whistle

ความหมาย

• n. นกหวีด
• n. เสียงฮ่อ
• n. เสียงหวีดหวิว
• v. เป่าปาก
• v. ส่งเสียงหวีดหวิว

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. the sound made by something moving rapidly or by steam coming out of a small aperture
• n. the act of signalling (e.g., summoning) by whistling or blowing a whistle
• n. a small wind instrument that produces a whistling sound by blowing into it
• n. acoustic device that forces air or steam against an edge or into a cavity and so produces a loud shrill sound

รูปแบบของคำ

อดีตกาล (V2)

whistled

รูป -ing

whistling

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

whistles

กริยาช่องที่ 3 (V3)

whistled

ประโยคตัวอย่าง

1. n. นกหวีด

   The referee blew his whistle to stop the football match.

   กรรมการเป่านกหวีดเพื่อหยุดการแข่งขันฟุตบอล

2. n. เสียงฮ่อ

   The actor received loud cheers and whistles from the audience.

   นักแสดงได้รับเสียงเชียร์และเสียงฮ่ออย่างดังจากผู้ชม

3. n. เสียงหวีดหวิว

   We could hear the whistle of the strong wind through the trees.

   พวกเราได้ยินเสียงหวีดหวิวของลมแรงผ่านต้นไม้

4. v. เป่าปาก

   He likes to whistle a happy song while he is working.

   เขาชอบเป่าปากเป็นเพลงที่มีความสุขในขณะที่กำลังทำงาน

5. v. ส่งเสียงหวีดหวิว

   The kettle began to whistle when the water boiled.

   กาน้ำเริ่มส่งเสียงหวีดหวิวเมื่อน้ำเดือด