wild
ความหมาย
- n. ป่าดงดิบ
- adj. ป่า
- adj. ดุร้าย
- adj. คลั่งไคล้
- adv. อย่างไร้ทิศทาง
คำอธิบายภาษาอังกฤษ
- n. a wild primitive state untouched by civilization
- adj. marked by extreme lack of restraint or control
- adj. in a natural state; not tamed or domesticated or cultivated
- adj. in a state of extreme emotion
รูปแบบของคำ
- พหูพจน์
- wilds
- ขั้นกว่า
- wilder
- ขั้นสูงสุด
- wildest
ประโยคตัวอย่าง
n. ป่าดงดิบ
The explorers spent three weeks traveling through the wild.
คณะนักสำรวจใช้เวลาสามสัปดาห์ในการเดินทางผ่านป่าดงดิบ
adj. ป่า
We saw many wild animals during our trip to the national park.
พวกเราเห็นสัตว์ป่าหลายชนิดระหว่างการเดินทางไปอุทยานแห่งชาติ
adj. ดุร้าย
Be careful because the dogs in this area can be very wild.
โปรดระมัดระวังเพราะสุนัขในบริเวณนี้อาจจะดุร้ายมาก
adj. คลั่งไคล้
The fans went wild when the famous singer walked onto the stage.
เหล่าแฟนคลับต่างส่งเสียงเชียร์อย่างคลั่งไคล้เมื่อนักร้องชื่อดังเดินขึ้นมาบนเวที
adv. อย่างไร้ทิศทาง
The strong wind blew the fallen leaves wild across the street.
ลมที่พัดแรงทำให้ใบไม้ร่วงปลิวไปทั่วอย่างไร้ทิศทางบนท้องถนน