innocence

Maksud

• n. kesucian
• n. ketidakbersalahan
• n. orang tidak bersalah

Definisi bahasa Inggeris

• n. a state or condition of being innocent of a specific crime or offense

Bentuk perkataan

Bentuk jamak

innocences

Contoh ayat

1. n. kesucian

   The artist captured the innocence of childhood in her latest painting.

   Pelukis itu menggambarkan kesucian kanak-kanak dalam lukisan terbaharunya.

2. n. ketidakbersalahan

   The lawyer collected new evidence to prove his client's innocence in court.

   Peguam itu mengumpul bukti baharu untuk membuktikan ketidakbersalahan anak guamnya di mahkamah.

3. n. orang tidak bersalah

   The war caused great suffering to the innocence who had nothing to do with the conflict.

   Peperangan itu menyebabkan penderitaan yang besar kepada orang tidak bersalah yang tidak ada kaitan dengan konflik tersebut.