famine

Maksud

• n. kebuluran
• n. kekurangan makanan

Definisi bahasa Inggeris

• n. a severe shortage of food (as through crop failure) resulting in violent hunger and starvation and death

Bentuk perkataan

Bentuk jamak

famines

Contoh ayat

1. n. kebuluran

   Thousands of people are at risk of famine after months of severe drought.

   Ribuan penduduk berdepan risiko kebuluran selepas mengalami kemarau berpanjangan selama beberapa bulan.

2. n. kekurangan makanan

   The war caused a serious famine in the region, forcing families to rely on international aid.

   Peperangan telah menyebabkan kekurangan makanan yang serius di wilayah tersebut, memaksa keluarga bergantung pada bantuan antarabangsa.