Self Introduction: Conversation (Beginner)การแนะนำตัว: บทสนทนา (ระดับเริ่มต้น)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: Use 'My name is [Name]' to introduce yourself to others.
ไทย: ใช้ "My name is [ชื่อ]" เพื่อแนะนำชื่อของคุณให้ผู้อื่นรู้จัก
My name is Sarah.
ชื่อของฉันคือซาร่า
EN: In English-speaking cultures, it is common to smile and make eye contact when introducing yourself.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การแนะนำตัวมักจะยิ้มและสบตาฝ่ายตรงข้ามเพื่อแสดงความสุภาพ
EN: Use 'I am' followed by your name to introduce yourself in English.
ไทย: ในภาษาอังกฤษ ใช้ "I am" ตามด้วยชื่อของคุณเพื่อแนะนำตัว
I am David.
ฉันคือเดวิด
EN: In English-speaking cultures, it is common to use first names (like Tom or Sarah) even when meeting someone for the first time in a casual setting.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ แม้จะเป็นการพบกันครั้งแรก ในสถานการณ์ที่ไม่เป็นทางการ การเรียกชื่อฝ่ายตรงข้ามโดยตรง (เช่น Tom หรือ Sarah) เป็นเรื่องปกติและแสดงถึงความเป็นมิตร
EN: Use 'Nice to meet you' when you meet someone for the first time. It is a polite way to start a friendship.
ไทย: เมื่อคุณพบใครบางคนเป็นครั้งแรก ให้ใช้ "Nice to meet you" นี่เป็นวิธีที่สุภาพในการเริ่มต้นมิตรภาพ
Nice to meet you, Mr. Smith.
ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณสมิธ
EN: In English-speaking cultures, it is common to say the person's name after 'Nice to meet you' to show you are paying attention and being friendly.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การเพิ่มชื่อฝ่ายตรงข้ามหลัง "Nice to meet you" เป็นเรื่องปกติ ซึ่งแสดงว่าคุณตั้งใจฟังและแสดงความเป็นมิตร
EN: Use 'too' at the end of a sentence to mean 'also' or 'as well'. It shows that you feel the same way as the other person.
ไทย: ใช้ "too" ที่ท้ายประโยคเพื่อหมายถึง "เช่นกัน" ใช้เพื่อแสดงว่าคุณมีความรู้สึกหรือสถานการณ์เดียวกับฝ่ายตรงข้าม
I am happy too.
ฉันก็ยินดีเช่นกัน
EN: In English-speaking cultures, it is standard etiquette to repeat the greeting back with 'too' when meeting someone for the first time.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ เมื่อพบกันครั้งแรก ตามมารยาทจะใช้ "too" เพื่อตอบกลับคำทักทายของอีกฝ่าย เพื่อแสดงถึงความรู้สึกเช่นเดียวกัน
EN: Use 'Where are you from?' to ask about someone's hometown or country. The word 'from' shows the starting point or origin.
ไทย: ใช้ "Where are you from?" เพื่อถามถึงบ้านเกิดหรือประเทศของใครบางคน คำว่า "from" แสดงถึงจุดเริ่มต้นหรือที่มา
Where are you from, Mary?
แมรี่ คุณมาจากไหน?
EN: In English-speaking cultures, asking 'Where are you from?' is a very common and polite way to start a conversation with someone you just met.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ "Where are you from?" เป็นวิธีที่พบบ่อยและสุภาพมากในการเริ่มบทสนทนากับคนที่เพิ่งรู้จัก
EN: Use 'I am from + [place]' to tell someone your hometown or country.
ไทย: ใช้ "I am from + [สถานที่]" เพื่อบอกคนอื่นเกี่ยวกับบ้านเกิดหรือประเทศของคุณ
I am from Taiwan.
ฉันมาจากไต้หวัน
EN: London is the capital city of the United Kingdom. When meeting people from other countries, it is common to mention your city or country using this phrase.
ไทย: ลอนดอนเป็นเมืองหลวงของสหราชอาณาจักร เมื่อพบกับผู้คนที่มาจากประเทศต่างๆ มักจะใช้โครงสร้างประโยคนี้เพื่อแนะนำเมืองหรือประเทศของตนเอง
EN: Use 'That is + adjective' to react to something someone just said. It shows you are listening and interested.
ไทย: ใช้ "That is + คำคุณศัพท์" เพื่อตอบรับสิ่งที่อีกฝ่ายเพิ่งพูด ซึ่งแสดงว่าคุณกำลังฟังและสนใจอยู่
That is great!
นั่นยอดเยี่ยมมาก!
EN: In English-speaking cultures, using 'That is interesting' or 'That's cool' is a common way to keep a conversation going and show politeness.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การใช้ "That is interesting" หรือ "That's cool" เป็นวิธีที่นิยมใช้เพื่อสนทนาต่อและแสดงมารยาท
EN: Use 'Where are you from?' to ask about someone's hometown or country. The structure is: Where + are + subject + from?
ไทย: ใช้ "Where are you from?" เพื่อถามถึงบ้านเกิดหรือประเทศของใครบางคน โครงสร้างประโยคคือ: Where + are + ประธาน + from?
Where are you from, Mary?
แมรี่ คุณมาจากไหน?
EN: In English-speaking cultures, asking where someone is from is a common and polite way to start a conversation with someone you just met.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การถามว่าอีกฝ่ายมาจากไหนเป็นวิธีที่พบบ่อยและสุภาพในการเริ่มบทสนทนากับคนที่เพิ่งรู้จัก
EN: Use 'I am from + [Place]' to tell someone your hometown or country.
ไทย: ใช้ "I am from + [สถานที่]" เพื่อบอกคนอื่นเกี่ยวกับบ้านเกิดหรือประเทศของคุณ
I am from Taiwan.
ฉันมาจากไต้หวัน
EN: When meeting someone for the first time, sharing where you are from is a standard way to start a conversation.
ไทย: เมื่อพบกันครั้งแรก การบอกว่าคุณมาจากไหนเป็นวิธีมาตรฐานในการเริ่มบทสนทนา
EN: Use 'What do you do?' to ask about someone's job or profession.
ไทย: ใช้ 'What do you do?' เพื่อถามอาชีพหรืองานของอีกฝ่าย
What do you do, Mike?
ไมค์ คุณทำงานอะไร?
EN: In English-speaking cultures, 'What do you do?' is a very common and polite way to start a conversation after meeting someone, as it focuses on their professional life.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ 'What do you do?' เป็นประโยคเริ่มต้นบทสนทนาที่พบบ่อยและสุภาพมากหลังจากพบกันครั้งแรก เพื่อทำความรู้จักภูมิหลังทางอาชีพของอีกฝ่าย
EN: Use 'I am a...' to tell someone your job or role. 'A' is used before words that start with a consonant sound.
ไทย: ใช้ 'I am a...' เพื่อบอกอาชีพหรือตัวตนของคุณ ใช้ 'a' หน้าคำที่ขึ้นต้นด้วยเสียงพยัญชนะ
I am a student.
ฉันเป็นนักเรียน
EN: In English-speaking cultures, sharing your profession is a standard part of introductions and is seen as a way to find common ground.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การบอกอาชีพเป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐานการแนะนำตัว ซึ่งถือเป็นวิธีหนึ่งในการหาหัวข้อสนทนาร่วมกัน
EN: Use 'That is a/an + adjective + noun' to give a positive opinion about something someone just mentioned.
ไทย: ใช้โครงสร้างประโยค 'That is a/an + คำคุณศัพท์ + คำนาม' เพื่อแสดงความคิดเห็นเชิงบวกต่อสิ่งที่อีกฝ่ายเพิ่งพูดถึง
That is a beautiful house!
นั่นเป็นบ้านที่สวยมาก!
EN: In English-speaking cultures, it is polite and common to give small compliments during a first meeting to build rapport.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การให้คำชมง่ายๆ เมื่อพบกันครั้งแรก (เช่น ชมอาชีพของอีกฝ่าย) เป็นวิธีที่สุภาพและพบบ่อยในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดี
EN: Use 'What about you?' to ask the same question back to the person you are talking to without repeating the whole sentence.
ไทย: ใช้ 'What about you?' เพื่อถามคำถามเดิมกลับไปยังอีกฝ่าย โดยไม่ต้องพูดซ้ำทั้งประโยค
I am hungry. What about you?
ฉันหิวแล้ว แล้วคุณล่ะ?
EN: In English-speaking cultures, it is polite to ask the same question back after answering one, showing interest in the other person.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ หลังจากตอบคำถามแล้ว การถามคำถามเดิมกลับเป็นการแสดงมารยาทที่แสดงว่าคุณสนใจในตัวเขาเช่นกัน
EN: Use 'I am a [noun]' to tell someone your job or role. 'A' is used before words that start with a consonant sound.
ไทย: ใช้ 「I am a [คำนาม]」 เพื่อบอกอาชีพหรือสถานะ เมื่อคำถัดไปขึ้นต้นด้วยพยัญชนะ ให้ใช้ 「a」
I am a teacher.
ฉันเป็นครู
EN: In English-speaking cultures, it is very common to introduce yourself by stating your occupation or status as a student early in a conversation.
ไทย: ในวัฒนธรรมของประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การแนะนำตัวด้วยการบอกอาชีพหรือสถานะนักเรียนในช่วงเริ่มต้นของการสนทนาเป็นเรื่องปกติมาก
EN: Use 'Do you + verb' to ask a question about someone's habits or current state.
ไทย: ใช้ 「Do you + คำกริยา」 เพื่อถามนิสัยหรือสถานะปัจจุบันของอีกฝ่าย
Do you like music?
คุณชอบดนตรีไหม?
EN: Asking about hobbies is a very common and polite way to keep a conversation going when meeting someone for the first time.
ไทย: การถามเรื่องงานอดิเรกเป็นวิธีที่พบบ่อยและสุภาพในการสนทนาต่อเมื่อพบกันครั้งแรก
EN: Use 'like' followed by a verb ending in '-ing' to talk about activities you enjoy doing.
ไทย: เติม 「-ing」 หลังคำกริยาตามหลัง 「like」 เพื่อแสดงกิจกรรมที่คุณชอบทำ
I like reading books.
ฉันชอบอ่านหนังสือ
EN: In American English, the sport is called 'soccer'. In British English and many other countries, it is called 'football'.
ไทย: ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน กีฬานี้เรียกว่า 「soccer」 แต่ในภาษาอังกฤษแบบบริติชและประเทศอื่นๆ เรียกว่า 「football」
EN: Use the '-ing' form after the verb 'like' to talk about a hobby or activity you enjoy.
ไทย: ใช้รูป 「-ing」 หลังคำกริยา 「like」 เพื่ออธิบายงานอดิเรกหรือกิจกรรมที่คุณชอบ
I like playing soccer.
ฉันชอบเล่นฟุตบอล
EN: Use 'What + noun' to ask for specific information about a category (like books, colors, or food).
ไทย: ใช้ 'What + คำนาม' เพื่อถามข้อมูลเฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับหมวดหมู่ใดหมวดหมู่หนึ่ง (เช่น หนังสือ, สี หรืออาหาร)
What sports do you play?
คุณเล่นกีฬาอะไร?
EN: Asking about hobbies and reading habits is a common and polite way to get to know someone in English-speaking cultures.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การถามเรื่องงานอดิเรกและนิสัยการอ่านเป็นวิธีที่พบบ่อยและสุภาพในการทำความรู้จักผู้อื่น
EN: Use the Present Simple tense (Subject + Verb) to talk about habits or things you do regularly.
ไทย: ใช้ Present Simple Tense (ประธาน + กริยา) เพื่ออธิบายนิสัยหรือสิ่งที่ทำเป็นประจำ
I play soccer.
ฉันเล่นฟุตบอล
EN: In English, 'mystery books' is a very common genre. When someone asks about your hobbies, mentioning a specific genre like this makes the conversation more interesting.
ไทย: ในภาษาอังกฤษ 'mystery books' เป็นประเภทที่นิยมมาก เมื่อมีคนถามถึงงานอดิเรก การระบุประเภทที่ชัดเจนแบบนี้จะทำให้การสนทนาน่าสนใจยิ่งขึ้น
EN: Use 'It is + adjective + -ing' to describe how you feel about an activity you are doing or have just finished.
ไทย: ใช้ 'It is + คำคุณศัพท์ + กริยาเติม -ing' เพื่ออธิบายความรู้สึกของคุณต่อกิจกรรมที่กำลังทำหรือเพิ่งทำเสร็จ
It is fun playing games with you.
การเล่นเกมกับคุณสนุกมาก
EN: In English-speaking cultures, saying 'It is nice talking to you' is a standard and polite way to signal that a conversation is coming to an end.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การพูดว่า 'It is nice talking to you' เป็นวิธีมาตรฐานและสุภาพในการบอกเป็นนัยว่าการสนทนากำลังจะจบลง
EN: Use 'Let's' (Let us) to suggest doing an activity together with someone.
ไทย: ใช้ 'Let's' (พวกเรา...กันเถอะ) เพื่อเสนอให้ทำบางอย่างร่วมกับใครบางคน
Let's go to the park!
ไปสวนสาธารณะกันเถอะ!
EN: In English-speaking cultures, explicitly saying 'Let's be friends' is very common among children or in friendly, informal social settings to show openness.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การพูดอย่างชัดเจนว่า "มาเป็นเพื่อนกันเถอะ" เป็นเรื่องปกติมากในหมู่เด็กๆ หรือในสถานการณ์ทางสังคมที่ผ่อนคลาย เพื่อแสดงความเป็นมิตร
EN: Use 'sounds + adjective' to react to an idea or suggestion.
ไทย: ใช้ "sounds + คำคุณศัพท์" เพื่อตอบสนองต่อความคิดหรือคำแนะนำ
That sounds fun!
ฟังดูน่าสนุกนะ!
EN: In English-speaking cultures, it is common to use enthusiastic responses like 'Great!' or 'Awesome!' to show you are engaged in the conversation.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การใช้การตอบรับเชิงบวกที่กระตือรือร้นอย่าง 'Great!' หรือ 'Awesome!' เป็นเรื่องปกติมาก ซึ่งจะแสดงให้เห็นว่าคุณกำลังจดจ่ออยู่กับการสนทนา
EN: The phrase 'See you' is a common way to say goodbye when you expect to meet the person again. Adding 'soon' means the meeting will happen in a short time.
ไทย: "See you" เป็นคำกล่าวลาที่ใช้บ่อยกับคนที่คาดว่าจะได้พบกันอีก การเติม "soon" หมายถึงจะได้พบกันอีกในเร็วๆ นี้
See you later!
เดี๋ยวเจอกัน!
EN: In English-speaking cultures, using someone's first name when saying goodbye is very common and friendly, even if you just met them.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การเรียกชื่ออีกฝ่ายเมื่อกล่าวลาเป็นเรื่องปกติและเป็นมิตรมาก แม้จะเป็นคนที่เพิ่งรู้จักกันก็ตาม
EN: Use 'Goodbye' followed by a person's name to make a farewell more personal and polite.
ไทย: การเติมชื่อของอีกฝ่ายหลังคำว่า "Goodbye" จะช่วยให้การกล่าวลาดูเป็นกันเองและสุภาพมากขึ้น
Goodbye, Mr. Smith!
ลาก่อน คุณสมิธ!
EN: In English-speaking cultures, using someone's name when saying goodbye is very common and helps build a friendly relationship.
ไทย: ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ การเรียกชื่ออีกฝ่ายเมื่อกล่าวลาเป็นเรื่องปกติมาก ซึ่งช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่เป็นมิตร
—