื่อถามเกี่ยวกับประสบการณ์หรือการกระทำที่เกิดขึ้น ณ เวลาที่ไม่เฉพาะเจาะจงในอดีตและเกี่ยวข้องกับปัจจุบัน ที่นี่ 'read' เป็น past participle และออกเสียงว่า /red/
Have you seen any good movies lately?
ช่วงนี้คุณได้ดูหนังดีๆ เรื่องไหนบ้างไหม?
EN: In English, when modifying indefinite pronouns like 'anything', 'something', or 'nothing', the adjective (e.g., 'good') must be placed after the pronoun, not before it.
ไทย: ในภาษาอังกฤษ เมื่อใช้คำคุณศัพท์ (เช่น 'good') ขยายคำสรรพนามที่ไม่ชี้เฉพาะ (indefinite pronouns) เช่น 'anything' 'something' หรือ 'nothing' คำคุณศัพท์ต้องวางไว้หลังคำสรรพนาม ไม่ใช่วางไว้ข้างหน้า
Is there anything interesting in the news today?
มีอะไรน่าสนใจในข่าวประวัติศาสตร์วันนี้ไหม?
EN: In English-speaking cultures, asking 'Have you read anything good lately?' is a very common and friendly small talk opener, especially among friends, colleagues, or in academic settings. It shows interest in the other person's leisure activities and intellectual pursuits without being overly intrusive.
EN: The Present Perfect Tense (have + past participle) is used here to describe an action that started in the past and continues up to the present moment. It is often accompanied by 'for' followed by a duration of time.
ไทย: ปัจจุบันสมบูรณ์ (have + past participle) ใช้ในที่นี้เพื่ออธิบายการกระทำที่เริ่มต้นในอดีตและดำเนินต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน มักใช้ร่วมกับ "for + ระยะเวลา" เพื่อบอกว่าการกระทำนั้นดำเนินมานานเท่าใด
I have lived in this city for five years.
ฉันอาศัยอยู่ในเมืองนี้มาห้าปีแล้ว
EN: The preposition 'for' is used to indicate a duration or period of time (e.g., 'for two years', 'for a long time'), showing how long an action has been happening.
ไทย: คำบุพบท "for" ในที่นี้ใช้เพื่อบอกระยะเวลาหรือช่วงเวลา (เช่น "สองปี" "เป็นเวลานาน") เพื่อแสดงว่าการกระทำหนึ่งดำเนินมาเป็นเวลานานเท่าใด
They have studied English for three months.
พวกเขาเรียนภาษาอังกฤษมาสามเดือนแล้ว
EN: In Western English-speaking cultures, keeping a 'reading diary' or 'reading journal' is a popular habit among book lovers and students. It is used to track books read, write down favorite quotes, and reflect on personal thoughts, fostering a lifelong love for literature.
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here with the adverb 'always' to describe a state that started in the past and continues to be true in the present.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้ร่วมกับคำวิเศษณ์ "always" (เสมอ/ตลอดมา) เพื่ออธิบายสภาพหรือข้อเท็จจริงที่เริ่มต้นในอดีตและดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
Music has always been an important part of my life.
ดนตรีเป็นส่วนสำคัญในชีวิตของฉันเสมอมา
EN: The preposition 'to' is used after 'a window' or 'a key' to indicate direction, access, or connection to another place or state.
ไทย: คำบุพบท "to" ในที่นี้ตามหลัง "a window" (หน้าต่าง) เพื่อบ่งบอกทิศทาง ช่องทาง หรือความเชื่อมโยงไปยังพื้นที่ สถานที่ หรือสภาพอีกแห่งหนึ่ง
This book is a key to understanding history.
หนังสือเล่มนี้เป็นกุญแจสำคัญในการทำความเข้าใจประวัติศาสตร์
EN: The metaphor 'a window to other worlds' is a common literary expression in English-speaking cultures. It emphasizes how reading stimulates imagination, fosters empathy, and allows readers to experience different cultures, times, and perspectives without traveling.
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here to describe a state or action that started in the past and continues up to the present. 'I have loved' indicates that the speaker's love for reading began in childhood and still remains true today.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้เพื่ออธิบายสภาพหรือการกระทำที่เริ่มต้นในอดีตและดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน "I have loved" แสดงว่าความรักในการอ่านของผู้พูดเริ่มต้นตั้งแต่เด็กและยังคงมีอยู่จนถึงทุกวันนี้
I have lived in this city for five years.
ฉันอาศู่ในเมืองนี้มาแล้วห้าปี
EN: 'Ever since' is an emphatic form of 'since', meaning 'continually from that time'. It is followed by a clause in the Simple Past tense ('I was very young') to mark the starting point of the action or state.
ไทย: "Ever since" เป็นการเน้นความหมายของ "since" แปลว่า "ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา" โดยตามด้วยอนุประโยคใน simple past tense ("I was very young") เพื่อระบุจุดเริ่มต้นของการกระทำหรือสภาพนั้น
They have been best friends ever since they met in college.
พวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่พบกันที่มหาวิทยาลัย
EN: The Simple Past Tense (e.g., 'read', 'moved') is used to describe completed actions that occurred at a specific time in the past, often accompanied by past time expressions like 'last year'. Note that 'read' in the past tense is pronounced like the color 'red'.
ไทย: Past Simple Tense (เช่น 'read' 'moved') ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้ว ณ เวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต มักมาพร้อมกับคำวิเศษณ์บอกเวลาในอดีต (เช่น 'last year') โปรดสังเกตว่า 'read' ในรูปอดีตออกเสียงเหมือนกับคำว่า 'red' ที่แปลว่าสีแดง
Last month, she bought a new car.
เดือนที่แล้ว เธอซื้อรถใหม่คันหนึ่ง
EN: A relative clause (adjective clause) starting with the relative pronoun 'that' is used to modify a noun (the antecedent 'a novel') and provide essential information about it. In this sentence, 'that' acts as the subject of the relative clause.
ไทย: Relative clause (adjective clause) ที่ขึ้นต้นด้วย relative pronoun 'that' ใช้เพื่อขยายคำนามที่อยู่ข้างหน้า (noun 'a novel') และให้ข้อมูลสำคัญ ในประโยคนี้ 'that' ทำหน้าที่เป็นประธานใน relative clause
I bought a watch that works without batteries.
ฉันซื้อนาฬิกาที่ทำงานได้โดยไม่ต้องใช้แบตเตอรี่
EN: The past simple tense of the phrasal verb 'give up' (meaning to stop trying) is 'gave up'. It is used here to describe a habitual attitude or action in the past story.
ไทย: รูปอดีตกาลของคำกริยาวลี "give up" (ซึ่งแปลว่า ยอมแพ้/เลิกพยายาม) คือ "gave up" ในที่นี้ใช้เพื่ออธิบายทัศนคติหรือพฤติกรรมที่เป็นนิสัยของบุคคลในเรื่องเล่าในอดีต
He never gave up on his dream of becoming a doctor.
เขาไม่เคยยอมแพ้ความฝันที่จะเป็นหมอ
EN: A relative clause starting with the relative pronoun 'who' is used to modify the noun 'girl'. 'Who' acts as the subject of the relative clause.
ไทย: อนุประโยคสัมพันธ์ (relative clause) ที่ขึ้นต้นด้วยคำสรรพนามสัมพันธ์ "who" ใช้เพื่อขยายคำนามนำหน้า (antecedent) "girl" โดย "who" ทำหน้าที่เป็นประธานในอนุประโยคสัมพันธ์นั้น
I met a writer who wrote a book about space travel.
ฉันได้พบกับนักเขียนคนหนึ่งที่เขียนหนังสือเกี่ยวกับการเดินทางในอวกาศ
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here to describe an experience that has happened up to the present moment. The adverb 'twice' indicates the frequency of this experience.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้เพื่ออธิบายประสบการณ์ที่สั่งสมมาจนถึงปัจจุบัน คำวิเศษณ์ "twice" (สองครั้ง) ใช้เพื่อบอกความถี่ที่ประสบการณ์นั้นเกิดขึ้น
I have visited Tokyo three times.
ฉันเคยไปโตเกียวมาสามครั้งแล้ว
EN: The coordinating conjunction 'and' is used to connect two independent clauses. The adverb 'still' is placed before the main verb 'find' to express that an action or state continues to exist.
ไทย: คำเชื่อมประสาน (coordinating conjunction) "and" ใช้เพื่อเชื่อมอนุประโยคอิสระสองอนุประโยคเข้าด้วยกัน คำวิเศษณ์ "still" (ยัง) วางไว้หน้าคำกริยาหลัก "find" เพื่อบ่งบอกว่าการกระทำหรือสภาพนั้นยังคงดำเนินอยู่
It is late, and he is still working.
เวลาดึกมากแล้ว แต่เขายังคงทำงานอยู่
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here to describe an action that happened in the past but has a strong relevance or lasting effect on the present. In this sentence, 'have shaped' indicates that the influence of these writers continues to affect how we think today.
ไทย: ปัจจุบันสมบูรณ์ (have/has + past participle) ใช้ในที่นี้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นในอดีตแต่ยังคงมีความเกี่ยวข้องหรือมีผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อปัจจุบัน ในประโยคนี้ "have shaped" (ได้หล่อหลอม) แสดงให้เห็นว่าอิทธิพลของนักเขียนเหล่านี้ยังคงเปลี่ยนแปลงวิธีคิดของเราอยู่จนถึงทุกวันนี้
Many scientific discoveries have changed our daily lives.
การค้นพบทางวิทยาศาสตร์มากมายได้เปลี่ยนแปลงชีวิตประจำวันของเรา
EN: The noun clause 'how we see life' acts as the direct object of the verb 'shaped'. It is introduced by the question word 'how' and follows statement word order (subject + verb: 'we see').
ไทย: Noun clause "how we see life" (เรามองชีวิตอย่างไร) ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของคำกริยา "shaped" clause นี้ขึ้นต้นด้วยคำถาม "how" และเรียงตามลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (ประธาน + กริยา: "we see")
She explained how she solved the problem.
เธออธิบายว่าเธอแก้ปัญหานั้นได้อย่างไร
EN: The Simple Past Tense (e.g., 'studied') is used to describe completed actions that occurred at a specific, definite time in the past, often accompanied by past time expressions like 'last month'.
ไทย: Past Simple Tense (เช่น 'studied') ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้ว ณ จุดเวลาที่เฉพาะเจาะจงและชัดเจนในอดีต มักใช้ร่วมกับคำวิเศษณ์บอกเวลาในอดีต (เช่น 'last month' เมื่อเดือนที่แล้ว)
Last week, they visited a famous museum in Paris.
สัปดาห์ที่แล้ว พวกเขาไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ชื่อดังแห่งหนึ่งในปารีส
EN: The preposition 'about' is used to indicate the subject matter or topic of a noun (e.g., 'a poem about hope' means the poem's theme is hope).
ไทย: คำบุพบท 'about' ใช้เพื่อระบุหัวข้อหรือเนื้อหาของคำนาม (เช่น 'a poem about hope' หมายความว่าบทกวีนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความหวัง)
He wrote a book about his travel experiences.
เขาเขียนหนังสือเกี่ยวกับประสบการณ์การเดินทางของเขา
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here with the adverb 'already' to describe an action that has been completed at an unspecified time before now, emphasizing the experience or result.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้ร่วมกับคำวิเศษณ์ "already" (แล้ว/เรียบร้อยแล้ว) เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้ว ณ จุดเวลาที่ไม่เฉพาะเจาะจงก่อนหน้านี้ โดยเน้นที่ประสบการณ์หรือผลลัพธ์
I have already finished my homework.
ฉันทำการบ้านเสร็จแล้ว
EN: Frequency expressions like 'three times' indicate how often an action has occurred within a certain timeframe up to the present, and are typically placed at the end of the clause.
ไทย: สำนวนที่บอกความถี่ เช่น "three times" (สามครั้ง) ใช้เพื่อบอกว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นกี่ครั้งในช่วงเวลาจนถึงปัจจุบัน โดยทั่วไปจะวางไว้ท้ายอนุประโยค
We have visited that museum twice.
เราเคยเข้าชมพิพิธภัณฑ์นั้นมาแล้วสองครั้ง
EN: The Present Perfect Tense (have + past participle) with 'never' is used to describe an experience that has not occurred at any point in the speaker's life up to the present moment.
ไทย: ปัจจุบันสมบูรณ์ (have + past participle) ใช้ร่วมกับ 'never' (ไม่เคย) เพื่ออธิบายประสบการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นเลยตั้งแต่อดีตจนถึงช่วงชีวิตปัจจุบันของผู้พูด
I have never seen such a beautiful sunset before.
ฉันไม่เคยเห็นพระอาทิตย์ตกที่สวยงามขนาดนี้มาก่อนเลย
EN: A relative clause (adjective clause) can modify a noun. In this sentence, the relative pronoun 'that' or 'which' is omitted before 'I learned', which is a common practice in English when the relative pronoun acts as the object of the relative clause.
ไทย: Relative clause (adjective clause) สามารถใช้ขยายคำนามได้ ในประโยคนี้ 'I learned' มีการละ relative pronoun 'that' หรือ 'which' ไว้ข้างหน้า ซึ่งพบได้บ่อยเมื่อ relative pronoun ทำหน้าที่เป็นกรรมใน clause
The book I bought yesterday is very interesting.
หนังสือที่ฉันซื้อเมื่อวานนี้น่าสนใจมาก
EN: In English, 'lines' can refer to lines of a poem, dialogue in a play, or passages of a text. In the context of literature and poetry, memorizing and reciting 'lines' is a traditional educational practice that often leaves a deep, lifelong impression on students.
EN: The past simple tense is used to describe completed actions in the past. It is often accompanied by past time expressions such as 'years ago' or 'yesterday'.
ไทย: Past Simple Tense ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้วในอดีต โดยมักใช้ร่วมกับคำวิเศษณ์บอกเวลาในอดีต เช่น 'years ago' (หลายปีก่อน) หรือ 'yesterday' (เมื่อวานนี้)
Years ago, we lived in a small village near the mountains.
หลายปีก่อน เราอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งใกล้ภูเขา
EN: The verb 'give' is a ditransitive verb, which means it can take two objects: an indirect object (the recipient, 'me') and a direct object (the thing given, 'my first poetry book'). The pattern is 'give + indirect object + direct object'.
ไทย: คำกริยา 'give' (ให้) เป็น ditransitive verb ซึ่งหมายความว่าสามารถรับกรรมได้สองอย่าง: กรรมรอง (ผู้รับ เช่น 'me') และกรรมตรง (สิ่งที่ให้ เช่น 'my first poetry book') รูปแบบที่พบบ่อยคือ "give + กรรมรอง + กรรมตรง"
My friend gave me a beautiful notebook for my birthday.
เพื่อนของฉันมอบสมุดบันทึกเล่มสวยๆ ให้ฉันเป็นของขวัญวันเกิด
EN: The present perfect tense ('have collected') is used with 'since then' to describe an action that started in the past and continues to have relevance or continue up to the present moment.
ไทย: Present perfect tense ('have collected') ใช้ร่วมกับ "since then" (ตั้งแต่นั้นมา) เพื่ออธิบายการกระทำที่เริ่มต้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีตและดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบันหรือเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับปัจจุบัน
Since then, she has lived in Paris.
ตั้งแต่นั้นมา เธออาศัยอยู่ในปารีสตลอดมา
EN: The preposition 'from' is used to indicate the origin or source of something (in this case, where the stories come from).
ไทย: คำบุพบท "from" ในที่นี้ใช้เพื่อบ่งบอกต้นกำเนิดหรือแหล่งที่มาของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง (ในที่นี้หมายถึงเรื่องเล่าที่มาจากประเทศใดบ้าง)
He bought a souvenir from Japan.
EN: In literary contexts, the word 'lands' is often used instead of 'countries' to evoke a sense of adventure, history, and diverse cultures, sounding more poetic.
EN: Parenthetical Insertion (插入語): The phrase 'I have found' is inserted into the main sentence 'Good books stay with us for life' to express the speaker's personal experience or opinion. It is set off by commas and can be placed at the beginning, middle, or end of the sentence without changing its core grammatical structure.
ไทย: คำแทรก (Parenthetical Insertion): วลี "I have found" (ฉันพบว่า) ถูกแทรกเข้าไปในประโยคหลัก "Good books stay with us for life" เพื่อแสดงประสบการณ์หรือมุมมองส่วนตัวของผู้พูด วลีนี้คั่นด้วยเครื่องหมายจุลภาค และสามารถวางไว้ต้นประโยค กลางประโยค หรือท้ายประโยคได้ โดยไม่เปลี่ยนโครงสร้างไวยากรณ์หลักของประโยค
This project, I believe, will succeed.
ฉันเชื่อว่า โครงการนี้จะต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน
EN: Present Perfect Tense (現在完成式): 'have found' uses the present perfect tense (have + past participle) to show that the action of finding or realizing something happened in the past and its result or truth remains relevant to the present.
ไทย: Present Perfect Tense: 'have found' ใช้ present perfect tense (have + past participle) เพื่อแสดงว่าการค้นพบหรือการตระหนักถึงบางสิ่งเกิดขึ้นในอดีต แต่ผลลัพธ์หรือบทเรียนนั้นยังคงใช้ได้และเกี่ยวข้องกับปัจจุบัน
I have learned that patience is key.
ฉันได้เรียนรู้แล้วว่าความอดทนคือกุญแจสำคัญ
EN: The phrase 'stay with us for life' is a beautiful English idiom. It means that the lessons, memories, or feelings we get from a good book remain in our minds and hearts forever, shaping who we are as we grow older.
EN: Wh-questions with 'what' as a determiner: In this sentence, 'what' acts as a determiner modifying the noun 'book' to ask for specific information from a group. The auxiliary verb 'do' is used before the subject 'you' to form the question in the simple present tense.
ไทย: คำถาม Wh- ที่ใช้ 'what' เป็นคำกำหนด (determiner): ในประโยคนี้ 'what' ทำหน้าที่เป็นคำกำหนดขยายคำนาม "book" เพื่อถามข้อมูลเฉพาะเจาะจงจากกลุ่ม คำกริยาช่วย "do" วางไว้หน้าประธาน "you" เพื่อสร้างคำถามใน present simple tense
What movie do you want to watch tonight?
คืนนี้คุณอยากดูหนังเรื่องไหน?
EN: Direct address with a comma: When addressing someone directly by name (vocative case) at the end of a sentence, a comma must be placed before the name to separate it from the main clause.
ไทย: การเรียกชื่อโดยตรงด้วยเครื่องหมายจุลภาค: เมื่อเรียกชื่อใครบางคนโดยตรง (กรณีเรียก) ท้ายประโยค ต้องใส่เครื่องหมายจุลภาคหน้าชื่อเพื่อแยกออกจากประโยคหลัก
How are you feeling today, John?
จอห์น วันนี้คุณรู้สึกอย่างไร?
EN: In English-speaking cultures, asking about someone's favorite books, movies, or music is a very common and polite way to build rapport and start a meaningful conversation. Addressing the person by their first name ('Emma') at the end of the question adds a warm, personal touch to the dialogue.
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here to describe an action that happened at an unspecified time in the past, focusing on the experience or result in the present. The verb 'read' in its past participle form is spelled the same but pronounced as /rɛd/.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เกิดขึ้น ณ เวลาที่ไม่เฉพาะเจาะจงในอดีต โดยเน้นที่ประสบการณ์หรือผลลัพธ์ในปัจจุบัน past participle ของคำกริยา "read" สะกดเหมือนกับรูปเดิม แต่การออกเสียงเป็น /rɛd/
I have visited Paris twice.
ฉันเคยไปปารีสสองครั้งแล้ว
EN: The adverb 'already' is commonly used with the present perfect tense to emphasize that something has happened sooner than expected or to confirm completion. It can be placed between the auxiliary verb 'have' and the main verb, or at the end of the sentence for emphasis.
ไทย: คำวิเศษณ์ "already" (แล้ว) มักใช้กับ present perfect tense เพื่อเน้นว่าบางสิ่งเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คาดไว้ หรือเพื่อยืนยันว่าสิ่งนั้นเสร็จสิ้นแล้ว โดยสามารถวางไว้ระหว่างคำกริยาช่วย "have" และคำกริยาหลัก หรือวางไว้ท้ายประโยคเพื่อเน้นความหมาย
They have finished their homework already.
พวกเขาทำการเสร็จแล้ว
EN: The Simple Past Tense is used to describe actions that were completed at a specific, definite time in the past. It is often accompanied by past time expressions such as 'last weekend', 'yesterday', or 'in 2010'.
ไทย: Past Simple Tense ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้ว ณ จุดเวลาที่เฉพาะเจาะจงและชัดเจนในอดีต มักใช้ร่วมกับคำวิเศษณ์บอกเวลาในอดีต เช่น "last weekend" (สุดสัปดาห์ที่แล้ว) "yesterday" (เมื่อวาน) หรือ "in 2010" (ในปี 2010)
They visited the museum last month.
พวกเขาไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์นั้นเมื่อเดือนที่แล้ว
EN: The noun 'mystery' is used here as a short form for 'mystery novel' or 'mystery story', referring to a genre of fiction dealing with the solution of a crime or the unraveling of secrets.
ไทย: คำนาม "mystery" ในที่นี้ใช้เป็นคำย่อของ "mystery novel" (นวนิยายสืบสวน) หรือ "mystery story" (เรื่องราวปริศนา) หมายถึงประเภทของนวนิยายที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการคลี่คลายคดีหรือการเปิดเผยความลับ
I love reading a good mystery before going to bed.
ฉันชอบอ่านนวนิยายสืบสวนสนุกๆ ก่อนนอน
EN: In English-speaking countries, 'mystery' (often referring to detective fiction or whodunits) is one of the most popular reading genres. Book clubs and casual conversations frequently revolve around sharing recommendations for a 'great mystery' or thriller.
EN: The Present Perfect tense (have/has + past participle) is used with 'ever' to ask about life experiences up to the present moment. Note that 'read' in this tense is pronounced as /red/, homophonic with the color 'red', unlike its present tense pronunciation /riːd/.
ไทย: Present Perfect tense (have/has + past participle) ใช้ร่วมกับ 'ever' (เคย) เพื่อถามเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิตจนถึงปัจจุบัน โปรดสังเกตว่า past participle ของ 'read' ในที่นี้ออกเสียงว่า /red/ (เหมือนกับ 'red' ที่แปลว่าสีแดง) ไม่ใช่ /riːd/ ในปัจจุบันกาล
Have you ever visited Paris?
คุณเคยไปปารีสไหม?
EN: The adverb 'aloud' means speaking so that other people can hear you, rather than reading silently. It typically comes after the verb or the direct object of the verb.
ไทย: คำวิเศษณ์ 'aloud' แปลว่า "ออกเสียงดังๆ" หรือ "อ่านออกเสียง" หมายถึงการส่งเสียงให้ผู้อื่นได้ยิน ไม่ใช่การอ่านในใจ โดยทั่วไปจะวางไว้หลังคำกริยาหรือกรรมตรงของคำกริยา
Please read the letter aloud.
กรุณาอ่านจดหมายฉบับนี้ออกเสียงดังๆ
EN: In English-speaking literary culture, poetry readings and 'spoken word' events are highly popular. Reading poetry aloud is considered a distinct art form that emphasizes the rhythm, meter, and musicality of the language, rather than just silent comprehension.
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here to describe an action or state that started in the past and continues up to the present. In this sentence, 'have loved' indicates that the speaker's love for stories began in childhood and still remains true today.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้เพื่ออธิบายการกระทำหรือสภาพที่เริ่มต้นในอดีตและดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ในประโยคนี้ "have loved" แสดงว่าความรักในเรื่องเล่าของผู้พูดเริ่มต้นตั้งแต่เด็กและยังคงมีอยู่จนถึงทุกวันนี้
I have lived in this city for five years.
ฉันอาศัยอยู่ในเมืองนี้มาแล้วห้าปี
EN: 'Since' is used as a conjunction to introduce a specific starting point in the past. It is commonly paired with the Present Perfect tense. The clause following 'since' usually uses the Simple Past tense (e.g., 'I was small') to mark the specific time when the action or state began.
ไทย: "since" ใช้เป็นคำเชื่อมเพื่อนำเสนอจุดเริ่มต้นที่เฉพาะเจาะจงในอดีต โดยมักใช้ร่วมกับ present perfect tense อนุประโยคที่ตามหลัง "since" มักใช้ simple past tense (เช่น "I was small") เพื่อระบุเวลาที่การกระทำหรือสภาพนั้นเริ่มต้นขึ้น
She has been a teacher since she graduated from college.
เธอทำงานเป็นครูมาตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัย
EN: The Simple Past Tense is used to describe completed actions that occurred at a specific, definite time in the past. It is often accompanied by past time expressions such as 'last week', 'yesterday', or 'in 2010'. Regular verbs form the past tense by adding '-ed' (e.g., 'study' becomes 'studied' after changing 'y' to 'i').
ไทย: Past Simple Tense ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้ว ณ จุดเวลาที่เฉพาะเจาะจงและชัดเจนในอดีต มักใช้ร่วมกับคำวิเศษณ์บอกเวลาในอดีต เช่น "last week" (สัปดาห์ที่แล้ว) "yesterday" (เมื่อวาน) หรือ "in 2010" (ในปี 2010) สำหรับคำกริยาปกติ รูปอดีตคือการเติม "-ed" ที่ท้ายคำ (เช่น "study" เปลี่ยน y เป็น i แล้วเติม ed เป็น "studied")
They visited the museum yesterday.
เมื่อวานนี้พวกเขาไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์
EN: Demonstrative adjectives like 'that' are used to point out specific nouns. 'That' refers to a singular noun that is physically or psychologically distant from the speaker, distinguishing it from 'this' (near the speaker).
ไทย: คำคุณศัพท์ชี้เฉพาะ (Demonstrative Adjectives) เช่น "that" (นั้น) ใช้เพื่อชี้เฉพาะคำนาม "that" ใช้เพื่ออ้างถึงคำนามเอกพจน์ที่อยู่ห่างจากผู้พูดในเชิงพื้นที่หรือจิตใจ เพื่อแยกความแตกต่างจาก "this" (นี้ ซึ่งอยู่ใกล้ผู้พูด)
I really like that painting on the wall.
ฉันชอบภาพวาดบนผนังนั่นมากจริงๆ
EN: The word 'tale' often carries a connotation of an imaginative, traditional, or legendary story (like a fairy tale or folk tale), which is slightly more poetic or old-fashioned than the standard word 'story'. In academic or literary contexts, 'studying a tale' implies analyzing its themes and cultural significance rather than just reading it for leisure.
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here with 'not... yet' to describe an action that has not happened up to the present moment, but is expected to happen in the future.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้ร่วมกับ "not... yet" (ยังไม่) เพื่ออธิบายการกระทำที่ยังไม่เกิดขึ้นจนถึงปัจจุบัน แต่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต
I have not finished my homework yet.
ฉันยังไม่ได้ทำการบ้านเสร็จเลย
EN: The adverb 'yet' is commonly used in negative sentences and questions in the present perfect tense, typically placed at the very end of the sentence to mean 'up to now'.
ไทย: คำวิเศษณ์ "yet" (ยัง) มักใช้ในประโยคปฏิเสธและประโยคคำถามใน present perfect tense โดยทั่วไปจะวางไว้ท้ายประโยคเพื่อแปลว่า "จนถึงตอนนี้"
EN: In English-speaking cultures, attending 'plays' (theatre productions) is a very common social and cultural activity. When someone mentions 'the new play', they are often referring to a specific, talked-about production currently running in local theatres or on Broadway/West End.
EN: The Present Perfect Tense (has + past participle) is used here to describe an action that started in the past and continues to the present. 'Has written' indicates that she began writing stories years ago and still writes them now.
ไทย: Present Perfect Tense (has + past participle) ในที่นี้ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เริ่มต้นในอดีตและดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน "Has written" แสดงว่าเธอเริ่มเขียนเรื่องราวตั้งแต่หลายปีก่อนและยังคงเขียนอยู่จนถึงทุกวันนี้
He has lived in Taipei for ten years.
เขาอาศัยอยู่ในไทเปมาสิบปีแล้ว
EN: The prepositional phrase 'for years' is used to express a duration of time, meaning 'for many years'. 'For' is followed by a period of time to show how long an action has been happening.
ไทย: คำบุพบทวลี "for years" ใช้เพื่อแสดงระยะเวลาที่ต่อเนื่อง แปลว่า "เป็นเวลาหลายปี/หลายปีมาแล้ว" คำบุพบท "for" ตามด้วยระยะเวลา เพื่อบอกว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นมานานเท่าใดแล้ว
They have owned this house for decades.
พวกเขาเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้มาหลายสิบปีแล้ว
EN: The Present Perfect Tense (have/has + past participle) is used here with the adverb 'just' to describe an action that was completed in the very recent past. 'Just' is placed between the auxiliary verb 'have' and the past participle 'found'.
ไทย: Present Perfect Tense (have/has + past participle) ในที่นี้ใช้ร่วมกับคำวิเศษณ์ "just" (เพิ่งจะ) เพื่ออธิบายการกระทำที่เพิ่งเสร็จสิ้นในอดีตอันใกล้ "just" มักวางไว้ระหว่างคำกริยาช่วย "have" และ past participle "found"
I have just finished my homework.
ฉันเพิ่งทำการบ้านเสร็จ
EN: The indefinite article 'a' is used before singular, countable nouns that start with a consonant sound ('wonderful') to introduce a noun that has not been previously mentioned.
ไทย: คำนำหน้านามที่ไม่ชี้เฉพาะ (indefinite article) "a" ใช้หน้านามนับได้เอกพจน์ที่ขึ้นต้นด้วยเสียงพยัญชนะ (ในที่นี้คือคำคุณศัพท์ "wonderful") เพื่อแนะนำบุคคลหรือสิ่งของที่ยังไม่เคยกล่าวถึงมาก่อน
She bought a beautiful painting.
EN: The Simple Present Tense is used here to express a general truth or timeless fact. The verb 'stays' is in the third-person singular form because the subject 'A good book' is singular.
ไทย: ในที่นี้ใช้ Present Simple Tense เพื่อแสดงความจริงทั่วไปหรือข้อเท็จจริงที่ไม่เปลี่ยนแปลง เนื่องจากประธาน "A good book" (หนังสือดีๆ สักเล่ม) เป็นเอกพจน์ คำกริยา "stay" จึงต้องเติม 's' กลายเป็นรูปบุรุษที่สามเอกพจน์ "stays"
Water boils at 100 degrees Celsius.
น้ำเดือดที่อุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียส
EN: The prepositional phrase 'for life' functions as an adverbial modifier meaning 'for the entire duration of one's life' or 'permanently'.
ไทย: คำบุพบทวลี "for life" ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นคำวิเศษณ์ขยายความหมายว่า "ตลอดชีวิต ชั่วชีวิต" หรือ "อย่างถาวร"
They became best friends for life.
พวกเขากลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไปตลอดชีวิต
EN: This sentence reflects a universal appreciation for literature. In English-speaking cultures, books are often romanticized as lifelong companions, mentors, or 'friends' that shape a person's character and memories permanently.
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: นวนิยายขนาดยาว
ในบริบท: บทกวี
ในบริบท: ชุด (หนังสือ รายการโทรทัศน์ ฯลฯ)
ในบริบท: ยืมมา (อดีตกาล)
ในบริบท: ผู้แต่ง นักเขียน
ในบริบท: เรื่องเล่า นิทาน
ในบริบท: เมื่อเร็วๆ นี้ ช่วงนี้
ในบริบท: สมุดบันทึกส่วนตัว, บันทึกประจำวัน
ในบริบท: ทำให้ประทับใจ (อดีตกาล)
ในบริบท: หล่อหลอม มีอิทธิพลต่อการพัฒนา (past participle)
ในบริบท: อภิปราย (past participle)
ในบริบท: บทกวี (โดยรวม)
ในบริบท: รวบรวม สะสม (past participle)
ในบริบท: นวนิยายสืบสวน ปริศนา
ในบริบท: ออกเสียงดัง
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
To stop trying to do something; to surrender.
ยอมแพ้
To be remembered or to have a lasting influence on someone for the rest of their life.
จดจำไม่ลืม อยู่เคียงข้างไปตลอดชีวิต
To read something so that other people can hear it.
อ่านออกเสียง
A medium or opportunity that allows one to see, experience, or understand different realities or cultures.
หน้าต่างสู่โลกอื่น