outrage

Maksud

• n. kemarahan
• n. kezaliman
• v. membangkitkan kemarahan
• v. mencabuli

Definisi bahasa Inggeris

• n. a wantonly cruel act

Bentuk perkataan

Present participle

outraging

Kala lampau (past tense)

outraged

Orang ketiga tunggal

outrages

Past participle

outraged

Contoh ayat

1. n. kemarahan

   The sudden increase in public transport fares has caused widespread public outrage.

   Kenaikan mendadak tambang pengangkutan awam telah menyebabkan kemarahan awam yang meluas.

2. n. kezaliman

   The bombing of the innocent civilians was an outrage that shocked the entire world.

   Pengeboman orang awam yang tidak berdosa itu merupakan satu kezaliman yang mengejutkan seluruh dunia.

3. v. membangkitkan kemarahan

   The politician's rude comments about the poor deeply outraged the local community.

   Kenyataan kasar ahli politik itu tentang golongan miskin benar-benar membangkitkan kemarahan masyarakat tempatan.

4. v. mencabuli

   The soldiers were accused of actions that outrage human dignity and international law.

   Tentera-tentera itu dituduh melakukan tindakan yang mencabuli martabat manusia dan undang-undang antarabangsa.