unfortunate
ความหมาย
- adj. โชคร้าย
- adj. ไม่เหมาะสม
- adj. อับโชค
คำอธิบายภาษาอังกฤษ
- n. a person who suffers misfortune
- adj. not favored by fortune; marked or accompanied by or resulting in ill fortune
- adj. unsuitable or regrettable
รูปแบบของคำ
- พหูพจน์
- unfortunates
ประโยคตัวอย่าง
adj. โชคร้าย
It was an unfortunate accident, but luckily no one was seriously injured.
มันเป็นอุบัติเหตุที่โชคร้าย แต่นับว่าโชคดีที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บสาหัส
adj. ไม่เหมาะสม
Making jokes during the serious meeting was an unfortunate choice of behavior.
การเล่นมุกตลกในระหว่างการประชุมที่ตึงเครียดถือเป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสม
adj. อับโชค
The unfortunate family lost their home and business in the same year.
ครอบครัวผู้อับโชคต้องสูญเสียทั้งบ้านและธุรกิจไปภายในปีเดียวกัน