My School Days (J7A)ชีวิตในโรงเรียนของฉัน (J7A)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: Use the Simple Present Tense to talk about habits or routines that happen regularly. For daily habits, we often put time expressions like 'every morning' at the end of the sentence.
ไทย: ใช้ปัจจุบันกาล simples เพื่ออธิบายนิสัยหรือกิจวัตรที่เกิดขึ้นเป็นประจำ สำหรับนิสัยประจำวัน เรามักจะวางวลีบอกเวลาเช่น "every morning" (ทุกเช้า) ไว้ท้ายประโยค
I drink milk every morning.
ฉันดื่มนมทุกเช้า
EN: In English-speaking countries, establishing a morning routine (like studying, exercising, or reading) is highly valued as a way to start a productive day.
EN: To say you like something the most, use the pattern 'like + [something] + the most'. 'The most' is placed at the end of the sentence to show the highest degree of liking.
ไทย: เพื่อบอกว่าชอบสิ่งใดมากที่สุด ใช้โครงสร้าง "like + [สิ่ง] + the most" โดยวาง "the most" ไว้ท้ายประโยคเพื่อแสดงระดับความชอบสูงสุด
He likes English the most.
เขาชอบภาษาอังกฤษมากที่สุด
EN: When using singular pronouns like 'he', 'she', or 'it' in the simple present tense, we add '-s' or '-es' to the verb (e.g., 'play' becomes 'plays'). We also use 'the' before musical instruments when we talk about playing them.
ไทย: ในปัจจุบันกาล simples เมื่อประธานเป็นสรรพนามเอกพจน์ (เช่น he, she, it) เราจะเติม -s หรือ -es ที่ท้ายคำกริยา (เช่น play เปลี่ยนเป็น plays) นอกจากนี้ เมื่อพูดถึงการเล่นเครื่องดนตรี ต้องใส่คำนำหน้านาม the หน้าเครื่องดนตรีนั้น
He plays the piano every day.
เขาเล่นเปียโนทุกวัน
EN: In many English-speaking schools, music class is a standard part of the primary and middle school curriculum where students learn to play basic instruments like the recorder, flute, or ukulele.
EN: Use the preposition 'on' before specific days of the week (e.g., on Tuesday, on Monday). Note that days of the week must always start with a capital letter.
ไทย: ก่อนวันต่างๆ ของสัปดาห์ ใช้คำบุพบท "on" (เช่น on Tuesday, on Monday) โปรดสังเกตว่าตัวอักษรแรกของวันต้องเป็นตัวพิมพ์ใหญ่
We have English class on Monday.
เรามีคาบภาษาอังกฤษในวันจันทร์
EN: In US and UK schools, 'science' at the elementary level usually covers basic biology, chemistry, and physics combined, rather than teaching them as separate subjects.
EN: When the subject is 'he', 'she', or 'it' (singular), we add '-s' or '-es' to the action word (verb) in the present tense. Here, 'read' becomes 'reads'.
ไทย: เมื่อประธานเป็นเอกพจน์ "he" (เขา), "she" (เธอ) หรือ "it" (มัน) ในประโยคปัจจุบันกาล เราจะเติม -s หรือ -es ที่ท้ายคำกริยา ในที่นี้ read เปลี่ยนเป็น reads
She plays the piano every day.
เธอเล่นเปียโนทุกวัน
EN: To ask a 'yes/no' question in the simple present tense with a singular third-person subject (like Emma, he, she, or it), we start the sentence with 'Does' and use the base form of the verb (enjoy).
ไทย: ในปัจจุบันกาล simples หากประธานเป็นเอกพจน์บุรุษที่สาม (เช่น เอ็มม่า เขา เธอ มัน) เราจะใช้คำกริยาช่วย "Does" ขึ้นต้นประโยคเพื่อถามว่า "ใช่หรือไม่/มีหรือไม่" และคำกริยาหลัง (enjoy) ต้องกลับเป็นรูปเดิม
Does he play soccer?
เขาเล่นฟุตบอลไหม?
EN: Use 'really' before an adverb like 'well' to add emphasis, meaning 'very' or 'extremely'.
ไทย: การเติม "really" หน้าคำกริยาวิเศษณ์เช่น "well" เพื่อเน้นความหมาย แปลว่า "มาก" หรือ "จริงๆ แล้ว..."
He runs really fast.
เขาวิ่งเร็วมากจริงๆ
EN: Use the Simple Present Tense to talk about habits or things you do regularly. For time expressions like 'every day', we usually put them at the end of the sentence.
ไทย: ใช้ปัจจุบันกาล simples เพื่ออธิบายนิสัยหรือสิ่งที่ทำเป็นประจำ คำกริยาวิเศษณ์บอกเวลาเช่น "every day" (ทุกวัน) มักจะวางไว้ท้ายประโยค
I drink milk every day.
ฉันดื่มนมทุกวัน
EN: In many English-speaking cultures, keeping a 'journal' or 'diary' is a very common personal habit for self-reflection, practicing writing, or recording daily memories from a young age.
EN: When the subject is 'he', 'she', 'it', or a singular noun (like 'My brother'), we add '-s' or '-es' to the verb in the simple present tense. For verbs ending in 'ch', we add '-es' (teach -> teaches).
ไทย: เมื่อประธานเป็นคำนามเอกพจน์ (เช่น "My brother") หรือสรรพนามเอกพจน์บุรุษที่สาม (he, she, it) ในปัจจุบันกาล simples เราจะเติม -s หรือ -es ที่ท้ายคำกริยา คำกริยาที่ลงท้ายด้วย ch ให้เติม -es (เช่น teach เปลี่ยนเป็น teaches)
My sister teaches me English.
พี่สาวของฉันสอนภาษาอังกฤษฉัน
EN: Use the preposition 'in' to talk about being inside a building or a room, such as 'in the classroom'.
ไทย: ใช้คำบุพบท "in" เพื่อบอกว่าอยู่ภายในอาคารหรือห้อง เช่น "in the classroom" (ในห้องเรียน)
We study in the library.
เราเรียนในห้องสมุด
EN: In many Western schools, students eat lunch in a designated cafeteria rather than their classrooms. However, eating in the classroom is very common in many Asian schools.
EN: Adverbs of manner (like 'clearly') are used to describe how an action is done. They usually come after the main verb or after the object of the sentence.
ไทย: คำกริยาวิเศษณ์บอกลักษณะ (เช่น 'clearly') ใช้เพื่ออธิบายว่าการกระทำเกิดขึ้นอย่างไร โดยปกติจะวางไว้หลังคำกริยาหลักหรือกรรม
She speaks English clearly.
เธอพูดภาษาอังกฤษได้ชัดเจน
EN: Use 'because' to connect two complete ideas and explain the reason why something happens.
ไทย: ใช้ "because" (เพราะว่า) เพื่อเชื่อมประโยคที่สมบูรณ์สองประโยคและอธิบายเหตุผลว่าทำไมสิ่งนั้นจึงเกิดขึ้น
I am happy because I have a dog.
ฉันมีความสุข เพราะฉันมีสุนัขหนึ่งตัว
EN: Use the conjunction 'and' to connect two complete sentences that have related ideas. This helps make your writing and speaking flow more smoothly.
ไทย: ใช้คำเชื่อม "and" (และ) เพื่อเชื่อมประโยคที่สมบูรณ์สองประโยคที่มีความคิดเกี่ยวข้องกัน ซึ่งจะทำให้การเขียนและการพูดของคุณลื่นไหลมากขึ้น
I like music, and I play the piano.
ฉันชอบดนตรี และฉันเล่นเปียโนได้
EN: In English-speaking countries, 'school days' refers not just to the hours spent in class, but to the entire experience of student life, including extracurricular activities, sports, and socializing with friends.
EN: Use the Present Simple tense to talk about daily habits or routines. When the subject is 'I', 'you', 'we', or 'they', use the base form of the verb (like 'study' and 'read').
ไทย: ใช้ปัจจุบันกาล simples เพื่ออธิบายนิสัยหรือกิจวัตรประจำวัน เมื่อประธานเป็น "I" (ฉัน), "you" (คุณ/พวกคุณ), "we" (เรา) หรือ "they" (พวกเขา) คำกริยาใช้รูปเดิม (เช่น "study" และ "read")
Every evening, I drink tea and read books.
ทุกคืน ฉันดื่มชาและอ่านหนังสือ
EN: Use the conjunction 'and' to connect two related ideas or sentences. When connecting two complete sentences, we usually put a comma before 'and'.
ไทย: ใช้คำเชื่อม "and" เพื่อเชื่อมความคิดหรือประโยคที่เกี่ยวข้องกันสองอย่าง เมื่อเชื่อมประโยคที่สมบูรณ์สองประโยค เรามักจะใส่เครื่องหมายจุลภาค (comma) หน้า "and"
He plays soccer, and he runs fast.
เขาเล่นฟุตบอล และเขาวิ่งเร็วมาก
EN: We use 'and' to connect two related actions or ideas in one sentence. It helps make our speaking and writing flow more smoothly.
ไทย: เราใช้ "and" (และ) เพื่อเชื่อมการกระทำหรือความคิดที่เกี่ยวข้องกันสองอย่างในประโยคเดียวกัน ซึ่งช่วยให้การพูดและการเขียนของเราลื่นไหลมากขึ้น
He plays soccer, and he swims on weekends.
เขาเล่นฟุตบอล และเขาว่ายน้ำในวันหยุดสุดสัปดาห์
EN: In many English-speaking schools, joining the school choir or band is a very popular extracurricular activity. Students practice together and perform at school events or concerts.
EN: When the subject is a singular third person (like 'Ryan', 'he', 'she', or 'it') in the simple present tense, we add '-s' or '-es' to the verb (e.g., 'enjoys', 'asks').
ไทย: ในปัจจุบันกาล simples เมื่อประธานเป็นเอกพจน์บุรุษที่สาม (เช่น "ไรอัน" เขา เธอ มัน) เราจะเติม -s หรือ -es ที่ท้ายคำกริยา (เช่น enjoys, asks)
Sarah plays the flute in music class.
ซาร่าเล่นขลุ่ยในคาบดนตรี
EN: Use 'in a + adjective + way' to describe how someone does something. It tells us the style or manner of the action.
She speaks in a friendly way.
เธอพูดด้วยวิธีที่เป็นมิตร
EN: Use 'each other' when two or more people do the same thing to one another. It shows a mutual action.
ไทย: เมื่อคนสองคนขึ้นไปทำสิ่งเดียวกันต่อกันและกัน ใช้ "each other" (ซึ่งกันและกัน) มันแสดงถึงการโต้ตอบแบบสองทาง
They love each other.
พวกเขารักกันและกัน
EN: The phrasal verb 'write down' means to record something on paper. It is followed by an object, which can be a noun or a noun clause like 'what I learn' (the things that I learn).
ไทย: วลีกริยา "write down" แปลว่า "เขียนลงไป บันทึก" ตามด้วยเนื้อหาที่จะบันทึก (กรรม) ซึ่งอาจเป็นคำนาม หรืออนุประโยคที่เป็นคำนามเช่น "what I learn" (สิ่งที่ฉันเรียนรู้)
Please write down your name.
กรุณาเขียนชื่อของคุณลงไป
EN: The verb 'make' can be used with an object and an adjective to show how someone or something causes a change in feelings or state. The pattern is: make + someone + adjective.
Music makes me happy.
ดนตรีทำให้ฉันรู้สึกมีความสุข
EN: Use 'What + noun + do you + verb?' to ask about someone's preferences or choices from an open group.
ไทย: ใช้โครงสร้าง "What + คำนาม + do you + คำกริยา?" เพื่อถามถึงความชอบหรือตัวเลือกของอีกฝ่ายในหมวดหมู่ใดหมวดหมู่หนึ่ง
What sport do you play?
คุณเล่นกีฬาอะไร?
EN: In English-speaking classrooms, it is very common and friendly to address classmates directly by their first names when asking questions.
EN: Use 'and' to connect two related ideas or actions in a single sentence.
ไทย: ใช้ "and" (และ) เพื่อเชื่อมความคิดหรือการกระทำที่เกี่ยวข้องกันสองอย่างในประโยคเดียวกัน
I like music, and I sing every day.
ฉันชอบดนตรี และฉันร้องเพลงทุกวัน
EN: To ask a yes/no question about a singular third-person subject (like 'he', 'she', 'your brother') in the simple present tense, we start the sentence with 'Does' and use the base form of the verb (study).
ไทย: ในปัจจุบันกาล simples หากต้องการถามคำถามใช่/ไม่ใช่ เกี่ยวกับประธานเอกพจน์บุรุษที่สาม (เช่น "เขา" "เธอ" "พี่ชาย/น้องชายของคุณ") เราจะใช้คำกริยาช่วย "Does" ขึ้นต้น และคำกริยาหลังต้องกลับเป็นรูปเดิม (study)
Does your sister play soccer?
พี่สาว/น้องสาวของคุณเล่นฟุตบอลไหม?
EN: We use 'all the time' at the end of a sentence to mean 'always' or 'very often'. It shows that someone does an action repeatedly or continuously.
ไทย: เราใช้ "all the time" ที่ท้ายประโยคเพื่อแปลว่า "เสมอ" หรือ "ตลอดเวลา" ใช้เพื่อบอกว่ามีคนทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างต่อเนื่องหรือบ่อยครั้ง
She plays music all the time.
เธอเปิดเพลงตลอดเวลา
EN: The verb 'teach' can be followed by a person (object) and a verb in the 'to + verb' (infinitive) form to show what you are instructing someone to do.
He teaches me to swim.
เขาสอนฉันว่ายน้ำ
EN: Use the preposition 'after' followed by a noun (like 'lunch') to show when an action happens.
ไทย: ใช้คำบุพบท "after" ตามด้วยคำนาม (เช่น "lunch") เพื่อบอกเวลาที่การกระทำเกิดขึ้น (หลังจาก...)
We play soccer after school.
เราเล่นฟุตบอลหลังเลิกเรียน
EN: In many English-speaking schools, the school day is divided into periods before and after lunch. 'After lunch' is a common way to refer to the afternoon session of classes.
EN: When the subject is 'he', 'she', or 'it' (third person singular), we add '-s' or '-es' to the action word (verb) in the present tense.
ไทย: เมื่อประธานเป็น "he" (เขา), "she" (เธอ) หรือ "it" (มัน) (เอกพจน์บุรุษที่สาม) ในปัจจุบันกาล เราจะเติม -s หรือ -es หลังคำกริยา
He plays soccer every day.
เขาเล่นฟุตบอลทุกวัน
EN: Use the pattern 'play + [sport]' to talk about playing sports. Do not use 'the' before the sport name.
ไทย: ใช้โครงสร้าง "play + [ชื่อกีฬา]" เพื่อบอกว่าเล่นกีฬาชนิดใด ไม่ต้องใส่คำนำหน้านาม "the" หน้าชื่อกีฬา
They play soccer on weekends.
พวกเขาเล่นฟุตบอลในวันหยุดสุดสัปดาห์
EN: In many English-speaking countries, participating in sports or extracurricular activities directly 'after school' is a very common part of a student's daily routine.
EN: The verb 'give' can take two objects: an indirect object (the person receiving, 'us') and a direct object (the thing being given, 'fun homework'). The pattern is: Subject + give + Person + Thing.
ไทย: คำกริยา "give" (ให้) ตามด้วยกรรมสองตัวได้แก่ กรรมรอง (ผู้รับ "us") และกรรมตรง (สิ่งที่ให้ "fun homework") โครงสร้างที่ใช้บ่อยคือ: ประธาน + give + คน + สิ่งของ
My mother gives me a present.
แม่ของฉันให้ของขวัญฉันหนึ่งชิ้น
EN: Use 'Everyone' as a singular subject. Even though it refers to many people, the verb that follows must have an 's' or 'es' in the simple present tense (e.g., 'learns').
ไทย: "Everyone" (ทุกคน) ถือเป็นประธานเอกพจน์ในภาษาอังกฤษ แม้ว่าจะหมายถึงคนหลายคน แต่ในปัจจุบันกาล simples คำกริยาที่ตามมาต้องเติม 's' หรือ 'es' (เช่น 'learns')
Everyone loves music.
ทุกคนชอบดนตรี
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: ขลุ่ย (เครื่องดนตรีประเภทเป่าลม)
ในบริบท: ห้องสมุด
ในบริบท: สมุดบันทึกส่วนตัว, บันทึกประจำวัน
ในบริบท: อธิบาย ชี้แจง
ในบริบท: อย่างชัดเจน, อย่างชัดแจ้ง
ในบริบท: แก้, แก้ปัญหา (โจทย์/ปัญหา)
ในบริบท: คณะนักร้องประสานเสียง
ในบริบท: อยากรู้อยากเห็น, curious
ในบริบท: ภาษา
ในบริบท: การบ้าน
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
To record information on paper.
เขียนลงไป, จดบันทึก
Continuously, constantly, or very frequently.
ตลอดเวลา, เสมอ, บ่อยครั้งมาก
Used to refer to two or more people reciprocating an action.
ซึ่งกันและกัน, กันและกัน