tin

ความหมาย

• n. ดีบุก
• n. กระป๋อง
• v. เคลือบดีบุก
• adj. ทำด้วยดีบุก

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a silvery malleable metallic element that resists corrosion; used in many alloys and to coat other metals to prevent corrosion; obtained chiefly from cassiterite where it occurs as tin oxide
• n. a vessel (box, can, pan, etc.) made of tinplate and used mainly in baking
• v. plate with tin
• v. prepare (a metal) for soldering or brazing by applying a thin layer of solder to the surface

รูปแบบของคำ

รูป -ing

tinning

กริยาช่องที่ 3 (V3)

tinned

อดีตกาล (V2)

tinned

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

tins

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ดีบุก

   The local economy relies heavily on the mining of tin and copper.

   เศรษฐกิจในท้องถิ่นพึ่งพาการทำเหมืองดีบุกและทองแดงเป็นอย่างมาก

2. n. กระป๋อง

   She opened a tin of soup and heated it on the stove for lunch.

   เธอเปิดซุปกระป๋องหนึ่งใบและอุ่นบนเตาสำหรับอาหารกลางวัน

3. v. เคลือบดีบุก

   Workers usually tin the steel sheets to prevent them from rusting.

   โดยปกติแล้วคนงานจะเคลือบดีบุกบนแผ่นเหล็กเพื่อป้องกันไม่ให้เป็นสนิม

4. adj. ทำด้วยดีบุก

   The child accidentally dropped his favorite tin soldier on the floor.

   เด็กชายทำทหารของเล่นที่ทำด้วยดีบุกตัวโปรดหลุดมือตกสู้พื้นโดยไม่ได้ตั้งใจ