terrain

Maksud

• n. bentuk muka bumi
• n. kawasan
• n. bidang

Definisi bahasa Inggeris

• n. a piece of ground having specific characteristics or military potential

Bentuk perkataan

Bentuk jamak

terrains

Contoh ayat

1. n. bentuk muka bumi

   The rugged terrain made it difficult for the rescue team to reach the village.

   Bentuk muka bumi yang berbukit-bukau menyukarkan pasukan penyelamat untuk sampai ke kampung itu.

2. n. kawasan

   Soldiers are trained to survive and fight in unfamiliar terrain.

   Tentera dilatih untuk bertahan hidup dan bertempur di kawasan yang tidak biasa bagi mereka.

3. n. bidang

   Artificial intelligence is a new terrain for many traditional businesses.

   Kecerdasan buatan merupakan satu bidang baharu bagi kebanyakan perniagaan tradisional.