white

ความหมาย

• n. สีขาว
• n. ตาขาว
• n. ไข่ขาว
• n. คนผิวขาว
• adj. มีสีขาว
• adj. ผิวขาว
• adj. ซีดขาว

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a member of the Caucasoid race
• n. the quality or state of the achromatic color of greatest lightness (bearing the least resemblance to black)
• n. United States jurist appointed chief justice of the United States Supreme Court in 1910 by President Taft; noted for his work on antitrust legislation (1845-1921)
• n. Australian writer (1912-1990)

รูปแบบของคำ

รูป -ing

whiting

อดีตกาล (V2)

whited

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

whites

กริยาช่องที่ 3 (V3)

whited

ขั้นกว่า

whiter

ขั้นสูงสุด

whitest

ประโยคตัวอย่าง

1. n. สีขาว

   She dressed in white for her sister's wedding ceremony.

   แต่งตัวด้วยชุดสีขาวสำหรับพิธีแต่งงานของพี่สาว

2. n. ตาขาว

   The doctor noticed that the white of his eye was slightly red and irritated.

   หมอสังเกตเห็นว่าตาขาวของเขามีสีแดงและระคายเคืองเล็กน้อย

3. n. ไข่ขาว

   You need to separate the white from the yolk before making the cake.

   คุณต้องแยกไข่ขาวออกจากไข่แดงก่อนทำเค้ก

4. n. คนผิวขาว

   The neighborhood is very diverse, with many whites, Asians, and Hispanics living together.

   ย่านนี้มีความหลากหลายมาก โดยมีทั้งคนผิวขาว คนเอเชีย และคนเชื้อสายสเปนอาศัยอยู่ร่วมกัน

5. adj. มีสีขาว

   He bought a white shirt to wear to the job interview.

   เขาซื้อเสื้อเชิ้ตสีขาวเพื่อใส่ไปสัมภาษณ์งาน

6. adj. ผิวขาว

   She has white skin that sunburns easily in the summer.

   เธอมีผิวขาวที่ไหม้แดดได้ง่ายในช่วงฤดูร้อน