alloy
Maksud
- n. aloi
- v. mencampur logam
- v. melebur bersama
Definisi bahasa Inggeris
- n. a mixture containing two or more metallic elements or metallic and nonmetallic elements usually fused together or dissolving into each other when molten
- v. make an alloy of
Bentuk perkataan
- Present participle
- alloying
- Past participle
- alloyed
- Kala lampau (past tense)
- alloyed
- Orang ketiga tunggal
- alloys
Contoh ayat
n. aloi
Brass is a common alloy made by combining copper and zinc.
Loyang ialah sejenis aloi biasa yang dihasilkan daripada gabungan tembaga dan zink.
v. mencampur logam
Jewelers often alloy gold with copper to make it stronger.
Tukang emas sering mencampur logam emas dengan tembaga supaya ia lebih kuat.
v. melebur bersama
The workers alloy nickel and iron in a hot furnace to create stainless steel.
Pekerja itu melebur bersama nikel dan besi di dalam kebuk pembakar yang panas untuk menghasilkan keluli tahan karat.