wandering

ความหมาย

• adj. ซึ่งเร่ร่อน
• adj. คดเคี้ยว
• n. การเร่ร่อน
• n. การเพ้อ

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. travelling about without any clear destination

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

wanderings

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. ซึ่งเร่ร่อน

   The wandering musicians traveled from town to town, playing music for local crowds.

   นักดนตรีเร่ร่อนเดินทางจากเมืองหนึ่งสู่อีกเมืองหนึ่งเพื่อเล่นดนตรีให้ฝูงชนท้องถิ่นฟัง

2. adj. คดเคี้ยว

   We drove carefully along the wandering path through the thick forest.

   พวกเราขับรถอย่างระมัดระวังไปตามเส้นทางคดเคี้ยวที่ตัดผ่านป่าทึบ

3. n. การเร่ร่อน

   After years of wandering around the world, he finally decided to settle down.

   หลังจากใช้เวลาหลายปีในการเร่ร่อนไปทั่วโลก ในที่สุดเขาก็ตกลงใจที่จะตั้งหลักแหล่ง

4. n. การเพ้อ

   The high fever caused the patient's brief wandering during the night.

   ไข้ที่สูงมากทำให้ผู้ป่วยเกิดอาการเพ้อเป็นช่วงสั้น ๆ ในระหว่างคืน