deaf

ความหมาย

• adj. หูหนวก

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. people who have severe hearing impairments
• adj. lacking or deprived of the sense of hearing wholly or in part
• adj. (usually followed by `to') unwilling or refusing to pay heed

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

deafs

ขั้นกว่า

deafer

ขั้นสูงสุด

deafest

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. หูหนวก

   She was born deaf, so she uses sign language to communicate with her family.

   เธอหูหนวกมาตั้งแต่กำเนิด จึงใช้ภาษามือในการสื่อสารกับครอบครัวของเธอ