ring

Maksud

  • n. cincin, gelanggang, gelang, bunyi loceng, kumpulan sulit
  • v. menelefon, berbunyi, membunyikan, mengepung

Definisi bahasa Inggeris

  • n. a characteristic sound
  • n. a toroidal shape
  • n. the sound of a bell ringing
  • n. a platform usually marked off by ropes in which contestants box or wrestle

Bentuk perkataan

Kala lampau (past tense)
rang
Present participle
ringing
Past participle
rung
Orang ketiga tunggal
rings

Contoh ayat

  1. n. cincin, gelanggang, gelang, bunyi loceng, kumpulan sulit

    She wore a beautiful gold ring on her left hand during the ceremony.

    Dia memakai cincin emas yang indah di tangan kirinya semasa upacara itu.

  2. v. menelefon, berbunyi, membunyikan, mengepung

    Please ring me when you arrive at the train station.

    Sila telefon saya apabila anda tiba di stesen kereta api.