phone

Maksud

  • n. telefon
  • n. fon telinga
  • v. menelefon

Definisi bahasa Inggeris

  • n. (phonetics) an individual sound unit of speech without concern as to whether or not it is a phoneme of some language

Bentuk perkataan

Kala lampau (past tense)
phoned
Present participle
phoning
Past participle
phoned
Orang ketiga tunggal
phones

Contoh ayat

  1. n. telefon

    I left my phone on the kitchen table before I went out to work.

    Saya tertinggal telefon saya di atas meja dapur sebelum keluar bekerja.

  2. n. fon telinga

    She put on her phones to listen to her favourite playlist during the long flight.

    Dia memakai fon telinganya untuk mendengar senarai lagu kegemarannya sepanjang penerbangan yang jauh itu.

  3. v. menelefon

    Please phone the doctor immediately if your fever gets worse tonight.

    Sila telefon doktor dengan segera jika demam anda menjadi semakin teruk malam ini.