A Video Chat (J7A)วิดีโอแชท (J7A)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: To ask a question with the verb 'to be' (am/is/are), we put the verb before the subject. For example, 'You are...' becomes 'Are you...?'
ไทย: เมื่อถามคำถามด้วยคำกริยา to be (am/is/are) เราจะวางคำกริยาไว้หน้าประธาน เช่น "You are..." (คุณเป็น/อยู่...) เปลี่ยนเป็นคำถาม "Are you...?" (คุณเป็น/อยู่...ไหม?)
Are you ready?
คุณพร้อมหรือยัง?
EN: In online chats or phone calls, 'Are you there?' is a very common and friendly way to check if the other person is available to talk, similar to 'Are you online?' or 'Do you have a moment?'
EN: Use the preposition 'from' to show the place where someone or something starts or comes from.
ไทย: ใช้คำบุพบท "from" เพื่อบอกว่าคนหรือสิ่งของมาจากที่ไหนหรือเริ่มต้นจากที่ใด
I am from Taiwan.
ฉันมาจากไต้หวัน
EN: In online group chats or video calls, it is very common to say 'Hello from [Location]' to let people know where you are joining from, especially across different time zones.
EN: We use 'What day is it...?' to ask about the day of the week (e.g., Monday, Tuesday). The word 'it' is used as a dummy subject to talk about time or day.
ไทย: เราใช้ "What day is it...?" เพื่อถามว่าวันนี้เป็นวันอะไร (เช่น วันจันทร์ วันอังคาร) ในที่นี้ "it" ใช้เป็นประธานสมมติเพื่อหมายถึงเวลาหรือวัน
What day is it today?
วันนี้เป็นวันอะไร?
EN: When communicating with people in different countries, it is common to ask about the day or time because of time zone differences. For example, when it is Friday night in Taiwan, it is Friday morning in the USA.
EN: We use 'It' as a dummy subject when talking about time, weather, or days. It has no actual meaning here and does not refer to a specific object.
ไทย: ในภาษาอังกฤษ เมื่อเราพูดถึงเวลา อากาศ หรือวัน เราใช้ "It" เป็นประธานสมมติ ในที่นี้ "It" ไม่ได้มีความหมายจริง ๆ และไม่ได้แทนสิ่งใดโดยเฉพาะ
It is Monday today.
วันนี้เป็นวันจันทร์
EN: When communicating across different time zones (like between Taiwan and the USA), people often add 'here' or 'there' to clarify which local time they are referring to.
EN: We use 'it' as a dummy subject to talk about time, day, date, or weather. It doesn't refer to a specific object.
ไทย: เราใช้ "it" เป็นประธานสมมติเพื่อพูดถึงเวลา วัน วันที่ หรืออากาศ ในที่นี้ "it" ไม่ได้หมายถึงสิ่งของโดยเฉพาะ
It is Sunday morning.
วันนี้เป็นเช้าวันอาทิตย์
EN: When communicating with people in different countries (like the USA and Taiwan), mentioning the day and time helps bridge the time zone gap and shows consideration for the other person's schedule.
EN: Use 'What time is it in [Place]?' to ask about the current time in a specific city or country. 'It' is used as a dummy subject to talk about time.
ไทย: ใช้ "What time is it in [สถานที่]?" เพื่อถามเวลาปัจจุบันในเมืองหรือประเทศนั้น ๆ ในที่นี้ "It" เป็นประธานสมมติที่ใช้แทนเวลา
What time is it in London?
ตอนนี้ที่ลอนดอนกี่โมง?
EN: Taiwan is 12 to 13 hours ahead of New York (depending on Daylight Saving Time) and 8 hours ahead of London. When asking people from different countries about the time, it's a great way to start a conversation about daily routines.
EN: In English, we use 'It' as a dummy subject when talking about time, weather, or distance. It doesn't refer to a specific object; it just fills the subject position.
ไทย: ในภาษาอังกฤษ เราใช้ "It" เป็นประธานสมมติเมื่อพูดถึงเวลา อากาศ หรือระยะทาง มันไม่ได้แทนสิ่งใดโดยเฉพาะ แต่ใช้เพื่อเติมตำแหน่งประธาน
It is ten a.m. now.
ตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงเช้า
EN: In English-speaking countries, the 12-hour clock with 'a.m.' (ante meridiem, before noon) and 'p.m.' (post meridiem, after noon) is very commonly used in daily conversation rather than the 24-hour clock.
EN: Use 'It is' followed by a time to state what time it is. 'It' acts as a placeholder subject and does not refer to a specific object.
ไทย: ใช้ "It is" ตามด้วยเวลาเพื่อบอกว่าตอนนี้กี่โมง "It" ในที่นี้เป็นประธานสมมติ ไม่ได้แทนสิ่งใดโดยเฉพาะ
It is ten p.m. now.
ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่ม
EN: In English, 'a.m.' (ante meridiem) is used for morning hours (midnight to noon), and 'p.m.' (post meridiem) is used for afternoon and evening hours. People often use these abbreviations in daily chats to clarify time zone differences.
EN: We use 'have' with 'I', 'you', 'we', and 'they' to show possession or that we are participating in an event.
ไทย: เราใช้ "have" กับ "I" (ฉัน) "you" (คุณ/พวกคุณ) "we" (เรา) และ "they" (พวกเขา) เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของหรือการมีส่วนร่วมในกิจกรรม
We have a class tomorrow.
พรุ่งนี้เรามีเรียน
EN: In English-speaking environments, 'group meeting' often implies a collaborative session for school projects or work. Adding 'tonight' at the end of the sentence is the natural way to specify the time in English, whereas in Chinese, time is usually placed earlier in the sentence.
EN: Imperative sentences are used to give commands, polite requests, or invitations. They start directly with the base form of the verb (like 'join'), and the subject 'you' is omitted because it is understood.
ไทย: ประโยคคำสั่ง (imperative sentences) ใช้เพื่อออกคำสั่ง ขอร้องอย่างสุภาพ หรือเชิญชวน ประโยคจะขึ้นต้นด้วยคำกริยารูปฐาน (เช่น 'join') โดยละประธาน "คุณ" ไว้ เพราะทุกคนรู้อยู่แล้วว่ากำลังพูดกับใคร
Come with us next time!
มาพวกเราครั้งหน้าเถอะ!
EN: In English-speaking cultures, inviting someone with 'next time' is a warm and polite way to show that you enjoy their company and want to include them in future activities, even if they cannot make it this time.
EN: Use 'Let's' followed by a base verb to make a suggestion or invite someone to do something together.
ไทย: ใช้ "Let's" ตามด้วยคำกริยารูปฐาน (base verb) เพื่อเสนอแนะหรือชวนคนอื่นทำอะไรด้วยกัน
Let's go to the park.
ไปสวนสาธารณะกันเถอะ
EN: In English-speaking cultures, 'Sure!' is a very common and friendly way to agree to a proposal. Also, note that days of the week like 'Saturday' must always be capitalized.
EN: Use the preposition 'at' before a specific time of day (e.g., at ten a.m., at noon, at 3:00).
ไทย: ก่อนจุดเวลาที่เฉพาะเจาะจง (เช่น สิบโมงเช้า เที่ยง สามโมง) ให้ใช้คำบุพบท "at"
Let's meet at two p.m.
เราเจอกันตอนบ่ายสองโมงกันเถอะ
EN: When communicating with people in different countries, adding phrases like 'our time' or 'your time' is a polite and practical way to clarify which time zone you are referring to, preventing scheduling confusion.
EN: To state the day of the week, we use the structure 'Today is [Day of the Week]'. Note that days of the week in English must always start with a capital letter.
ไทย: ในการบอกว่าวันนี้เป็นวันอะไร เราใช้โครงสร้าง "Today is [วัน]" โปรดสังเกตว่าชื่อวันในภาษาอังกฤษต้องขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่เสมอ
Today is Sunday.
วันนี้เป็นวันอาทิตย์
EN: In many English-speaking countries, Saturday is the start of the weekend, a time when people usually do not work and enjoy leisure activities or spend time with family.
EN: Use 'the weekend' to talk about the period of time containing Saturday and Sunday. We use the verb 'love' followed directly by a noun to show we like something very much.
ไทย: ใช้ "the weekend" เพื่อพูดถึงช่วงเวลาสุดสัปดาห์ซึ่งรวมวันเสาร์และวันอาทิตย์ เราเติมคำนามหลังคำกริยา "love" (ชอบ/รัก) โดยตรงเพื่อบอกว่าชอบสิ่งนั้นมาก
I love the summer.
ฉันชอบฤดูร้อน
EN: In many English-speaking cultures, 'the weekend' (Saturday and Sunday) is highly anticipated as a time for rest, family, and hobbies, often celebrated with the phrase 'Thank God It's Friday' (TGIF).
EN: Use the preposition 'on' before specific days of the week (like Saturday, Sunday) and specific day parts (like Saturday morning, Sunday afternoon).
ไทย: ก่อนชื่อวันเฉพาะในสัปดาห์ (เช่น วันเสาร์ วันอาทิตย์) และช่วงเวลาของวันนั้น ๆ (เช่น เช้าวันเสาร์ บ่ายวันอาทิตย์) ให้ใช้คำบุพบท "on"
On Sunday afternoon, I visit my grandmother.
บ่ายวันอาทิตย์ ฉันไปเยี่ยมคุณยาย
EN: In many English-speaking countries, Saturday morning is a traditional time for children and community members to participate in local sports leagues or recreational activities.
EN: Use the preposition 'at' before specific times of the day, such as 'noon', 'night', or specific clock times (e.g., 'at 5 p.m.').
ไทย: ก่อนจุดเวลาที่เฉพาะเจาะจงของวัน เช่น "noon" (เที่ยง) "night" (กลางคืน) หรือเวลาที่ชัดเจน (เช่น "at 5 p.m.") ให้ใช้คำบุพบท "at"
I go to bed at night.
ฉันนอนตอนกลางคืน
EN: In many English-speaking countries, lunch is often a quick, light meal (like a sandwich or salad) eaten around noon, especially on workdays. However, having lunch with family on weekends is a common way to spend quality time together.
EN: Use the preposition 'on' before days of the week (e.g., Sunday, Monday) to show when an action happens.
ไทย: ก่อนชื่อวันในสัปดาห์ (เช่น วันอาทิตย์ วันจันทร์) ให้ใช้คำบุพบท "on" เพื่อบอกเวลาที่การกระทำเกิดขึ้น
On Saturday, I play basketball.
วันเสาร์ ฉันเล่นบาสเกตบอล
EN: Use 'in the afternoon' to talk about things you do during the afternoon. We use 'in the' before 'morning', 'afternoon', and 'evening'.
ไทย: ใช้ "in the afternoon" เพื่อพูดถึงสิ่งที่คุณทำในช่วงบ่าย เราจะใช้ "in the" นำหน้า "morning" (ตอนเช้า) "afternoon" (ตอนบ่าย) และ "evening" (ตอนเย็น/ค่ำ)
I read a book in the afternoon.
ฉันอ่านหนังสือตอนบ่าย
EN: In English, time words like 'tonight' can be placed at the very beginning of a sentence to emphasize when the action happens. When placed at the start, we usually put a comma after it.
ไทย: ในภาษาอังกฤษ คำบอกเวลาเช่น "tonight" (คืนนี้) สามารถวางไว้ต้นประโยคเพื่อเน้นเวลาที่เกิดเหตุการณ์ เมื่อวางไว้ต้นประโยค มักจะตามด้วยเครื่องหมายจุลภาค (comma)
Tonight, I have a basketball game.
คืนนี้ ฉันมีการแข่งขันบาสเกตบอล
EN: With the rise of remote work and study, 'online meetings' have become a standard part of daily life. The word 'online' functions as an adverb here, meaning 'on the internet', and is placed after the noun it describes.
EN: Use the preposition 'at' before specific times of the day (e.g., at eight p.m., at noon, at midnight).
ไทย: ในภาษาอังกฤษ เมื่อพูดถึง "จุดเวลาที่เฉพาะเจาะจง" ให้ใช้คำบุพบท "at" (เช่น ตอนสองทุ่ม ตอนเที่ยง ตอนเที่ยงคืน)
We meet at nine a.m.
เราเจอกันตอนเก้าโมงเช้า
EN: In English, 'p.m.' stands for 'post meridiem' (after midday) and is used for times from 12:00 PM (noon) to 11:59 PM. It is common to write it in lowercase with periods (p.m.) or uppercase (PM).
EN: When the subject is a single person (he, she, it, or a singular noun like 'my friend David'), we add 's' or 'es' to the action word (verb) in the present tense. Here, 'join' becomes 'joins'.
ไทย: เมื่อประธานเป็นเอกพจน์บุรุษที่สาม (he, she, it หรือคำนามเอกพจน์เช่น 'my friend David') และประโยคเป็น present tense คำกริยาต้องเติม 's' หรือ 'es' ดังนั้น 'join' จึงกลายเป็น 'joins'
My sister lives in Taiwan.
พี่สาวของฉันอาศัยอยู่ที่ไต้หวัน
EN: When referring to the United States in English, it is common to use 'the USA' or 'the US'. Note that the definite article 'the' is always required before 'USA'.
EN: Use 'but' to connect two contrasting ideas. It shows that although the first part is true, the second part is also true and different in feeling.
ไทย: ใช้ "but" (แต่) เพื่อเชื่อมความคิดที่ขัดแย้งกัน มันแสดงว่าแม้ครึ่งแรกของประโยคจะเป็นความจริง ครึ่งหลังก็เป็นความจริงเช่นกัน แต่ให้ความรู้สึกที่ต่างออกไป
English is hard, but it is fun.
ภาษาอังกฤษยาก แต่ก็สนุก
EN: Use the pattern 'What time is it in [Place]?' to ask about the current time in a specific city or country.
ไทย: ใช้รูปแบบ "What time is it in [สถานที่]?" เพื่อถามเวลาปัจจุบันในเมืองหรือประเทศนั้น ๆ
What time is it in London?
ตอนนี้ที่ลอนดอนกี่โมง?
EN: New York is in the Eastern Time Zone (ET) of the USA, which is 12 or 13 hours behind Taiwan, depending on Daylight Saving Time.
EN: We use 'It' as a dummy subject when talking about time, weather, or distance. It does not refer to a specific thing.
ไทย: เราใช้ "It" เป็นประธานสมมติเมื่อพูดถึงเวลา อากาศ หรือระยะทาง "It" ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงสิ่งใดโดยเฉพาะ
It is eight p.m. now.
ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่ม
EN: In English, when stating a location, we usually go from the specific to the general (e.g., 'here' then 'in New York'). Also, 'a.m.' stands for 'ante meridiem' (before noon) and is commonly used in daily conversations to specify morning times.
EN: Use 'And in + [Place]?' as a short way to ask 'What about the situation in [Place]?' or 'What time is it in [Place]?' without repeating the whole question.
ไทย: ใช้ "And in + [สถานที่]?" เป็นวิธีถามสั้น ๆ เพื่อถามว่า "แล้วที่[สถานที่]ล่ะ?" หรือ "ที่[สถานที่]กี่โมง?" โดยไม่ต้องถามซ้ำทั้งประโยค
And in Tokyo?
แล้วที่โตเกียวล่ะ?
EN: In English conversations, people often use short fragments like 'And in...?' to keep the dialogue fast and natural, especially when asking the same question about different places.
EN: We use 'I think' at the end of a sentence to show that we are not 100% sure about something. It makes the statement sound softer and less direct.
ไทย: เราสามารถเติม "I think" (ฉันคิดว่า/ฉันรู้สึกว่า) ไว้ท้ายประโยคเพื่อแสดงว่าเราไม่แน่ใจ 100% เกี่ยวกับสิ่งนั้น ทำให้น้ำเสียงนุ่มนวลขึ้น ไม่ดูกระด้าง
It is raining in New York, I think.
ฉันคิดว่าตอนนี้ที่นิวยอร์กกำลังฝนตก
EN: London is the reference point for Greenwich Mean Time (GMT). When talking to people in different countries, people often have to calculate time differences, leading to expressions of uncertainty like 'I think'.
EN: The phrase 'What about...?' is used to ask for information about someone or something, or to make a suggestion. It is a simple way to ask the same question about a new topic without repeating the whole question.
ไทย: วลี "What about...?" ใช้เพื่อถามข้อมูลเกี่ยวกับคนหรือสิ่งของ หรือเพื่อเสนอแนะ เป็นวิธีง่าย ๆ ในการถามคำถามเดียวกันกับหัวข้อใหม่โดยไม่ต้องถามซ้ำทั้งประโยค
What about London?
แล้วที่ลอนดอนล่ะ?
EN: In English conversations, 'What about...?' or 'How about...?' is a very common and polite way to keep a conversation going by asking for the other person's input on a specific topic, such as different cities or time zones.
EN: We use 'It' as a dummy subject to talk about time. It has no actual meaning here, but it is necessary to complete the sentence structure.
ไทย: เราใช้ "It" เป็นประธานสมมติ (dummy subject) เพื่อพูดถึงเวลา ในที่นี้ "It" ไม่ได้มีความหมายจริง ๆ แต่จำเป็นเพื่อให้โครงสร้างประโยคสมบูรณ์
It is ten a.m. in New York.
ตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงเช้าตามเวลาในนิวยอร์ก
EN: In English, 'p.m.' stands for 'post meridiem' (after midday) and is used for times from 12:00 PM (noon) to 11:59 PM. It is written in lowercase with periods in standard American English.
EN: We use 'so many' before plural countable nouns (like 'times') to emphasize a very large quantity.
ไทย: เราใช้ 'so many' หน้าคำนามนับได้พหูพจน์ (เช่น 'times') เพื่อเน้นว่ามีจำนวนมากมาย
There are so many books in the library.
ในห้องสมุดมีหนังสือมากมาย
EN: In English, 'times' is used here to refer to different time zones around the world. It highlights the speaker's realization of how global communication spans across different hours of the day.
EN: Use 'has' with singular pronouns like 'everyone' to show possession or state in the simple present tense.
ไทย: เมื่อใช้สรรพนามเอกพจน์อย่าง 'everyone' ใน present simple tense ให้ใช้คำกริยา 'has' เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของหรือสภาพ
Everyone has a book.
ทุกคนมีหนังสือหนึ่งเล่ม
EN: The phrase 'everyone has a different clock' metaphorically refers to the fact that people live in different time zones around the world, but it can also poetically mean that everyone lives life at their own pace.
EN: Use 'Let's' followed by a base verb to make a suggestion or invite someone to do something together.
ไทย: ใช้ "Let's" ตามด้วยคำกริยารูปฐานเพื่อเสนอแนะหรือชวนคนอื่นทำอะไรด้วยกัน
Let's meet tomorrow.
พรุ่งนี้เราเจอกันเถอะ
EN: In English-speaking cultures, 'Let's chat again on Sunday' is a warm and casual way to end a conversation while keeping in touch. Using 'on' before days of the week (like Sunday) is standard grammar.
EN: Use 'at' before a specific time of day (e.g., at ten a.m., at noon, at night) to show exactly when something happens.
ไทย: ก่อนจุดเวลาที่เฉพาะเจาะจง (เช่น สิบโมงเช้า เที่ยง กลางคืน) ให้ใช้คำบุพบท "at" เพื่อบอกเวลาที่เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างแม่นยำ
Let's meet at three p.m.
เราเจอกันตอนบ่ายสามโมงกันเถอะ
EN: When communicating across different countries, people often add 'your time' or 'my time' to avoid confusion caused by time zone differences.
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: กลุ่ม, หมู่คณะ หมายถึงกลุ่มคนที่รวมกัน
ในบริบท: การประชุม, การประชุมกลุ่ม
ในบริบท: สุดสัปดาห์ (โดยปกติคือวันเสาร์และวันอาทิตย์)
ในบริบท: เที่ยงวัน, เที่ยงตรง
ในบริบท: เตรียมตัว, เตรียมพร้อมสำหรับ
ในบริบท: การบ้าน, งานที่ได้รับมอบหมาย
ในบริบท: ออนไลน์, บนอินเทอร์เน็ต
ในบริบท: คุย, พูดคุยเล่น
ในบริบท: ยุ่ง, วุ่นวาย
ในบริบท: แตกต่าง, ไม่เหมือนกัน
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
A gathering of people to discuss specific topics or work together.
การประชุมกลุ่ม, การประชุมย่อย
To get ready for something that will happen in the future.
เตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
To complete school assignments given to be done at home.
ทำการบ้าน, เขียนการบ้าน
The adjacent future occasion; on the subsequent occasion.
ครั้งหน้า