opponent

ความหมาย

• n. คู่แข่ง
• n. ฝ่ายตรงข้าม
• adj. ซึ่งเป็นปฏิปักษ์

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• adj. characterized by active hostility

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

opponents

ประโยคตัวอย่าง

1. n. คู่แข่ง

   She defeated her opponent in the final round of the tennis tournament.

   เธอเอาชนะคู่แข่งของเธอในการแข่งขันเทนนิสรอบชิงชนะเลิศ

2. n. ฝ่ายตรงข้าม

   The politician debated fiercely with his opponents regarding the new tax policy.

   นักการเมืองได้โต้เถียงกับฝ่ายตรงข้ามอย่างดุเดือดเกี่ยวกับนโยบายภาษีใหม่

3. adj. ซึ่งเป็นปฏิปักษ์

   The two opponent groups could not reach an agreement during the meeting.

   กลุ่มสองกลุ่มซึ่งเป็นปฏิปักษ์กันไม่สามารถบรรลุข้อตกลงได้ในระหว่างการประชุม