When the Lights Went Out (J8A)เมื่อไฟดับ (J8A)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific point of time in the past.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต
They were watching a movie at nine last night.
เมื่อคืนตอนสามทุ่มพวกเขากำลังดูหนังอยู่
EN: In direct speech, when the reporting verb (e.g., 'asks') is in the simple present tense, it indicates a habitual action or a description of a story in the historical present.
ไทย: ใน direct speech เมื่อคำกริยานำ (เช่น 'asks') อยู่ใน present simple จะใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เป็นนิสัย หรือใช้ historical present ในการเล่าเรื่องราว
"I am ready," says Leo.
"ฉันพร้อมแล้ว" ลีโอกล่าว
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific moment in the past, often interrupted by another shorter action in the Past Simple tense.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ซึ่งการกระทำนี้มักจะถูกขัดจังหวะด้วยการกระทำสั้นๆ อีกอย่างหนึ่งที่ใช้ past simple
I was watching TV when the phone rang.
ฉันกำลังดูทีวีอยู่ตอนที่โทรศัพท์ดัง
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a shorter, interrupting action in the Past Simple tense that occurred during a longer, ongoing action.
ไทย: คำเชื่อม "when" (เมื่อ/ตอนที่) ใช้เพื่อนำหน้าการกระทำสั้นๆ ที่ขัดจังหวะ โดยใช้ past simple ซึ่งการกระทำนี้เกิดขึ้นในระหว่างที่การกระทำอีกอย่างหนึ่งที่ยาวกว่าและกำลังดำเนินอยู่
He was sleeping when the storm began.
เขากำลังนอนหลับอยู่ตอนที่พายุเริ่ม
EN: The past continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific time in the past, often interrupted by another shorter action in the simple past tense.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ซึ่งมักจะถูกขัดจังหวะด้วยการกระทำสั้นๆ ที่ใช้ past simple
I was reading a book when the lights went out.
ตอนที่ไฟดับ ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่
EN: The conjunction 'while' is used to introduce a longer background action in the past continuous tense, indicating that two actions happened at the same time or one was in progress when another occurred.
ไทย: คำเชื่อม "while" (ในขณะที่) ใช้เพื่อนำหน้าการกระทำที่เป็นฉากหลังที่ยาวกว่าใน past continuous แสดงว่าการกระทำสองอย่างเกิดขึ้นพร้อมกัน หรือการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นในขณะที่อีกอย่างหนึ่งกำลังดำเนินอยู่
While she was studying, her brother was playing video games.
ในขณะที่เธอกำลังอ่านหนังสือ น้องชายของเธอกำลังเล่นเกมอยู่
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific time in the past, or when another action interrupted it.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต หรือเมื่อมีการกระทำอีกอย่างหนึ่งเกิดขึ้นและขัดจังหวะการกระทำนั้น
They were watching a movie when the power went out.
ตอนที่ไฟดับ พวกเขากำลังดูหนังอยู่
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a shorter, interrupting action in the Simple Past tense, while the main clause describes the longer, ongoing action in the Past Continuous.
ไทย: คำเชื่อม "when" (เมื่อ/ตอนที่) ใช้เพื่อนำหน้าการกระทำที่สั้นกว่าและขัดจังหวะใน past simple ในขณะที่ประโยคหลักอธิบายการกระทำที่ยาวกว่าและกำลังดำเนินอยู่ใน past continuous
I was taking a shower when you called.
ตอนที่คุณโทรมา ฉันกำลังอาบน้ำอยู่
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific moment in the past, often interrupted by another shorter action in the Simple Past tense.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ซึ่งการกระทำนี้มักจะถูกขัดจังหวะด้วยการกระทำสั้นๆ อีกอย่างหนึ่งที่ใช้ past simple
I was watching TV when the phone rang.
ฉันกำลังดูทีวีอยู่ตอนที่โทรศัพท์ดัง
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a sudden, shorter action (in the Simple Past) that interrupts a longer, ongoing action (in the Past Continuous).
ไทย: คำเชื่อม "when" (เมื่อ/ตอนที่) ใช้เพื่อนำหน้าการกระทำที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันและสั้นๆ (ใช้ past simple) ซึ่งการกระทำนี้ขัดจังหวะการกระทำอีกอย่างหนึ่งที่กำลังดำเนินอยู่และยาวกว่า (ใช้ past continuous)
They were playing soccer when it started to rain.
พวกเขากำลังเล่นฟุตบอลอยู่ตอนที่ฝนเริ่มตก
EN: The past continuous tense ('was reading') is used to describe an action that was in progress at a specific time in the past. It is formed using 'was/were' + present participle (verb-ing).
ไทย: Past Continuous tense (was reading) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่ ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต โครงสร้างคือ "was/were + present participle (verb-ing)"
He was studying when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง เขากำลังอ่านหนังสืออยู่
EN: The conjunction 'while' is used to connect two actions happening at the same time in the past. In this sentence, it connects 'she was reading' with 'her brother watched TV'.
ไทย: คำเชื่อม "while" (ในขณะที่) ใช้เพื่อเชื่อมการกระทำสองอย่างที่เกิดขึ้นพร้อมกันในอดีต ในประโยคนี้ มันเชื่อม "she was reading" (เธอกำลังอ่านหนังสือ) กับ "her brother watched TV" (น้องชายของเธอดูทีวี)
I was cooking while my sister did her homework.
ฉันกำลังทำอาหารอยู่ ในขณะที่น้องสาวของฉันกำลังทำการบ้าน
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific point in the past. In this sentence, 'were laughing' shows an ongoing action that was interrupted by another event.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ในประโยคนี้ "were laughing" (กำลังหัวเราะ) แสดงถึงการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่ ซึ่งถูกขัดจังหวะด้วยเหตุการณ์อีกอย่างหนึ่ง
They were playing video games when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง พวกเขากำลังเล่นเกมอยู่
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a shorter, sudden action (expressed in the Simple Past tense) that interrupts a longer, ongoing action (expressed in the Past Continuous tense).
ไทย: คำเชื่อม "when" (เมื่อ/ตอนที่) ใช้เพื่อนำหน้าการกระทำที่สั้นกว่าและเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน (ใช้ past simple) ซึ่งการกระทำนี้มักจะขัดจังหวะการกระทำที่ยาวกว่าซึ่งกำลังดำเนินอยู่ (ใช้ past continuous)
I was sleeping when the storm began.
ตอนที่พายุเริ่ม ฉันกำลังนอนหลับอยู่
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific moment in the past, often interrupted by another shorter action in the Simple Past tense.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ซึ่งมักจะถูกขัดจังหวะด้วยการกระทำสั้นๆ ที่ใช้ past simple
I was reading a book when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a single, completed action in the Simple Past (e.g., 'I saw you') that occurred in the middle of a longer, ongoing action.
ไทย: คำเชื่อม "when" (เมื่อ/ตอนที่) ใช้เพื่อนำหน้าการกระทำเดียวที่เกิดขึ้นและจบลงแล้วใน past simple (เช่น "ฉันเห็นคุณ") ซึ่งการกระทำนี้เกิดขึ้นในระหว่างที่การกระทำอีกอย่างหนึ่งที่ยาวกว่าและกำลังดำเนินอยู่
They were playing soccer when it started to rain.
ตอนที่ฝนเริ่มตก พวกเขากำลังเล่นฟุตบอลอยู่
EN: The past continuous tense ('were eating') is used to describe an ongoing background action in the past, while the past simple tense ('went out') describes a shorter, completed action that interrupted it. 'While' is used to introduce the longer background action.
ไทย: Past continuous tense ('were eating') ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เป็นฉากหลังซึ่งกำลังดำเนินอยู่ในอดีต ในขณะที่ past simple ('went out') ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่สั้นกว่าและจบลงแล้วซึ่งขัดจังหวะฉากหลังนั้น คำเชื่อม "while" (ในขณะที่) ใช้เพื่อนำหน้าฉากหลังที่ยาวกว่า
While they were watching a movie, the phone rang.
ตอนที่พวกเขากำลังดูหนังอยู่ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
EN: The phrasal verb 'go out' is used here to mean that lights or electricity stop burning or shining. Its past tense form is 'went out'.
ไทย: Phrasal verb "go out" ในที่นี้หมายถึงไฟหรือไฟฟ้าดับหรือหยุดทำงาน รูป past simple คือ "went out"
Suddenly, all the lights in the building went out.
ทันใดนั้น ไฟทั้งหมดในอาคารก็ดับลง
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific point in the past. It is often interrupted by a shorter action in the Simple Past tense, introduced by 'when'.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่ ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต การกระทำประเภทนี้มักถูกขัดจังหวะโดยการกระทำสั้นๆ ใน Past Simple tense (มักนำด้วย 'when')
She was reading a book when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง เธอกำลังอ่านหนังสืออยู่
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a single, completed action in the past (Simple Past) that interrupts a longer, ongoing action (Past Continuous).
ไทย: คำเชื่อม 'when' (เมื่อ...ตอนที่...) ใช้เพื่อนำการกระทำสั้นๆ ที่เกิดขึ้นและจบลงแล้วในอดีต (Past Simple tense) ซึ่งมักจะขัดจังหวะการกระทำที่ยาวกว่าที่กำลังดำเนินอยู่ (Past Continuous tense)
They were playing soccer when it started to rain.
ตอนที่ฝนเริ่มตก พวกเขากำลังเล่นฟุตบอลอยู่
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific moment in the past, often interrupted by another shorter action in the Simple Past tense.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่ ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ซึ่งมักจะถูกขัดจังหวะโดยการกระทำสั้นๆ ที่ใช้ Past Simple tense
They were playing video games when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง พวกเขากำลังเล่นเกมอยู่
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a shorter, interrupting action in the Simple Past tense, while the main clause describes the longer background action in the Past Continuous.
ไทย: คำเชื่อม "when" (เมื่อ...ตอนที่...) ใช้เพื่อนำเสนอการกระทำสั้นๆ ที่เข้ามาขัดจังหวะ ซึ่งใช้ Past Simple tense ในขณะที่ประโยคหลักอธิบายการกระทำที่เป็นฉากหลังยาวกว่าใน Past Continuous tense
I was taking a shower when the power went out.
ตอนที่ไฟดับ ฉันกำลังอาบน้ำอยู่
EN: In English narrative writing, it is very common to place the reporting verb before the subject (e.g., 'asks Hana' instead of 'Hana asks') when it follows direct speech. This is a stylistic inversion that adds a literary flow to the story.
EN: The Past Continuous Tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific point in the past. In this sentence, 'were cleaning' indicates an ongoing activity in the past.
ไทย: Past Continuous Tense (was/were + present participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ในประโยคนี้ "were cleaning" แสดงถึงกิจกรรมการทำความสะอาดที่กำลังดำเนินอยู่ในช่วงเวลาหนึ่งในอดีต
They were playing basketball at five yesterday afternoon.
เมื่อวานตอนบ่ายห้าโมงพวกเขากำลังเล่นบาสเก็ตบอลอยู่
EN: The adjective 'whole' is used before a singular noun to emphasize that the entire thing or all of it is being referred to. It is typically preceded by a determiner like 'the', 'my', or 'a'.
ไทย: คำคุณศัพท์ "whole" วางไว้หน้าคำนามเอกพจน์เพื่อเน้นว่าหมายถึงทั้งหมดหรือทั้งสิ่ง มักจะมีคำกำหนดนาม เช่น "the", "my" หรือ "a" วางไว้ข้างหน้า
She read the whole book in one day.
เธออ่านหนังสือทั้งเล่มจบภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน
EN: The conjunction 'until' is used to describe an action or state that continues up to a specific point in time, when something else happens. It is often followed by a clause in the simple past tense when referring to past events.
ไทย: คำเชื่อม "until" (จนกระทั่ง/จนกว่า) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำหรือสภาวะที่ดำเนินต่อไปจนถึงจุดเวลาหนึ่ง แล้วจึงมีสิ่งอื่นเกิดขึ้น เมื่อเล่าถึงเหตุการณ์ในอดีต until มักตามด้วยประโยคย่อยใน past simple
We stayed at the library until it closed.
เราอยู่ที่ห้องสมุดจนกระทั่งมันปิด
EN: Indefinite pronouns like 'something', 'anything', and 'nothing' are modified by adjectives that come *after* them (postpositive adjectives), rather than before them.
ไทย: คำสรรพนามที่ไม่ชี้เฉพาะ (เช่น something, anything, nothing) คำขยาย (คำคุณศัพท์) จะต้องวางไว้ "ข้างหลัง" คำสรรพนาม (post-modifier) ไม่ใช่ข้างหน้าเหมือนกับคำนามทั่วไป
I want to try something new today.
วันนี้ฉันอยากลองอะไรใหม่ๆ
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific moment in the past.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต
I was reading a book when you called.
ตอนที่คุณโทรมา ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่
EN: The conjunction 'while' is used to connect two actions happening at the same time in the past. It is often followed by a continuous tense, but can also be used with the simple past to show simultaneous states.
ไทย: คำเชื่อม "while" (ในขณะที่) ใช้เพื่อเชื่อมการกระทำสองอย่างที่เกิดขึ้นพร้อมกันในอดีต โดยปกติจะตามด้วยรูป continuous แต่ก็สามารถใช้กับ Past Simple เพื่อแสดงสถานะที่เกิดขึ้นพร้อมกันได้เช่นกัน
My brother was studying while I cooked dinner.
ในขณะที่ฉันทำอาหารเย็น น้องชายของฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific moment in the past.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต
He was washing his car when it started to rain.
ตอนที่ฝนตก เขากำลังล้างรถอยู่
EN: Sensory verbs (such as 'smell', 'taste', 'look') are followed by adjectives (not adverbs) to describe the subject's state or quality.
ไทย: กริยาเกี่ยวกับประสาทสัมผัส (เช่น 'smell' ได้กลิ่น, 'taste' ได้รส, 'look' ดูเหมือน) ต้องตามด้วยคำคุณศัพท์ (ไม่ใช่คำกริยาวิเศษณ์) เพื่ออธิบายสภาพหรือลักษณะของประธาน
The soup tasted delicious.
ซุปนี้รสชาติอร่อยมาก
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific moment in the past, often interrupted by a shorter action in the Simple Past tense.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ ขณะใดขณะหนึ่งในอดีต ซึ่งการกระทำนี้มักจะถูกขัดจังหวะด้วยการกระทำสั้นๆ อีกอย่างหนึ่งใน past simple
I was sleeping when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง ฉันกำลังนอนหลับอยู่
EN: The subordinating conjunction 'while' is used to introduce a longer background action in the continuous tense, indicating that two events happened at the same time.
ไทย: คำเชื่อมรอง "while" (ในขณะที่) ใช้เพื่อนำหน้าการกระทำที่เป็นฉากหลังที่ยาวกว่าใน past continuous แสดงว่าเหตุการณ์สองอย่างเกิดขึ้นพร้อมกัน
While she was cooking, her brother watched TV.
ในขณะที่เธอกำลังทำอาหาร น้องชายของเธอกำลังดูทีวี
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific moment in the past. It often sets the background for another shorter action.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต มักใช้เป็นฉากหลังให้กับการกระทำสั้นๆ อีกอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้น
I was writing an email when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง ฉันกำลังเขียนอีเมลอยู่
EN: The conjunction 'when' introduces a sudden, shorter action in the Past Simple tense that interrupts a longer, ongoing action in the Past Continuous tense.
ไทย: คำเชื่อม "when" (เมื่อ/ตอนที่) ใช้เพื่อนำหน้าการกระทำที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันและสั้นๆ ใน past simple ซึ่งการกระทำนี้มักจะขัดจังหวะการกระทำที่ยาวกว่าซึ่งกำลังดำเนินอยู่ (past continuous)
They were playing soccer when it started to rain.
ตอนที่ฝนเริ่มตก พวกเขากำลังเล่นฟุตบอลอยู่
EN: The phrase 'the power died' is a common, informal way in English to say there was a power outage or blackout. 'Die' is frequently used colloquially to describe machines, batteries, or electrical systems suddenly stopping work.
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific time in the past. In this sentence, 'were looking' indicates an ongoing search in the past.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ในประโยคนี้ "were looking" แสดงถึงการค้นหาที่กำลังดำเนินอยู่ในช่วงเวลาหนึ่งในอดีต
They were watching a movie when the power went out.
ตอนที่ไฟดับ พวกเขากำลังดูหนังอยู่
EN: The phrasal verb 'look for' means to search for someone or something that is lost or needed.
ไทย: Phrasal verb "look for" หมายถึงการค้นหาคนหรือสิ่งที่หายไปหรือต้องการ
She was looking for her keys this morning.
เธอค้นหากุญแจของเธออยู่ตลอดเช้านี้
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific time in the past. Here, 'was laughing' shows an ongoing action in the past.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + present participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ในที่นี้ "was laughing" (กำลังหัวเราะ) แสดงถึงการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่ต่อเนื่องในอดีต
They were watching a movie when the phone rang.
พวกเขากำลังดูหนังอยู่ตอนที่โทรศัพท์ดัง
EN: The conjunction 'while' is used to connect two actions happening at the same time in the past, often used with the Past Continuous or Past Simple tense to show simultaneous events.
ไทย: คำเชื่อม "while" (ในขณะที่/ระหว่างที่) ใช้เพื่อเชื่อมการกระทำสองอย่างที่เกิดขึ้นพร้อมกันในอดีต มักใช้ร่วมกับ past continuous หรือ past simple เพื่อแสดงความพร้อมกันของเหตุการณ์
My sister was singing while she cleaned.
พี่สาวของฉันร้องเพลงไปพร้อมกับทำความสะอาดไป
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific point in the past. In this sentence, 'were sitting' describes an ongoing state when another event occurred.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่ ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ในประโยคนี้ "were sitting" (กำลังนั่งอยู่) อธิบายสถานะที่กำลังดำเนินอยู่เมื่อมีเหตุการณ์อื่นเกิดขึ้น
They were watching a movie when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง พวกเขากำลังดูหนังอยู่
EN: The conjunction 'when' introduces a time clause. It is often used to show that a shorter, sudden action (expressed in the Simple Past, 'came back') interrupted a longer, ongoing action (expressed in the Past Continuous, 'were sitting').
ไทย: คำเชื่อม "when" นำอนุประโยคบอกเวลา มักใช้เพื่อแสดงว่าการกระทำที่สั้นและเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน (ใช้ Past Simple "came back") ขัดจังหวะการกระทำที่ยาวกว่าและกำลังดำเนินอยู่ (ใช้ Past Continuous "were sitting")
When the teacher entered, the students were talking.
ตอนที่ครูเข้ามา นักเรียนกำลังคุยกันอยู่
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific time in the past. Here, 'were still smiling' emphasizes the ongoing state of happiness during that moment.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + present participle) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ในที่นี้ "were still smiling" (ยังคงยิ้มอยู่) เน้นถึงสภาวะความสุขที่ยังคงดำเนินอยู่ในขณะนั้น
They were laughing when the teacher came in.
ตอนที่ครูเข้ามา พวกเขากำลังหัวเราะกันอยู่
EN: The phrase 'feel like' followed by a noun phrase means to have the appearance, sensation, or character of something. In the past tense, 'felt like' describes a past impression or experience.
ไทย: Phrasal verb "feel like" ตามด้วย noun phrase หมายถึงรู้สึกเหมือนเป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือมีลักษณะของสิ่งนั้น ใน past simple "felt like" ใช้อธิบายความรู้สึกหรือประสบการณ์ในอดีต
The warm breeze felt like a gentle hug.
สายลมที่อบอุ่นให้ความรู้สึกเหมือนการโอบกอดที่อ่อนโยน
EN: In English-speaking cultures, framing a minor mishap (like a power outage) as 'an adventure' reflects a common positive coping mechanism and a lighthearted attitude toward unexpected situations.
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific moment in the past, often interrupted by another shorter action in the Simple Past tense.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ซึ่งการกระทำนี้มักจะถูกขัดจังหวะด้วยการกระทำสั้นๆ อีกอย่างหนึ่งที่ใช้ past simple
I was watching TV when the phone rang.
ฉันกำลังดูทีวีอยู่ตอนที่โทรศัพท์ดัง
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a single, completed event in the past (Simple Past) that interrupts a longer, ongoing action.
ไทย: คำเชื่อม "when" (เมื่อ/ตอนที่) ใช้เพื่อนำหน้าเหตุการณ์เดียวที่เกิดขึ้นและจบลงแล้วในอดีต (past simple) ซึ่งเหตุการณ์นี้มักจะขัดจังหวะการกระทำที่ยาวกว่าซึ่งกำลังดำเนินอยู่
They were playing soccer when it started to rain.
พวกเขากำลังเล่นฟุตบอลอยู่ตอนที่ฝนเริ่มตก
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific point of time in the past.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต
I was watching a movie at nine last night.
เมื่อคืนตอนสามทุ่มฉันกำลังดูหนังอยู่
EN: The definite article 'the' is used before musical instruments when we talk about playing them (e.g., play the piano, play the guitar).
ไทย: เมื่อเราพูดถึงการเล่นเครื่องดนตรี เรามักจะใส่คำนำหน้านามเฉพาะ "the" หน้าชื่อเครื่องดนตรี (เช่น play the piano เล่นเปียโน, play the guitar เล่นกีตาร์)
She is learning to play the violin.
เธอกำลังเรียนเล่นไวโอลินอยู่
EN: In English narrative writing, when a direct quote comes first, it is very common to invert the subject and reporting verb (e.g., 'says Emma' instead of 'Emma says'), especially with nouns. However, if the subject is a pronoun, inversion is usually not used (e.g., 'she says', not 'says she').
EN: The past continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific time in the past. It is often paired with the past simple tense (using 'while' or 'when') to show that a longer action was interrupted by a shorter, sudden action.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่ ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต มักใช้ร่วมกับ Past Simple tense (เชื่อมด้วย while หรือ when) เพื่อแสดงว่าการกระทำที่ยาวและต่อเนื่องถูกขัดจังหวะโดยการกระทำที่สั้นและเกิดขึ้นกะทันหัน
While I was reading a book, the phone rang.
ตอนที่ฉันกำลังอ่านหนังสือ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
EN: The conjunction 'while' is used to introduce a longer background action in the past continuous tense, whereas 'when' is typically used to introduce a shorter, sudden action in the past simple tense.
ไทย: คำเชื่อม "while" (ในขณะที่) มักใช้เพื่อนำการกระทำที่เป็นฉากหลังยาวกว่าใน Past Continuous tense ในขณะที่ "when" มักใช้เพื่อนำการกระทำที่สั้นและเกิดขึ้นกะทันหันใน Past Simple tense
My dad arrived while we were watching TV.
ตอนที่เรากำลังดูทีวีอยู่ พ่อของฉันก็กลับบ้าน
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific time in the past. It is often interrupted by a shorter action in the Simple Past tense, introduced by 'when'.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต โดยปกติแล้วการกระทำที่ต่อเนื่องนี้จะถูกขัดจังหวะด้วยการกระทำสั้นๆ อีกอย่างหนึ่งใน past simple (มักนำหน้าด้วย 'when')
I was taking a shower when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง ฉันกำลังอาบน้ำอยู่
EN: The verb 'say' is commonly used in the simple present tense ('says') when reporting direct speech in stories or dialogues to make the narrative feel more immediate and active.
ไทย: ในการเล่าเรื่องหรือบทสนทนา เมื่ออ้างอิงคำพูดโดยตรง เรามักใช้คำกริยา 'say' ใน present simple ('says') ซึ่งทำให้การเล่าเรื่องดูมีชีวิตชีวาและสมจริงมากขึ้น
EN: The past continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific time in the past, often interrupted by another shorter action in the simple past tense.
ไทย: Past continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ซึ่งการกระทำนี้มักจะถูกขัดจังหวะด้วยการกระทำสั้นๆ ที่ใช้ past simple
I was watching TV when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง ฉันกำลังดูทีวีอยู่
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a shorter, interrupting action in the simple past tense that occurred during a longer, ongoing action.
ไทย: คำเชื่อม "when" (เมื่อ/ตอนที่) ใช้เพื่อนำหน้าการกระทำที่สั้นกว่าและขัดจังหวะใน past simple ซึ่งการกระทำนี้เกิดขึ้นในระหว่างที่การกระทำอีกอย่างหนึ่งที่ยาวกว่าและกำลังดำเนินอยู่
She was cooking dinner when the guests arrived.
เมื่อแขกมาถึง เธอกำลังทำอาหารเย็นอยู่
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used here with 'while' to describe two actions that were happening simultaneously in the past.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ในที่นี้ใช้ร่วมกับคำเชื่อม 'while' (ในขณะที่/พร้อมกัน) เพื่ออธิบายการกระทำสองอย่างที่เกิดขึ้นพร้อมกันในอดีต
My father was cooking while my mother was reading.
พ่อของฉันกำลังทำอาหารอยู่ ในขณะที่แม่ของฉันกำลังอ่านหนังสือ
EN: The conjunction 'while' is used to connect two continuous actions occurring at the same time. Note that the second clause 'she cleaned' uses the Simple Past tense, which can sometimes be used interchangeably with the Past Continuous after 'while' to describe a background state or activity.
ไทย: คำเชื่อม 'while' ใช้เพื่อเชื่อมการกระทำต่อเนื่องสองอย่างที่เกิดขึ้นพร้อมกัน โปรดสังเกตว่า ประโยคย่อยที่สอง 'she cleaned' ใช้ past simple ซึ่งบางครั้งสามารถใช้สลับกับ past continuous หลัง 'while' เพื่ออธิบายสถานะหรือกิจกรรมที่เป็นฉากหลังได้
She listened to music while she walked.
เธอเดินไปพร้อมกับฟังเพลงไป
EN: The Past Continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific moment in the past. In questions, the auxiliary verb 'was' or 'were' is placed before the subject.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่ ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต ในประโยคคำถาม กริยาช่วย "was" หรือ "were" ต้องวางไว้หน้าประธาน
Were you watching TV when I called?
ตอนที่ฉันโทรหาคุณ คุณกำลังดูทีวีอยู่หรือเปล่า
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a shorter, interrupting action in the Past Simple tense that occurred during a longer, ongoing action in the Past Continuous tense.
ไทย: คำเชื่อม "when" (เมื่อ...ตอนที่...) ใช้เพื่อนำเสนอการกระทำที่สั้นและเข้ามาขัดจังหวะ ซึ่งใช้ Past Simple tense การกระทำนี้เกิดขึ้นในระหว่างการกระทำที่ยาวกว่าซึ่งใช้ Past Continuous tense
He was cooking dinner when the phone rang.
ตอนที่โทรศัพท์ดัง เขากำลังทำอาหารเย็นอยู่
EN: The past continuous tense (was/were + verb-ing) is used to describe an action that was in progress at a specific point in the past.
ไทย: Past Continuous tense (was/were + verb-ing) ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต
I was reading a book when you called.
ตอนที่คุณโทรมา ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่
EN: The preposition 'about' is used after the verb 'dream' to indicate the subject matter of the dream.
ไทย: คำบุพบท 'about' มักใช้ตามหลังคำกริยา 'dream' (ฝัน) เพื่อระบุเนื้อหาหรือเรื่องราวในความฝัน
She dreamed about flying in the sky.
เธอฝันว่าเธอกำลังบินอยู่บนท้องฟ้า
EN: The past simple tense of 'be' (were) combined with 'all' is used to describe the state of a plural subject in the past. 'All' can be placed after the auxiliary verb 'were' to emphasize that everyone in the group shared that state.
ไทย: Past Simple tense ของกริยา 'be' (were) รวมกับ 'all' ใช้เพื่ออธิบายสถานะของประธานพหูพจน์ในอดีต 'all' วางไว้หลังกริยาช่วยหรือกริยา 'were' เพื่อเน้นว่าทุกคนในกลุ่มอยู่ในสถานะนั้น
We were all tired after the long hike.
หลังจากเดินป่าระยะไกล พวกเราทุกคนเหนื่อยมาก
EN: The idiom 'have fun' (past tense: 'had fun') is a common collocation meaning to enjoy oneself. It is followed directly by the noun 'fun' without an article (not 'a fun').
ไทย: สำนวน "have fun" (อดีตกาล: "had fun") เป็นคำที่ใช้ร่วมกันทั่วไป หมายถึง สนุกสนาน เพลิดเพลิน ตามด้วยคำนามนับไม่ได้ "fun" โดยตรง โดยไม่ต้องมีคำนำหน้านาม (ไม่สามารถพูดว่า "a fun")
Did you have fun at the party yesterday?
เมื่อวานคุณสนุกที่งานปาร์ตี้ไหม
EN: The idiom 'time flies' is a common expression meaning that time seems to pass very quickly, especially when one is busy or having fun.
ไทย: สำนวน "time flies" (เวลาผ่านไปเร็วราวกับโกหก) เป็นสำนวนที่ใช้กันทั่วไป หมายถึงเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเมื่อเรายุ่งหรือสนุกสนาน
Time flies when you are on vacation.
เวลาวันหยุดผ่านไปไวเสมอ
EN: The conjunction 'when' is used to introduce a subordinate adverbial clause of time, indicating that the action in the main clause happens at the same time as or immediately after the action in the 'when' clause.
ไทย: คำเชื่อม "when" ใช้เพื่อนำหน้าอนุประโยคย่อยที่ทำหน้าที่เป็น adverb of time แสดงว่า การกระทำในประโยคหลักเกิดขึ้นพร้อมกันหรือเกิดขึ้นทันทีหลังจากการกระทำในประโยค 'when'
I will call you when I arrive at the station.
ฉันจะโทรหาคุณเมื่อถึงสถานี
EN: The phrase 'Time flies when you're having fun' is a very common English proverb, originally derived from the Latin phrase 'tempus fugit'. It reflects a universal human experience that our perception of time is subjective and depends on our emotional state.
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: พายุ หมายถึง สภาพอากาศเลวร้ายที่มีลมแรง ฝนตกหนัก หรือฟ้าผ่า
ในบริบท: ทันใดนั้น อย่างไม่คาดคิด
ในบริบท: เทียน ใช้ขี้ผึ้งทำ ตรงกลางมีไส้สำหรับจุดให้แสงสว่าง
ในบริบท: ไฟฉาย เครื่องมือให้แสงสว่างแบบพกพาที่ใช้แบตเตอรี่
ในบริบท: การผจญภัย หมายถึง ประสบการณ์ที่แปลกใหม่ ตื่นเต้น และมักเต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่รู้
ในบริบท: ฝึกฝน ทำซ้ำๆ เพื่อให้ชำนาญ
ในบริบท: การวิ่งเหยาะๆ การวิ่งด้วยความเร็วปานกลาง
ในบริบท: ซ่อมแซม แก้ไข ทำให้สิ่งที่เสียหายกลับมาทำงานได้ตามปกติ
ในบริบท: นาฬิกาปลุก อุปกรณ์ที่ใช้ปลุกคนหรือส่งสัญญาณเตือน
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
To stop burning or shining; to have the electricity or lights stop working.
ดับ; ไฟดับ
To wash oneself by standing under a spray of water.
อาบน้ำ (ฝักบัว)
Time passes very quickly.
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว