disorder

Maksud

• n. kekacauan
• n. gangguan kesihatan
• v. mengacaukan

Definisi bahasa Inggeris

• n. a physical condition in which there is a disturbance of normal functioning
• n. a disturbance of the peace or of public order
• v. bring disorder to

Bentuk perkataan

Past participle

disordered

Present participle

disordering

Kala lampau (past tense)

disordered

Orang ketiga tunggal

disorders

Contoh ayat

1. n. kekacauan

   The sudden announcement caused complete disorder in the crowded hall.

   Pengumuman yang mendadak itu menyebabkan kekacauan sepenuhnya di dalam dewan yang penuh sesak.

2. n. gangguan kesihatan

   Eating a balanced diet can help prevent a serious digestive disorder.

   Amalan pemakanan seimbang boleh membantu mencegah gangguan kesihatan pencernaan yang serius.

3. v. mengacaukan

   Strong winds can easily disorder the papers on your desk.

   Angin kencang boleh mengacaukan kertas di atas meja anda dengan mudah.