conjunction

ความหมาย

• n. คำสันธาน
• n. การเชื่อมโยง
• n. การรวมกัน

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. an uninflected function word that serves to conjoin words or phrases or clauses or sentences
• n. the grammatical relation between linguistic units (words or phrases or clauses) that are connected by a conjunction
• n. (astronomy) apparent meeting or passing of two or more celestial bodies in the same degree of the zodiac

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

conjunctions

ประโยคตัวอย่าง

1. n. คำสันธาน

   The teacher explained that 'and' is a common conjunction used to connect two words.

   คุณครูอธิบายว่า 'and' เป็นคำสันธานที่มักใช้เชื่อมคำสองคำเข้าด้วยกัน

2. n. การเชื่อมโยง

   The research showed a strong conjunction between a healthy diet and a lower risk of disease.

   งานวิจัยแสดงให้เห็นถึงการเชื่อมโยงอย่างชัดเจนระหว่างการรับประทานอาหารที่ดีต่อสุขภาพและการลดความเสี่ยงของโรค

3. n. การรวมกัน

   The festival was organized through the conjunction of various local community groups.

   เทศกาลนี้จัดขึ้นได้ด้วยการรวมกันของกลุ่มชุมชนท้องถิ่นต่างๆ