temper

ความหมาย

• n. อารมณ์
• n. อารมณ์โกรธ
• v. บรรเทา
• v. ชุบโลหะ

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a characteristic (habitual or relatively temporary) state of feeling
• n. a disposition to exhibit uncontrolled anger
• n. the elasticity and hardness of a metal object; its ability to absorb considerable energy before cracking
• v. harden by reheating and cooling in oil

รูปแบบของคำ

กริยาช่องที่ 3 (V3)

tempered

อดีตกาล (V2)

tempered

รูป -ing

tempering

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

tempers

ประโยคตัวอย่าง

1. n. อารมณ์

   Despite the long delay at the airport, she managed to keep a good temper.

   แม้ว่าจะต้องรอนานที่สนามบิน เธอก็ยังคงรักษาอารมณ์ที่ดีไว้ได้

2. n. อารมณ์โกรธ

   He lost his temper and shouted at his colleague during the meeting.

   เขาควบคุมอารมณ์โกรธไม่ได้และตะโกนใส่เพื่อนร่วมงานในระหว่างการประชุม

3. v. บรรเทา

   You should temper your criticism with a few words of encouragement.

   คุณควรบรรเทาคำวิจารณ์ของคุณด้วยคำพูดให้กำลังใจสักเล็กน้อย

4. v. ชุบโลหะ

   The blacksmith needs to temper the steel blade to make it stronger.

   ช่างเหล็กจำเป็นต้องชุบโลหะใบมีดเหล็กกล้าเพื่อให้มันแข็งแรงยิ่งขึ้น