whip

ความหมาย

• n. แส้
• v. โบย

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. an instrument with a handle and a flexible lash that is used for whipping
• n. a legislator appointed by the party to enforce discipline
• n. a dessert made of sugar and stiffly beaten egg whites or cream and usually flavored with fruit
• n. (golf) the flexibility of the shaft of a golf club

รูปแบบของคำ

อดีตกาล (V2)

whipped

รูป -ing

whipping

กริยาช่องที่ 3 (V3)

whipped

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

whips

ประโยคตัวอย่าง

1. n. แส้

   The rider held a leather whip in his hand while guiding the horse.

   ผู้ขี่ถือแส้หนังไว้ในมือขณะกำลังบังคับม้า

2. v. โบย

   In ancient times, soldiers would whip criminals as a form of public punishment.

   ในสมัยโบราณ ทหารจะโบยนักโทษเพื่อเป็นการลงโทษต่อหน้าสาธารณชน