plaintiff

Maksud

• n. plaintif
• n. pendakwa

Definisi bahasa Inggeris

• n. a person who brings an action in a court of law

Bentuk perkataan

Bentuk jamak

plaintiffs

Contoh ayat

1. n. plaintif

   The plaintiff presented strong evidence to the judge to support her case against the company.

   Plaintif kemukakan bukti yang kukuh kepada hakim untuk menyokong kesnya terhadap syarikat itu.

2. n. pendakwa

   In a civil lawsuit, the plaintiff has the responsibility to prove that the defendant caused harm.

   Dalam saman sivil, pendakwa bertanggungjawab untuk membuktikan bahawa defendan telah menyebabkan kerugian.