bundle

ความหมาย

• n. ห่อ
• v. มัดรวม
• v. รีบเร่งไป

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a package of several things tied together for carrying or storing
• v. make into a bundle
• v. sleep fully clothed in the same bed with one's betrothed

รูปแบบของคำ

กริยาช่องที่ 3 (V3)

bundled

อดีตกาล (V2)

bundled

รูป -ing

bundling

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

bundles

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ห่อ

   She dropped the small bundle of clothes onto the bed after coming home.

   เธอวางเสื้อผ้าห่อเล็กๆ ลงบนเตียงหลังจากกลับมาถึงบ้าน

2. v. มัดรวม

   We need to bundle these old newspapers together before throwing them away.

   พวกเราจำเป็นต้องมัดหนังสือพิมพ์เก่าเหล่านี้รวมกันก่อนที่จะนำไปทิ้ง

3. v. รีบเร่งไป

   The staff bundled the visitors out of the building as soon as the alarm sounded.

   เจ้าหน้าที่รีบเร่งพาผู้เข้าชมออกจากอาคารทันทีที่เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้น