miracle

Maksud

• n. keajaiban
• n. mukjizat

Definisi bahasa Inggeris

• n. any amazing or wonderful occurrence
• n. a marvellous event manifesting a supernatural act of a divine agent

Bentuk perkataan

Bentuk jamak

miracles

Contoh ayat

1. n. keajaiban

   It was a miracle that everyone survived the severe car accident without any serious injuries.

   Satu keajaiban apabila semua orang terselamat daripada kemalangan kereta yang teruk itu tanpa sebarang kecederaan serius.

2. n. mukjizat

   Many religious texts describe how prophets performed a miracle to demonstrate their divine power.

   Banyak teks keagamaan menceritakan bagaimana para nabi melakukan mukjizat untuk menunjukkan kekuasaan tuhan.