treason

Maksud

  • n. penderhakaan
  • n. pengkhianatan

Definisi bahasa Inggeris

  • n. a crime that undermines the offender's government
  • n. disloyalty by virtue of subversive behavior

Bentuk perkataan

Bentuk jamak
treasons

Contoh ayat

  1. n. penderhakaan

    The former general was arrested and charged with treason against the king.

    Bekas jeneral itu telah ditangkap dan dituduh melakukan penderhakaan terhadap raja.

  2. n. pengkhianatan

    Selling secret government documents to another country is an act of treason.

    Menjual dokumen rahsia kerajaan kepada negara lain merupakan satu tindakan pengkhianatan.