spite

ความหมาย

• n. ความคุ้มดีคุ้มร้าย, ความเจตนาสืบสาวความ, ความเกลียดชัง
• v. กลั่นแกล้ง, ทำให้รำคาญใจ

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. feeling a need to see others suffer
• n. malevolence by virtue of being malicious or spiteful or nasty
• v. hurt the feelings of

รูปแบบของคำ

รูป -ing

spiting

อดีตกาล (V2)

spited

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

spites

กริยาช่องที่ 3 (V3)

spited

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ความคุ้มดีคุ้มร้าย, ความเจตนาสืบสาวความ, ความเกลียดชัง

   He refused to help us out of pure spite.

   เขาปฏิเสธที่จะช่วยเหลือเราเพราะความเกลียดชังโดยแท้จริง

2. v. กลั่นแกล้ง, ทำให้รำคาญใจ

   She turned up the music loudly just to spite her roommate.

   เธอเปิดเพลงเสียงดังเพียงเพื่อที่จะกลั่นแกล้งเพื่อนร่วมห้องของเธอ