knockout

Maksud

• n. pukulan K.O.
• n. orang yang sangat menarik
• adj. yang menewaskan
• adj. yang menakjubkan

Definisi bahasa Inggeris

• n. a blow that renders the opponent unconscious

Bentuk perkataan

Bentuk jamak

knockouts

Contoh ayat

1. n. pukulan K.O.

   The boxer won the championship with a powerful knockout in the fifth round.

   Peninju itu memenangi kejohanan tersebut dengan satu pukulan K.O. yang padu pada pusingan kelima.

2. n. orang yang sangat menarik

   Everyone turned to look at Sarah when she walked into the room because she was a total knockout.

   Semua orang berpaling melihat Sarah apabila dia masuk ke dalam bilik kerana dia seorang yang sangat menarik.

3. adj. yang menewaskan

   He landed a knockout blow that ended the match instantly.

   Dia melepaskan pukulan yang menewaskan yang menamatkan perlawanan itu serta-merta.

4. adj. yang menakjubkan

   The singer gave a knockout performance that earned a standing ovation from the audience.

   Penyanyi itu memberikan persembahan yang menakjubkan sehingga mendapat tepukan gemuruh daripada penonton.