torture

ความหมาย

n. unbearable physical pain
n. the deliberate, systematic, or wanton infliction of physical or mental suffering by one or more persons in an attempt to force another person to yield information or to make a confession or for any other reason
v. subject to torture

n. การทรมาน
The human rights organization works hard to prevent the torture of political prisoners.
องค์กรสิทธิมนุษยชนทำงานอย่างหนักเพื่อป้องกันการทรมานนักโทษทางการเมือง
n. ความเจ็บปวดรวดร้าว
Waiting for the exam results for three weeks was complete torture for the students.
การรอผลสอบเป็นเวลาสามสัปดาห์ถือเป็นความเจ็บปวดรวดร้าวอย่างยิ่งสำหรับพวกนักเรียน
v. ทรมาน
The loud construction noise outside continued to torture the residents all day.
เสียงดังจากการก่อสร้างข้างนอกยังคงทรมานผู้อยู่อาศัยตลอดทั้งวัน
v. บิดเบือน
He tried to torture the facts to make his bad decision look reasonable.
เขาพยายามบิดเบือนข้อเท็จจริงเพื่อทำให้การตัดสินใจที่แย่ของเขาดูมีเหตุผล