alone
ความหมาย
- adj. โดดเดี่ยว
- adj. โดยลำพัง
- adv. เพียงลำพัง
คำอธิบายภาษาอังกฤษ
- adj. isolated from others
- adj. lacking companions or companionship
- adj. exclusive of anyone or anything else
- adj. radically distinctive and without equal
ประโยคตัวอย่าง
adj. โดดเดี่ยว
Even though she lives in a big city, she often feels alone.
แม้ว่าเธอจะอาศัยอยู่ในเมืองใหญ่ แต่เธอก็มักจะรู้สึกโดดเดี่ยว
adj. โดยลำพัง
He was alone in the office when the phone rang late at night.
เขาอยู่ตามลำพังในสำนักงานเมื่อโทรศัพท์ดังขึ้นตอนดึก
adv. เพียงลำพัง
She prefers to travel alone because it gives her more freedom.
เธอชอบเดินทางท่องเที่ยวเพียงลำพังเพราะมันทำให้เธอมีอิสระมากกว่า