violin

ความหมาย

• n. ไวโอลิน

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. bowed stringed instrument that is the highest member of the violin family; this instrument has four strings and a hollow body and an unfretted fingerboard and is played with a bow

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

violins

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ไวโอลิน

   She has been practicing the violin for three hours every day to prepare for the concert.

   เธอฝึกซ้อมไวโอลินวันละสามชั่วโมงทุกวันเพื่อเตรียมตัวสำหรับคอนเสิร์ต