disability

Maksud

• n. ketidakupayaan
• n. kecacatan

Definisi bahasa Inggeris

• n. the condition of being unable to perform as a consequence of physical or mental unfitness

Bentuk perkataan

Bentuk jamak

disabilities

Contoh ayat

1. n. ketidakupayaan

   Learning to walk again after the accident was difficult, but she refused to let her disability stop her from enjoying life.

   Belajar berjalan semula selepas kemalangan itu amat sukar, tetapi dia enggan membiarkan ketidakupayaannya menghalang beliau daripada menikmati kehidupan.

2. n. kecacatan

   The building was renovated to ensure that people with a physical disability can access all floors easily.

   Bangunan itu telah diubah suai untuk memastikan orang yang mempunyai kecacatan fizikal dapat mengakses semua tingkat dengan mudah.