cough

ความหมาย

• n. การไอ
• v. ไอ
• v. 咳出

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a sudden noisy expulsion of air from the lungs that clears the air passages; a common symptom of upper respiratory infection or bronchitis or pneumonia or tuberculosis
• v. exhale abruptly, as when one has a chest cold or congestion

รูปแบบของคำ

อดีตกาล (V2)

coughed

รูป -ing

coughing

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

coughs

กริยาช่องที่ 3 (V3)

coughed

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การไอ

   He gave a loud cough to get everyone's attention in the meeting room.

   เขาแกล้งทำเสียงไอคอกแคกดังๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจจากทุกคนในห้องประชุม

2. v. ไอ

   You should stay home and rest if you continue to cough and have a fever.

   คุณควรอยู่บ้านและพักผ่อนหากยังคงไอและมีไข้

3. v. 咳出

   The patient managed to cough up a piece of food that was stuck in his throat.

   คนไข้สามารถไอเอาเศษอาหารที่ติดอยู่ในลำคอออกมาได้