throne

ความหมาย

• n. พระราชโอดบ, พระงั่ง, Throne, 王座
• n. กษัตริย์, พระมหากษัตริย์, พระราชอำนาจ

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. the chair of state for a monarch, bishop, etc.
• n. the position and power of an exalted person (a sovereign or bishop) who is entitled to sit in a chair of state on ceremonial occasions
• v. sit on the throne as a ruler

รูปแบบของคำ

รูป -ing

throning

อดีตกาล (V2)

throned

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

thrones

กริยาช่องที่ 3 (V3)

throned

ประโยคตัวอย่าง

1. n. พระราชโอดบ, พระงั่ง, Throne, 王座

   The king sat on his golden throne during the official ceremony.

   พระราชาประทับบนพระราชบัลลังก์ทองคำในระหว่างพิธีการอย่างเป็นทางการ

2. n. กษัตริย์, พระมหากษัตริย์, พระราชอำนาจ

   The young prince succeeded to the throne after his father passed away.

   เจ้าชายองค์น้อยได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์หลังจากที่พระราชบิดาสิ้นพระชนม์