colony

ความหมาย

• n. อาณานิคม
• n. กลุ่มผู้ย้ายถิ่นฐาน
• n. กลุ่มสิ่งมีชีวิต

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a body of people who settle far from home but maintain ties with their homeland; inhabitants remain nationals of their home state but are not literally under the home state's system of government
• n. a group of organisms of the same type living or growing together
• n. one of the 13 British colonies that formed the original states of the United States
• n. a place where a group of people with the same interest or occupation are concentrated

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

colonies

ประโยคตัวอย่าง

1. n. อาณานิคม

   India gained its independence after being a British colony for many years.

   ประเทศอินเดียได้รับอิสรภาพหลังจากตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษมาเป็นเวลานาน

2. n. กลุ่มผู้ย้ายถิ่นฐาน

   A small colony of artists established a new community near the coast.

   กลุ่มศิลปินผู้ย้ายถิ่นฐานกลุ่มเล็กๆ ได้สร้างชุมชนแห่งใหม่ขึ้นใกล้ชายฝั่ง

3. n. กลุ่มสิ่งมีชีวิต

   Scientists discovered a large colony of ants living under the fallen tree.

   นักวิทยาศาสตร์พบค้นพบมดกลุ่มใหญ่ อาศัยอยู่ใต้ต้นไม้ที่ล้มลง