foreign

ความหมาย

adj. of concern to or concerning the affairs of other nations (other than your own)
adj. relating to or originating in or characteristic of another place or part of the world

adj. ต่างประเทศ
She loves to travel and learn about foreign cultures.
เธอชอบเดินทางและเรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมต่างประเทศ
adj. เกี่ยวกับต่างประเทศ
The government is discussing new foreign policy changes today.
รัฐบาลกำลังหารือเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงนโยบายเกี่ยวกับต่างประเทศฉบับใหม่ในวันนี้
adj. แปลกปลอม
The doctor carefully removed a foreign object from the child's ear.
แพทย์เคลื่อนย้ายวัตถุแปลกปลอมออกจากหูของเด็กอย่างระมัดระวัง
adj. ไม่เกี่ยวข้อง
Dishonesty is completely foreign to his nature.
ความไม่ซื่อสัตย์เป็นสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับธรรมชาติของเขาเลยแม้แต่น้อย